Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017
Βιβλίο: Το μυστικό του συζύγου - Liane Moriarty
Δημοσίευση: Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014 16:31
Βιβλίο: Το μυστικό του συζύγου - Liane Moriarty

Ορισμένα βιβλία, έχουν γραφτεί με σκοπό να σε προβληματίσουν. Να σε κάνουν να σκεφτείς αν κάποια πράγματα είναι μοιραία, ή αν εμείς καθορίζουμε αυτό που κάποιοι αποκαλούν "μοίρα". Να σε κάνουν να αναρωτηθείς τι είναι ηθικά σωστό και τι όχι, αφού ανάλογα την οπτική γωνία από την οποία θα δει την κάθε κατάσταση, η έννοια "ηθική" μπορεί να αποκτήσει εντελώς διαφορετική διάσταση. Τέλος, υπάρχουν τα βιβλία εκείνα που τα διαβάζεις και τελικά, δεν μπορείς να πεις μετά βεβαιότητας τι συναισθήματα σου προκάλεσαν. "Το μυστικό του συζύγου" είναι ένα από τα βιβλία εκείνα που λίγο έως πολύ, συνδυάζει όλα όσα προανέφερα, ένα βιβλίο που σου προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα και που μπορεί να μην λατρέψεις, αλλά δεν θα σου είναι κι αδιάφορο.


 


Η Τες είναι μια γυναίκα την οποία ο άντρας της εγκαταλείπει γιατί έχει κρυφά δεσμό με την καλύτερή της φίλη. Πληγωμένη και απογοητευμένη, μαζί με τον γιο της, επιστρέφει στο σπίτι της μητέρας της όπου σύντομα θα ξεκινήσει να βγαίνει με έναν άντρα από το παρελθόν της. Η Ρέιτσελ είναι μια 60χρονη γυναίκα που αναλώνεται στη θλίψη και τον πόνο που της προκάλεσε ο θάνατος της κόρης της είκοσι χρόνια πριν, και βυθίζεται στα συναισθήματα αυτά όλο και περισσότερο όταν ο γιος της ανακοινώνει πως θα πάρει τον αγαπημένο της εγγονό στο εξωτερικό. Η Σεσίλια είναι η γυναίκα φαινόμενο, εκείνη που είναι επιτυχημένη σε όλα. Αφοσιωμένη σύζυγος για δεκαπέντε χρόνια και μητέρα τριών κοριτσιών, πρόεδρος της P&C και ιδιοκτήτρια μιας επιτυχημένης εταιρείας τάπερ, έχει την τέλεια ζωή. Μέχρι τη μέρα που βρίσκει έναν φάκελο με το όνομά της γραμμένο πάνω από τον άντρα της ο οποίος και ζητά να διαβαστεί μετά το θάνατό του. Ένα μυστικό κρύβεται μέσα στον φάκελο αυτό, ένα μυστικό χρόνων που όταν θα μαθευτεί θα ταράξει και θα αλλάξει τις ζωές και των τριών γυναικών.

 

Η αλήθεια είναι πως πρόκειται για ένα πολύ καλογραμμένο βιβλίο, με ισορροπημένη ροή λόγου -αν και κάπως αργό, τουλάχιστον για τα δικά μου γούστα-, με σωστή διαχείριση της γλώσσας και με στρωτή αφήγηση που δεν κουράζει, παρά που σε ορισμένα σημεία σε κάνει να βαριέσαι αφού μοιάζει να φλυαρεί περισσότερο απ' όσο είναι πραγματικά απαραίτητο. Επιπλέον ενδιαφέρον στο όλο εγχείρημα προσθέτει σαφέστατα και το ημερολογιακό στήσιμο του βιβλίου, που προσδίδει μια νότα διαφορετικότητας αλλά και κρυφής γοητείας. Βέβαια, όλα αυτά αποδυναμώνονται από το γεγονός πως οι εξελίξεις της ιστορίας είναι ολότελα γραμμικές στην πορεία που ακολουθούν. Δεν υπάρχουν ανατροπές, δεν υπάρχουν εκπλήξεις, δεν υπάρχει αυτό το κάτι που θα κάνει την διαφορά και θα φέρει πραγματικά και ουσιαστικά τα πάνω-κάτω.

 

Παρά τις όποιες ενστάσεις μου όσον αφορά την πλοκή, οφείλω να ομολογήσω πως οι τρεις ιστορίες είναι άψογα συνδεδεμένες μεταξύ τους. Δεν φαντάζουν άσχετες και παράταιρες και παρά την διαφορετικότητά τους, είναι ξεκάθαρο πως με κάποιον τρόπο, για κάποιον λόγο, συνδέονται, πράγμα πολύ σημαντικό σε σπονδυλωτές αφηγήσεις. Επιπλέον, η συγγραφέας κερδίζει πόντους εξαιτίας των χαρακτήρων της που είναι πολύ καλά σκιαγραφημένοι, δομημένοι σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά της ηλικίας, της κοινωνικής τάξης στην οποία ανήκουν και της θέσης που έχουν μέσα σ' αυτήν, αλλά και της φιλοσοφίας που εκπροσωπούν. Ψυχογραφικά, λοιπόν, η συγγραφέας, πετυχαίνει το σχεδόν απόλυτο, προσφέροντάς μας αυτό που έπρεπε δεδομένων των συνθηκών της ιστορίας της, αλλά κι αυτό που εμείς ως αναγνώστες επιζητούσαμε να διαβάσουμε.

 



Ένα μυθιστόρημα που παρά που εστιάζει σε θέματα όπως είναι η προδοσία, η συγχώρεση, η μοίρα, δεν γίνεται μοιρολατρικό. Ένα βιβλίο δραματικό, στον πυρήνα του, που ωστόσο καταφεύγει σε κάποιες κωμικές νότες αλλά μονάχα όταν αυτό είναι απαραίτητο, σπάζοντας την βαριά ατμόσφαιρα ακριβώς όταν πρέπει και χωρίς να γελοιοποιεί τα εκάστοτε γεγονότα που διαδραματίζονται μπροστά μας. Αν το τέλος ήταν λιγάκι διαφορετικό -και λιγότερο προβλέψιμο-, αν ήταν λιγότερο αδύναμο σε σχέση με αυτό που θα μπορούσε να είναι, μια βόμβα, δηλαδή, που θα μπορούσε να σκάσει στα μούτρα όλων μας και μετά να μας κοροϊδεύει ασύστολα που ήμασταν αφελείς και επιφανειακοί, θα μπορούσαμε ίσως να μιλάμε για ένα πολύ καλύτερο βιβλίο στο σύνολό του. Παρ' όλα ταύτα, όπου υπάρχει μια αδυναμία, υπάρχει ένα θετικό στοιχείο οπότε το τελικό αποτέλεσμα είναι αρκετά εξισορροπημένο, παρά που θα ήθελα λίγο παραπάνω.


Το βιβλίο της Liane Moriarty, Το μυστικό της συζύγου, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.