Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Δημήτρης Μπογδάνος: Η ξέφρενη περιπέτεια προς το άπειρο Φως ή πώς το Εσείς μπορεί να γίνει Εμείς

Δημήτρης Μπογδάνος: Η ξέφρενη περιπέτεια προς το άπειρο Φως ή πώς το Εσείς μπορεί να γίνει Εμείς

Ο Δημήτρης Μπογδάνος γράφει για την συναρπαστική ταξιδιωτική περιπέτεια ενός κοριτσιού προς μια χώρα ολοφώτεινη. Εκεί που το σκοτάδι δίνει τη θέση του στον ήλιο και ο φόβος γίνεται τραγούδι.

_________


Όλοι είμαστε ξένοι, κάπου. Σε μια χώρα που μιλούν άλλη γλώσσα από τη μητρική μας. Σε μια πόλη που δε μοιάζει με τη δική μας. Στην πολυκατοικία που δεν ξέρουμε τον γείτονά μας. Στο θρανίο που ένας μαθητής θα κάτσει μόνος του. Σε παρέες που δεν γελούν με τα αστεία μας. Ανάμεσα σε ανθρώπους που απλά δεν μας καταλαβαίνουν. Είναι τόσο εύκολο να νιώσεις ξένος.

 

Ταυτόχρονα όμως γιατί να είναι τόσο δύσκολο να δεχθούμε το διαφορετικό; Πώς γίνεται η παγκοσμιοποίηση να μην έχει ακόμα συμφιλιωθεί με την πολυπολιτισμικότητα; Αν ακόμα αρνούμαστε να αγκαλιάσουμε το αδύναμο ανεξάρτητα από την προέλευσή του, το χρώμα του και τη θρησκεία του, μήπως επί της ουσίας στερούμαστε τη δύναμη να αγαπήσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό;

 

Στα Ταξίδια των Γκιουλ_Ιβερ ξετυλίγεται η ιστορία ενός κοριτσιού που αναγκάζεται να φύγει από την πατρίδα του και σε μη ιδανικές συνθήκες να γυρίσει ολόκληρο τον κόσμο. Προορισμός μία χώρα ολοφώτεινη! Εκεί που το σκοτάδι δίνει τη θέση του στον ήλιο και ο φόβος γίνεται τραγούδι. Η μικρή Γκιουλ θα επιχειρήσει να στριμωχθεί στα σύνορα μιας χώρας όπου οι ηλιαχτίδες θα λούζουν το πρόσωπό της. Τελικά όμως θα καταλάβει ότι το φως είναι καλά κρυμμένο στο μέρος που κοιτάμε πάντα τελευταίο. Μέσα μας.

 

 

Με παραλληλισμούς από το επικό μυθιστόρημα του Jonathan Swift, στην παράσταση που δημιουργήσαμε με την Ομάδα ΟΥίΤ, μεταφράζουμε κάθε αφιλόξενο τόπο σε έναν ξέφρενο κόσμο και η περιπέτεια της φοβισμένης Γκιουλ και της ζωηρής Ιβέρ θα αποτυπωθεί στο μπλοκ ζωγραφικής τους σαν ένα σκίτσο πολύχρωμο και χαρούμενο. Όλες οι στάσεις αυτής της οδύσσειας επενδύονται μαγικά με παραδοσιακά τραγούδια από όλη τη γη (ενορχηστρωμένα από την υπέροχη Μαρίνα Σάττι) και επαληθεύουν την ικανότητα των ματιών να μην βλέπουν απλά τον κόσμο, αλλά να τον δημιουργούν.

 

Δεν ξέρουμε που θα μας οδηγήσει αυτή η περιπέτεια. Τα νοήματα είναι βαθιά και προσπαθήσαμε να τα περάσουμε με χιούμορ, αλήθεια και ανεξάντλητο χρώμα. Μεγαλύτερη ανταμοιβή ένας λιλιπούτειος θεατής που χτυπώντας παλαμάκια βγαίνει από το θέατρο και σιγοτραγουδά… “Αν βλέμμα ρίξεις στη ματιά μου, ίσως να δεις πώς το εσείς μπορεί να γίνει εμείς”.

 

Info: Ο Δημήτρης Μπογδάνος είναι απόφοιτος της RADA και του Central Saint Martins. Έχει σκηνοθετήσει και σκηνογραφήσει παραστάσεις στο Λονδίνο και την Αθήνα (Mon Petit Prince, Μπιλ & Λου, Γαμ, ηΤελεία, ο Γαργαληστής, Σαμάνθα και Μαξ κ.ά) για θεατρικούς χώρους όπως το Θησείον, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, το Θέατρο Ιλίσια, το Bios, το Skrow Theater, το Badminton κ.ά. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και ως performer στην όπερα The Consul στο Λονδίνο. Πήρε μέρος ως ηθοποιός και βοηθός σκηνοθέτη στο Tracking Shotτου Pete Brooks και συνεργάστηκε με τον Σταμάτη Κραουνάκη ωςμέλος της ομάδας “Σπείρα- Σπείρα”. Από το 2006 δραστηριοποιείται στο εκπαιδευτικό θέατρο και από το 2013 είναι υπεύθυνος του τμήματος Theatre Studies στο ΙΒ του CGS. Το 2014 επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον διεθνή θεσμό Young Cultural Innovators of the World που έλαβε χώρα στο Salzburg της Αυστρίας.

 

 

◊ Η παράσταση "Τα Ταξίδια των Γκιουλ_Ιβερ. Όλοι είμαστε ξένοι, κάπου." παρουσιάζεται στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Περισσότερες πληροφορίες εδώ

Σχετικές ειδήσεις
Νικορέστης Χανιωτάκης: Ό, τι ανεβαίνει... δεν κατεβαίνει
17.11.2016 11:57
Ο Νικορέστης Χανιωτάκης γράφει για το έργο του James Fritz, "4 λεπτά & 12 δευτερόλεπτα", το οποίο εστιάζει σε ένα προκλητικό και επίκαιρο θέμα ρίχνοντας φως στις ύπουλες ευκαιρίες που προσφέρει η νέα τεχνολογία. Πώς ένα βίντεο διάρκειας τεσσάρων λεπτών και δώδεκα δευτερολέπτων μπορεί να αλλάξει την ζωή δύο οικογενειών; Οι απαντήσεις θα δοθούν στο Θησείον, ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ!
Μανώλης Καρυωτάκης: «Το όνειρο της Μόλυ» μέσα από τα μάτια ενός παλιάτσου
14.11.2016 15:17
Ο Μανώλης Καρυωτάκης γράφει τις σκέψεις του με αφορμή την παράσταση «Το όνειρο της Μόλυ» που παρουσιάζεται στο Θέατρο Παλλάς, η οποία μας μεταφέρει στα χρόνια της παιδικής αθωότητας και της ξεγνοιασιάς...
Πέτρος Κουμπλής: Το sold out Φλαμίνγκο επέστρεψε!
03.11.2016 10:52
Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Πέτρος Κουμπλής γράφει για την αγαπημένη παράσταση μικρών και μεγάλων «Δεν Είμαι Φλαμίνγκο» που επέστρεψε για 2η χρονιά στο Θέατρο 104.
Μιχάλης Σιώνας: «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας» - Μια παράσταση για μικρούς & μεγάλους
13.10.2016 13:01
Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Μιχάλης Σιώνας γράφει στο Culture Now για την παράσταση «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας» της Εταιρείας Θεάτρου Θέση, η οποία "ζωντανεύει" τον κόσμο των ξωτικών, των ευγενών και των ταπεινών μαστόρων στο θέατρο θησείον, ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ!
Γιάννης Κατσιγιάννης: Ο Σούπερ Φιστίκης Ενάντια στο Τεράστιο Παγωτό Χωνάκι!
01.04.2016 11:07
Θέλω και θα προσπαθήσω να είμαι ειλικρινής. Λέω θα προσπαθήσω, γιατί μέσα από ανάλογα σημειώματα, μπορεί κανείς εύκολα να ξεστρατίσει από την προσωπική του αλήθεια. Γράφοντας τον Σούπερ Φιστίκη, είχα κατά νου, τα παιδιά με τους γονείς, πακέτο, έχοντας σαν στόχο μου πρώτιστα, «να περάσουν όλοι καλά». Πολλοί ταυτίζουν την παραπάνω έκφραση με έκπτωση διδακτισμού, ποιότητας και μηνυμάτων… Αυτό ακριβώς προσπάθησα να αποφύγω. Προσπάθησα να αποφύγω τον στείρο και τον παλιάς κοπής διδακτισμό όπως και την πεπατημένη ποιοτική οδό. Σαν μαθητής, αρκετές φορές θυμάμαι να έγειρα γλυκά το κεφάλι μου στο θρανίο, ακούγοντας με τον πλέον νανουριστικό τρόπο, αναλύσεις επί αναλύσεων, και τι θέλει τέλος πάντων να πει ο ποιητής και… και… Κλείνοντας άλλοτε τ’ αυτιά μου, μην αντέχοντας να ακούω την λογοτεχνία να στενάζει κάτω από το τότε αδυσώπητο φιλολογικό νυστέρι…