Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016
Ταινία: Μέλι (Miele), της Βαλέρια Γκολίνο
Δημοσίευση: Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2014 16:00
Ταινία: Μέλι (Miele), της Βαλέρια Γκολίνο

Η Βαλέρια Γκολίνο, γνωστή μέχρι τώρα ως μια σπουδαία ιταλίδα ηθοποιός διεθνούς βεληνεκούς, περνάει πίσω από την κάμερα και κάνει το σκηνοθετικό ντεμπούτο της με ταινία μυθοπλασίας κοινωνικού προβληματισμού για το βιοηθικό ζήτημα της ευθανασίας.


Μετά τα “Million Dollar Baby” (2004), “The Sea Inside” (2004) – βραβευμένα και τα δύο με Όσκαρ την ίδια χρονιά – το “You Don’t Know Jack” (2010) – βραβευμένο με Emmy και Χρυσή Σφαίρα – και το, επίσης, βραβευμένο με Όσκαρ “Amour” (2012),  έρχεται το “Μέλι”(aka Miele) της Γκολίνο να δώσει την δίκη του εκδοχή πάνω στο θέμα.


Η 30χρονη Ιρένε (Τζασμίνε Τρίνκα) είναι η Μέλι. «Ιρένε» για τους γονείς και φίλους, «Μέλι» για τους ανθρώπους που πάσχοντας από χρόνιες εκφυλιστικές παθήσεις επιθυμούν να τερματίσουν την ζωή τους. Έχοντας παρατήσει τις σπουδές της στην ιατρική, η Ιρένε βγάζει τα προς το ζην παρέχοντας, έναντι αδράς αμοιβής, υπηρεσίες εκούσιας ευθανασίας σε βαριά αρρώστους.


Πατώντας πάνω στο μυθιστόρημα του Μάουρο Κοβάσιτς (A Nome Tuo) η Γκολίνο επιχειρεί, ως πρωτοεμφανιζόμενη σκηνοθέτης, ένα ομολογουμένως δύσκολο πρότζεκτ: Να θίξει το θέμα της εκούσιας ευθανασίας, χωρίς μελοδραματισμούς, ηθικολογίες και διακηρύξεις ιδεών. Και ως προς αυτό τα καταφέρνει θαυμάσια.


Το ενδιαφέρον της στρέφεται εξολοκλήρου πάνω στην ηρωίδα της, Ιρένε/Μέλι, και την μελετά ως γυναίκα, ως ακτιβίστρια, ως προσωπικότητα και ως αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο ρόλων της.


Πολύ έξυπνα η Γκολίνο επιλέγει να προσδώσει στην ηρωίδα της ανδρόγυνα χαρακτηριστικά που την τοποθετούν σε μια ενδιάμεση κατάσταση πάνω στην οποία χτίζεται ολόκληρη η αφήγηση . Αυτή η ενδιάμεση κατάσταση είναι και ο τοίχος προστασίας μεταξύ Ιρένε και Μέλι, μεταξύ λάθους και σωστού και εν τέλει μεταξύ ζωής και θανάτου. Δεν είναι τυχαίο ότι η Γκολίνο δεν χάνει ευκαιρία στο να μας δείχνει την Ιρένε πίσω από γυάλινες επιφάνειες και καθρέφτες. Όλες οι επιλογές της ηρωίδας της συντελούν στο να μην υπάρχει ουσιαστικά πουθενά: διατηρεί την ιδιότητα της φοιτήτριας στον πατέρα της και στον φίλο της, ώστε να δικαιολογεί την απουσία της όταν ταξιδεύει στο Μεξικό για να αγοράσει τα απαραίτητα φάρμακα, συνάπτει ερωτικές σχέσεις με έναν παντρεμένο, ζει απομονωμένη σε ένα σπίτι δίπλα στην θάλασσα και «επιστρέφει» μέσα στον κόσμο κυρίως για τα ραντεβού με τους ασθενείς.


Θέλοντας να ξορκίσει τον θάνατο, γυμνάζεται μανιωδώς είτε κολυμπώντας είτε κάνοντας ποδήλατο, δεν καπνίζει και κάνει συνεχώς καρδιολογικές εξετάσεις. Οι κρίσεις πανικού που παθαίνει είναι το αντίδοτο στην ιδέα και θέα του θανάτου που η ίδια προσφέρει κάθε φορά. Το αίτημα για έναν αξιοπρεπή θάνατο σε ανθρώπους που έχουν πάψει πια να ζουν καθώς απλά υπάρχουν είναι η ώθηση και ο εξαγιασμός των πράξεών της. Μέχρι που η στιγμή τα φέρνει έτσι ώστε εν αγνοία της να δώσει τα απαραίτητα προς ευθανασία φάρμακα σε έναν άνθρωπο που πάσχει από κατάθλιψη. Ο Κάρλο Γκριμάλντι, επιτυχημένος αρχιτέκτονας , χωρισμένος και άτεκνος θα γίνει το πρόσωπο που θα φέρει την Ιρένε σε μια κατά μέτωπο επίθεση με την Μέλι και κατ’ επέκταση με την ζωή της.


Η Γκολίνο σκηνοθετεί το «Μέλι» με όρους επιστημονικού ερευνητή, όπου η μεροληψία και τα βεβιασμένα αποτελέσματα βρίσκονται εκτός μεθοδολογίας. Δημιουργώντας μια άκρως ενδιαφέρουσα περσόνα όπου θηλυκώνει υπέροχα στο πρόσωπο της Τρίνκα παραδίδει ένα φιλμ φιλοσοφικά τοποθετημένο στο να τεθούν τα σωστά ερωτήματα και όχι στο να απαντηθούν, υπό την μορφή ενός πειράματος τόσο για την ίδια την Γκολίνο ως σκηνοθέτη, όσο και για το βιοηθικό δίλημμα που επιχειρεί να αρθρώσει.


Σκηνοθεσία: Βαλέρια Γκολίνο
Σενάριο: Βαλέρια Γκολίνο, Φραντσέσκα Μαρτσιάνο, Μάουρο Κοβάσιτς
Πρωταγωνιστούν: Τζασμίνε Τρίνκα, Κάρλο Τσέτσι, Λίμπερο Ντε Ριέντζο
Διάρκεια: 96΄
Διανομή: Strada films


Διαβάστε για περισσότερες νέες ταινίες

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ταινία: Ρενουάρ, του Ζιλ Μπουρντό
09.01.2014 15:01
Ο Ζιλ Μπουρντό μας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο, στην Γαλλική Ριβιέρα του 1915, εκεί όπου ο γάλλος ιμπρεσιονιστής Ρενουάρ (Μισέλ Μπουκέ), βιώνει για ακόμη μια φορά το μυθικό άγγιγμα της Μούσας και ζωγραφίζει τους τελευταίους πίνακές του.
Οι δέκα καλύτερες ταινίες του 2013
08.01.2014 10:42
Ακόμα μία κινηματογραφική χρονιά έφτασε στο τέλος της και το culturenow.gr κάνει τον απολογισμό της.
Ταινία: Οh boy, του Γιαν Όλε Γκέρστεν
23.12.2013 16:18
Ταινία περιπλάνησης προς εύρεση νοήματος ενός νεαρού που πλησιάζει τα 30, ζει ακόμα με τα λεφτά του πατέρα του, έχει παρατήσει την Νομική εδώ και δύο χρόνια και απλά δεν ξέρει ακόμα τι σχήμα πρέπει να πάρει, και αν θέλει στην τελική να πάρει, ώστε να ταιριάξει στο παζλ της πόλης του.
Ταινία: Ο γελαστός πρίγκιπας, του Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν
20.12.2013 13:45
Ο Ντέιβιντ Γκόρντον Γκριν διασκευάζει το Ισλανδικό «Either Way / Α Annan Veg» (2011) του Χαφσταίν Γκούναρ Σίγκουρδσον και παρόλο που πατάει εξολοκλήρου πάνω στα χνάρια του πρωτότυπου σεναρίου κερδίζει την Αργυρή Άρκτο Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο φετινό φεστιβάλ Βερολίνου.
Ταινία: 12 χρόνια σκλάβος, του Στιβ ΜακΚουίν
12.12.2013 13:17
«Hunger» (2008), «Shame» (2011), «12 Χρόνια Σκλάβος» (2013): 66 ημέρες απεργίας πείνας, εθισμός στο σεξ, 250 χρόνια δουλείας.
Ταινία: Carrie, της Κίμπερλι Πιρς
06.12.2013 10:22
Όταν αποφασίζεις να κάνεις ριμέικ μια ταινία που έχει περάσει στο πάνθεον του κλασικού πρέπει να έχεις σοβαρούς λόγους, και πιο συγκεκριμένα, όραμα και διάθεση ανανέωσης. Να βάλεις την προσωπική σου σφραγίδα και να εξετάσεις πτυχές που καλούν προς διερεύνηση με σύγχρονους όρους.
Ταινία: Behind the candelabra, του Στίβεν Σόντερμπεργκ
05.12.2013 14:55
Η τελευταία ταινία του Σόντερμπεργκ που δεν βρήκε ποτέ τον δρόμο προς τις κινηματογραφικές αίθουσες της Αμερικής, καθώς ήταν “too gay” για να βρει στουντιακή υποστήριξη, προβλήθηκε από το κανάλι του HBO.
Ταινία: Η τέλεια ομορφιά, του Πάολο Σορεντίνο
29.11.2013 10:11
Ένας φόρος τιμής στην Ρώμη και το ιταλικό σινεμά δεν θα μπορούσε να έχει άλλο τίτλο, παρά αυτόν: «Η Τέλεια Ομορφιά». Τίτλος βγαλμένος από το στόμα των πέντε Σιβυλλών, από την μια απόλυτος και στομφώδης και από την άλλη καυστικός και ειρωνικός, δεν ξέρεις ούτε προς τα που, ούτε από πού πηγάζει.