Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Μαίρη Ξανθοπουλίδου: Το «Μπλέ Μαρέν» σε βάζει να σκεφτείς για τη σημασία της κατασκευής της ζωής σου

Μαίρη Ξανθοπουλίδου: Το «Μπλέ Μαρέν» σε βάζει να σκεφτείς για τη σημασία της κατασκευής της ζωής σου

Με λίγα λόγια αυτό είναι το «Μπλέ Μαρέν». Οι ζωές τεσσάρων ανθρώπων που συναντιούνται και μπλέκονται με έναν τρόπο που φαίνεται ήδη προκαθορισμένος. Τα πράγματα κυλάνε προς την κατεύθυνση που πρέπει να πάνε. Το Αγόρι, το Κορίτσι, ο Ιδιοκτήτης, η Μπαργούμαν είναι χαρακτήρες με επιλογές δικές τους; Έχουν επιλογές; Έχουμε επιλογές; Πόσο οι άλλοι επεμβαίνουν σε αυτό που ονομάζουμε δική μας επιλογή; Τι είναι πραγματικό και τι όχι; Ο χώρος, ο χρόνος, η ιστορία είναι η αφορμή γι’ αυτήν τη συνάντηση των τεσσάρων αυτών χαρακτήρων και για να επενεργήσουν ο ένας στη ζωή και στο θάνατο του άλλου.

Στη διαδρομή αυτή της ζωής μας βαδίζουμε πάντα λοιπόν προς κάτι ήδη σχεδιασμένο, το πεπρωμένο του καθενός μας; Πόσο μπορούμε οι ίδιοι να επέμβουμε σ’ αυτό κάνοντας το δικό μας σχέδιο και πόσο μπορούμε να προβλέψουμε το μέλλον μας στηριζόμενοι στη νομοτέλεια που θέλουν οι πράξεις, οι κινήσεις του παρελθόντος μας να προσδιορίζουν με έναν τρόπο αυτές του μέλλοντός μας. Πού μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη τελικά;

Το «Μπλέ Μαρέν», μοιάζει με αυτά τα παιχνίδια κατασκευών που συνθέτεις τα κομμάτια και τα τοποθετείς με τον πιο σίγουρο, νομίζεις, τρόπο για να στηριχθεί το οικοδόμημα, φτιάχνοντας μια γερή βάση από κάτω προς τα πάνω. Μέχρι τη στιγμή που κάποιος έρχεται και σου λέει πως το οικοδόμημα το στηρίζει το κομμάτι εκείνο που βρίσκεται όχι στη βάση της κατασκευής αλλά στην κορυφή. Το «Μπλέ Μαρέν» σε βάζει να σκεφτείς για τη σημασία αυτής της κατασκευής της ζωής σου. Γιατί κατασκευάζεις, για ποιόν; Ποιό είναι το κομμάτι εκείνο που βρίσκεται στην κορυφή;


Το Μπλε Μαρέν, του Ανδρέα Φλουράκη παρουσιάζεται στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα πό τις 23 Μαρτίου 2015. Περισσότερες πληροφορίες.

Σχετικές ειδήσεις
Ιάκωβος Βέρδης: Τα ανεξήγητα σημάδια της ζωής
28.03.2016 16:16
Από μικρός έφτιαχνα δικές μου κασέτες ηχογραφώντας μουσική από τους ραδιοφωνικούς σταθμούς και παράλληλα υποδυόμουν τόσο τον ραδιοφωνικό παραγωγό όσο και τον ηθοποιό καλεσμένο του. Υπήρξαν πολλές νύχτες που μετά το σχολείο, τα μαθήματα ακόμα και την όποια μου επαγγελματική ενασχόληση, ηχογραφούσα τις 'εκπομπές' μου και εν συνεχεία τις παρουσίαζα στους γονείς μου, όπως επίσης υπήρχαν και κάποιες που είχαν τον τίτλο 'Νύχτα ξέφρενου γέλιου' όπου έκανα μιμήσεις, αναπαράσταση σκηνών από ταινίες της τηλεόρασης, ακόμα και μεταμφιέσεις.
Έλλη Μερκούρη: «Από το Σκοτάδι στο Φως» - Οχτώ αποσπάσματα Αρχαίων Τραγωδιών
10.03.2016 14:32
«Από το Σκοτάδι στο Φως» - Οχτώ αποσπάσματα, τα οποία γλιστρούν αρμονικά το ένα μέσα στο άλλο, με κεντρικό άξονα το Φως και το Σκοτάδι. Οι τραγωδίες Οιδίποδας Τύραννος του Σοφοκλή, Επτά Επί Θήβας του Αισχύλου, Αντιγόνη του Σοφοκλή, Μήδεια του Ευριπίδη, Αίας του Σοφοκλή, Ανδρομάχη του Ευριπίδη, Βάκχες του Ευριπίδη, Πέρσες του Αισχύλου με τον δικό τους τρόπο απαντούν: για ποιο λόγο, ο τραγικός ήρωας δεν είναι σε θέση να "δει" το Φως και ζει μέσα στο Σκοτάδι; Γιατί ο χρόνος ο αναρίθμητος και μέγας φέρνει στο φως όλα τα κρύφια κι όταν τα φανερώσει, πάλι τα σκεπάζει...
Βαρβάρα Δούκα: Stagedoor – μια 'πόρτα' για το μουσικό θέατρο
04.03.2016 12:34
Από παλιά στην εκπαίδευση, είχα μια εμμονή....να καταλαμβάνω τα κενά.... Είναι κοινό μυστικό, ότι πολλές ελλείψεις ελλοχεύουν στη βασική εκπαίδευση των ηθοποιών, αλλά και σε όλη τη γκάμα της καλλιτεχνικής παιδείας στη χώρα μας. Λίγο η νοοτροπία του 'χειροποίητου' που έχουμε, λίγο η αφελής εκτίμηση ότι 'μεταδίδοντας την πείρα μας' από γενιά σε γενιά αρκεί, και κυρίως η γενικότερη έλλειψη εξειδικευμένης και στοχευμένης γνώσης σε όλα τα επίπεδα της Παιδείας, δημιούργησαν ένα 'δημιουργικό' καραβάνι καλλιτεχνών, που ζήτησαν στο εξωτερικό αυτή την οργανωμένη γνώση.
Ιωάννα Ρούσσου: Ψάχνοντας μία …«Έξοδο Κινδύνου»
02.03.2016 14:44
Την άνοιξη του 2015, ο αγαπημένος μου φίλος δάσκαλος Μπάμπης Μπαλτάς, μου έφερε την συλλογή διηγημάτων της Ελένης Τσεκούρα, με τίτλο Αδέσποτα. Ξεκίνησα να διαβάζω το πρώτο διήγημα, την Έξοδο Κινδύνου. Το διάβασα κυριολεκτικά χωρίς ανάσα, βιώνοντας την αγωνία και τον πανικό της αντί-ηρωίδας Ελίνας στο υπαρξιακό αδιέξοδο που την εγκλώβιζε. Ένα αδιέξοδο που αναγνώρισα σαν πολύ οικείο.
Μπάμπης Χατζηδάκης: Σπαράγματα! Ανασύρω απ’ τη μνήμη μου λέξεις…
22.02.2016 12:30
Μαρτυρία του υπ’ αριθμόν 1245 των ειδικών αστυνομικών δυνάμεων. Αποκαλούμενες ΜΟΝΑΔΕΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΑΞΗΣ κοινώς ΜΑΤ. Κατόπιν ιατρικού συμβουλίου, πρόωρη συνταξιοδότηση, επανεξέταση, και το πεπόνι και το μαχαίρι, μετάλλιο ευδόκιμης υπηρεσίας! Δεν έχεις τι να κάνεις. Δεν έχω κλείσει τα 65 μου, επιτρέψτε μου να δουλέψω, δεν είναι δικαίωμά μου; Η κόρη μου θέλει σύνταξη 10 χρόνια πριν αρχίσει να δουλεύει, μην και δεν προλάβει.