Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017
Τα φτερά της μνήμης - Anna Romer: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015 17:01
Τα φτερά της μνήμης - Anna Romer: Κριτική βιβλίου

Ορισμένα βιβλία καταφέρνουν να σε κερδίσουν με την απλότητα και την αμεσότητα του λόγου τους, αποδεικνύοντας περίτρανα πως δεν χρειάζεται να φλυαρείς, παρά μονάχα να στοχεύεις στο ν' αποτυπώσεις την αλήθεια των πραγμάτων και των ανθρώπων.

Ένα τέτοιο βιβλίο είναι και "Τα φτερά της μνήμης", που μας ταξιδεύουν στην Αυστραλία, στο Lyrebird Hill της Τασμανίας του 1898, και στη Νέα Νότια Ουαλία του 2013, με την αφήγηση δύο ιστοριών, που παρά που της χωρίζει περισσότερος από ένας αιώνας, συνδέονται με τρόπο μαγικό που καθηλώνει από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σελίδα, ξεδιπλώνοντας αλήθειες, ζωές και τις μοίρες αυτών, έτσι ώστε να χαραχθούν για πάντα στην καρδιά και στο μυαλό μας. Ναι, η Anna Romer μας προσφέρει απλόχερα την αλήθεια της και μέσα από αυτήν, μας χαρίζει ένα μοναδικό ταξίδι.

Στο παρόν, Ρούμπι ζει μια καθόλα φυσιολογική ζωή, όντας ιδιοκτήτρια του βιβλιοπωλείου που κληρονόμησε από τη μητέρα της. Το μοναδικό μελανό σημείο, είναι τα κενά μνήμης που έχει μετά το μετατραυματικό σοκ που της προκάλεσε πολλά χρόνια πριν ο θάνατος της αδερφής της, και που όσο σκληρά κι αν προσπαθεί να θυμηθεί τι ακριβώς συνέβη εκείνη την ημέρα, δεν μπορεί. Η απιστία του συντρόφου της θα έρθει να ταράξει τα νερά της ήρεμης ζωής της και θα την οδηγήσει στην απόφαση να βρει καταφύγιο στο σπίτι των παιδικών της χρόνων, όπου ψάχνοντας να βρει τον εαυτό της, προσπαθεί να θυμηθεί όσα έχουν σβηστεί από τη μνήμη της. Στο παρελθόν, η Μπρένα, ξεπουλιέται από τον πατέρα της σε έναν άντρα που ποτέ της δεν αγάπησε, προκειμένου να σώσει την οικογένειά της από την οικονομική καταστροφή. Στο Lyrebird Hill, η ζωή της Μπρένα κάθε άλλο παρά ιδανική είναι, και όταν ο έρωτας θα της χτυπήσει την πόρτα, η ζωή της θα βρεθεί σε μια τροχιά που ούτε καν είχε φανταστεί.

Η Anna Romer επιλέγει την πρωτοπρόσωπη παράλληλη αφήγηση, προκειμένου να εξιστορήσει τις ζωές δύο γυναικών που αν και φαντάζουν άσχετες μεταξύ τους, κάπου συνδέονται. Τι κι αν η αφήγηση γίνεται σε διαφορετικούς τόπους και χρόνους, έρχεται η ώρα που θα συναντηθούν και η κρυφή αλήθεια τους έρχεται στο φως, οδηγώντας μας σε μονοπάτια διαφορετικά από αυτά που είχαμε φανταστεί αρχικά, καθώς κατευθυνόμαστε προς την κορύφωση του εκάστοτε δράματος που φυλάσσει καλά τα δικά του μυστικά. Και με κάθε βήμα μας στη διαδρομή αυτή, νιώθουμε το στομάχι μας να σφίγγεται όλο και πιο πολύ, παρασυρόμαστε στη δίνη των αποκαλύψεων όλο και περισσότερο, μέχρι που δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο από το να συνεχίζουμε να διαβάζουμε, προσδοκώντας απελπισμένα τη λύτρωση του τέλους.

Με γλώσσα απλή και κατανοητή, με τρυφερότητα και βαθιά ευαισθησία, η συγγραφέας χτίζει μοναδικά ψυχογραφήματα, αποτυπώνοντάς τα στο χαρτί με τρόπο αληθινό και ειλικρινή που είναι αδύνατον να μην σε συγκινήσει. Το παράδοξο δε, είναι πως παρά την απλότητα της γραφής της, ο τρόπος με τον οποίο μας μεταφέρει τις εικόνες των τοπίων της μαγευτικής Αυστραλίας, είναι μοναδικός. Ομορφιά και γοητεία που αποτυπώνονται με έναν λυρισμό σχεδόν ποιητικό, και που την ίδια στιγμή, καταφέρνουν να φέρουν χρώματα και σχήματα στα μάτια μας, μυρωδιές και αρώματα που αγγίζουν τα μύχια της ψυχής μας. Η Romer δεν τοποθετεί απλά την ιστορία της στην Αυστραλία, αλλά μας την συστήνει, γνωρίζοντάς μας όλα εκείνα τα στοιχεία που κάνουν αυτή τη χώρα μοναδική και ιδιαίτερη, και που όμοιά της δεν υπάρχει άλλη.

Άραγε, οι μνήμες που φαντάζουν να χάνονται στο πέρασμα των χρόνων, ξεθωριάζουν επειδή είναι φυσικό επόμενο, ή υποσυνείδητα εμείς οι ίδιοι αποφασίζουμε τι θα σφαλίσουμε στα πιο απόκρυφα συρτάρια του μυαλού μας; Μεγαλώνουμε και ξεχνάμε, ή το κάνουμε επειδή δεν αντέχουμε να θυμόμαστε; Η συγγραφέας χειρίζεται με εξαιρετικά ευφυή τρόπο την ιστορία της, καθηλώνοντας και κόβοντάς μας την ανάσα καθώς ξετυλίγει το κουβάρι μιας πραγματικότητας που κρύβει τρομακτικές αλήθειες στην καρδιά της. Με ευαισθησία, ταξιδιάρικη -ίσως και κάπως μελαγχολική- διάθεση, μας ταξιδεύει στο χρόνο και στο χώρο, εκπλήσσοντάς μας με την δύναμη ενός μυθιστορήματος που εκτός από την αγάπη και τον έρωτα, δεν διστάζει να θίξει και άλλα ζητήματα όπως ο ρατσισμός -κοινωνικός ή μη-, αλλά και την ισχύ που έχει η αλήθεια κόντρα στο ψέμα, που όταν αυτή αποκαλυφθεί, μπορεί να μας οδηγήσει στις καλύτερες ή και στις χειρότερες αποφάσεις.

Το βιβλίο της Anna Romer, Τα φτερά της μνήμης, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανίδα.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.