Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017
Alyson Noel – Ράιλι Μπλουμ (Εκδόσεις Ψυχογιός)
Δημοσίευση: Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012 14:59
Alyson Noel – Ράιλι Μπλουμ (Εκδόσεις Ψυχογιός)

Δεν πάει πολύς καιρός που διάβασα το πρώτο βιβλίο της νέας σειράς της Alyson Noel, "Ράιλι Μπλουμ"…

…  μιας συγγραφέως η οποία έγινε διάσημη στη χώρα μας μέσα από μια άλλη της σειρά, εκείνη των "Αθανάτων".

 

Από τη Γιώτα Παπαδημακοπούλου

 

Και η αλήθεια είναι πως, όσο κι αν ήθελα να μου αρέσει και αυτή της η σειρά όσο οι "Αθάνατοι" και λαμβάνοντας υπ' όψιν μου ότι μέσω αυτής, είχα έρθει ήδη σε μια πρώτη επαφή με την τωρινή της πρωταγωνίστρια, έστω κι αν τότε εκτελούσε τα στοιχειώδη καθήκοντα του κομπάρσου, δεν κατάφερε, δυστυχώς, να με ενθουσιάσει. Δεν υπονοώ ότι η σειρά είναι κακογραμμένη ή αδιάφορη απλά θεωρώ πως η Noel, την προσέγγισε με πολύ πιο παιδικό τρόπο απ' όσο χρειαζόταν, προκειμένου να προσελκύσει και ένα σαφώς, πιο ενήλικο κοινό.


Στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς η Ράιλι, είχε μόλις φέρει εις πέρας την πρώτη της αποστολή ως Κυνηγός Ψυχών, έχοντας καταφέρει να αποκτήσει τη Λάμψη της. Αυτό που έχει να κάνει από δω και πέρα είναι να ολοκληρώνει με επιτυχία όσες περισσότερες αποστολές μπορεί, έτσι ώστε η Λάμψη αυτή όχι μόνο να μην θολώνει αλλά, να αποκτά όλο και πιο έντονο χρώμα, επιτρέποντάς της με τον καιρό να περάσει σε ένα διαφορετικό επίπεδο. Δεν πρέπει ωστόσο να ξεχνάει ότι υπάρχουν κανόνες που πρέπει να ακολουθούνται και πως να τους παρακούσει, μπορεί να οδηγήσει σε αποτελέσματα που δεν θα ήθελε. Όμως επειδή η Ράιλι είναι ξεροκέφαλη, αποφασίζει να εξασκήσει την ελεύθερη βούλησή της, όταν στο δρόμο της εμφανίζεται η Ρεμπέκα, μια νεαρή κοπέλα της οποίας η ψυχή παγιδεύτηκε στη γη απ' όταν δολοφονήθηκε με αποτέλεσμα, ο θυμός της, να έχει κρατήσει στο γήινο επίπεδο δεκάδες επί δεκάδων ψυχών που δεν μπορούν να απελευθερωθούν, πείθοντάς την να την ακολουθήσει στο Εδώ και Τώρα.


Στο προηγούμενο βιβλίο της σειράς, είχα παρατηρήσει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα, είχε να κάνει με το μέγεθος του βιβλίου. Κακά τα ψέματα, βιβλία μικρότερα των 300 σελίδων, δεν είναι ιδιαίτερα εμπορικά, δεν προσελκύουν το μεγαλύτερο ηλικιακά κοινό και αν τελικά το κάνουν, δεν το ικανοποιούν καθώς, ο χρόνος εξέλιξης της ιστορίας είναι πολύ περιορισμένος και μέχρι να χαθούμε στα βάθη της, πρέπει να αναδυθούμε και πάλι στην επιφάνεια. Στην προκειμένη περίπτωση, διακρίνουμε αισθητή βελτίωση αφού πλέον η Ράιλι γνωρίζει τα λάθη που στιγμάτισαν το ανθρώπινο παρελθόν της, την αποστολή που καλείται να εκτελέσει σε ένα νέο επίπεδο και έτσι, δεν αναλωνόμαστε σε αφελείς και άνευ ουσίας συστάσεις αλλά αντίθετα, περνάμε κατευθείαν στη δράση με την μικρή πρωταγωνίστρια να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί, έτσι ώστε να ολοκληρώσει ένα έργο που αν και κανείς δεν της ανέθεσε, αισθάνεται την ηθική υποχρέωση να το φέρει εις πέρας.


Η κεντρική ιδέα της ιστορίας από την άλλη, σαφέστατα πιο ενδιαφέρουσα από εκείνην της "Λάμψης", με την ανθρώπινη μνήμη και τις αναμνήσεις που συντροφεύουν αυτήν, να παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη των γεγονότων. Ουσιαστικά, μέσω της δράσης, η Noel στοχεύει τα βαθύτερα εσωτερικά σημεία του κάθε ατόμου που σημαδεύτηκαν από πολύ συγκεκριμένες στιγμές που αν και πέρασαν, ίσως να μην κατάφεραν ποτέ να ξεπεραστούν με αποτέλεσμα, να επανέρχονται στην επιφάνεια τις πιο ακατάλληλες στιγμές, έτοιμες να μας κατασπαράξουν και να καταστρέψουν, όποια τυχόν προσπάθεια μπορεί να έχουμε κάνει για να αφήσουμε το παρελθόν πίσω μας. Άσχετα όμως από τις προσπάθειές μας, μερικές φορές, δεν δίνουμε αρκετά, όχι όσα χρειάζεται προκειμένου να ξεφύγουμε γιατί για να προχωρήσουμε, πρέπει να συγχωρήσουμε, πρώτα τον εαυτό μας και μετά τους άλλους.


Κακά τα ψέματα, η συγκεκριμένη σειρά, απευθύνεται αποκλειστικά στο νεανικό κοινό, ένα κοινό μάλιστα που ίσως να μην έχει περάσει στο δεύτερο στάδιο της εφηβείας. Ως ενήλικας, πιθανότατα να μην μπορώ να εκτιμήσω σωστά την αξία του όμως μπορώ να πω μετά βεβαιότητας πως, αν δεν ανήκετε στην παραπάνω ηλικιακή κλίμακα, μάλλον δεν θα συγκινηθείτε οπότε, στρέψτε την προσοχή σας αλλού. Αλλά επειδή έρχονται άγιες μέρες, επειδή η Noel, την οποία γνώρισα και προσωπικά, είναι μια γλύκα και επειδή, σίγουρα θα έχετε να κάνετε δώρα σε πιτσιρίκια, παιδιά φίλων, ανίψια ή δεν ξέρω κι εγώ τι, νομίζω πως η συγκεκριμένη σειρά θα σας έβγαζε εύκολα και γρήγορα από την δυσκολία αναζήτησης του σωστού δώρου προσφέροντάς τους μια συγκαλυμμένα ψαγμένη ιστορία, με αθωότητα, απλότητα και αναγνωστική ευκολία.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.