Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Martyn Jacques: Δεν ενδιαφέρομαι για κανένα από τα δολώματα του καπιταλιστικού μας κόσμου

Martyn Jacques: Δεν ενδιαφέρομαι για κανένα από τα δολώματα του καπιταλιστικού μας κόσμου

«Ακολουθούμε έναν πολύ μοναχικό καλλιτεχνικό δρόμο για και ένα τέταρτο του αιώνα» μας λέει ο Martyn Jacques για τους Tiger Lillies, φράση που πραγματικά μοιάζει να περιέχει κάτι οξύμωρο εάν σκεφτεί κανείς τους χιλιάδες των θεατών που τους ακούν, τους παρακολουθούν και τους ακολουθούν αυτό το δημιουργικό ένα τέταρτο του αιώνα! Η αλήθεια είναι όμως πως οι Tiger Lillies διαγράφουν μία πορεία τόσο μοναχική όσο και μοναδική καθώς έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν το δικό τους καλλιτεχνικό χαρακτήρα τόσο ως προς την ποιότητα των παραστάσεων που παρουσιάζουν όσο και για τη σκέψη πίσω από το Show! Λίγες ημέρες πριν την άφιξή τους στην Ελλάδα όπου θα παρουσιάσουν στο Θέατρο Badminton την τελευταία τους δουλειά “Rime of the Ancient Mariner”, η ψυχή των Tiger Lillies, ο Martyn Jacques μίλησε στο Culturenow.gr και απάντησε στις ερωτήσεις μας με ευθύτητα και αφοπλιστική ειλικρίνεια! Πώς αλλιώς άλλωστε;

 

Συνέντευξη: Μαριάννα Παπάκη

 

Culturenow.gr: Το ελληνικό κοινό αναμένει με ανυπομονησία τις επερχόμενες εμφανίσεις σας στην Αθήνα, στο Θέατρο Badminton, με την τελευταία σας δουλειά υπό τον τίτλο Rime of the Ancient Mariner”. Τι σας κέντρισε την προσοχή στο ποίημα του Samuel Coleridge;

Martyn Jacques: Ξέρετε, είμαι πολύ αυθόρμητος όταν πρόκειται για την τέχνη! Απλώς, μου άρεσε το ποίημα!

 

Cul.N.: Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με τον Mark Holthusen;
M.J: Ο Mark μας φωτογράφισε 8-10 χρόνια πριν στην Αμερική και έπειτα τον ξαναείδαμε την επόμενη χρονιά, μιλήσαμε και να συνειδητοποιούμε πόσο ταλαντούχος και πολυσχιδής καλλιτέχνης είναι και αρχίσαμε να σκεφτόμαστε να κάνουμε ένα show παρέα. Έτσι, γεννήθηκε η ιδέα αυτής της παράστασης. Είναι ένας καταπληκτικός καλλιτέχνης και παραδόξως, καθώς είμαι δύσκολος με τις συνεργασίες , δουλέψαμε πραγματικά καλά μαζί! Έτσι, μετά το “Rime” κάναμε 3 ακόμα shows με τον Mark και πραγματικά ελπίζω να μην μας σιχαθεί πριν τον ξεζουμίσουμε… (καλλιτεχνικά φυσικά)!

 

Cul.N.: Ο Samuel Taylor Coleridge ήταν (μαζί με τον φίλο του William Wordsworth) ένας εκ των ιδρυτών του Ρομαντικού Ρεύματος στην Αγγλία. Είστε υποστηρικτής του ρομαντισμού; Θα χαρακτηρίζατε τους Tiger Lillies ρομαντικούς;
M.J: Δεν είμαι οπαδός των ρευμάτων, των ειδών, των κατηγοριών κ.τ.λ… Δεν τα καταλαβαίνω. Μου αρέσει το έργο του Coleridge, σκάβει βαθιά στην ανθρώπινη ψυχολογία, το έργο του είναι βάναυσα ειλικρινές. Υπάρχει μια ομοιότητα με τους Tiger Lillies.  Αλλά την ίδια στιγμή είναι υποστηρικτής του συμβολισμού που εγώ δεν είμαι, εγώ είμαι πολύ ειρωνικός και μου αρέσει το σκοτεινό χιούμορ, χαρακτηριστικά που ο  Coleridge δεν έχει...  Βλέπετε, λοιπόν πως τα κινήματα και τα ρεύματα είναι σκατά. Ποτέ δεν με ένοιαξε να ανήκω σε ένα είδος, να ταιριάζω σε μία συγκεκριμένη κατηγορία. Όσον αφορά σε εμένα, πιστεύω πως υπάρχει μόνο μεγάλη τέχνη, μέτρια τέχνη και κακή τέχνη την οποία θα έμπαινα στον πειρασμό να μην την περιγράψω καν ως τέχνη.

 

Cul.N.: Το ελληνικό κοινό είχε την πρόσφατη ευκαιρία να απολαύσει τη δραματοποιημένη εκδοχή του ποιήματος με τη Φιόνα Σω στην Ελλάδα και μάλιστα 2 φορές (το 2012 στην Επίδαυρο και το 2014 στην Αθήνα). Σε ποια στοιχεία του ποιήματος βρίσκεται, κατά τη γνώμη σας, η γοητεία του που εμπνέει διαφορετικούς καλλιτέχνες; (Fiona Shaw, Pink Floyd, Fleetwood Mac, Iron Maiden, Nightwish, Pogues);
M.J: Δεν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους κανενός άλλου αλλά είναι γεγονός πως πρόκειται για ένα μεγάλο, ένα σπουδαίο ποίημα που λέει μία τόσο υπέροχη ιστορία. Όλο το ποίημα έχει να κάνει με τις αδυναμίες και τα ελαττώματα του ανθρώπου, τα αρχέγονα ένστικτα που βγαίνουν στην επιφάνεια όταν κάποιος νιώθει εγκαταλελειμμένος και καταδικασμένος. Περιγράφει την ανθρώπινη ψυχολογία τόσο καλά που πραγματικά πληγώνει. Πρόκειται για ένα σκοτεινό, όμορφο και οδυνηρά ειλικρινές έργο τέχνης που κάνει τον αναγνώστη του ή το κοινό του «πιο θλιμμένο και πιο σοφό» σύμφωνα με τους γνωστούς τελευταίους στίχους του ποιήματος.

 

Cul.N.: Οι Tiger Lillies συχνά χαρακτηρίζονται ως αναρχικοί καλλιτέχνες! Πώς νιώθετε γι’ αυτό και ποια είναι η σημασία κατά τη γνώμη σας της συγκεκριμένης έννοιας;
M.J: Νιώθω ωραία με αυτό και νομίζω πως ο κόσμος με αυτό τον χαρακτηρισμό εννοεί πως ακολουθούμε έναν πολύ μοναχικό καλλιτεχνικό δρόμο, ολομόναχοι για ένα τέταρτο του αιώνα. Συνηθίζω να ζω μέσα στο δικό μου σύννεφο, δεν πιστεύω πως οι πολιτικοί μπορούν να βελτιώσουν τον κόσμο με κανέναν τρόπο, δεν ενδιαφέρομαι για κανένα από τα δολώματα του καπιταλιστικού μας κόσμου, πραγματικά δεν θέλω να αποτελώ μέρος κανενός καλλιτεχνικού κύκλου ή στυλ.

 

Cul.N.: Πώς θα περιγράφατε τον ιδανικό κόσμο;
M.J: Έναν κόσμο όπου οι Tiger Lillies και οι U2 θα άλλαζαν θέσεις .


Cul.N.:  Και μία τελευταία υποθετική ερώτηση: Εάν σε έναν υποθετικό κόσμο ζούσαν μόνο μεγάλοι καλλιτέχνες και εσείς μπορούσατε να επιλέξετε έναν (ή περισσότερους), ποιόν ή ποιους θα επιλέγατε;
M.J: Την Edith Piaf. Το τελευταίο μας Show και το επερχόμενο άλμπουμ μας,  είναι ένα σκληρά αληθινό αφιέρωμα στη ζωή της που πάντα με συνέπαιρνε.

Η παράστασηRime of the Ancient Mariner” θα παρουσιαστεί από τους Tiger Lillies στο Θέατρο Badminton στις 9, 10 και 11 Ιανουαρίου 2015

 

Σχετικές ειδήσεις
Φοίβος Δεληβοριάς: Μια τυχαία μέρα κρύβει κάτι αιώνιο
21.10.2016 17:31
Ο Φοίβος Δεληβοριάς, με αφορμή τις "Best of" παραστάσεις του στον Σταυρό του Νότου, έκανε ένα flashback στην καλλιτεχνική του διαδρομή, θυμήθηκε ήχους και εικόνες, σταμάτησε για λίγο στην δική του «Καλλιθέα», μας άφησε να «κρυφοκοιτάξουμε» στο εργαστήρι της δημιουργίας του και ευχήθηκε στον αγαπημένο μουσικό στέκι του Νέου Κόσμου να «μην φοβηθεί να ομορφύνει».
Wedding Singers: Υπεργκλάμ, τσουνάμι ή ψυχοθεραπευτική μουσική (;)
25.01.2016 09:51
Oι Wedding Singers είναι ίσως η πιο διάσημη εγχώρια party μπάντα, που έχει γυρίσει όλη την Ελλάδα, παίζοντας παντού, από τρύπες μέχρι αρένες, και από παραδοσιακά πανηγύρια μέχρι γάμους (!), αποδεικνύοντας πως με τα non-stop-mix από 90s διασκευές μπορεί να μετατρέψει κάθε live στο μεγαλύτερο χορευτικό, ψυχοθεραπευτικό πάρτι της πόλης! Κι επειδή μόνο 1, 2, 3 φορές δεν αρκούν .. στις 29 Ιανουαρίου, οι Wedding Singers ξαναχτυπούν και επιστρέφουν στο Roof Stage του Gazarte για να μας παρασύρουν σε μία έκρηξη αγάπης, χορού, αστερόσκονης και χορευτικής διάθεσης! Με αυτή την αφορμή, ο Θοδωρής Μαυρογιώργης απάντησε στις ερωτήσεις μας! Απολαύστε τον!
Tricky: Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα άλλο απ' το να φτιάχνω μουσική
22.01.2016 12:29
O Tricky επιστρέφει στην Ελλάδα για δύο συναυλίες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με την Αθήνα να έχει την τιμητική της καθώς την ημέρα της συναυλίας (22 Ιανουαρίου) είναι και η ημέρα της επίσημης κυκλοφορίας του νέου του project, με τίτλο Skilled Mechanics.
Ορέστης Ντάντος: Στα συντρίμμια ζούμε και προσπαθούμε να βρούμε άκρη για το πώς θα ξαναχτίσουμε
21.01.2016 15:39
Ο Ορέστης Ντάντος, που έδωσε το πρώτο του ιδιαίτερο στίγμα το 2009 με τραγούδια όπως: «Θα πάω όταν γουστάρω», «Όταν γυρνάς το βράδυ απ’ τα ξενύχτια», «Κατοικίδια Ζώα» και «Είναι κι άλλοι σαν κι εμάς», επιστρέφει μετά από χρόνια στον Σταυρό του Νότου, με τον τρίτο του προσωπικό δίσκο «Θα το 'κανα ξανά», για τρεις μόνο βραδιές. Ο ξεχωριστός και ταλαντούχος τραγουδοποιός -που ως έφηβος ζήλεψε τη μαθητική μπάντα του Λυκείου- έρχεται με τη νέα, δική του πλέον μπάντα για να μας τραγουδήσει «αυτά που σκεφτόμαστε».
Xylouris White: Θέλουμε να ενεργοποιήσουμε την καρδιά και το μυαλό σας!
18.12.2015 15:59
Xylouris White! Ο Γιώργος Ξυλούρης (Ψαρογιώργης) και ο Jim White, δύο ιδιαίτεροι μουσικοί που συνδέονται με μια φιλία 25 ετών (με κάποιους κοινούς σταθμούς όταν συνεργαζόντουσαν επί σκηνής στην Αυστραλία με τα project τους), ενώνουν τις φαινομενικά διαφορετικές πορείες τους σε ένα απολαυστικό μουσικό ταξίδι, με παγκόσμιους ήχους και άρωμα από Κρήτη! Λίγο πριν τις εμφανίσεις τους, μας μίλησαν για τη γνωριμία τους, τη μουσική τους, το ντεμπούτο άλμπουμ τους και τα μελλοντικά τους σχέδια.