Η ιστορία με τον τίτλο \”Μυρμήγκια\” που περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Βαγγέλη Ραπτόπουλου Ιστορίες της Λίμνης

και κυκλοφόρησε το Μάρτιο, από τις εκδ. Κέδρος, ανεβαίνει από τις 29 Ιανουαρίου στο θέατρο Συνεργείο σε σκηνοθεσία του Δημήτρης Μπίτου με πρωταγωνίστρια την Ειρήνη Δράκου, σε μια θεατρική παράσταση όπου παρουσιάζονται έργα άλλων τεσσάρων Ελλήνων συγγραφέων.

Δεκαπέντε αλλόκοτες ιστορίες, γύρω από το δίπολο έρωτας και θάνατος, ανάμεσα στη μαύρη κωμωδία και το δράμα. Με ήρωες σχεδόν πάντα ερωτευμένους, κάποτε γονατισμένους από τις ενοχές και τις απώλειες, μερικές φορές ταπεινωμένους ή απλώς ευάλωτους, αλλά και αδελφοκτόνους, παιδεραστές, αιμομείκτες. Με εφήβους και συνταξιούχους, στελέχη επιχειρήσεων και οικιακές βοηθούς, μουσικούς και αντάρτες πόλεων, δικηγόρους, τηλεπαρουσιαστές.

 

Σε όλες τις ιστορίες εμφανίζεται, όταν δεν πρωταγωνιστεί, ένα ασήμαντο παραθαλάσσιο θέρετρο ονόματι Λίμνη Aχαΐας, που θα μπορούσε να βρίσκεται σχεδόν παντού, από την Ευρώπη ως την Αμερική. Και ταυτόχρονα, πουθενά αλλού, εκτός από την Ελλάδα. Οι Ιστορίες της Λίμνης είναι ένα έργο σπονδυλωτό με ενότητα τόπου και ατμόσφαιρας, ένα μυθιστόρημα παραλλαγών πάνω στον άκρατο ατομικισμό που, στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης, προσβάλλει σαν ιός την αποθέωση της κοινοτικής ζωής: ένα νεοελληνικό χωριό.

Η Λίμνη Αχαΐας πρωτοεμφανίζεται στο βιβλίο του Βαγγέλη Ραπτόπουλου Έμμονες ιδέες, το 1995. Έκτοτε έχει κάνει αισθητή την παρουσία της σε άλλα επτά βιβλία του, ανάμεσά τους η Λούλα και Η επινόηση της πραγματικότητας.

 

Οι Ιστορίες της Λίμνης περιλαμβάνουν δεκαπέντε ιστορίες, όπου το παραθαλάσσιο αυτό θέρετρο άλλοτε πρωταγωνιστεί κι άλλοτε φιλοξενεί τις πιο σκοτεινές πτυχές τους. Πρόκειται για ιστορίες που στο παρελθόν είχαν εκδοθεί αυτόνομα: Το παιχνίδι (1998), Βαθύς και λυπημένος, όπως κι εσύ (1999), Απέραντα άδειο σπίτι (2009).

 

Η συγκεντρωτική έκδοση περιέχει: μια εισαγωγή στο μοιραίο για τον συγγραφέα μέρος, το οποίο, αν και γειτονεύει με πραγματικά χωριά, υπάρχει μόνο στη φαντασία του• έναν σχετικά λεπτομερή χάρτη, διά χειρός Φώτη Πεχλιβανίδη• και μαζί ένα είδος επιλόγου που δημοσιεύεται για πρώτη φορά εδώ και αποπειράται να συνοψίσει το όλο εγχείρημα. Το εξώφυλλο του βιβλίου είναι δημιουργία του Χρήστου Κεχαγιόγλου.