Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016

Γιώργος Κακουλίδης: Για όλα φταίει η μούσα

Γιώργος Κακουλίδης: Για όλα φταίει η μούσα

Εκείνη που ψιθύρισε στο κεφάλι του Θεού για ν’ αρχίσει τη θλιβερή κατασκευή του κόσμου. Εκείνη που με τη μορφή του αρχάγγελου Μιχαήλ εμφανίστηκε σ’ αυτό το τρελό κορίτσι, την αειπάρθενο Μαρία, για να της πει ότι ο Λόγος τη διάλεξε και πρέπει να τη διαπεράσει και να μην αφήσει τίποτα όρθιο μέσα της. Κι έκανε το τρελό κορίτσι υπακοή και χάρη σ’ αυτήν κερδίσαμε το άτακτο παιδί, το ξακουστό τσογλάνι από τη Ναζαρέτ.

 

Εκείνο το γοητευτικό φάντασμα που λικνίστηκε μπροστά στον Άγγελο Σικελιανό ενώ καθόταν, ο μεγαλοπρεπής, στον κήπο του και τον έπεισε πως είναι ικανός και νεκρούς ν’ αναστήσει, και πείστηκε ο ποιητής , και έσπευσε ν’ αναστήσει τον θανόντα φίλο του – χωρίς αποτέλεσμα – απαντώντας στην κατακραυγή της οικογενείας και των φίλων: «Τι να κάνω; Αυτός επιμένει να μη σηκώνεται!».

 

Εκείνη η τρομερή παρουσία χάριν της οποίας ο Όμηρος έβγαλε τα μάτια του γιατί δεν άντεχε την ομορφιά τους∙ η γεροντοκόρη που συμβουλευόταν ο Μιχάλης Κατσαρός στο Ζάππειο σ’ ένα παγκάκι∙ το πρώτο μου είδωλο, ο Ρώσος παλαιστής Κοριένκο, που πάλευε μέχρι τελικής πτώσεως με τον θηριώδη Αττίλιο στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.

 

Εκείνη που ψιθύριζε στον ποιητή Νίκο Καρούζο ακατάληπτα και τον έκανε μια λυπημένη μηχανή από το πρωί ως το βράδυ. Εκείνη που ζούσε μέσα στον κύριο Λάζαρο, τον οποίο συνάντησα στο διπλανό κρεβάτι από τον Μίλτο Σαχτούρη στο Βασιλάκειον Ίδρυμα . Ολονυχτίς πέθαινε, μα το πρωί αναστηνόταν. Εκείνη που έκανε τον Τζον Κιτς να επιθυμεί να γίνει αηδόνι, που έσπρωξε τον Μπόρχες να συντρώγει με δολοφόνους στρατιωτικούς, τον Ντοστογιέφσκι στα κάτεργα και τον Πούσκιν στη μονομαχία. Εκείνη που τροφοδοτούσε τον Γιάννη Παπαδέλλη, τον αγιογράφο, ο οποίος βοήθησε όσο κανείς τον Κόντογλου, αλλά τον ίδιο τον Γιάννη τον διά Χριστόν σαλό Παπαδέλλη δεν τον θυμήθηκε ποτέ κανείς. Εκείνη η πουτάνα που ένα υγρό βράδυ ζητούσε από τον νταβατζή της να της χαρίσει το δεξί του μάτι για να το φορέσει σκουλαρίκι. Εκείνη, τέλος, στη λατρεία της οποίας αφιέρωσαν αυτό το τέμενος, το μουσείο , όπου κάθε δημιουργός ονειρεύεται να ενταφιαστεί μέσα του.

 

Info:

Ο Γιώργος Κακουλίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1956. Είναι γιος ζωγράφου και εγγονός γλύπτη. Σε νεαρή ηλικία ταξίδεψε με φορτηγά καράβια. Έχει εκδώσει 13 ποιητικές συλλογές (Άγρα, Καστανιώτης, Εξάντας), δέκα πεζογραφήματα (Καστανιώτης, Εξάντας, Λιβάνης, Κέδρος) και δύο θεατρικά έργα. Το 1994 τιμήθηκε με το Διεθνές Βραβείο Καβάφη στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Παράλληλα με τη συγγραφική του δραστηριότητα, ασχολείται με τη ζωγραφική, και έχει πραγματοποιήσει έξι ατομικές εκθέσεις.

Σχετικές ειδήσεις
Μαργαρίτα Μυρογιάννη: Η παλίνδρομη αρμονία των αντιθέτων
04.03.2016 16:11
«Οι απλοί ποιητές είναι τόσο ξεμωραμένοι όσο κι οι απλοί μεθύστακες, που ζουν σε μια συνεχή ομίχλη, χωρίς να βλέπουν ή να κρίνουν τίποτα καθαρά. Ένας άνθρωπος θα πρέπει να είναι σπουδασμένος σε μερικές επιστήμες και να έχει ως ένα βαθμό μαθηματικό κεφάλι για να είναι ένας ολοκληρωμένος ποιητής…»
Δημήτρης Τάταρης: Δημιουργική διαδικασία και μοναχικότητα
12.02.2016 14:38
Αυτό που μου προσφέρει η τέχνη, μέσα από την δημιουργική διαδικασία, είναι η μοναχικότητα και όχι η μοναξιά, η απόλυτη χωρίς περιορισμούς ελευθερία έκφρασης.
Γιάννης Αδαμάκος: Το ταξίδι μου
27.01.2016 13:13
Η ζωγραφική μου περιστρέφεται γύρω από τρία θεμελιώδη στοιχεία: τον Χώρο, τη Φιγούρα και το Φως. Ζωγραφίζω με θεματικές ενότητες.
Depression Era: Κατοίκηση
13.01.2016 11:48
“Αν και η ψυχολογική πίεση συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν οι πρώτοι άνθρωποι που θα βρεθούν στον Άρη, μάλλον δεν αποτελεί ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο το οποίο θα μπορούσε να ματαιώσει κάθε σχέδιο για τη δημιουργία μιας αποικίας στον Κόκκινο Πλανήτη.”
Δημήτρης Μεράντζας: Περίπατος
15.12.2015 16:50
Πριν από 20 χρόνια -τον Σεπτέμβριο του 1995- ξεκίνησα να οργανώνω την σύνθεση ενός έργου που δεν είχε εμφανή αισθητική σχέση με την μέχρι τότε δουλειά μου και αποτέλεσε την εκκίνηση μιας μεγάλης -σε έκταση- ενότητας, η οποία είναι συνεχώς σε εξέλιξη και φέρει τον γενικό τίτλο : «Η Πραγματικότητα είναι Πληροφοριοδότης της φαντασίας».