Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017
Λόρεν Κέιτ, Άγγελοι 4: Η έκσταση (Εκδόσεις Ψυχογιός)
Δημοσίευση: Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012 11:57
Λόρεν Κέιτ, Άγγελοι 4: Η έκσταση (Εκδόσεις Ψυχογιός)

Άλλη μια σειρά έφτασε στο τέλος της καθώς, το 4ο και τελευταίο μέρος της σειράς των εκδόσεων Ψυχογιός, δια χειρός Lauren Kate, "Άγγελοι", …

 


Της Γιώτας Παπαδημακοπούλου

 


βρίσκεται πλέον στα χέρια μας, ολοκληρώνοντας το πολύ μακρύ ταξίδι της Λους και του Ντάνιελ με έναν τρόπο που, δεν ξέρω αν θα ικανοποιήσει τους αναγνώστες στο σύνολό τους αλλά, σε προσωπικό επίπεδο, μου έδωσε όσα θα περίμενα. Γιατί το να ολοκληρώσεις μια ιδέα, είναι ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι κάθε ιστορίας, ακόμα κι από εκείνο της αρχικής δημιουργίας γιατί στο φινάλε, είναι που περιμένει ο καθένας, να ολοκληρωθούν και να αποκτήσουν υπόσταση οι προσδοκίες του. Το κατά πόσο το πετυχαίνει η Kate μέσω της "Έκστασης", είναι σχετικό και φαντάζομαι ότι έχει να κάνει με το κατά πόσο σας αρέσουν τα γλυκόπικρα ή τα happy end. Και όταν ένας έρωτας κρίνει το μέλλον του κόσμου, την ισορροπία Παραδείσου και Κόλασης και εκτός των άλλων, έχεις να αντιμετωπίσεις έναν οργισμένο και πληγωμένο Λούσιφερ, τα πράγματα κάθε άλλο παρά απλά είναι.


Η Λους, έχοντας ταξιδέψει στο προηγούμενο βιβλίο της ιστορίας, με τη βοήθεια των προαγγέλων  πίσω στον χώρο και το χρόνο, έχει ανακαλύψει περισσότερα πράγματα για τον εαυτό της και την ύπαρξη της ψυχής της στον κόσμο μας εδώ και χιλιετίες αλλά, και για την σχέση της με τον Ντάνιελ. Μπορεί να μην κατάφερε να φτάσει στην αρχή όλων ωστόσο, είναι βέβαιη πως δεν υπήρξε ποτέ κανένας άλλον για εκείνη και πως ότι κι αν συνέβαινε, πάντα θα έβρισκαν ο ένας τον άλλον και πάντα, θα διάλεγαν την αγάπη τους. Δεν ξεχνάνε όμως πως, πέρα απ' όλα τ' άλλα, έχουν να αντιμετωπίσουν μια κατάρα που φέρουν στις πλάτες τους πιο παλιά ακόμα κι απ' όσο είναι η ίδια σε θέση να θυμηθεί. Και ο χρόνος μετρά αντίστροφα και δεν είναι υπέρ τους. Ο Λούσιφερ, ξεκίνησε την Πτώση από την αρχή και μόλις εννέα μέρες του χωρίζουν από το να τον σταματήσουν ή, από το να χάσουν κι εκείνος να κερδίσει, σβήνοντας χιλιετίες ολόκληρες, επιστρέφοντας την αρχή του χρόνου καταδικάζοντάς τους να ξεχάσουν και ίσως, να τα ζήσουν όλα από την αρχή, συνεχίζοντας να ψάχνουν ο ένας τον άλλον για χιλιετίες ολόκληρες.

 


Έχοντας στο πλευρό της τον Ντάνιελ αλλά και τους υπόλοιπους έκπτωτους αγγέλους, η Λους θα πρέπει να παλέψει ενάντια στο χρόνο, βρίσκοντας τα αντικείμενα που θα τους οδηγήσουν στο σημείο της Πτώσης και στην μοναδική τους ελπίδα να σώσουν, όχι μόνο τους εαυτούς αλλά, την ύπαρξη ολόκληρου του κόσμου, ξεκινώντας και πάλι από το μηδέν. Και ο αγώνας αυτός είναι δύσκολος και άνισος και οι θυσίες που πρέπει να γίνουν, περισσότερες από αυτές που ίσως μπορούν ν' αντέξουν. Καμία όμως μάχη δεν τελειώνει έτσι, αφήνοντας αλώβητους όσους εμπλέκονται αλλά αντίθετα, τους φέρνει αντιμέτωπους με διλήμματα και με τον ίδιο τους τον εαυτό και κατά πόσο αυτός, μπορεί ν' αντέξει την πίεση, κατά πόσο, μπορεί να επιλέξει ανάμεσα στο σωστό και το λάθος, ακόμα κι όταν οι δύο αυτές έννοιες μοιάζουν τόσο όμοιες και συγχέονται. Και περισσότερο απ' όλους, η Λους, πρέπει να παλέψει να ξεκλειδώσει τις αναμνήσεις που δεν κέρδισε μέσω του ταξιδιού της στους προάγγελους καθώς εκεί, βρίσκεται η απάντηση, τόσο της ύπαρξής της, όσο και της πιθανής σωτηρίας τους. Εκεί θα βρει την λύση στο πρόβλημα που η δικιά της απόρριψη γέννησε.

 


Η συγγραφέας μας ταξιδεύει σε διάφορες τοποθεσίες με την κάθε μία από αυτές, να έχει την δικιά της σπουδαιότητα και σημασία. Οι επιλογές της, κάθε άλλο παρά τυχαίες είναι. Θα μπορούσαμε να τις χαρακτηρίσουμε συμβολικές αφού, κάθε μία από αυτές, εκπροσωπεί έναν σπουδαίο και ιερό τόπο, συνδεδεμένο άρρηκτα με ποικίλες ιστορίες, θρησκευτικές ή μη. Ναι μεν βασίζεται σε στοιχεία και ιστορίες που μαθαίνουμε όλοι μας από το σχολείο κιόλας, στις αρχέγονες δοξασίες της θρησκείας μας ωστόσο, οι άγγελοί της και ο κόσμος τους, δεν παύει να είναι ολότελα δικός της. Η Kate, δίνει για άλλη μια φορά διαφορετική διάσταση στον όρο άγγελοι και έκπτωτοι, ψάχνοντας να βρει την αλήθεια, την δικιά της αλήθεια, πίσω από τους θρύλους. Και κανένας δεν μπορεί να δεχτεί ή να απορρίψει απόλυτα τα όσα λέει αλλά όπως και να 'χει, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να μην συγκινηθεί από το βάθος και την ουσία τους που πάνω απ' όλα στηρίζονται από την αγάπη και κατευθύνονται, τόσο από τα φωτεινά, όσο και από τα σκοτεινά ένστικτα που αυτή γεννάει στις καρδιές και τις ψυχές μας.

 


Το 4ο και τελευταίο βιβλίο της Kate, φέρνει ουσιαστικά τους χαρακτήρες της αντιμέτωπους με την Κρίση και την Πτώση, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Καλούνται για μια ακόμη φορά, να αναλογιστούν τις επιλογές τους και να καταλήξουν στο αν θα συνεχίζουν να τις υπερασπίζονται μέχρι τέλους, παλεύοντας να διατηρήσουν από τη μία την ισορροπία του κόσμου και από την άλλη, να κατακτήσουν την ευτυχία που τόσο άδικα και αυθαίρετα στερήθηκαν ή αν θα αφεθούν σε ένα πεπρωμένο που μοιάζει να τους καταδικάζει στο απόλυτο σκοτάδι, στον ολοκληρωτικό και αβάσταχτο πόνο. Και όλα αυτά, συνδυασμένα με τρυφερότητα και εξέχουσα δυναμική, είναι υπέροχα. Η μοναδική ένσταση που έχω όσον αφορά το βιβλίο και την εξέλιξη της υπόθεσης, έχει να κάνει με την παρουσία του Καμ και την σπουδαιότητα στη ζωή της Λους. Αν και υπονοείται ότι ο δεσμός ανάμεσά τους είναι κάτι παραπάνω από αυτό που αντιλαμβανόμαστε τελικά, δεν γίνεται ξεκάθαρο τι είναι αυτό που τους δένει, ούτε που καταλήγει εκείνος στο τέλος όλων.

 


Πηγαίνοντας μας πίσω στην αρχή της δημιουργίας, η Lauren Kate μας αποκαλύπτει σταδιακά την αλήθεια σχετικά με το παρελθόν της Λους και του Ντάνιελ αλλά, και των πραγματικών γεγονότων πίσω από την Πτώση που τελικά, οδήγησαν σε αυτή, με συνέπειες που καταδίκασαν τους ήρωές μας σε έναν αγώνα χιλιετιών προκειμένου να φτάσουν στο σημείο εκείνο όπου μπορούν τελικά να διεκδικήσουν τη λύτρωση. Η Λους και ο Ντάνιελ, βρίσκονται στο τέλος αντιμέτωποι για μια ακόμη φορά, με την αρχική τους απόφαση και πρέπει να διαλέξουν αν θα την στηρίξουν και θα ρισκάρουν ή αν θα αφεθούν, βοηθώντας στη δημιουργία μιας νέας πράξης πραγμάτων και αλλάζοντας την ισορροπία του κόσμου όπως τον γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Αλλά όταν έχεις διαλέξει την αγάπη, δεν μπορείς στην πορεία να αλλάξεις, σωστά; Πάντα αυτήν θα επιλέγεις γιατί, άσχετα από το τι την γέννησε, θα είναι πάντα η υπέρτατη αξία και κανένα κόστος ή ρίσκο δεν είναι αρκετά μεγάλο προκειμένου να την διεκδικήσεις. Και οι δύο τους, έχουν παλέψει πολύ κι έχουν περάσει πολλά για να αλλάξουν τώρα και αυτό σημαίνει ότι αποφασίζουν να πορευτούν όπως πάντα, οδηγώντας σε ένα γλυκόπικρο φινάλε που προσωπικά, πάντα θα θυμάμαι.

 

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.