Από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ κυκλοφορεί το βιβλίο του Φίλιππου Δραγούμη, με τίτλο «Η ηθική πίσω από την κρίση: Σκέψεις για την ηθική φιλοσοφία εν μέσω οικονομικής κρίσης».

Η «διχοτόμηση» οικονομικών και ηθικής κυριαρχεί. Εκλαμβάνουμε τα οικονομικά ως θετική επιστήμη, ανεξάρτητη από τη φιλοσοφία, ενώ ήταν κομμάτι της. Παγιδευτήκαμε στην αντίληψη πως οικονομικά και ηθική είναι δύο μη εφαπτόμενα πεδία, ενώ στην πράξη κανένα δεν μπορεί να αποφύγει τις συνέπειες του άλλου. Η απόσταση ηθικής και πολιτικής μεγάλωσε και καθορίζεται από πίστη σε μια ιδέα «φυσικής τελειότητας» της αγοράς που αρνείται την ελεύθερη βούληση, προσδίδοντας προορισμό στην εξέλιξη, αντίθετα από τον Δαρβίνο. Νέες ηθικές θεωρίες αντέστρεψαν τις προηγούμενες αλλάζοντας τους αυτοματισμούς του κοινού νου, ενώ τα οικονομικά εργαλεία γίνονται στόχοι, βάζοντας τη δημοκρατία σε κίνδυνο. Η αντίδραση σε όλα αυτά κυριαρχείται από ασπρόμαυρη, θολή κι εθελοτυφλούσα ηθικολογία, που διαχωρίζει σε «καλούς» και «κακούς», χωρίς αντίληψη για το γεγονός πως η κατάρριψη ενός δόγματος δεν δικαιώνει το αντίθετό του.

Η απόρριψη της έννοιας του «κοινού καλού», ώστε να μην είναι τα άτομα μέσα για την επίτευξή του, οδήγησε στην οπτική της κοινωνίας ως συνόλου ατόμων. Η εφαρμογή όμως απαιτεί θυσίες πολλών ατόμων υπέρ του δόγματος πως κοινωνία δεν υπάρχει. Ο άνθρωπος όμως δεν μπορεί παρά να δημιουργεί ομάδες και κοινωνίες. Είμαστε καταδικασμένοι να διαφωνούμε αιωνίως για το ποιο είναι το «καλό» τους χωρίς να βρεθεί οριστική λύση. Μπορούμε όμως να αποφύγουμε τα όρια που τίθενται από τη βιοφυσική πραγματικότητα επιστρέφοντας στην ουτοπική αμεριμνησία; Είναι η συνεχής ανάπτυξη εφικτή; Πιστεύουμε στην επιστήμη ή μήπως δεν έχουμε λύσει τους λογαριασμούς μας με τη μεταφυσική πίστη; Ποια εν τέλει είναι η ηθική στην οποία όλοι σχεδόν μπορούμε να συμφωνήσουμε;

Το νήμα ξετυλίγεται από τα μέσα του 19ου αιώνα με τη διάδοση των ιδεών του Herbert Spencer, που οδήγησαν στον κοινωνικό Δαρβινισμό, και καταλήγει στις ακραίες ιδέες της Ayn Rand, που επιδρούν ευρέως σήμερα, μαγνητίζοντας ένα καθοριστικό κομμάτι του πολιτικού γίγνεσθαι. Στην περιφέρεια της παγκόσμιας κρίσης αλλά και στο επίκεντρό της, η Ελλάδα ζει τη δική της. Είναι μια κρίση ιδεών.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:

Ο Φίλιππος Δραγούμης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958. Σπούδασε φιλοσοφία στο Παρίσι (Paris X Nanterre) 1977-1979 και στη συνέχεια ζωγραφική στην Α.Σ. Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας και πρόεδρός της. Ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Κέντρου Περίθαλψης Άγριων Ζώων (στην Αίγινα) με το οποίο ασχολήθηκε αποκλειστικά επί δεκαοκτώ χρόνια (1989-2006). Σχεδίασε προγράμματα διεθνούς αναπτυξιακής συνεργασίας από το 1998 και διοργάνωσε διεθνή σεμινάρια και συνέδρια για την περίθαλψη / προστασία άγριων ζώων σε Αθήνα, Άγκυρα, Βελιγράδι και Βουλγαρία, όπως και άλλα προγράμματα για το περιβάλλον και την άγρια ζωή. Τιμήθηκε για τη διεθνή δράση του από το International Wildlife Rehabilitation Council (Διεθνές Συμβούλιο για την Επανένταξη Άγριων Ζώων) με το International Award το 2000 στο Montreal και το 2005 από την UNESCO Πειραιά και νήσων για την προσφορά του στην οικολογία. Το πρώτο του βιβλίο με διηγήματα, Ο Ροζ Πελεκάνος και άλλες ιστορίες, εκδόθηκε από την Ωκεανίδα το 1999. Άρθρα του έχουν δημοσιευτεί στην Ελευθεροτυπία, Τα Νέα, την Καθημερινή και το ΟΙΚΟ. Ίδρυσε τη ΜΚΟ «ΜΙΑΦΥΣΗ», με στόχο τη διεθνή συνεργασία και δικτύωση για το περιβάλλον και τον εθελοντισμό για τη φύση και δραστηριοποιήθηκε σ’ αυτή από το 2006 ώς το 2009. Το 2010 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων και ανέλαβε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου Πρόληψης των Εξαρτήσεων «Αθηνά Υγεία».