Ορισμένα βιβλία, προορίζονται για να διαβαστούν από έφηβους. Άλλα πάλι, για να διαβαστούν από ενήλικες.

Από τη Γιώτα Παπαδημακοπούλου

Και μπορεί το «Μετά Το Χιόνι» να υπάγεται θεωρητικά στην πρώτη κατηγορία ωστόσο, είναι ένα ανάγνωσμα ξεχωριστό που καλό θα ήταν να διαβαστεί και από τα δύο ηλικιακά target group καθώς, τα μηνύματα που θέλει να περάσει, είναι εξαιρετικά σημαντικά και δοσμένα με έναν τρόπο μοναδικό, χαρακτηρισμένο από λυρικότητα και ευαισθησία, κάτω από το πέπλο της σκληρότητας που εμείς οι άνθρωποι, ξέρουμε πάρα πολύ να γεννάμε και να τρέφουμε. Κι αν το γοητευτικό και σκοτεινό του εξώφυλλο, δεν σας έχει ήδη προκαλέσει ώστε να το πάρετε στα χέρια σας, ίσως σας πείσουν όσα ακολουθήσουν.

Ο δεκαπεντάχρονος Γουίλο, ζει μαζί με την οικογένειά του στα χιονισμένα βουνά μιας επαρχίας, που ζει μια νέα εποχή παγετώνων. Μακριά από τις πόλεις, και χωρίς να έχουν τα απαραίτητα χαρτιά ώστε να θεωρούνται νόμιμοι πολίτες, ο Γουίλο και οι δικοί του, κάνουν ότι καλύτερο μπορούν προκειμένου να επιβιώσουν. Η καθημερινότητά τους δύσκολη, αλλά ελεύθερη. Μπορεί να είναι «Αδέσποτοι» όμως, δεν είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν κανέναν. Όλα όμως αλλάζουν όταν η οικογένεια του Γουίλο απομακρύνεται από δυνάμεις των αρχών και εκείνος, μένει πίσω μόνος του. Το μοναδικό που μπορεί να κάνει, είναι να ξεκινήσει ένα ταξίδι αναζήτησης των δικών του ανθρώπων, έτσι ώστε να μπορέσουν όλοι μαζί να επιστρέψουν σπίτι τους. Ένα ταξίδι που θα του δείξει διάφορες πλευρές της ζωής που ούτε καν, να φανταστεί δεν μπορούσε. Ένα ταξίδι επιβίωσης αλλά και συνειδητοποίησης για το ποιος πραγματικά είναι, και τι μπορεί να κάνει.

Συμβαίνει κάτι περίεργο με τον βιβλίο της Crockett. Κατά την διάρκεια της ανάγνωσης, αν και σε παρασύρει, αισθάνεσαι ότι δεν μπορείς να το αγαπήσεις. Πως όσο κι αν προσπαθήσεις, δεν μπορείς να του δώσεις μια θέση στην καρδιά σου. Όταν πλέον έχεις γυρίσει και την τελευταία σελίδα, ξαναφέρνοντας στο μυαλό σου κάθε πτυχή της ιστορίας, αντιλαμβάνεσαι πως η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Γιατί τελικά, συνειδητοποιείς πως αγαπάς αυτή την ιστορία, πως έχει μπει βαθιά μέσα στο μεδούλι σου, προκαλώντας σου σκέψεις για το μέλλον του κόσμου αλλά και της ίδιας της ανθρωπότητας, ένα μέλλον που όσο το σκεφτόμαστε, δεν φαντάζει τόσο μακρινό. Από τη φύση μας, είμαστε άγρια αρπακτικά, ικανά να κατασπαράξουμε τις σάρκες οποιουδήποτε προκειμένου να επιβιώσουμε, να πετύχουμε τους σκοπούς μας. Θεωρητικά, αν κάτι μας διαχωρίζει από τα ζώα, αυτό είναι η δυνατότητα σκέψης και επιλογής. Όμως τελικά, κατά πόσο αξιοποιούμε αυτά τα δύο χαρακτηριστικά για το κοινό καλό; Μάλλον πολύ λίγο!

Η γραφή της Crockett είναι ταξιδιάρικη, ποιητική, πλημμυρισμένη από λυρικότητα, που σε γοητεύσει και σε ταξιδεύει. Άλλες φορές σου γεννά αισθήματα απελπισίας και άλλες πάλι, αισιοδοξίας. Κάποιες στιγμές, ζεσταίνει την καρδιά σου και άλλες, σου προκαλεί τρόμο, σε κάνει να ανατριχιάζεις μέχρι βαθιά μέσα σου, σε προκαλεί να κοιτάξεις τον εαυτό σου στον καθρέπτη και να αναλογιστείς, ποιος πραγματικά είσαι, τι είσαι ικανός να κάνεις, μέχρι που μπορείς να φτάσεις και για ποιον λόγο. Είσαι περισσότερο άνθρωπος ή ζώο; Λειτουργείς με το συναίσθημα ή με κτηνώδη ένστικτα; Και αν κόσμος μας πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο τελικά, η θέση σου μέσα σε αυτόν, ποια είναι πραγματικά; Μπορείς να καθορίσεις εσύ ο ίδιος το μέλλον σου, να αλλάξεις την πορεία σου; Μπορεί να χτίσεις μια νέα ζωή οπουδήποτε, αρκεί να έχεις πραγματικά βαθιά μέσα στην καρδιά σου, την θέληση και την πίστη που απαιτείται για να πετύχεις κάτι τέτοιο;

Η ιστορία αυτή, είναι ένα δυστοπικό παραμύθι που όμως, δεν κρύβει κανένα στοιχείο φανταστικού μέσα σου. Το μόνο που κρύβει, είναι η αλήθεια για το ποιοι είμαστε και που οδηγούμαστε, για το που οδηγούμε την ίδια μας την ύπαρξη, τον κόσμο μέσα στον οποίο ζούμε. Και τελικά, πως επιλέγουμε να πράξουμε; Να ζήσουμε παθητικά, απλά και μόνο καταφέρνοντας να επιβιώσουμε, να προχωρήσουμε σε μια επανάσταση που μπορεί να αλλάξει τα πάντα και να σώσει τους λίγους, ή μήπως να συνειδητοποιήσουμε τι πραγματικά μπορούμε να κάνουμε και πως ο κόσμος δεν μπορεί να αλλάξει, αν δεν αλλάξουμε βαθιά μέσα μας εμείς οι ίδιοι; Όχι ψάχνοντας την ελπίδα κάπου εκεί έξω αλλά, στα βαθύτερα μονοπάτια του μυαλού, της ψυχής και της καρδιά μας. Γιατί σπίτι μας, είναι όπου είναι η καρδιά μας, όπου ζει η θέληση για να φτιάξουμε ένα καλύτερο μέλλον, έναν καλύτερο κόσμο, ακόμα κι όταν τα σκοτάδια μας τρομοκρατούν και οι συνθήκες, προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο.

Ταυτότητα βιβλίου:

Συγγραφέας: S. D. Crockett

Μεταφραστής: Αυγουστίνου Βούλα

Εκδόσεις: Μεταίχμιο

Κατηγορία: Ξένη Λογοτεχνία

Έτος Έκδοσης: 2013

Αρ. σελίδων: 368

ISBN: 978-960-501-712-5