Η καταξιωμένη jazz πιανίστρια και τραγουδίστρια Dena DeRose έρχεται για πρώτη φορά στην Αθήνα, για μια σειρά εμφανίσεων στο Half Note Jazz Club από 20 έως και 23 Μαρτίου, παρουσιάζοντας υλικό από τη μακρά δισκογραφική της πορεία αλλά και από το πιο πρόσφατο άλμπουμ της, Mellow Tones. Με περισσότερους από δεκαπέντε δίσκους ως leader και μια διεθνή καριέρα, η DeRose έχει ξεχωρίσει για τον ζεστό, εκφραστικό τρόπο με τον οποίο συνδυάζει το πιάνο και τη φωνή της μέσα στην παράδοση της jazz. Με αφορμή τις εμφανίσεις της στην Αθήνα, μιλά στο CultureNow για τα πρώτα της βήματα στη Νέα Υόρκη, τη γοητεία (και αναγκαιότητα) του πιανιστικού trio και τη βαθιά σύνδεση που επιδιώκει να δημιουργεί με το κοινό της μέσα από τη μουσική.

***

-Κάποτε είχες πει ότι «η Νέα Υόρκη υπήρξε το πανεπιστήμιό σου». Μπορείς να μας γυρίσεις πίσω σε εκείνα τα πρώτα χρόνια και να μας πεις πώς ήταν να ξεκινάς ως νεαρή μουσικός εκεί;

Ναι, η Νέα Υόρκη ήταν το «σχολείο» μου, ή τουλάχιστον ένα βασικό πανεπιστήμιο, πέρα από τα βιβλία, τις ηχογραφήσεις και τη συνήθεια μου να κάνω ερωτήσεις. Υπήρχε πολλή δουλειά, οι μουσικοί μου δίδαξαν πάρα πολλά, η σκηνή ήταν κυρίως ευγενική και υποστηρικτική, τα ενοίκια ήταν σχετικά προσιτά και όλα αυτά μου έδιναν μια ωραία αίσθηση ασφάλειας και άνεσης. Η πόλη εξακολουθεί να έχει μουσικούς σε κάθε επίπεδο, δίνοντας μου μια καλή προοπτική και αίσθηση της πραγματικότητας. Παράλληλα, μου πρόσφερε απίστευτη έμπνευση και κίνητρο. Μπόρεσα να μάθω από μερικούς από τους σπουδαιότερους μουσικούς της Jazz απλώς βλέποντάς τους να παίζουν, αλλά και κάνοντας παρέα και συζητώντας μαζί τους.

ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!

-Πότε ανακάλυψες για πρώτη φορά την jazz και τι είναι αυτό που σε συναρπάζει σε αυτή τη μουσική μέχρι σήμερα;

Είμαι σίγουρη ότι πρωτοάκουσα jazz πριν καν το καταλάβω, μιας και στην αμερικανική τηλεόραση ακούγεται συχνά στο background. Μουσική επηρεασμένη από την jazz συναντάται σε προγράμματα με κινούμενα σχέδια, αλλά και σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές και διαφημίσεις κ.λπ. Όμως η πρώτη φορά που κατάλαβα συνειδητά ότι πρόκειται για jazz ήταν στην 8η τάξη, όταν έπαιζα πιάνο στο σχολικό συγκρότημα του γυμνασίου και παίξαμε Basie. Δεν ήξερα πως διαβάζεις αλλαγές συγχορδιών, αλλά ευτυχώς μου τις είχαν σημειωμένες, οπότε μπόρεσα να ανταπεξέλθω, αφού προερχόμουν από κλασική μουσική παιδεία. Μου άρεσε πολύ όλο αυτό το SWING!

-Έχεις κυκλοφορήσει περισσότερα από δεκαπέντε άλμπουμ ως leader. Όταν προετοιμάζεις μια νέα δισκογραφική δουλειά, από πού ξεκινάς;

Πριν από περισσότερα από δέκα χρόνια, όταν ετοίμαζα μια νέα ηχογράφηση, είχα ήδη υλικό που μάθαινα, ενορχήστρωνα και έπαιζα με άλλους μουσικούς, ώστε να το επεξεργαστώ καλύτερα. Σήμερα όμως η βιομηχανία της jazz δεν υποστηρίζει τόσο αυτή τη διαδικασία, καθώς οι περισσότερες ηχογραφήσεις προηγούνται των περιοδείων. Εγώ είμαι φαν του old school τρόπου, του παλιομοδίτικου, να παίζεται δηλαδή η μουσική για κάποιο διάστημα με πολλούς διαφορετικούς μουσικούς, να βλέπεις πώς εξελίσσεται και να έρχεται από φυσικά η στιγμή που καταλαβαίνεις πως ήρθε η ώρα κια για τις ηχογραφήσεις. Οι πρώτες 7–8 δουλειές μου έγιναν ακριβώς έτσι.

-Το trio είναι το σχήμα με το οποίο εμφανίζεσαι πιο συχνά. Τι είναι αυτό που σε ελκύει περισσότερο στη μουσική δυναμική ενός jazz trio;

Πάντα αγαπούσα το κλασικό πιανιστικό τρίο στη Jazz. Ακόμα και σήμερα λατρεύω να ακούω και να μαθαίνω από μουσικούς όπως οι Bill Evans, Keith Jarrett, Oscar Peterson, Geri Allen, Red Garland, Shirley Horn και Ahmad Jamal, αλλά και από νεότερους καλλιτέχνες των ημερών μας, όπως οι Bobo Stetson, Dado Moroni, Renee Rosnes, Bill Charlap, Brad Meldau και πολλοί άλλοι. Επίσης, το trio είναι ένα σχήμα που ταιριάζει και στα οικονομικά δεδομένα των περιοδειών στον χώρο της Jazz.

-Θα μπορούσες να μας πεις λίγα λόγια για τους υπέροχους μουσικούς που θα μοιραστούν τη σκηνή μαζί σου στο Half Note;

Με τον Αμερικανό μπασίστα Darryl Hall παίζαμε μαζί τη δεκαετία του ’90 και στις αρχές του 2000 στη Νέα Υόρκη, πριν μετακομίσει στο Παρίσι. Όταν μετακόμισα στο Γκρατς της Αυστρίας το 2006, σύντομα ξανασυναντηθήκαμε και πλέον παίζουμε κατά διαστήματα σε διάφορα μέρη της Ευρώπης. Με τον βιεννέζο ντράμερ Mario Gonzi γνωριστήκαμε πριν από μερικά χρόνια και έχουμε παίξει μαζί στη Βιέννη και στο Γκρατς. Είμαι πολύ ενθουσιασμένη που θα έχω μαζί μου αυτούς τους δύο εξαιρετικούς μουσικούς.

-Αυτή θα είναι η πρώτη σου εμφάνιση στην Αθήνα στο Half Note Jazz Club. Τι μπορεί να περιμένει το κοινό από αυτές τις συναυλίες;

Θα παίξουμε τραγούδια από την πιο πρόσφατη δουλειά μου στη HighNote Record label, το “Mellow Tones”, καθώς και πολλά ακόμη κομμάτια από τις ηχογραφήσεις μου, που περιλαμβάνουν Jazz Standards, Originals και τραγούδια από το Great American Songbook. Με τέσσερις βραδιές σε ένα club, θα καλύψουμε ουσιαστικά όλη τη μέχρι τώρα δισκογραφική μου πορεία, από την πρώτη μου ηχογράφηση μέχρι την πιο πρόσφατη.

–Και τέλος, αν κάποιος έρθει να σε ακούσει live για πρώτη φορά, τι θα ήθελες να βιώσει κατά τη διάρκεια της εμφάνισης;

Η ευχή μου είναι οι ακροατές και οι ακροάτριες να νιώσουν μια σύνδεση με τις ιστορίες που τραγουδώ, να απολαύσουν την αλληλεπίδραση ανάμεσά μας, καθώς εμείς οι μουσικοί «συνομιλούμε» μέσα από τη μουσική, και να φύγουν με την αίσθηση ότι έκαναν ένα μικρό ταξίδι μακριά από την καθημερινότητά τους.

Photo Credit: Antonio Porcar Cano

Διαβάστε επίσης:

In Touch with a Grand Lady of Jazz: Το Dena DeRose Trio στο Half Note Jazz Club