Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017
Βαθύ γαλάζιο - Ρένα Ρώσση - Ζαΐρη: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2016 12:07
Βαθύ γαλάζιο - Ρένα Ρώσση - Ζαΐρη: Κριτική βιβλίου

Αν και πάντα είχε ένα πιστό κοινό που την αγαπούσε και την ακολουθούσε σε κάθε της βήμα, η κυρία Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη, ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια, κερδίζει όλο και μεγαλύτερο έδαφος στα ελληνικά λογοτεχνικά δρώμενα, πράγμα καθόλου παράξενο. Από τη μία έχουμε να κάνουμε με μια γυναίκα σεμνή και με μια προσωπικότητα που δεν μπορείς να μην εκτιμήσεις. Από την άλλη πρόκειται για μία συγγραφέα με ευαισθησίες, κάτι που φαίνεται συνεχώς μέσα από την τρυφερότητα με την οποία η πένα της αγγίζει ανθρώπους και τις ιστορίες τους, δημιουργήματα δικά της, της φαντασίας της, που όμως μοιάζουν τόσο αληθινά. Ένα τέτοιο δημιούργημα είναι και το "Βαθύ γαλάζιο", που πρόσφατα επανεκδόθηκε από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Ο Γιάννης, ένας άντρας που έχει μια ζωή που θα ζήλευαν πολλοί. Και όμως, συναισθηματικά είναι κενός, αφού από τότε που τον πρόδωσε η γυναίκα που αγαπούσε, ορκίστηκε να μην ξαναπαρασυρθεί από τα συναισθήματά του, και μην μπορώντας να την ξεχάσει, αρχίζει να την μισεί και να θέλει μόνο να εκδικηθεί. Η Αλίκη, μια γυναίκα που προτίμησε να θυσιάσει τον έρωτα απ' το να τον βιώσει στο πλευρό του άντρα που αγαπούσε, επειδή αυτό πίστευε βαθιά μέσα της πως ήταν το σωστό. Όμως μέσα στην καρδιά της ποτέ δεν τον πρόδωσε, ποτέ δεν τον έβγαλε από το μυαλό και την ψυχή της. Ανάμεσά τους, η Χριστίνα και ο Αλέξανδρος, να φέρουν το βάρος των δικών τους αδυναμιών στις πλάτες τους, αναζητώντας την προσωπική τους αλήθεια και τη λύτρωση που θα τους απελευθερώσει.

Με γλώσσα απλή, τρυφερή, σχεδόν λυρική στα σημεία, όπως σε κάθε της μυθιστόρημα , η κυρία Ζαΐρη μας συστήνει ένα χρονικό μέσα από το οποίο ξετυλίγονται πολύπλοκες ανθρώπινες σχέσεις, και τέσσερις ιστορίες που αν και φαντάζουν διαφορετικές, πέραν της οφθαλμοφανούς σύνδεσής τους, έχουν να τις ενώνουν ακόμα περισσότερα. Ιστορίες γεμάτες πάθος και συναίσθημα, πλυμμηρισμένες από την δύναμη που μόνο τα ανθρώπινα πάθη μπορούν να έχουν, που γίνονται καμιά φορά βιώματα και εμμονές και μας πνίγουν, βυθίζοντάς μας στα πιο βαθιά νερά στα οποία είτε θα επιτρέψουμε να μας πνίξουν, είτε θα παλέψουμε να ξεφύγουμε από την ορμή τους για να αναδυθούμε μέσα από αυτά αναγεννημένοι και πιο δυνατοί, έτοιμοι να ατενίσουμε το μέλλον που ανοίγεται μπροστά μας.

Ωστόσο, το γεγονός πως η συγγραφέας διακρίνεται για την ευαισθησία της, δεν την εμποδίζει να γίνεται σκληρή όταν το απαιτούν οι περιστάσεις. Αρκετές φορές, η ιστορία της παίρνει τον δύσκολο δρόμο, οδηγώντας σε καταστάσεις και διαλόγους σκληρούς μεν, ρεαλιστικούς δε, που προσδίδουν έναν άλλον αέρα στο όλο έργο . Οι πρωταγωνιστές της δεν είναι ιδανικοί, ακριβώς το αντίθετο. Κάνουν συνεχώς λάθη, μεγάλα, επαναλαμβανόμενα, καταστροφικά, όμως καλούνται να τα αναγνωρίσουν και να μάθουν από αυτά, έστω κι αν πονέσουν και ματώσουν στην διάρκεια της προσπάθειάς τους αυτής. Ψυχογραφήματα καλά δουλεμένα και μικρές λεπτομέρειες που αποδεικνύουν τον περίτεχνο τρόπο με τον οποίο είναι αυτά κεντημένα, αποτυπώνοντας όχι μόνο προσωπικές αλήθειες, αλλά κι εκείνες της ελληνικής κοινωνίας σε πολλά σημεία.

Δεν ξέρω αν αυτό είναι το καλύτερο βιβλίο της συγγραφέως -και πιθανολογώ πως δεν είναι-, αλλά απ' όσα έργα της έχω διαβάσει μέχρι στιγμής, είναι αυτό που έχει καταφέρει να με αγγίξει και να με συγκινήσει περισσότερο απ' όλα τ' άλλα. Είναι η απόδειξη πως μια ιστορία δεν χρειάζεται να είναι φλύαρη, ούτε να προσπαθεί να σε εντυπωσιάσει, προκειμένου να κερδίσει μια θέση στην καρδιά σου. Μπορεί να τα καταφέρει περίφημα, αρκεί να μιλήσει στην ψυχή σου, αγγίζοντας μερικές από τις πιο ευαίσθητες χορδές σου. Και σαφέστατα είναι διαφορετικές για τον καθένα από εμάς, αλλά η αλήθεια του έρωτα και η μοναδικότητα της αγάπης είναι κοινές για όλους.


Το βιβλίο της Ρένας Ρώσση - Ζαΐρη, Βαθύ γαλάζιο, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.