Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017
Το σημάδι - Μένιος Σακκελαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2015 11:46
Το σημάδι - Μένιος Σακκελαρόπουλος: Κριτική βιβλίου

"Γνώρισα" τον Μένιο Σακελλαρόπουλο όταν ήμουν ακόμα πολύ μικρή, τότε που ο πατέρας μου παρακολουθούσε αγώνες στην τηλεόραση και αθλητικές ειδήσεις νύχτα-μέρα. Θυμάμαι πως από τότε μου έκανε εντύπωση.

Η χροιά της φωνής του, αυτή η εσωτερική ηρεμία που έμοιαζε να τον χαρακτηρίζει, η ευχάριστη και πάντα καλοδιάθετη προσωπικότητά του, πράγματα τα οποία χρειάστηκαν να περάσουν αρκετά χρόνια για να εκτιμήσω και να κατανοήσω καλύτερα. Πριν από μερικά χρόνια, γνώρισα και την συγγραφική του πλευρά, κάτι που οφείλω να ομολογήσω πως με ξάφνιασε αρχικά. Λόγω της επαγγελματικής ταυτότητας με την οποία μας είχε συστηθεί όταν ξεκίνησε η καριέρα του, θεωρώ αρκετά λογικό το να απορήσω. Αυτή η απορία, όμως, δεν κράτησε για πολύ. Η πένα του Μένιου -και χρησιμοποιώ ενικό γιατί τον αισθάνομαι πολύ οικείο, πράγμα που θα εξηγήσω αναλυτικότερα και παρακάτω- δεν σου αφήνει τέτοια περιθώρια. Σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή και κάθε φορά, κλέβει και ένα κομμάτι της καρδιάς σου.

Ο Στέφανος είναι ένας νεαρός φοιτητής ιατρικής, γόνος καλής οικογενείας, που ζει τη ζωή του όπως κάθε άλλος νέος θα έκανε στη θέση του. Η φοιτητική του ζωή είναι γεμάτη από παρέες, ξενύχτια, ποτέ, διασκέδαση αλλά και έρωτα, που αντικατοπτρίζεται για εκείνον στο πρόσωπο της όμορφης Ελβίρας. Όμως, η ζήλια του και μια κακιά στιγμή, θα σταθούν αρκετές για να ποτίσουν τα χέρια του με αίμα και να οδηγήσουν την πολλά υποσχόμενη -μέχρι τότε- ζωή του, στο να καταρρεύσει. Ο Στέφανος θα οδηγηθεί στην φυλακή και από εκείνη τη στιγμή και μετά ξεκινάει το χρονικό μιας νέας περιπέτειας για εκείνον, που αν και φαντάζει ατελείωτη, έχει να του διδάξει πολύ περισσότερα απ' όσα θα ανακάλυπτε ποτέ για την ζωή αλλά και για τον ίδιο του τον εαυτό, υπό άλλες συνθήκες. Ένα ταξίδι προς την προσωπική ολοκλήρωση αλλά και την λύτρωση, που μονάχα αν έρθει την σωστή ώρα μπορείς να εκτιμήσεις πραγματικά.

Αν και στην σύλληψη της ιδέας της η συγκεκριμένη ιστορία είναι αρκετά απλή, ο τρόπος με τον οποίο την χειρίζεται ο Μένιος Σακελλαρόπουλος μόνο απλός δεν είναι. Έχοντας καταπιαστεί και άλλες φορές στο παρελθόν με ευαίσθητα θέματα, επιλέγει αυτή τη φορά να ασχοληθεί με τους απόκληρους μιας ολάκερης κοινωνίας. Με τους φυλακισμένους, που άσχετα από τις συνθήκες που τους οδήγησαν πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, βιώνουν την απαξίωση, τον ρατσισμό, τον φόβο και την αμφιβολία που φέρει η βαριά ταμπέλα που σαν σταυρό μαρτυρίου κουβαλάνε στις πλάτες τους, ακόμα κι αν αντικρίσουν και πάλι τον ήλιο της ελευθερίας. Γιατί όταν έχεις σημαδευτεί, είτε από τη μοίρα είτε από τις δικές σου λανθασμένες επιλογές, πόσο εύκολο είναι να κρύψεις τα σημάδια αυτά και να κάνεις μια καινούργια αρχή; Και κυρίως, μπορείς να πιστέψεις πως πράγματι αξίζεις να έχεις μια δεύτερη ευκαιρία;

Αυτό, όμως, που προσωπικά με κέρδισε περισσότερο απ' όλα τ' άλλα στο βιβλίο αυτό, είναι τα δομημένα και τόσο λεπτομερή αναπτυγμένα ψυχογραφήματα των ηρώων του. Ο Στέφανος, ένα παιδί που μπορούσε να έχει τα πάντα και τα έχασε όλα σε μια στιγμή τυφλής βλακείας. Η μητέρα του, στήριγμα και μάρτυρας των βασάνων που το παιδί της θα κληθεί να κουβαλήσει για χρόνια στις πλάτες του μέχρι η ζωή να του επιτρέψει να εξιλεωθεί, να υπηρετεί τον ρόλο της μάνας με όλη την σημασία και το βάρος που φέρουν αυτά τα πέντε γράμματα. Ο πατέρας του, σκληρός και αδιάλλακτος, ανίκανος να νικήσει τον εγωισμό του, καταστρέφοντας την οικογένειά του, λες και η καταστροφή του παιδιού του δεν ήταν αρκετή για να τους τσακίσει. Τέλος, η Ελβίρα, το κορίτσι εκείνο που άθελά του επωμίζεται, κατά κάποιο τρόπο, το βάρος της ευθύνης μιας κακιάς στιγμής που κανείς δεν περίμενε να καταλήξει σε τραγωδία . Χαρακτήρες διαφορετικοί, που απειλεί να τους διαβρώσει, όμως, ο ίδιος πόνος, ο ίδιος σπαραγμός, την ώρα που εκπροσωπούν και από έναν συμβολισμό.

Ο Μένιος αποτυπώνει με τρόπο μοναδικό και ρεαλιστικό την πραγματικότητα του σωφρονιστικού συστήματος στη χώρα μας εμφυσώντας, ωστόσο, στην αποτύπωση αυτή, βαθιά συναισθήματα συμπάθειας και κατανόησης. Και αυτό είναι κάτι που εκτιμώ σε αυτόν ως συγγραφέα. Πως διατηρεί την ανθρώπινη ευαισθησία και την τρυφερότητά του ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές. Οι στιγμές που ζούμε μαζί με τους φυλακισμένους είναι συγκλονιστικές και μας προσφέρουν από ένα ξεχωριστό ταξίδι κάθε φορά, αλλά και από ένα μάθημα ζωής . Όπως μαθήματα ζωής μας προσφέρει η ιστορία του ίδιου του Στέφανου . Μαθήματα αισιόδοξα παρά την τραγικότητα που τα περιβάλλει. Γιατί, ο μοναδικός τρόπος να πεθάνει πραγματικά ο άνθρωπος, είναι να χάσει την ελπίδα, να μην μπορεί να συγχωρήσει, να μην δύναται να αγαπήσει. Όταν, όμως, μπορεί να τα κάνει όλα αυτά, τότε μπορεί να έρθει και η λύτρωση, αργά ή γρήγορα.

Το βιβλίο του Μένιου Σακελλαρόπουλου, Το σημάδι, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.