Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Κώστας Κουτσολέλος: Στήνοντας μια solo performance

Κώστας Κουτσολέλος: Στήνοντας μια solo performance

Η ερώτηση λοιπόν είναι "πώς στήνεται μια solo performance;". Η απάντηση είναι "μακάρι να ’ξερα...".

Πέρα όμως από το χιούμορ, δεν υπάρχει κανένας κανόνας για το πώς στήνεται μια solo performance και γενικότερα μια performance. Ο κάθε ένας βρίσκει τους δικούς του τρόπους να λειτουργεί, που δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα λειτουργήσουν και σε κάποιον άλλον.

Άλλος ξεκινάει από το κείμενο , άλλος ξεκινάει από μια ιδέα-συνθήκη, άλλος από το σώμα . Ο δικός μου τρόπος να ξεκινάω είναι από μια εικόνα, για την ακρίβεια την πρώτη εικόνα που θα δουν οι θεατές μόλις αρχίσει η παράσταση . Και μετά βλέπω πού αυτή η εικόνα με οδηγεί.

Όπως και να δουλεύει όμως κανείς, η solo performance έχει εκ των πραγμάτων κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά: είναι πάντα ο κόσμος, το σύμπαν, ενός ανθρώπου. Εκ των πραγμάτων έχει, και οφείλει να έχει, μια καθαρά προσωπική ματιά. Και αυτό που στο τέλος θα κερδίσει ή όχι τον θεατή, δεν είναι τόσο η σκηνοθεσία ή η ιδέα, αλλά η προσωπικότητα του συγκεκριμένου ηθοποιού.

Να πω τέλος ότι η μεγάλη δυσκολία του να κάνεις μια solo performance, είναι ότι και στην πρόβα αλλά και στην παράσταση δεν έχεις κανέναν άλλον να βασιστείς παρά μόνο τον εαυτό σου. Και κανέναν άλλον να κατηγορήσεις αν τα πράγματα δεν πάνε καλά...

Info: Ο Κώστας Κουτσολέλος γεννήθηκε το 1970 στην Αθήνα. Εργάστηκε ως ηθοποιός με αρκετούς Έλληνες σκηνοθέτες (Α. Χιώτη, Α. Αζάς, Β. Νούλας, Γ. Μαυραγάνη κ.α.), αλλά και με τον Πορτογάλο J.G.Miguel. Ως σκηνοθέτης έχει πραγματοποιήσει πάνω από δέκα παραστάσεις με την ομάδα MAG (Φεστιβάλ Αθηνών, Bios, Theatre des Bernardines κ.α.). Ιδρυτικό στέλεχος της Κίνησης Μαβίλη. Μαζί με τον Βασίλη Νούλα και την Βάσω Καμαράτου είναι υπεύθυνοι για την λειτουργία και τον καλλιτεχνικό προγραμματισμό του ''Μπαγκλαντές'', από τον οποίο θα πραγματοποιήσει τον Σεπτέμβριο την επόμενή του παράσταση.

* Αναδημοσίευση από το περιοδικό Culturenow Mag, τεύχος 33

Σχετικές ειδήσεις
Αργύρης Πανταζάρας - Momentum: Οργανώνοντας την “ανταρσία των αγγέλων”
19.07.2016 13:57
Όλα ξεκίνησαν με την ερώτηση “Πού πάνε οι άγγελοι μετά την τραγωδία”; Κατά πόσο είναι εύκολο να συνεχίζεις να υπάρχεις σε μια κοινωνία εφόσον έχεις γίνει αυτόπτης μάρτυρας της φρίκης; Πολλοί από αυτούς αυτοεξορίζονται, μην αντέχοντας τις τραγικές συνέπειες πράξεων για τις οποίες δεν ευθύνονται, καλούνται όμως να αφηγηθούν με τρόπο τόσο ανάγλυφο που μπορεί εύκολα να οδηγήσει έναν άνθρωπο στην τρέλα.
Μιλτιάδης Φιορέντζης: Η ασφάλεια της κουίντας
14.07.2016 11:53
Το να κάνεις θέατρο είναι μια ουτοπία. Καταπιάνεσαι με πυριφλεγή ανθρώπινα ζητήματα τα οποία ξέρεις εκ των προτέρων ότι δεν έχουν απάντηση. Τότε γιατί να μπαίνεις στον κόπο; Φέτος, τον Ιούλιο, στην παράσταση Young Lear της Ιόλης Ανδρεάδη, καλούμαι να κοιτάξω την ουτοπία κατάματα. Πώς να παραδεχτείς επί σκηνής την τρωτότητα και την πτώση; Με τι κουράγιο να φλερτάρεις με την απόρριψη και την τρέλα; Όσο και αν η συνθήκη φαντάζει επισφαλής, είναι απείρως ασφαλέστερη από το να μένεις κοκαλωμένος στην κουίντα.
Βίκυ Αδάμου: Στρατηγικές Επιβίωσης ...σ' έναν κόσμο που αλλάζει συνεχώς!
21.03.2016 15:33
Νοέμβριο μπήκαμε στο στούντιο για πρόβες. Πρώτη προσέγγιση: τι είναι πραγματικό και τι φανταστικό; 27 Φεβρουάριου, πρεμιέρα. Λίγο πριν ανέβω στη σκηνή, έκανα την ίδια ερώτηση στον εαυτό μου. Σε ποια σκηνή είμαι πραγματικό πρόσωπο και σε ποια όχι; Χάθηκα. Ακόμα δεν ξέρω την απάντηση κι ας υπογράφω τη σκηνοθεσία.
Μάνος Βαβαδάκης: Ο έρωτας πάντα έχει τέλος, αυτό που πρέπει να κερδίσουμε είναι το μετά
16.02.2016 15:42
Η παράσταση δημιουργήθηκε σαν βάλσαμο στις πληγές ενός περασμένου έρωτα. Το υλικό από τις δίκες των Μαγισσών του Σάλεμ παρουσιάστηκε μπροστά μου εκείνη τη περίοδο της ζωής μου και η Abigail Williams με τις πράξεις της πριν από 300 χρόνια, έπαιρνε ξανά εκδίκηση για όλους εμάς. Η τέχνη λειτουργεί πάντα σαν καθαρτήριο για τις νευρώσεις των καλλιτεχνών και μακάρι αυτή η παράσταση να βοηθήσει να κατανοήσουμε αυτό το μύχιο, σκοτεινό και ανεξερεύνητο κομμάτι του εαυτού μας.
Ακύλλας Καραζήσης: Αναζητούνται: πίστη, αγάπη, ελπίδα
23.12.2015 16:41
Το Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα αντανακλά πλήρως την εκποίηση όλων των πραγμάτων για χάρη του κέρδους. Η γλώσσα του κειμένου του Χόρβατ στα γερμανικά εκφράζει ακριβώς αυτό το πράγμα: όλα τα κλισέ που πλαισιώνουν, που στοιχειοθετούν μια τέτοια κοινωνία που είναι προσανατολισμένη στο κέρδος, που δείχνει απαξίωση σε οτιδήποτε, ακόμα και στο ανθρώπινο σώμα, μπροστά στα λεφτά. Ο πιο δυνατός επιζεί, ο πιο αδύναμος κυριολεκτικά «ψοφάει». Νομίζω πως το έργο έχει πάρα πολύ σχέση με αυτό που ζούμε σήμερα.