Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016
Book review: Θρύλος – Μαρί Λου
Δημοσίευση: Παρασκευή, 31 Μαΐου 2013 11:54
Book review: Θρύλος – Μαρί Λου

Ίσως έχετε βαρεθεί να με ακούτε να διατυμπανίζω πως λατρεύω τα δυστοπικά μυθιστορήματα. Και η αλήθεια είναι πως για καλή μας τύχη, στη χώρα μας, έχουν φτάσει ορισμένα εξαιρετικά δείγματα αυτού του λογοτεχνικού είδους το οποίο όχι μόνο δεν αξίζει να περιφρονεί κανείς λόγω των φανταστικών του προεκτάσεων αλλά αντίθετα, οφείλει να του δίνει μεγαλύτερη προσοχή και αξία καθώς βασίζεται σε στοιχεία της πραγματικότητας τα οποία κανείς δεν ξέρει πως θα εξελιχθούν στο μέλλον.

 

Από τη Γιώτα Παπαδημακοπούλου

 

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα! Ακριβώς επειδή κυκλοφορούν ορισμένες σειρές που έχουν ανεβάσει πολύ ψηλά τον πήχη, είναι εξαιρετικά δύσκολο για κάποιο νέα σειρά της κατηγορίας να τις συναγωνιστεί, πόσω μάλλον από το πρώτο κι όλας βιβλίο. Ο "Θρύλος" λοιπόν, είναι ένα βιβλίο που δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα τα επιτυχημένα αυτά βιβλία και που τα συναγωνίζεται επάξια, ανεβαίνοντας ψηλά στην λίστα της προσωπικής μου προτίμησης.

 

Ο Ντέυ είναι ο νούμερο ένα καταζητούμενος της Δημοκρατίας. Εδώ και χρόνια, η δράση του, τους έχει φέρει σε δύσκολη θέση και το να τον συλλάβουν μοιάζει αδύνατο καθώς δεν γνωρίζουν καν πως είναι εμφανισιακά. Η Τζουν από την άλλη είναι το παιδί θαύμα της Δημοκρατίας, εκείνη που σημείωσε την υψηλότερη βαθμολογία στην δοκιμασία της και ζει με το όνειρο να έρθει η μέρα που θα υπηρετήσει το καθεστώς της Δημοκρατίας. Όταν ο αδερφός της σκοτώνεται έπειτα από μια έφοδο του Ντέυ στο Κεντρικό Νοσοκομείο του Λος Άντζελες και εκείνος κατηγορείται για την δολοφονία του αξιωματικού, η Τζουν ορκίζεται να βρει τον Ντέυ με όποιο κόστος και να τον οδηγήσει στα χέρια της δικαιοσύνης. Όταν οι δυο τους θα συναντηθούν, οι ισορροπίες θα ανατραπούν και η Τζουν θα αναγκαστεί να αμφισβητήσει όλα όσα γνώριζε μέχρι σήμερα και να αναζητήσει την συγκαλυμμένη αλήθεια πίσω από όλα τα γεγονότα της ζωής της.

 

Η Marie Lu, παρά το νεαρό της ηλικίας της, σκέφτηκε και δημιούργησε έναν εκπληκτικό φανταστικό κόσμο που τοποθετείται στο 2130 μ.Χ. όπου η Δημοκρατία ασκεί τον πλήρη έλεγχο την ίδια στιγμή που μάχεται να εξοντώσει τις Αποικίες και τους Επαναστάτες που προσπαθούν με κάθε μέσο να καταστείλουν τον υπάρχον καθεστώς. Η Δημοκρατία μπορεί να φαντάζει ιδανική όμως τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Κάθε παιδί, φτάνοντας στο δέκατο έτος της ηλικίας του, είναι υποχρεωμένο να περάσει τη Δοκιμασία, οι συνολικοί πόντοι της οποίας θα καθορίσουν το μέλλον του. Και ενώ θεωρητικά όσοι αποτυγχάνουν καταλήγουν σε Στρατόπεδα Εργασίας προκειμένου να προσφέρουν όπως μπορούν, καταλήγουν νεκροί. Έτσι απέτυχε και ο Ντέυ ο οποίος όμως δεν πέθανε και έγινε ένας από τους μεγαλύτερους λόγους πονοκεφαλιάσματος του στρατιωτικού καθεστώτος. Το περίεργο όμως είναι πως ο Ντέυ δεν φαίνεται να έχει κανέναν λόγο να έχει αποτύχει αφού είναι ευφυής, με σωματικές ικανότητες που ξεπερνούν κατά πολύ τον μέσο όρο και κυρίως, αποφασισμένος να δυσκολέψει τη ζωή αυτών που απείλησαν να του στερήσουν τη ζωή.

 

Η Τζουν από την άλλη, έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά με τον Ντέυ όμως σε αντίθεση με εκείνον, πέρασε τη Δοκιμασία της πετυχαίνοντας το άπιαστο άριστα και αποτελεί φαινόμενο που πολλοί θέλουν να αρπάξουν και να χρησιμοποιήσουν προς όφελός τους. Ο καθένας μόνος του, αλλά και οι δύο μαζί, αποτελούν από τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες που μπορεί να συναντήσει κανείς στο λογοτεχνικό αυτό είδος. Παρά το νεαρό της ηλικίας τους, χαρακτηρίζονται από έναν μοναδικό, αναλυτικό και συνδυαστικό τρόπο σκέψης και από μια σωματική ρώμη, που δεν συνάδει με αυτό που κανείς θα περίμενε. Είναι παθιασμένοι παρ' όλα ταύτα, δεν παρασύρονται και αν τυχόν το κάνουν, έχουν την ικανότητα να διατηρήσουν την απαραίτητη ψυχραιμία για να ανακτήσουν τον έλεγχο. Και ξεκινάνε την κοινή τους ιστορία με το να είναι αντίπαλοι, όμως η μοίρα, η τύχη, το πεπρωμένο... ποιος ξέρει, τους φέρνει κοντά για να ανακαλύψουν πράγματα που δεν ήξεραν, που δεν φανταζόντουσαν ή που ίσως, δεν τολμούσαν να το κάνουν, για να πάρουν μια τελική απόφαση που θα αλλάξει τη ζωή τους.

 

Αν και η αφήγηση των γεγονότων μοιράζεται ανάμεσα στην Τζουν και στον Ντέυ, πράγμα που μας επιτρέπει να ανακαλύψουμε περισσότερα για το συναισθηματικό κόσμο, το παρελθόν και τον τρόπο σκέψης του καθενός, στο συγκεκριμένο βιβλίο, υπάρχει ένα επιπλέον έξυπνο tip. Ποιο είναι αυτό; Πως στα κεφάλαια της Τζουν και τον Ντέυ, χρησιμοποιείται διαφορετικός τύπος γραμματοσειρές, πιθανότατα σε μια προσπάθεια να μας κάνει να συλλάβουμε, πέραν από τις ομοιότητες που έχουν μεταξύ τους, και τις διαφορές τους που δεν συνάδουν μόνο με το φύλο τους. Δεν ξέρω για εσάς αλλά προσωπικά, πρώτη φορά έγινα μάρτυρας μιας τέτοιας τεχνικής και πραγματικά, μου άφησε την καλύτερη εντύπωση. Από 'κει και πέρα, και αφήνοντας στην άκρη τους εκρηκτικούς χαρακτήρες που κλέβουν τις εντυπώσεις , το ίδιο το κεντρικό story, είναι πολυεπίπεδο και οι πτυχές του, πάρα πολλές οι οποίες, σε προβληματίζουν και σε βάζουν σε μια περίπλοκη διαδικασία σκέψης, σαν να προσπαθείς να ενώσεις τα κομμάτια ενός γρίφου και να βρεις τη λύση πίσω από αυτόν. Μια αμείλικτη κυβέρνηση, καλά στημένα και οργανωμένα σχέδια, κανόνες που πρέπει να ακολουθηθούν, μια μυστηριώδης επιδημία και ένα ταξικό σύστημα που άλλους τους οδηγεί στην κορυφή και άλλους στον πάτο. Τι άλλο θέλετε;

 

Ό,τι και να πω γι' αυτό το βιβλίο, θα είναι πολύ λίγο. Με μία και μόνο λέξη, θα το χαρακτήριζα εξαιρετικό και είστε δεν είστε fan της δυστοπικής λογοτεχνίας, αξίζει να το διαβάσετε. Έχει συναίσθημα, έχει δράση, έχει λογική και ανάλυση δεδομένων προκειμένου να καταλήξεις σε συμπεράσματα, έχει δύο εξαιρετικά ενδιαφέροντες χαρακτήρες και πάνω απ' όλα, έχει μια εξαιρετική εξελικτική πορεία όπου η περιπέτεια, ο αγώνας για την επιβίωση και την ανακάλυψη της αλήθειας, της προστασίας όσων αγαπάς, της τιμής και της εκδίκησης, συνδυάζονται με τρόπο μοναδικό που σε καθηλώνει και δεν σου επιτρέπει να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου παρά μονάχα όταν θα έχεις γυρίσει πλέον και την τελευταία σελίδα. Και εκτός όλων των άλλων, σε αφήνει να αγωνιάς τόσο πολύ για το μέλλον που πρόκειται να συναντήσουν η Τζουν και ο Ντέυ και για το πως θα εξελιχθεί η μακρά πορεία που φαίνεται να έχουν, που πραγματικά, θα έδινες τα πάντα για να έχεις το επόμενο βιβλίο στην κατοχή σου και να το ξεκινήσεις αμέσως, χωρίς να χάσεις ούτε δευτερόλεπτο.

 

Το βιβλίο της Marie Lu, «Θρύλος» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκης.

 

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.
Καρδιά από πέτρα - Simon Scarrow: Κριτική βιβλίου
10.08.2016 12:58
Ο Simon Scarrow είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος συγγραφέας, ο οποίος έχει τη μοναδική ικανότητα, με ό,τι θέμα κι αν καταπιαστεί, να το κάνει ολότελα δικό του, πραγματοποιώντας την απαραίτητη έρευνα προκειμένου να προχωρήσει στην δημιουργία μιας δικής του ιστορίας που όμως, θα σέβεται την πραγματική Ιστορία.
Η σιωπή του φάρου - Kimberley Freeman: Κριτική βιβλίου
08.08.2016 13:00
Η Kimberley Freeman αποτελεί μία από τις πλέον αγαπητές φιγούρες στο χώρο της σύγχρονης λογοτεχνίας, έχοντας κερδίσει την καρδιά εκατομμυρίων αναγνωστών, πράγμα που αναπόφευκτα θα την έφερνε και στη χώρα μας με ανάλογη επιτυχία.
Η κόρη του κεραυνού - Lucinda Riley: Κριτική βιβλίου
05.08.2016 14:02
Περίπου ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του βιβλίου "Οι κόρες των αστεριών", οι εκδόσεις Διόπτρα φέρνουν στη χώρα μας το δεύτερο βιβλίο της σειράς "The seven sisters" της Lucinda Riley, της Ιρλανδής συγγραφέως που έχει καταφέρει να γίνει αγαπητή στους αναγνώστες ολόκληρου του πλανήτη μέσω των ρομαντικών της μυθιστορημάτων και πολύ περισσότερο, μέσω της συγκεκριμένης σειράς.
Η Κοιλάδα της Αλεπούς - Charlotte Link: Κριτική βιβλίου
22.07.2016 13:26
"Η Κοιλάδα της Αλεπούς" είναι ένα από τα βιβλία εκείνα που τους τελευταίους μήνες έχουν συζητηθεί όσο λίγα. Στο εξωτερικό, οι κριτικές που έχει λάβει είναι των άκρων, με τις μισές απ' αυτές να το εκθειάζουν μην διστάζοντας κατά περιπτώσεις να το χαρακτηρίσουν ως ένα από τα καλύτερα αστυνομικά βιβλία των τελευταίων ετών, και τις άλλες μισές να το κατηγορούν, άλλοτε για την σκληρότητά του και άλλοτε για την προβλεψιμότητά του.
Μικρή ερωτική ιστορία - Gilles Legardinier: Κριτική βιβλίου
19.07.2016 12:18
Η σχέση μου με την σύγχρονη γαλλική λογοτεχνία δεν θα έλεγα πως είναι και η καλύτερη δυνατή. Αν και τρέφω μεγάλη αγάπη και θαυμασμό για τους κλασσικούς συγγραφείς που προέρχονται από την χώρα αυτή, την οποία και λατρεύω μέχρι θανάτου, οι σύγχρονοι Γάλλοι λογοτέχνες έχουν ένα ύφος και μια εκφραστική φυσιογνωμία που δεν θα έλεγα πως είναι και πολύ του γούστου μου.