Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Ιφιγένεια Εν Αυλίδι: Υγρός εξαγνισμός στη λίμνη της Ιφιγένειας

Ιφιγένεια Εν Αυλίδι: Υγρός εξαγνισμός στη λίμνη της Ιφιγένειας

Κριτική θεάτρου για την παράσταση " Ιφιγένεια εν Αυλίδι", που παρουσιάζετια από το ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας

… σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη.


Κείμενο: Μαριάνθη Κουνιά


Δύο μόνο αρχαίες τραγωδίες παρουσιάζονται φέτος το καλοκαίρι, κάνοντας μεγάλη περιοδεία σε όλη την Ελλάδα. Ο Οιδίποδας Τύραννος του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Τσεζάρις Γκραουζίνις και η Ιφιγένεια εν Αυλίδι του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη. Και αυτό γιατί προφανώς φέτος η ανάγκη του κόσμου για γέλιο οδήγησε σκηνοθέτες και ηθοποιούς να προτιμήσουν τον Αριστοφάνη, αφού πράγματι σε εποχές πίκρας, οργής και κατάθλιψης, ο κόσμος επιλέγει να δει κωμωδίες.


Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική


Πηγή: www.metrogreece.gr

Σχετικές ειδήσεις
Παράσιτα- Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος: Κριτική θεάτρου
16.03.2016 11:22
«H Μέι δεν είχε πάρει ποτέ ναρκωτικά...το φαντάζεσαι να μην χρειάζεται να πάρεις τίποτα;» Φαντάζεσαι έναν άνθρωπο που να μην έχει ανάγκη να γεμίσει τις φλέβες του με «άσπρη» για να νιώσει καλά; Φαντάζεσαι πόσο ανυπέρβλητο εμπόδιο είναι για την Πινκ και τη Ρόλλυ το πιο αυτονόητο πράγμα του κόσμου;
Dogville- Έφη Γούση: Κριτική θεάτρου
15.02.2016 16:23
Έστω ότι το Dogville είναι ένα κουτί. Οι ελάχιστοι κάτοικοί του είναι φιλήσυχοι, φιλόζωοι και αλληλέγγυοι. Φροντίζουν με επιμέλεια τα δέντρα, σκουπίζουν το μονοπάτι έξω από το σπίτι τους, φτυαρίζουν μαζί το χιόνι. Πλένουν, σφουγγαρίζουν και προσέχουν με εμμονική προσήλωση να εξαφανίσουν και τον παραμικρό λεκέ από τα πεντακάθαρα στεγανά που τους χωρίζουν από τον έξω κόσμο. Είναι άραγε και οι καρδιές τους εξίσου καθαρές;
Φάουστ- Κατερίνα Ευαγγελάτου: Κριτική θεάτρου
03.02.2016 15:47
Ο Φάουστ του Γκαίτε αποτελεί πάντοτε μια μεγάλη πρόκληση τόσο για τους σκηνοθέτες που αναλαμβάνουν να φέρουν στα μέτρα ενός θεατρικού σκηνικού τον οργιαστικό κόσμο του Γερμανού δημιουργού, όσο και για τους ηθοποιούς που καλούνται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις κάποιων από τους πιο διφορούμενους και απαιτητικούς ρόλους της παγκόσμιας δραματουργίας.
Το παιχνίδι του τέλους- Ομάδα Χρώμα, Κωνσταντίνος Χατζής: Κριτική θεάτρου
02.02.2016 16:02
Ποιά η έννοια του τέλους για τον άνθρωπο; Είναι το τέλος της βιολογικής ζωής με τον ερχομό του θανάτου; Το τέλος μιας οδυνηρής κατάστασης και η σπίθα μιας καινούριας προοπτικής; ΄Η μήπως το τέλος των αξιών, των ιδανικών κι ενός ολόκληρου παγιωμένου πολιτισμού;
Οι 12 ένορκοι- Κωνσταντίνα Νικολαΐδη: Κριτική θεάτρου
20.01.2016 10:25
Πόση ώρα κάνει το ηλεκτρικό τρένο να περάσει από ένα συγκεκριμένο σημείο; Μήπως ο γέρος που άκουσε τον καβγά ήταν ένα ασήμαντο ανθρωπάκι που απλώς επιζητούσε προσοχή; Κι αν η γυναίκα που είδε τον φόνο εκείνη τη στιγμή δεν φορούσε τα γυαλιά της; Λεπτομέρειες. Κι όμως, καθόλου αμελητέες, βαρετές ή ανούσιες όταν από την ακρίβειά τους διακυβεύεται η αθώωση ή η καταδίκη ενός εφήβου στην ηλεκτρική καρέκλα.