Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Βάνα Πεφάνη: Μεταξωτά όνειρα σε μία υπόγεια πόλη

Βάνα Πεφάνη: Μεταξωτά όνειρα σε μία υπόγεια πόλη

Η πόλη μας. Τ' όνομα της μας ενώνει. Μόνο. Σ' αυτήν την τεράστια πόλη, φτιάχνει ο καθένας μας, μια άλλη μικρότερη. Την δική του πόλη. Που οι δρόμοι της οδηγούν στους φίλους, στην οικογένεια, στους έρωτες, στις δουλειές μας.

Έξω απ αυτούς χρειαζόμαστε GPS. Δρόμοι επαναλαμβανόμενοι, γνωστοί, τους  περπατάμε χωρίς να βλέπουμε. Κοιτάμε, αλλά δεν βλέπουμε. Χάνουμε στιγμές, ανθρώπους, χαμόγελα. Χάνουμε ευκαιρίες. Να σκεφτούμε, να βοηθήσουμε, να αποφύγουμε ένα ατύχημα, να εκπλαγούμε και να εκπλήξουμε.

Εμείς στην Κοραή 4, φτιάξαμε μια υπόγεια πόλη. Μια αόρατη πόλη. Εδώ κατοικούν αόρατοι άνθρωποι. Όλοι αυτοί, που δεν τους  δίνουμε σημασία στους επάνω δρόμους. Άνθρωποι σαν εμάς. Γιατί αόρατα δεν είναι μόνο τα θύματα της κακοποίησης και του trafficking, είμαστε όλοι εμείς που δεν κάνουμε κάτι γι αυτό. Όλοι εμείς, που δεν ακούμε τι γίνεται δίπλα μας, εμείς που οχυρωνόμαστε  στην μικρό-πολη μας και φοβόμαστε να πάρουμε έστω, ένα τηλέφωνο βοήθειας. Εμείς που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, με τσιμεντένια μάτια και μεταξωτά όνειρα. Εγώ, εσύ, όλοι μας.

Που περιμένουμε ένα βλέμμα. Μια απροσδιόριστη κίνηση αναγνώρισης. Να γίνουμε πρωταγωνιστές σ ένα όνειρο. Κάποιου. Περιμένουμε, να προφέρουν επιτέλους  τ όνομα μας.

Εμείς στην Κοραή 4, UNDERGROUND, φτιάξαμε μια παράσταση για εσάς. Μεταξωτές Γυναίκες, ο τίτλος της. Πολύτιμος, εύθραυστος και δανεικός απ την Μαλβίνα.

Συντελεστές και ηθοποιοί σας  περιμένουμε να μας δείτε. Για να υπάρξουμε.

Info: Η Βάνα Πεφάνη, αριστούχος απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης, είναι ηθοποιός , σκηνοθέτης και καθηγήτρια υποκριτικής. Δίδασκε υποκριτική στην Ανωτέρα Δραματική σχολή Πέτρας, από το 2010 μέχρι και τo 2015. Τον Ιανουάριο 2014 παρέδωσε στο Πανεπιστήμιο Παραστατικών Τεχνών στο Πλύμουθ –Αγγλία, μια σειρά σεμιναρίων πάνω στο τρόπο υποκριτικής στα έργα του Ζαν Ζενε. Aπό τον Αύγουστο 2013 έως τον Σεπτέμβριο 2014 ανέλαβε σαν οργανωτής –συγγραφέας και σκηνοθέτης το Ευρωπαϊκό πρόγραμμα  HEAVEN ON EARTH? που αφορούσε θέματα κοινωνικού αποκλεισμού και ανθρωπίνων  δικαιωμάτων και πραγματοποίησε παραστάσεις σε Ελλάδα, Αγγλία, Ισπανία και Τουρκία. Έδωσε επίσης μια σειρά σεμιναρίων σε όλες αυτές τις Ευρωπαϊκές χώρες. Τώρα διδάσκει σε τρίμηνα σεμινάρια την ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΟΝΤΙΣΙΟΝ  για αποφοίτους δραματικών σχολών.


Η παράσταση Μεταξωτές γυναίκες, της Βάνας Πεφάνη θα παρουσιάστει στο Underground από τις 30 Οκτωβρίου 2015. Περισσότερες πληροφορίες: Μεταξωτές γυναίκες, της Βάνας Πεφάνη στο Underground

Σχετικές ειδήσεις
Θάλεια Γρίβα: Τι κάνουμε με τα παραμύθια, οέο;
16.09.2016 12:56
Σε αυτήν την περίεργη κατηγορία ανθρώπων, που ασχολούνται επαγγελματικά με το θέατρο, συμβαίνει κάτι μαγικό. Από τη στιγμή που θα ξεκινήσει να τρέχει μια πρόβα, και μέχρι την πρεμιέρα, αυτό είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στη ζωή τους. Γίνεται προτεραιότητα, και μπορεί, όσο περνάνε οι μέρες, και πλησιάζει η πρεμιέρα, μια μέρα να ξεχάσεις να φας, ή, ακόμα χειρότερα, να ξεχάσεις να ταΐσεις το σκύλο! Ή, έτσι λέω στον εαυτό μου ότι συμβαίνει γενικώς, και δεν είμαι μόνο εγώ που το παθαίνω… Όμως, παρά τις αντιξοότητες, που εκούσια αντιμετωπίζουμε, οι θεατρίνοι επιβιώνουμε, σαν τις κατσαρίδες και είμαστε εδώ ακόμα και μετά από πυρηνική καταστροφή.
Γιούλα Μπούνταλη: Μια ιστορία αφιερωμένη σε κάθε τι ανυπότακτο και βαθιά ελεύθερο...
25.05.2016 11:57
Την Αργοπορημένη: το τραγούδι ενός καουμπόυ (Late: a cowboy song) την πρωτοδιάβασα πέρσι το καλοκαίρι. Παρακολουθούσα ένα σεμινάριο υποκριτικής στο Atlantic theater στην Ν. Υόρκη και τρεις συνάδελφοι είχαν διαλέξει να μας παρουσιάσουν μια σκηνή από ένα άλλο έργο της Σάρα Ρουλ το Cleanhouse. Η γραφή και οι χαρακτήρες της Ρουλ άγγιξαν αμέσως μέσα μου αυτή την αίσθηση ότι η ζωή μας είναι τόσο απίστευτα επαναλαμβανόμενη και κοινότυπη, αλλά με μια μικρή μετατόπιση στην καρδιά μας μπορεί να λουστεί από ένα φως υπερβατικό.
Αρκαδία Ψάλτη: Όταν πήγαινα σχολείο…
01.04.2016 16:59
Όταν πήγαινα σχολείο, πολλά απογεύματα που γύριζα από ιδιαίτερο σταματούσα στο λιμάνι να δω τα πλοία που έφευγαν. Ονειρευόμουν ότι τελείωνε γρήγορα το σχολείο και επιτέλους βρισκόμουν μέσα σε ένα απ αυτά και έριχνα μαύρη πέτρα πίσω μου. Μπλουμ. Το όνειρο έγινε πραγματικότητα και αποδεσμευμένη απ ότι ένιωθα να με περιορίζει και να με πιέζει άρχιζα την ζωή μου στην μεγάλη πόλη. Η ζωή για την εμπειρία της. Διάφορες φάσεις όχι πάντα ευχάριστες ή ανώδυνες μα αναπόφευκτες και σίγουρα γεμάτες ενδιαφέρον.
Κατερίνα Γιαννοπούλου: Το ουρλιαχτό της γενιάς των προδομένων ονείρων
29.03.2016 16:29
«Είδα τα καλύτερα μυαλά της γενιάς μου χαλασμένα απ’ την τρέλα…» Τον Οκτώβριο του 1955, στη Six gallery του Σαν Φρανσίσκο, ο εικοσιεννιάχρονος τότε ποιητής Άλλεν Γκίνσμπεργκ διαβάζει για πρώτη φορά μπροστά σε κοινό το ποίημά του με τίτλο Ουρλιαχτό. Ανάμεσα στους ακροατές ήταν ο Τζακ Κέρουακ και ο Λόρενς Φερλινγκέτι. Το ποίημα αυτό έμελλε να γίνει το μανιφέστο της γενιάς των Beat, συνοψίζοντας όλους τους φόβους, τις προσδοκίες και τα όνειρα της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς της Αμερικής που έβλεπε κάθε ανθρώπινη αξία να θυσιάζεται στον βωμό της ανόδου του καπιταλισμού και να αντικαθίσταται από ακραίο συντηρητισμό.
Λίλα Μπακλέση:  Η δική μου «Γκάμπυ»
08.12.2015 16:26
Κλεισμένοι σε έναν εργοστασιακό χώρο, έξω η ζέστη αφόρητη, προσπαθούμε να κατανοήσουμε αυτή τη γυναίκα. Όλοι μαζί. Καφέδες, μπισκότα, τσιγάρα, τοστάκια, ταπεράκια. Διαφωνίες, γέλια, αρχίζουμε να γνωρίζουμε ο ένας τον άλλο. Τα ταψιά του Αγγέλου, μισό τυρόπιτα ,μισό σπανακόπιτα. Τα αγόρια τρέχουν σε ακροάσεις, αναμονή. Τα καταφέρνουν. Η διαδρομή γεμάτη δυσκολίες αλλά και αισιοδοξία. Αλλάζουμε, σκεφτόμαστε σαν εκείνη, πιο ελεύθερα.