Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Αχιλλέας Πιστώνης: Αναδιατυπώνοντας ξανά και ξανά

Αχιλλέας Πιστώνης: Αναδιατυπώνοντας ξανά και ξανά

Συνήθως, όταν ζωγραφίζω, προσπαθώ να συνεχίσω το προηγούμενο έργο , αυτό συμβαίνει πάντα. Νομίζω ότι είναι ο λόγος που δεν μπορούσα ποτέ (ούτε ως φοιτητής) να κάνω δύο έργα ταυτόχρονα, η ιδέα για το επόμενο έργο έρχεται λίγο πριν τελειώσει αυτό που κάνω εκείνη τη στιγμή. Είναι κάτι που μπορεί να ειπωθεί με τόσο διαφορετικούς τρόπους που τελικά, έργο το έργο, φτάνω σε ένα σημείο να μιλάω για κάτι εντελώς άλλο. Τότε δημιουργείται ένα μονοπάτι για μια επόμενη ενότητα έργων που πάλι θα πρέπει να ειπωθεί με παραλλαγές, αυτό είναι η εμμονή μου, δεν γίνεται να μην το δω, άρα πρέπει να το κάνω.

Στην τελευταία μου δουλειά λοιπόν, ο χώρος στα έργα μου έχει σχεδόν εξαφανιστεί, δίνοντας στο κενό και στο άδειο τόσο αέρα που αποκτάει από μόνο του έναν ξεχωριστό ρόλο. Αυτό βέβαια μας "υποχρεώνει" (και εμένα αλλά και τον θεατή) στην ίδια τη φιγούρα να "δουλέψουμε" περισσότερο. Να δούμε το πορτραίτο και τις φιγούρες γενικά, πλαστικά και συναισθηματικά με μεγαλύτερη προσοχή.

Για αυτό και σκέφτομαι πολύ και ποιον θα ζωγραφίσω και σε ποιον ρόλο, η ιστορία πρέπει να διηγηθεί με προσοχή και χωρίς να είναι πολύ φλύαρη αλλά, ταυτόχρονα, να με ενδιαφέρει εικαστικά , αλλιώς δεν βρίσκω νόημα να το κάνω. Δεν με ενδιέφερε ποτέ να κάνω κάτι απλά και μόνο επειδή θα θεωρηθεί ωραίο ή σύγχρονο, αυτό που με ενδιαφέρει είναι να θέλω να περάσω τόσες ώρες μαζί με το ίδιο το έργο ζωγραφίζοντας το που η ίδια η δημιουργία του θα είναι προκλητική και ενδιαφέρουσα πρωτίστως για μένα και η μικρή εμπειρία μου μού έχει δείξει πως αν αυτό είναι ειλικρινές ως προς αυτό το κομμάτι, πάντα βρίσκει και ένα κοινό να το δει με το ίδιο ενδιαφέρον.



Ως προς το κομμάτι της επικοινωνίας των έργων μου, έχω σταθεί πολύ τυχερός διότι έχουν βρεθεί οι άνθρωποι να με στηρίξουν και να με πιστέψουν κι εμένα και τις ιστορίες μου έτσι ώστε να μπορώ να μιλάω με κάποιον κόσμο με αφορμή όλα αυτά που για κάποιο διάστημα γινόντουσαν σε ένα δωμάτιο εργαστηρίου. Το 2016 μπήκε πολύ δυναμικά για μένα ως προς το κομμάτι της επικοινωνίας της δουλειάς μου, διότι οι Kaplanon Galleries μου έκαναν την τιμή και επέλεξαν εμένα και μια ομάδα εξαιρετικών συναδέλφων (όλοι συνεργάτες της) να εκπροσωπήσουμε την γκαλερί και την Ελλάδα στη διεθνή φουάρ σύγχρονης τέχνης Art Madrid 2016 τον Φεβρουάριο που μας πέρασε και τον Σεπτέμβριο θα συμμετέχουμε σε δύο φουάρ που γίνονται ταυτόχρονα, SWAB και Art Zurich (Βαρκελώνη και Ζυρίχη αντίστοιχα). Αυτό με προκαλεί να δουλέψω παραπάνω και να δω την εξέλιξη της δουλειάς μου και τη συνέχεια της ακόμα πιο γρήγορα.

Info: Ο Αχιλλέας Πιστώνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980 και σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Διδάσκει ζωγραφική στο Vellios School Of Art και έχει εκθέσει με ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έργα του βρίσκονται σε σημαντικές ιδιωτικές συλλογές όπως Μουσείο Φρυσίρα, Πινακοθήκη Βογιατζόγλου , Interamerican, Συλλογή Χατζηιωάννου, Ναούμ κ.α. Φέτος συμμετείχε με τις Kaplanon Galleries στη διεθνή φουάρ σύγχρονης τέχνης Art Madrid και θα εκθέσει με την ίδια gallery στην Art Athina, Swab Barcelona και Art Zurich.

www.pistonis.com


* Αναδημοσίευση από το περιοδικό Culturenow Mag, τεύχος 35

Σχετικές ειδήσεις
Αλέξης Βερούκας: Καλλιτέχνες αναλώσιμοι ή Τέχνη της ανακύκλωσης - Η περίπτωση CREMONINI / DOIG
22.08.2016 16:51
Με τις φροντίδες για την έκθεση έργων του Λεονάρντο Κρεμονίνι από ελληνικές συλλογές στο ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΥΔΡΑΣ, βλέποντας ξανά μετά από αρκετό καιρό πίνακες που είχαν στοιχειώσει την καλλιτεχνική εξέλιξη της νεότητας πολλών από τους Έλληνες συναδέλφους μου, σκέφτομαι:
Κωνσταντίνος Μίαρης: Προσφυγή στην Αυθεντία* ή προσφυγή στην Αυθεντικότητα;
06.07.2016 10:50
Θυμάμαι ότι γύρω στα 13 μου αγόρασα στα κρυφά ένα πακέτο τσιγάρων, λόγω της συσκευασίας τους, όχι για να καπνίσω. Τότε δεν μπορούσα να καταλάβω τι ήταν αυτό που μου άρεσε αλλά ήδη κάτι άρχιζε να με απασχολεί γύρω απο το σχέδιο του γράμματος. Μέχρι το Λύκειο δεν είχα ιδέα για το τι ήθελα να κάνω. Ήμουν καλός στα θεωρητικά μαθήματα και οι δάσκαλοι με προέτρεπαν να ασχοληθώ με τη Φιλοσοφία. Ευτυχώς τα πράγματα πήραν άλλη τροπή…
Δημήτρης Παπατρέχας: Έξοδος
22.04.2016 16:43
Μου αρέσουν οι δρόμοι. Κατά περιόδους ζωγραφίζω δρόμους. Καινούργιους. Μου αρέσουν τα διαβατάρικα πουλιά που πετούν συντεταγμένα. Οι δρόμοι οδηγούν κάπου, γι΄ αυτό υπάρχουν. Άλλοτε το σημείο που θέλεις να φτάσεις είναι ορατό και καθαρό. Άλλοτε όχι. Σημασία έχει η πορεία προς αυτό. Η ζωγραφική πράξη & όχι το τελείωμα του πίνακα. Τα πουλιά σε πτήση και κατεύθυνση προσανατολισμένα δείχνουν την έξοδο πηγαίνουν προς αυτή. Τα πουλιά είναι πνεύμα, είναι σύμβολο αρχέτυπο.
Γιάννης Αδαμάκος: Το ταξίδι μου
27.01.2016 13:13
Η ζωγραφική μου περιστρέφεται γύρω από τρία θεμελιώδη στοιχεία: τον Χώρο, τη Φιγούρα και το Φως. Ζωγραφίζω με θεματικές ενότητες.
Δημήτρης Μεράντζας: Περίπατος
15.12.2015 16:50
Πριν από 20 χρόνια -τον Σεπτέμβριο του 1995- ξεκίνησα να οργανώνω την σύνθεση ενός έργου που δεν είχε εμφανή αισθητική σχέση με την μέχρι τότε δουλειά μου και αποτέλεσε την εκκίνηση μιας μεγάλης -σε έκταση- ενότητας, η οποία είναι συνεχώς σε εξέλιξη και φέρει τον γενικό τίτλο : «Η Πραγματικότητα είναι Πληροφοριοδότης της φαντασίας».