Είναι τόσο πλούσια η ελληνική μυθολογία που όσα και να γράψεις δεν μπορείς να την εξαντλήσεις. Οι αρχαίοι ελληνικοί μύθοι δεν παύουν να συγκινούν τους Έλληνες και ξένους συγγραφείς, οι οποίοι καταπιάνονται με αυτούς και τους δίνουν νέα πνοή μέσα από μία δική τους εκδοχή. Οι μύθοι αυτοί είναι μία επινόηση των ανθρώπων ώστε να ερμηνεύσουν τη ζωή και τα γεγονότα της και μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να έρθει ο άνθρωπος σε αναμέτρηση με τις ίδιες του τις αδυναμίες και τα τρωτά του σημεία. Το βιβλίο της Λίν είναι η τρανή απόδειξη πως η ελληνική μυθολογία ζει και βασιλεύει και πως οι ιστορίες μπορούν και αναπλάθονται, επαναδιηγούμενοι με τρόπο σαγηνευτικό και τόσο ελκυστικό για τον αναγνώστη. Διότι οι μύθοι είναι πάντα ζωντανοί και προσωποποιούν τις αγωνίες των ηρώων, τόσο των αρσενικών όσο και των θηλυκών, οι οποίες ειρήσθω εν παρόδω δεν είχαν πάντα την τιμητική τους. Η Μέδουσα, για παράδειγμα, είναι μια τέτοια περίπτωση, είναι μια μορφή με τερατώδη μορφή διότι αυτή ήταν η μοίρα της, έτσι της ορίστηκε να γεννηθεί, δεν το επεδίωξε να τρομάζει και να γίνεται αιτία να θέλουν ήρωες σαν τον Περσέα να την εξοντώσουν.
Ξαναγράφοντας τους μύθους μέσα από μια εξόχως σαγηνευτική αφήγηση
Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν πολλούς λόγους να ανατρέξουν στην άνωθεν εξήγηση των όσων τους συνέβαιναν και έτσι έπλασαν τους θεούς, τους ημίθεους και όλες τις ιστορίες των μύθων, ιστοριών δηλαδή που οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να αφηγούνται για να εξηγούν τα πολλές φορές ανεξήγητα και δυσερμήνευτα. Η ελληνική μυθολογία είναι “προϊόν” δύο βασικών λόγων που αξίζει να αναφερθούν. Ο πρώτος λόγος είναι πως οι αρχαίοι Έλληνες, όντας ένας λαός με πληθώρα εμπορικών συναλλαγών στην ευρύτερη περιοχή και πάντα ανοιχτοί και φιλικοί σε φροντίδα των ξένων επισκεπτών που έρχονταν σε διάφορες ελληνικές πόλεις ήρθαν σε επαφή με πολλούς λαούς κυρίως στην Μεσόγειο, την θάλασσα μας όπως συνηθίζει να λέγεται. Αφενός λοιπόν επηρεασμένοι από τα ταξίδια τους ίσως να γνώρισαν την πανίσχυρη μυθολογία των αρχαίων Αιγυπτίων και να άντλησαν από εκεί στοιχεία για το “χτίσιμο” ενός δικού τους μυθικού κόσμου όπως εμείς τον γνωρίζουμε σήμερα μέσα από τα βιβλία και θαμπωνόμαστε από την ομορφιά του.
Ο δεύτερος λόγος ενδεχομένως να είναι το γεγονός πως οι ίδιοι αντιμετώπιζαν καθημερινά χίλια δύο προβλήματα, αναζητούσαν απαντήσεις σε καίριες ερωτήσεις της ζωής τους, σε φαινόμενα που οι ίδιοι δεν ήταν σε θέση να αποκρυπτογραφήσουν. Είναι η γη επίπεδη ή όχι; Είναι ο κόσμος αυτός που ξέρουμε ή υπάρχει και κάτι πέρα από αυτό που βλέπουμε γύρω μας; Γιατί η γη φέτος δεν έδωσε τους καρπούς που έδωσε τον προηγούμενο χρόνο; Σε τι οφείλεται η καταστροφή συνέπεια μιας καταιγίδας ισχυρής και πως μπορούμε να φυλαχτούμε; Αυτά τα απλά αλλά και πιο περίπλοκα ερωτήματα απασχολούσαν κάθε άνθρωπο ανάλογα με την τάξη του και βέβαια τους φιλοσόφους. Οι απλοί άνθρωποι κυρίως είναι αυτοί που δεν είχαν την επιστημοσύνη και άρα την ικανότητα για αναλύσεις οπότε χρειάζονταν μία ανώτερη δύναμη για να μπορέσουν να ρίξουν φως σε συμβάντα. Δεήσεις, θυσίες, τελετές, χρησμοί και άλλες εκφάνσεις λατρείας όπως η προσφυγή στα περίφημα μαντεία ήταν τα δικά τους μέσα με τα οποία απευθύνονταν στις θεότητες και ζητούσαν μία ανταπόκριση σε φόβους και ανησυχίες.
Το ερώτημα βέβαια που εύλογα τίθεται είναι το εξής: έχει η ελληνική μυθολογία ερείσματα στη σημερινή εποχή; Είναι οι ιστορίες αυτές ικανές ακόμα και σήμερα να μας διδάξουν και να μας αλλάξουν τον τρόπο σκέψης μας; Την απάντηση την δίνει ο πρώην Υπουργός Παιδείας της Γαλλίας και διανοούμενος Luc Ferry στο βιβλίο του “Μαθαίνοντας να ζούμε” όπου ξεδιπλώνει όλη την σοφία που κρύβουν οι μύθοι και μας προσφέρει τη δυνατότητα να ανατρέξουμε σε αυτούς και να διδαχτούμε αλλάζοντας το νόημα της ζωής μας. Εξάλλου, μη λησμονούμε πως η φιλοσοφία που γεννήθηκε στον ελλαδικό χώρο είναι αποτέλεσμα μελέτης και βαθιάς κατανόησης των μύθων αυτών, οι οποίοι παραμένουν συμπερασματικά διαχρονικοί και πλούσιοι σε μαθήματα για την ευζωία και την ευδαιμονία. Το βιβλίο της Λιν μας οδηγεί στα μονοπάτια του μύθου της Μέδουσας, την οποία και αντιμετώπισε ο μυθικός Περσέας καθώς η ίδια αφέθηκε στην τύχη και στο πεπρωμένο της απροστάτευτη και έρμαιο των διωκτών της.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Η Αθηνά και ο Ποσειδώνας την εγκατέλειψαν και η ίδια βρίσκεται τώρα μόνη να πρέπει να υπερασπιστεί τον εαυτό της, να επιζήσει και να επιβιώσει, μια αποστολή διόλου εύκολη. «Πώς τολμάς να βάζεις στο στόμα σου τ’ όνομά μου! Πίστεψα σ’ εσένα, σ’ εμπιστεύτηκα! Σε πήρα κοντά μου όταν ο πατέρας σου ήθελε να σε προστατεύσει από τα λάγνα βλέμματα των αντρών, αλλά ίσως εντέλει να ήταν αυτοί που χρειάζονται προστασία από τις δικές σου ακολασίες! Κι εσύ πως μου το ξεπληρώνεις; Μιαίνεις τον ναό μου, το άδυτό μου, με τη λαγνεία σου!». Τα λόγια της Αθηνάς είναι μαχαίρι στην καρδιά της Μέδουσας καθώς εκείνη έπεσε στα μάτια της πάλαι ποτέ προστάτιδάς της και τώρα η Αθηνά έτσι όπως γενναιόδωρα εμφανίστηκε να την προστατεύσει έτσι και ξαφνικά εξαφανίζεται από προσώπου γης και η Μέδουσα πλέον είναι μόνη, κατάμονη. Είναι ουσιαστικά η παρουσίαση μιας μορφής που μετετράπη σε τέρας, έτσι όπως ακριβώς την απεικόνισε και ο ξακουστός Μερίτζι ντα Καραβάτζιο στο δικό του περίφημο πίνακα, με τα μάτια έξω και με μια τρομακτική παρουσία που προκαλεί τον φόβο και τον τρόμο σε όποιον την αντικρύζει.
Η Χάνα Λιν επαναφέρει στο προσκήνιο τον μύθο της Μέδουσας, μιας γυναίκας που την αγάπησαν πολύ, ύστερα όμως την κακοποίησαν και έπειτα την μίσησαν οι ίδιοι οι θεοί στέλνοντάς την εις το πυρ το εξώτερο να κατακρημνιστεί για τα κρίματά της. Αυτή την τραγική μορφή της μυθολογίας αναδεικνύει με τόσο εύληπτο αλλά και τόσο γοητευτικό τρόπο η συγγραφέας και μας κάνει να ερωτευτούμε και πάλι την μυθολογία που είναι η δασκάλα και η μητέρα όλων μας.
Απόσπασμα από το βιβλίο «Μέδουσα»:
«Η θεά είχε εξαφανιστεί όσο γρήγορα είχε εμφανιστεί, ρίχνοντας τη Μέδουσα κάτω μέσα σε μια λάμψη φωτός. Το κεφάλι της χτύπησε με δύναμη στον ραβδωτό λευκό μαρμάρινο κίονα. Ένιωσε απ’ άκρη σ’ άκρη το κρανίο της να φλέγεται από τον πόνο, θαρρείς και μπήγονταν στο δέρμα της χίλιες μικροσκοπικές βελόνες»
Διαβάστε επίσης:
Χάνα Λιν – Μέδουσα: Ένα βιβλίο που ξαναγράφει τον αρχαίο μύθο
