Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017
Ήμουν εδώ - Gayle Forman: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016 11:26
Ήμουν εδώ - Gayle Forman: Κριτική βιβλίου

Η Gayle Forman, όπως έχουμε ξαναπεί στο παρελθόν, είναι μία ιδιαίτερα αγαπητή συγγραφέας στο εξωτερικό, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα και στη χώρα μας, αφού τα περισσότερα βιβλία της έχουν κυκλοφορήσει μεταφρασμένα και στα ελληνικά.

Πρόσφατα, οι εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφόρησαν έναν ακόμα τίτλο της, το "Ήμουν εδώ", ένα βιβλίο που κρύβει στις σελίδες του μια καθόλα δραματική ιστορία, χωρίς ωστόσο αυτή να παρουσιάζεται μέσα από το πρίσμα μιας τραγικότητας που δύσκολα μπορεί ν' αντέξει κανείς. Και δεδομένου του κοινού στο οποίο απευθύνεται η συγγραφέας, η απόφασή της να χειριστεί ένα τόσο λεπτό θέμα όσο αυτό της αυτοκτονίας, με τον τρόπο που το έκανε, ήταν ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να αποφασίσει.

Η Κόντι είναι απαρηγόρητη μετά τον θάνατο της καλύτερής της φίλης, Μεγκ, ο οποίος προήλθε από δηλητηρίαση που προκάλεσε η ίδια στον εαυτό της, έχοντας αποφασίσει πως δεν θέλει να ζήσει άλλο. Οι δυο τους ήταν τόσο κοντά, που η Κόντι δεν μπορεί να καταλάβει πως η φίλη της αποφάσισε να προβεί σε μια τέτοια πράξη, πως εκείνη δεν είχε αντιληφθεί κάτι στην συμπεριφορά της που θα την έκανε να υποψιαστεί τις προθέσεις της. Όταν, όμως, θα πάει στο κολέγιο της Μεγκ για να μαζέψει τα πράγματά της, θα γνωρίσει ανθρώπους και θα ανακαλύψει κρυμμένα μυστικά, και ακόμα πιο καλά κρυμμένες αλήθειες, που θα την αναγκάσουν να αναθεωρήσει όχι μόνο όσα πίστευε για τον θάνατο της φίλη της, αλλά και για την ίδια τη ζωή.

Η Forman είναι μία συγγραφέας που με κάθε της βιβλίο καταφέρνει να με διχάσει. Υπάρχουν στοιχεία στα μυθιστορήματά της τα οποία λατρεύω, και κάποια άλλα που δεν με ενθουσιάζουν και τόσο. Ξεκινώντας, λοιπόν, από το αρνητικό -για μένα- στοιχείο του βιβλίου, θα ήθελα να σταθώ για λίγο στην ερωτική ιστορία που εξελίσσεται μέσα σε αυτό, η οποία στα δικά μου μάτια, τουλάχιστον, φαντάζει κάπως άνευρη και ίσως λίγο εξαναγκασμένη. Βέβαια, αυτό μπορεί να οφείλεται και στο γεγονός πως θεωρώ ότι η ιστορία έχει να αναδείξει άλλα πράγματα, κάτι που πετυχαίνει με πολύ καλύτερους τρόπους κατά την διάρκεια της αφήγησης των γεγονότων που συνθέτουν το σύνολο του μυθιστορήματος.

Στα θετικά, τώρα, οφείλουμε να αναφέρουμε το πόσο σύγχρονο είναι το μυθιστόρημα αυτό, αλλά και πόσες αλήθειες της ζωής μας στο σήμερα κρύβει μέσα του. Η Κόντι, προσπαθώντας να ανακαλύψει τους λόγους που οδήγησαν την Μεγκ στην αυτοκτονία, φέρνει στην επιφάνεια μερικές από τις πιο σκοτεινές, πονεμένες και κακόβουλες πτυχές της σύγχρονης ανθρώπινης πραγματικότητας, με τρόπο βαθιά συναισθηματικό και καθόλου δακρύβρεχτο. Ναι, η ιστορία είναι τραγική, αλλά η ουσία της εξιστόρησής της δεν βρίσκεται στην τραγικοποίηση των όποιων καταστάσεων, αλλά στην συγκινητική δραματουργική αποτύπωση αυτών, και στο σκέλος αυτό, η Forman, δίνει τον καλύτερό της εαυτό, καταφέρνοντας να αγγίξει τις πιο ευαίσθητες χορδές μας και ουκ ολίγες φορές, να μας συγκινήσει βαθιά, ανθρώπινα, αληθινά.

Η ιστορία της Κόντι μπορεί να μην αλλάξει τη ζωή σας, αλλά σίγουρα θα αφήσει το σημάδι της και θα σας αναγκάσει να σκεφτείτε, να αναλογιστείτε, να προβληματιστείτε, Ουσιαστικά, θα σας προκαλέσει να κοιτάξετε βαθύτερα μέσα στον πυρήνα των σχέσεών σας, οικογενειακών, φιλικών, ερωτικών, και να αναθεωρήσετε κάποια πράγματα που καμιά φορά τα παίρνουμε ως δεδομένα ενώ δεν είναι. Η συγγραφέας στέκεται έντονα στο πως οι σχέσεις αυτές μας επηρεάζουν και μας καθορίζουν, αλλά και πόσο καταλυτικό ρόλο έχει καταλήξει στις μέρες μας να παίζει το διαδίκτυο. Πάνω απ' όλα, όμως, θα σας δείξει πόσο πολύ και πόσο εύκολα μπορούν να επηρεαστούν οι ζωές των ανθρώπων από αποφάσεις άλλων και, τελικά, ποια είναι η πραγματική αξία της ζωής, η οποία βρίσκεται στις μικρές στιγμές που δεν πρέπει να αφήνουμε να περνάνε και να χάνονται, με εμάς να καλούμαστε να αφήσουμε το σημάδι μας και να μην ξεχαστούμε.

Το βιβλίο της Gayle Forman, Ήμουν εδώ, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.