Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017
Το Βασίλειο - Emmanuel Carrère: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016 14:50
Το Βασίλειο - Emmanuel Carrère: Κριτική βιβλίου

Το Βασίλειο δεν είναι ένα μόνο ένα πανόραμα της ιστορίας των χριστιανικών χρόνων την εποχή των Ευαγγελιστών και του Ιησού. Δεν είναι μία απλή και χρονική αφήγηση γεγονότων που σημάδεψαν τα γεγονότα πριν και μετά την σταύρωση του Ιησού και την καταγραφή των όσων επακολούθησαν από τους ανθρώπους που τον έζησαν. Αποτελεί πάνω από όλα ένα σύγγραμμα σοβαρό, αξιόλογο και λογοτεχνικό όπου ο συγγραφέας σχολιάζει τα γεγονότα αυτά και παίρνει θέση ή εγείρει ερωτήματα και απορίες σε σχέση με τα γραπτά των τεσσάρων Ευαγγελιστών αλλά και άλλων προσώπων λιγότερο ή περισσότερο σημαντικών. Είναι αναμφίβολα ένα εξαιρετικά εκκεντρικό βιβλίο ως προς την σύλληψή του από έναν άνθρωπο που φαίνεται πως γνωρίζει, γιατί πάνω από όλα έχει διαβάσει αλλά παράλληλα συλλογίζεται και προβληματίζεται σχετικά με τον ρόλο του ανθρώπου, πρώτα του δικού του ρόλου, στην κοινωνία και τον κόσμο πάντα σε συνάρτηση με το ανοιχτό θέμα της πίστης και της αλήθειας προς τον Θεό. Στο Βασίλειο ο Carrère δεν προσπαθεί να προσηλυτίσει ή να επηρεάσει την πίστη κανενός, ο ίδιος ζει τα γεγονότα που αφηγείται και μέσα από αυτή την ανάγνωση προκαλεί την ίδια την ιστορία των χρόνων που στιγμάτισαν ολόκληρες γενιές πιστών, ανάμεσα στους οποίους και τον ίδιο. Ο ίδιος γοητευμένος και την ίδια στιγμή αποσβολωμένος αναμετράται με το μυστήριο που καλύπτει πλήθος ερωτημάτων και πρώτα από όλα θέτει τις δικές του ανησυχίες επί τάπητος μήπως και κατορθώσει να ξετρυπώσει λύσεις. Αναφέρει χαρακτηριστικά: "Δεν σου ζητώ αυτό που επιθυμώ. Σου ζητώ αυτό που επιθυμώ να επιθυμώ, αυτό για το οποίο σου ζητώ να μου δώσεις την επιθυμία".

 

"Όταν δεν μ' έβλεπες πια, τότε ήμουν πιο κοντά σου παρά ποτέ" λέει ο Θεός σε έναν ψαλμό του προς τον άνθρωπο. Ο συγγραφέας αντλεί δύναμη από το μέσα του για να μπορέσει να φέρει εις πέρας την συγγραφή αυτού του βιβλίου. Ένα βιβλίο εμπνευσμένο και γραμμένο με βάση προσωπικά βιώματα και αναμνήσεις αλλά και αποτέλεσμα του χρόνο αφοσίωσής του σε μία αποστολή προσωπική του και κατά δική του: να μετουσιώσει την σκέψη του σε λόγο και να εισέλθει με σεβασμό αλλά και τόλμη στον κόσμο της ιστορίας που σαγηνεύει πλήθος πιστών. Η ιστορία ούτε λίγο ούτε πολύ είναι γνωστή, είναι η μετάβαση από έναν κόσμο χάους και απιστίας σε έναν κόσμο που κατάλαβε πως είχε φτάσει σε σημείο όπου η σωτηρία του ήρθε στη γη προσωποποιημένη και γεμάτη αγάπη μέσα από τα μάτια του Θεανθρώπου. Αυτό επίσης που κατανοεί ο αναγνώστης μέσα από τις ιστορίες ανθρώπων που έζησαν τον Ιησού και διδάχτηκαν από αυτόν είναι πως κάποιοι λίγοι επιχείρησαν να μεταδώσουν το πνεύμα του και τις ιδέες του, να καταγράψουν αληθινά αυτά που συνέβησαν και όχι να διαστρεβλώσουν την αλήθεια παρουσιάζοντάς την κατά το δοκούν. Ωστόσο, υπήρξαν πολλοί που δεν είχαν την δύναμη του ινδάλματός τους να αντισταθούν σε πειρασμούς μικροπρέπειας και ανθρώπινης ζήλιας και έτσι υπέκυψαν σε  εκούσιες ή εκούσιες μηχανορραφίες μένοντας μακριά από το δίδαγμά του και εγγράφοντας εν μέρει την αλήθεια, προσβλέποντας σε ίδιον όφελος.

 

Ο συγγραφέας σε κάθε ευκαιρία που του δίνεται δεν διστάζει να περιπλανηθεί στις ζωές των Ευαγγελιστών, μέσα από τις οποίες προκύπτουν τόσο ενδιαφέρουσες ιστορίες για τα πεπραγμένα τους, τις αδυναμίες τους, τα δυνατά σημεία της αποστολής τους αλλά εμμένει ορθά στις διώξεις που υπέστησαν, στις επιθέσεις ή τους προπηλακισμούς που δέχτηκαν τόσο εκείνοι όσο και οι μαθητές του Ιησού. Διαφαίνεται και ο απώτερος σκοπός του να μεταφέρει αυτό το κλίμα δυσπιστίας που εισέπραξαν στον δρόμο για την καταγραφή πληροφοριών και ύστερα δια μέσω των κηρυγμάτων που εξασφάλιζαν σε κάθε πόλη της τότε Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας να διαδώσουν αυτή την αγάπη και τα αισθήματα καλοσύνης στον πλησίον. Έχει επιτελέσει έρευνα ο ίδιος ο συγγραφέας και έχει εντρυφήσει σε άγνωστες πτυχές του βίου των Λουκά, Πέτρου και Ματθαίου χαρίζοντάς μας το αναπάντεχο και το απρόσμενο, μικρές ή μεγάλες κρυφές λεπτομέρειες που οδηγούν τον αναγνώστη σε καλύτερη ερμηνεία των συμβάντων και των λόγων που ο κόσμος ακόμα και σήμερα θρέφεται από την αδικία και το μίσος ενώ διαλαλεί αγάπη και δικαιοσύνη. Σχολιάζει εύστοχα πως "η τρέλα του Θεού είναι πιο σοφή απ' τη σοφία των ανθρώπων, και η αδυναμία του Θεού πιο δυνατή απ' τη δύναμη των ανθρώπων". Και συνεχίζει στο ίδιο μήκος κύματος λέγοντας: "Η σοφία του κόσμου είναι τρέλα στα μάτια του Θεού. Πως αυτό που 'ναι τρέλα στα μάτια του κόσμου, ο Θεός το διάλεξε ακριβώς για να κάνει τους σοφούς να ντραπούν. Αυτό που είναι ανίσχυρο στον κόσμο, το διάλεξε ακριβώς για ν' αφανίσει αυτό που είναι ισχυρό. Το πιο αισχρό, το πιο περιφρονημένο - αυτό που δεν υπάρχει, το διάλεξε ακριβώς για να εκμηδενίσει αυτό που υπάρχει".  

 

Ο συγγραφέας είναι ένα σύγχρονος Ευαγγελιστής και με κάθε μυθιστόρημά του καλούμαστε σε μία νέα πρόσκληση, να γευτούμε την ιστορία, να την αντικρύσουμε και να δούμε κατάματα τις προσφέρει σε εμάς που, όπως και εκείνος, έχουμε την χαρά της αιώνιας ανακάλυψης.

                                                        

"Πέρα από κάθε πίστη, ήμουν πεπεισμένος ότι αυτό που διακυβεύεται στην κοινή ζωή είναι ν' ανακαλύπτεις τον εαυτό σου ανακαλύπτοντας τον άλλον και να βοηθάς τον άλλον να κάνει και αυτός την ίδια ανακάλυψη".

"Αν ανεβαίνεις με τον ήλιο πίσω σου, θα κατέβεις με τη σκιά στην πλάτη".



Το βιβλίο του Emmanuel Carrère, με τίτλο "Το Βασίλειο" κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις του Εικοστού πρώτου.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Φαμπέρ Ο καταστροφέας - Tristan Garcia: Κριτική βιβλίου
20.02.2017 10:07
"Ίσως να ξαναγυρίσει, αλλά δεν είναι πια εδώ. Η ανάμνησή του ξεθωριάζει. Κάτι δικό του μιλάει μέσα μου και με βάζει κατά καιρούς ακόμα σε πειρασμό, όταν κάθομαι στο τραπέζι μου και γράφω. Ζει στα βιβλία μου. Εκεί μόνο, κατά τα άλλα έχει τελειώσει ͘ με στοίχειωσε και με παράτησε" γράφει ο συγγραφέας κλείνοντας την κουρτίνα της αφήγησής του και το μάτι στον ήρωά του Φάμπερ.
Τα αστέρια του Σίντι Μουμέν - Mahi Binebine: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 12:08
Η Κόλαση ίσως να απέχει μόλις λίγο από τον επικαλούμενο Παράδεισο, έναν όροφο, ένα τετράγωνο, λίγα χιλιόμετρα, ποιος μπορεί να ξέρει! Μπορεί πάλι ο Παράδεισος για κάποιον να είναι η Κόλαση που εύχεται για τον διπλανό του και τότε γεμίζει με χαρά από το μίσος που νιώθει, ανθρώπινο και αυτό αν και δυστυχώς ακραίο.
1913, Η χρονιά πριν από τη θύελλα - Florian Illies: Κριτική βιβλίου
31.01.2017 10:08
Δεν είναι τυχαίο που ο συγγραφέας αποφάσισε να αφιερώσει ένα ολόκληρο βιβλίο σε αυτή την χρονιά. Το 1913 είναι πράγματι μια χρονιά ορόσημο για τα ευρωπαϊκά δρώμενα, είναι μια χρονιά πέρα για πέρα κομβική, σημαδιακή και χαρακτηριστική για όλα αυτά που έμελλε να επακολουθήσουν.
Η ιστορία μιας ώρας και άλλα διηγήματα - Κέιτ Σοπέν: Κριτική βιβλίου
17.01.2017 10:09
Η Μπερτ Μοριζό υπήρξε από τις πρώτες γυναίκες ζωγράφους του ιμπρεσιονισμού, η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ απεικόνισε στους πίνακές της, τους τολμηρούς για την εποχή, μία γυναίκα ελεύθερη, ανεξάρτητη, σίγουρη για τον εαυτό της και μακριά από την αντρική επίβλεψη και πίεση.
Η ώρα του αστεριού - Κλαρίσε Λισπέκτορ: Κριτική βιβλίου
09.01.2017 12:45
Η γέννηση ενός έργου λογοτεχνικού κρύβει μυστήριο, αν δε κρύβει και πόνο, ταλαιπωρία και ανηφορίζει έναν Γολγοθά, τότε καθίσταται έργο που αντέχει στον χρόνο. Δεν είναι σε καμία περίπτωση μία τυπική διαδικασία ή μία υπόθεση απλή αν ο συγγραφέας παλεύει με τον εσώτερο κόσμο του, το σύμπαν του, τον ψυχισμό του.
Μια από τις δύο - Ντανιέλ Σάδα: Κριτική βιβλίου
20.12.2016 10:37
Η Αδριάνα Χιμένες Γκαρσία στην τελευταία φράση στο επίμετρο του βιβλίου γράφει: "Του φαινόταν αδύνατο να γίνει κανείς συγγραφέας χωρίς να έχει αυτί ͘ του ήταν ασύλληπτο να είναι κανείς καλός αφηγητής χωρίς να έχει διαβάσει ποίηση". Αυτά τα λόγια αντανακλούν την πολύ ιδιαίτερη προσωπικότητα και την φιλοσοφία του συγγραφέα περί συγγραφής, ο κόσμος των λέξεων δεν συνάδει με τον κοινό παρονομαστή.
Το μάτι - Vladimir Nabokov: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 10:34
"Το θέμα στο Μάτι είναι μία έρευνα που οδηγεί τον πρωταγωνιστή μέσα από έναν κυκεώνα από καθρέφτες στη συγχώνευση δίδυμων εικόνων". Αυτά γράφει ο συγγραφέας στο προλογικό σημείωμα του βιβλίου όπου και αναλύει την φιλοσοφία πίσω από την σύλληψη της ιδέας για το Μάτι.
Η πρώτη φλέβα - Γιάννης Μακριδάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 10:56
Ποτέ ο χρόνος δεν είναι αρκετός για να ξετυλίξεις το κουβάρι μιας ζωής και ποτέ κανείς δεν βγαίνει αλώβητος και ατάραχος από την τριβή με το παρελθόν. Ειδικά μάλιστα όταν αυτό στριφογυρίζει και γλυκοκοιτάζει το παρόν σαν την μέλισσα γύρω από το λουλούδι που προσπαθεί να προσγειωθεί για να τραφεί. Εδώ περιγράφονται τα πρόσωπα μίας άλλης εποχής που όμως ακόμα και σήμερα συνεχίζει να υπάρχει γιατί οι άνθρωποι δεν σταμάτησαν να φωτογραφίζουν τις στιγμές τους και την μοναδικότητά τους. Μία γυναίκα και ένας άντρας, δύο κόσμοι παράλληλοι και διαφορετικοί μα τόσο όμοιοι.