Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016
Alyson Noel – Ράιλι Μπλουμ (Εκδόσεις Ψυχογιός)
Δημοσίευση: Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012 14:59
Alyson Noel – Ράιλι Μπλουμ (Εκδόσεις Ψυχογιός)

Δεν πάει πολύς καιρός που διάβασα το πρώτο βιβλίο της νέας σειράς της Alyson Noel, "Ράιλι Μπλουμ"…

…  μιας συγγραφέως η οποία έγινε διάσημη στη χώρα μας μέσα από μια άλλη της σειρά, εκείνη των "Αθανάτων".

 

Από τη Γιώτα Παπαδημακοπούλου

 

Και η αλήθεια είναι πως, όσο κι αν ήθελα να μου αρέσει και αυτή της η σειρά όσο οι "Αθάνατοι" και λαμβάνοντας υπ' όψιν μου ότι μέσω αυτής, είχα έρθει ήδη σε μια πρώτη επαφή με την τωρινή της πρωταγωνίστρια, έστω κι αν τότε εκτελούσε τα στοιχειώδη καθήκοντα του κομπάρσου, δεν κατάφερε, δυστυχώς, να με ενθουσιάσει. Δεν υπονοώ ότι η σειρά είναι κακογραμμένη ή αδιάφορη απλά θεωρώ πως η Noel, την προσέγγισε με πολύ πιο παιδικό τρόπο απ' όσο χρειαζόταν, προκειμένου να προσελκύσει και ένα σαφώς, πιο ενήλικο κοινό.


Στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς η Ράιλι, είχε μόλις φέρει εις πέρας την πρώτη της αποστολή ως Κυνηγός Ψυχών, έχοντας καταφέρει να αποκτήσει τη Λάμψη της. Αυτό που έχει να κάνει από δω και πέρα είναι να ολοκληρώνει με επιτυχία όσες περισσότερες αποστολές μπορεί, έτσι ώστε η Λάμψη αυτή όχι μόνο να μην θολώνει αλλά, να αποκτά όλο και πιο έντονο χρώμα, επιτρέποντάς της με τον καιρό να περάσει σε ένα διαφορετικό επίπεδο. Δεν πρέπει ωστόσο να ξεχνάει ότι υπάρχουν κανόνες που πρέπει να ακολουθούνται και πως να τους παρακούσει, μπορεί να οδηγήσει σε αποτελέσματα που δεν θα ήθελε. Όμως επειδή η Ράιλι είναι ξεροκέφαλη, αποφασίζει να εξασκήσει την ελεύθερη βούλησή της, όταν στο δρόμο της εμφανίζεται η Ρεμπέκα, μια νεαρή κοπέλα της οποίας η ψυχή παγιδεύτηκε στη γη απ' όταν δολοφονήθηκε με αποτέλεσμα, ο θυμός της, να έχει κρατήσει στο γήινο επίπεδο δεκάδες επί δεκάδων ψυχών που δεν μπορούν να απελευθερωθούν, πείθοντάς την να την ακολουθήσει στο Εδώ και Τώρα.


Στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς, είχα παρατηρήσει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα, είχε να κάνει με το μέγεθος του βιβλίου. Κακά τα ψέματα, βιβλία μικρότερα των 300 σελίδων, δεν είναι ιδιαίτερα εμπορικά, δεν προσελκύουν το μεγαλύτερο ηλικιακά κοινό και αν τελικά το κάνουν, δεν το ικανοποιούν καθώς, ο χρόνος εξέλιξης της ιστορίας είναι πολύ περιορισμένος και μέχρι να χαθούμε στα βάθη της, πρέπει να αναδυθούμε και πάλι στην επιφάνεια. Στην προκειμένη περίπτωση, διακρίνουμε αισθητή βελτίωση αφού πλέον η Ράιλι γνωρίζει τα λάθη που στιγμάτισαν το ανθρώπινο παρελθόν της, την αποστολή που καλείται να εκτελέσει σε ένα νέο επίπεδο και έτσι, δεν αναλωνόμαστε σε αφελείς και άνευ ουσίας συστάσεις αλλά αντίθετα, περνάμε κατευθείαν στη δράση με την μικρή πρωταγωνίστρια να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί, έτσι ώστε να ολοκληρώσει ένα έργο που αν και κανείς δεν της ανέθεσε, αισθάνεται την ηθική υποχρέωση να το φέρει εις πέρας.


Η κεντρική ιδέα της ιστορίας από την άλλη, σαφέστατα πιο ενδιαφέρουσα από εκείνην της "Λάμψης", με την ανθρώπινη μνήμη και τις αναμνήσεις που συντροφεύουν αυτήν, να παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη των γεγονότων. Ουσιαστικά, μέσω της δράσης, η Noel στοχεύει τα βαθύτερα εσωτερικά σημεία του κάθε ατόμου που σημαδεύτηκαν από πολύ συγκεκριμένες στιγμές που αν και πέρασαν, ίσως να μην κατάφεραν ποτέ να ξεπεραστούν με αποτέλεσμα, να επανέρχονται στην επιφάνεια τις πιο ακατάλληλες στιγμές, έτοιμες να μας κατασπαράξουν και να καταστρέψουν, όποια τυχόν προσπάθεια μπορεί να έχουμε κάνει για να αφήσουμε το παρελθόν πίσω μας. Άσχετα όμως από τις προσπάθειές μας, μερικές φορές, δεν δίνουμε αρκετά, όχι όσα χρειάζεται προκειμένου να ξεφύγουμε γιατί για να προχωρήσουμε, πρέπει να συγχωρήσουμε, πρώτα τον εαυτό μας και μετά τους άλλους.


Κακά τα ψέματα, η συγκεκριμένη σειρά, απευθύνεται αποκλειστικά στο νεανικό κοινό, ένα κοινό μάλιστα που ίσως να μην έχει περάσει στο δεύτερο στάδιο της εφηβείας. Ως ενήλικας, πιθανότατα να μην μπορώ να εκτιμήσω σωστά την αξία του όμως μπορώ να πω μετά βεβαιότητας πως, αν δεν ανήκετε στην παραπάνω ηλικιακή κλίμακα, μάλλον δεν θα συγκινηθείτε οπότε, στρέψτε την προσοχή σας αλλού. Αλλά επειδή έρχονται άγιες μέρες, επειδή η Noel, την οποία γνώρισα και προσωπικά, είναι μια γλύκα και επειδή, σίγουρα θα έχετε να κάνετε δώρα σε πιτσιρίκια, παιδιά φίλων, ανίψια ή δεν ξέρω κι εγώ τι, νομίζω πως η συγκεκριμένη σειρά θα σας έβγαζε εύκολα και γρήγορα από την δυσκολία αναζήτησης του σωστού δώρου προσφέροντάς τους μια συγκαλυμμένα ψαγμένη ιστορία, με αθωότητα, απλότητα και αναγνωστική ευκολία.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.
Καρδιά από πέτρα - Simon Scarrow: Κριτική βιβλίου
10.08.2016 12:58
Ο Simon Scarrow είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος συγγραφέας, ο οποίος έχει τη μοναδική ικανότητα, με ό,τι θέμα κι αν καταπιαστεί, να το κάνει ολότελα δικό του, πραγματοποιώντας την απαραίτητη έρευνα προκειμένου να προχωρήσει στην δημιουργία μιας δικής του ιστορίας που όμως, θα σέβεται την πραγματική Ιστορία.
Η σιωπή του φάρου - Kimberley Freeman: Κριτική βιβλίου
08.08.2016 13:00
Η Kimberley Freeman αποτελεί μία από τις πλέον αγαπητές φιγούρες στο χώρο της σύγχρονης λογοτεχνίας, έχοντας κερδίσει την καρδιά εκατομμυρίων αναγνωστών, πράγμα που αναπόφευκτα θα την έφερνε και στη χώρα μας με ανάλογη επιτυχία.
Η κόρη του κεραυνού - Lucinda Riley: Κριτική βιβλίου
05.08.2016 14:02
Περίπου ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του βιβλίου "Οι κόρες των αστεριών", οι εκδόσεις Διόπτρα φέρνουν στη χώρα μας το δεύτερο βιβλίο της σειράς "The seven sisters" της Lucinda Riley, της Ιρλανδής συγγραφέως που έχει καταφέρει να γίνει αγαπητή στους αναγνώστες ολόκληρου του πλανήτη μέσω των ρομαντικών της μυθιστορημάτων και πολύ περισσότερο, μέσω της συγκεκριμένης σειράς.
Η Κοιλάδα της Αλεπούς - Charlotte Link: Κριτική βιβλίου
22.07.2016 13:26
"Η Κοιλάδα της Αλεπούς" είναι ένα από τα βιβλία εκείνα που τους τελευταίους μήνες έχουν συζητηθεί όσο λίγα. Στο εξωτερικό, οι κριτικές που έχει λάβει είναι των άκρων, με τις μισές απ' αυτές να το εκθειάζουν μην διστάζοντας κατά περιπτώσεις να το χαρακτηρίσουν ως ένα από τα καλύτερα αστυνομικά βιβλία των τελευταίων ετών, και τις άλλες μισές να το κατηγορούν, άλλοτε για την σκληρότητά του και άλλοτε για την προβλεψιμότητά του.
Μικρή ερωτική ιστορία - Gilles Legardinier: Κριτική βιβλίου
19.07.2016 12:18
Η σχέση μου με την σύγχρονη γαλλική λογοτεχνία δεν θα έλεγα πως είναι και η καλύτερη δυνατή. Αν και τρέφω μεγάλη αγάπη και θαυμασμό για τους κλασσικούς συγγραφείς που προέρχονται από την χώρα αυτή, την οποία και λατρεύω μέχρι θανάτου, οι σύγχρονοι Γάλλοι λογοτέχνες έχουν ένα ύφος και μια εκφραστική φυσιογνωμία που δεν θα έλεγα πως είναι και πολύ του γούστου μου.