Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

Simon Bloom: Ζώντας δημιουργικά ξεπερνάς τον φόβο της επόμενης μέρας

Simon Bloom: Ζώντας δημιουργικά ξεπερνάς τον φόβο της επόμενης μέρας

Οι μνήμες των παιδικών μου χρόνων χορεύουν στους ήχους της rock ‘n’ roll. Μεγάλωσα σ’ ένα περιβάλλον , που ακούγαμε συνέχεια μουσική και δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο να ξεκινάς τη ζωή σου,…

… από το να εθίζεσαι στα θετικά vibes ήχων, που συμβάλλουν στην ψυχική ανάταση.


Η επαφή και η γνωριμία μου με τη μουσική των 60’s και των 70’s με βοήθησαν να αντιληφθώ, από μικρός ότι οι μεγάλες μπάντες εκείνης της εποχής, όπως Doors, Beatles, Zeppelin είχαν στοιχεία που καθόριζαν τη μουσική τους ταυτότητα. Οπότε αυτά τα ερεθίσματα, καθώς και οι νεωτερισμοί του κάθε group, στις ηχογραφήσεις του με ενέπνευσαν στο να πειραματίζομαι στο studio με μικρές μπάντες. Αυτό σταδιακά εξελίχθηκε σε επαγγελματική ηχοληψία. Σε δεύτερο επίπεδο η μουσική με βοηθούσε πάντα να εκφράζομαι. Είναι ο τρόπος να εξωτερικεύω, όσα με απασχολούν. Είναι η διαδικασία επεξεργασίας των βιωμάτων μου, που όταν πια βγουν στην επιφάνεια, ως μουσική, μπορώ να προχωρήσω παρακάτω, έχοντας «τακτοποιήσει» τις εκκρεμότητες του παρελθόντος στο χρονοντούλαπο της ιστορίας των εμπειριών μου. Μια τέτοια ιστορία είναι και το τελευταίο album, μου το “Hazy Moon”. Είναι τα αποτυπώματα, στο αχνό φως του φεγγαριού, των ανθρώπων, που χάσαμε είτε από έρωτα είτε από θάνατο και των στιγμών που αποκτούν υπερκόσμιες διαστάσεις στη μνήμη μας, από το βάρος της συναισθηματικής φόρτισης. Οπότε το “Hazy Moon” είναι το καθαρτήριο της ψυχής μου, από την αναμέτρηση με την απώλεια και τον προβληματισμό που μου επέφερε. Σε συνδυασμό των διαδικασιών, της ενασχόλησης μου με το studio, αλλά και της  σύνθεσης, διαπίστωνα ότι η αγγλόφωνη ελληνική σκηνή έχει αλλάξει προς το καλύτερο, σε σχέση με προηγούμενες δεκαετίες και ως προς τον ήχο και ως προς τη νοοτροπία, που όμως δεν είχε τον τρόπο να διοχετευτεί προς το κοινό, οπότε ένιωσα την ανάγκη να δημιουργήσω το δικό μου label.


Θα έλεγα λοιπόν συνολικά ότι από προσωπική ανάγκη έκφρασης, από πειραματισμό και αγάπη για τη μουσική ασχολήθηκα με όσα ήθελα και μου άρεσαν να κάνω. Έτσι έδωσα την ευκαιρία στον εαυτό μου να ασχοληθεί, όχι με την εμπορικότητα της μουσικής, αλλά με ό,τι πραγματικά μου αρέσει σε αυτήν φτιάχνοντας προσεγμένες παραγωγές, κατά τη γνώμη μου διαχρονικές αλλά και που με γεμίζουν περηφάνια έχοντας τες στο ενεργητικό της “Restless Wind”. Με το να ζει ο καθένας δημιουργικά, μέσα στο γενικό κλίμα της εποχής, που έχει επιβληθεί στα πάντα, σαν πέπλο γκρίζου, τρομοκρατίας, αβεβαιότητας, νιώθει να ξεπερνά τον φόβο και την ανασφάλεια της επόμενης μέρας ή και της ίδιας μέρας. Αν ο καθένας μας από την πλευρά του, βάζει το «λιθαράκι» του για να δημιουργήσει κάτι όμορφο κατά πως το έχει ονειρευτεί, επηρεάζει και τη συμπαντική ροή των πραγμάτων να γίνονται όμορφα πράγματα. Είμαι προβληματισμένος μεν με όσα διαδραματίζονται, αλλά βαθιά μέσα μου είμαι σίγουρος πως από μια απαλλοτρίωση, μπορεί να γεννηθεί κάτι καινούργιο καλύτερο απ’ ό,τι προϋπήρχε σαν κατάσταση.


Info:
Ο Simon Bloom γεννήθηκε στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου. Στα 15 του χρόνια ξεκίνησε τη μουσική του διαδρομή παίζοντας drums και κρουστά και λίγο αργότερα και κιθάρα.  Το 1997 έφτιαξε το Shakti Studio, ένα στούντιο ηχογραφήσεων βασισμένο στον καλό αναλογικό ήχο, ενώ το 2011 ίδρυσε την δισκογραφική εταιρία Restless Wind. Παράλληλα, ως μουσικός, έχει στο ενεργητικό του τρία άλμπουμ με τελευταίο το “Hazy Moon” που κυκλοφόρησε την άνοιξη του 2012.


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΜΑΡΚΟΥ

Σχετικές ειδήσεις
Simon Bloom: About Rainbows
25.07.2016 16:38
Το άλμπουμ "Midnight Rainbows" ξεκίνησε σαν μια εσωτερική επιθυμία, να αιχμαλωτίσει όλους τους ήχους, τις μελωδίες και τα «χρώματα», που νοιώθω ότι με εκφράζουν σ’ αυτή την περίοδο της ζωής μου, μέσα από τη μουσική. Τα πιο παλιά μου άλμπουμ ήταν το προβάδισμα σ αυτό το νέο μου άλμπουμ.
Echo Train: Κορεσμός στη μουσική και μια άλλη οπτική
22.04.2016 15:46
Μιλάνε χρόνια τώρα για κορεσμό στη μουσική, αλλά και γενικότερα στις τέχνες, στις συνήθειες, στις ιδέες. Αναρωτιέμαι αν αυτό όντως ισχύει ή θα έπρεπε να το δούμε μέσα απο ένα άλλο πρίσμα. Υπάρχει η τάση όταν ακούμε μια μουσική σήμερα να τη χαρακτηρίζουμε ανάλογα με το ποια δεκαετία μας θυμίζει ή σε ποια βασίζεται.
Βαγγέλης Στεφανόπουλος: Πρώτα το μαθαίνεις και ύστερα το ξεχνάς
11.03.2016 16:55
Από όλα τα είδη μουσικής η τζαζ ίσως είναι το πιο ελεύθερο και αφηρημένο. Ο ερμηνευτής ή συνθέτης μπορεί να παίξει ή να γράψει ό, τι θέλει την στιγμή της έμπνευσης του χωρίς να δεσμεύεται από αυστηρούς κανόνες όπως στην κλασσική μουσική ή την ποπ (πολλοί δεν γνωρίζουν ότι και η ποπ μουσική έχει κανόνες και ίσως τους πιο αυστηρούς).
Γεωργία Νταγάκη: Η λύρα ταξιδεύει…
29.01.2016 13:31
Στην ερώτηση "Γιατί ασχολήθηκες με τη μουσική" μπορώ να δώσω πολλές διαφορετικές απαντήσεις. Όμως, όσο τα χρόνια περνούν η απάντηση τείνει να είναι μία: Γιατί η λύρα με εκπλήσσει συνεχώς. Η έκπληξη μου πάντα, είναι στο τι διαστάσεις μπορεί να πάρει και μέχρι που μπορεί να σε ταξιδέψει αλλά και να ταξιδευτεί.
Monsieur Minimal (Χρήστος Τσιτρούδης): Ποιοι είναι αυτοί που θα κρίνουν τηv μουσική και τους δημιουργούς της?
24.12.2015 15:03
Κατά καιρούς διαβάζω βαρύγδουπες κριτικές διαφόρων δισκοκριτικών οι οποίοι στην προσπάθεια τους να εντυπωσιάσουν χάνουν το πραγματικό νόημα της μουσικής και αναλώνονται άλλοτε σε καλές άλλα τις περισσότερες φορές σε κακόγουστες φαντεζί φρασεολογίες. Αυτό φαντάζομαι ότι γίνεται γιατί με κάποιο τρόπο και αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα δικό τους έργο τέχνης με τις λέξεις τους με αποτέλεσμα να ξεχνάν το πραγματικό έργο, τη μουσική.