Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017
Σάος: Παντομίμα φαντασμάτων - Γιάννης Καλπούζος: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2015 10:20
Σάος: Παντομίμα φαντασμάτων - Γιάννης Καλπούζος: Κριτική βιβλίου

Αδιαμφισβήτητα, μία από τις καλύτερες λογοτεχνικές πένες στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή, είναι εκείνη του Γιάννη Καλπούζου που με κάθε του βιβλίο, καταφέρνει να προστέθει άλλο ένα διαμαντάκι στις βιβλιοθήκες μας, αλλά και να μας κάνει να ζούμε στιγμές μοναδικές. Το βιβλίο "Σάος: Παντομίμα φαντασμάτων" είχε κυκλοφορήσει πριν από κάποια χρόνια από τις εκδόσεις Άγκυρα και για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν εξαντλημένο. Έτσι, όσοι δεν γνώρισαν τον συγγραφέα από τα πρώτα του βήματα στο χώρο, δεν είχαν την χαρά να το διαβάσουν. Λύση στο πρόβλημα -για πολλοστή φορά- έδωσαν οι εκδόσεις Ψυχογιός που επανέκδωσαν το μοναδικό αυτό βιβλίο που είτε είστε fans του συγγραφέα είτε όχι, αξίζει και πρέπει να γνωρίσετε.

Βρισκόμαστε σε ένα νησί, αρκετές δεκαετίες πριν, όπου μετά από ένα τεράστιο για τα ελληνικά δεδομένα σεισμό, εκείνο αρχίζει να βυθίζεται προοδευτικά και με τους κατοίκους του να μην έχουν τρόπο διαφυγής και σωτηρίας. Οι κάτοικοι αναζητούν καταφύγιο σε όλο και ψηλότερα σημεία του νησιού, ελπίζοντας πως κάποιος θα τους βοηθήσει. Άνθρωποι διαφορετικοί μεταξύ τους, άνθρωποι που κρύβουν το καλό και το κακό στις ψυχές τους, άνθρωποι που υπό άλλες συνθήκες δεν θα συνυπήρχαν αλλά που τώρα πρέπει να αφήσουν στην άκρη τις διαφορές τους προκειμένου να επιβιώσουν. Κι ενώ ο θάνατος μοιάζει να πλησιάζει όλο και περισσότερο, τόσο οι μάσκες πέφτουν και τα αληθινά πρόσωπα ηρώων και αντιηρώων βγαίνουν στην επιφάνεια κάνοντάς μας να συνειδητοποιήσουμε πως όλοι μας βιώνουμε εσωτερικές συγκρούσεις και πως ο καθένας μας κρύβει μέσα του λίγο από τον Παράδεισο και λίγο από την Κόλαση.

Το συγκεκριμένο βιβλίο του κύριου Καλπούζου δεν είναι απλώς ένα ακόμα αξιόλογο έργο στη συλλογή του. Είναι κάτι περισσότερο! Είναι ένα λογοτεχνικό, ιδιόμορφο αριστούργημα που όσο κι αν προσπαθώ να φέρω στο μυαλό μου κάποιο ανάλογο, ελληνικής προέλευσης, πάντα- αδυνατώ να το κάνω. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα δυστοπικό, Αποκαλυπτικό έργο βίας, καταστροφής, εξαθλίωσης και τελικά, συνειδητοποίησης της ματαιότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, ειδικά όταν αυτή βρίσκεται αντιμέτωπη με τον θάνατο και τον αφανισμό. Μέσα από ένα δομημένο και άρτια λειτουργικό πέπλο υπερβολής, ο συγγραφέας μας παρασύρει στην καταστροφική δίνη της αφήγησής του που ισοπεδώνει τα πάντα στο πέρασμά της. Περιουσίες, ανθρώπους, συνειδήσεις, συναισθήματα, επιτρέποντας στην αλήθεια να βγει στην επιφάνεια. Γιατί στις πιο ακραίες του στιγμές, στις χειρότερές του ώρες, ο άνθρωπος φανερώνει το πραγματικό του πρόσωπο.

Όλη η ιστορία εξελίσσεται μέσα σε ένα ασφυκτικό, αποπνικτικό πλαίσιο. Πολύ στοχευμένα, ο συγγραφέας τοποθετεί τη δράση της σε ένα νησί, σε ένα μέρος όπου δεν υπάρχει τρόπος διαφυγής και που η ελπίδα αργοπεθαίνει μπροστά στο πεπρωμένο που οι ήρωες καλούνται να ακολουθήσουν. Μέχρι τη στιγμή, τουλάχιστον, που αποφασίζουν να μην καταθέσουν τα όπλα, να πάψουν να είναι μονάδες και να γίνουν σύνολα που θα αγωνιστούν για κάτι πιο σημαντικό από τα "θέλω". Για την ίδια τη ζωή τους! Και εκεί είναι που αντιλαμβάνεσαι το μεγαλείο της πένας του κύριου Καλπούζου. Από το ψυχογράφημα των ηρώων του που χτίζεται αριστοτεχνικά, το κεντάει βελονιά-βελονιά, αφήνοντάς μας να παρατηρήσουμε όλη τους την δραματική εξέλιξη, την αλλαγή στον τρόπο που σκέφτονται, αισθάνονται και τελικά, πράττουν.

Θα μπορούσα να πω πάρα πολλά για το συγκεκριμένο βιβλίο, όπως και για κάθε βιβλίο του κύριου Καλπούζου, όμως δεν θα το κάνω. Όχι μόνο γιατί τα λόγια είναι φτωχά για να περιγράψεις ένα τόσο συγκλονιστικό, πρωτότυπο και αληθινό μέσα στην υπερβολή του, βιβλίο, αλλά γιατί το ταξίδι αυτό που προσφέρει ο συγγραφέας, πρέπει να το κάνετε οι ίδιοι, να ζήσετε στις διαδρομές που σας προσφέρει, να γνωρίσετε μέρη, ανθρώπους, να νιώσετε τα καρδιοχτύπια τους και να πορευθείτε μαζί τους προσπαθώντας να λύσετε γρίφους αρχαίους και μυστήριους. Μα πάνω απ' όλα, θα πρέπει να κατανοήσετε μόνοι σας το βάθος της πραγματικότητας που βρίσκεται πίσω από την μυθοπλασία, τα λυτρωτικά εκείνα στοιχεία που ανάλογα τις επιλογές μας οδηγούν στην καταστροφή ή στην κάθαρση. Ταξιδέψτε στην αγριότητα του νησιού του συγγραφέα, λοιπόν, και πίσω από τις πιο ακραίες και τρομακτικές αλήθειες και συμπεριφορές, προσπαθήστε να βρείτε την ανθρωπιά που είναι η μοναδική σωτηρία.

 

Το βιβλίο του Γιάννη Καλπούζου, Σάος: Παντομίμα φαντασμάτων, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.


Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.