Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017
Book review: Μιχάλης Μοδινός - Η σχεδία
Δημοσίευση: Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012 11:36
Book review: Μιχάλης Μοδινός  - Η σχεδία

Αποτελεί σημείο αναφοράς κάθε βιβλίο που πραγματεύεται έναν πίνακα ζωγραφικής μιας και ένα τέτοιο εγχείρημα δύσκολα το αποπειράται

 

Του Γιάννη Αντωνιάδη


κανείς λόγω ίσως της δυσκολίας ενός θέματος με ιδιαιτερότητες που πρέπει να αποτυπωθεί όσο γίνεται πιστότερα μέσα από ένα μυθιστόρημα .

 
Παρ’ όλα αυτά η «Σχεδία» του Μιχάλη Μοδινού στέκεται στο ύψος της γραφής και των περιστάσεων, μας ταξιδεύει πίσω στον 19ο αιώνα και μας παρασύρει σε μία δραματική ιστορία που θα μπορούσε να έχει μεταφερθεί με μεγάλη επιτυχία στον κινηματογράφο.

 

 

Η ιστορία του πίνακα με λίγα λόγια είναι η εξής:


Ο ζωγράφος Theodore Gericault (1791-1824) στα ελληνικά Ζερικώ, ο οποίος υπήρξε δάσκαλος του γνωστού σε μας Delacroix (Σφαγή της Χίου), εμπνεύστηκε αυτόν τον πίνακα από το ναυάγιο της Μέδουσας. Η Μέδουσα ήταν ένα ιστιοφόρο που έπλεε προς την Σενεγάλη μεταφέροντας τον Γάλλο κυβερνήτη Ζιλιέν Σμαλτς που θα παρελάμβανε την αποικία από τους Βρετανούς. Το πλοίο όμως λόγω κακού χειρισμού προσέκρουσε στα βράχια. Έπεσαν οι σωσίβιες λέμβοι οι οποίες έσυραν μαζί τους μία σχεδία που μετέφερε 147 επιζώντες.


Όμως σε μία στιγμή πανικού το σχοινί που συνέδεε τις βάρκες με την σχεδία κόπηκε και η σχεδία έμεινε να πλέει στο έλεος του καιρού για πολλές μέρες παρασύροντας στον θάνατο σχεδόν όλους τους ναυαγούς πλην 15 εξ’αυτών οι οποίοι μετά από κακουχίες, πείνα, εξαθλίωση αλλά και απίστευτες σκηνές κανιβαλισμού κατάφεραν να διασωθούν από το συνοδευτικό του πλοίου Μέδουσα ονόματι «Άργος».
Αυτά ως προς την ιστορία του πίνακα.

 

Το βιβλίο του Μιχάλη Μοδινού προσπαθεί και καταφέρνει να μας μεταφέρει την δραματικότητα της σκηνής που αναπαρίσταται στον πίνακα που προκύπτει από την αλληλογραφία μεταξύ του ζωγράφου και ενός επιζήσαντα του ναυαγίου, του Αλεξάντερ Κορεάρ ο οποίος διηγείται την ιστορία στον ζωγράφο και εκείνος βασισμένος στις πληροφορίες του αυτές μας αναπαριστά με τον πλέον αφηγηματικό τρόπο την δική του εκδοχή για την ιστορία.

 


Η γραφή του Μιχάλη Μοδινού είναι άκρως αποκαλυπτική και περιγραφική κάτι που λειτουργεί σαν μοχλός για τον αναγνώστη ο οποίος μοιάζει να ζει τις στιγμές, αυτά που προηγήθηκαν όσο και αυτά που επακολούθησαν μιας και το γεγονός αυτό αποτέλεσε για την τότε γαλλική κοινωνία ότι και ο Τιτανικός στην μεταγενέστερη εποχή. Η κοινωνική κατακραυγή για αυτήν την τραγωδία κατέληξε να αναδείξει αυτό το γεγονός σε μέγα σκάνδαλο της εποχής. Μέσα από το βιβλίο γινόμαστε μάρτυρες της εξαθλίωσης, του εξευτελισμού της ανθρώπινης υπόστασης και αξιοπρέπειας, καθώς ο συγγραφέας καταφέρνει να αποτυπώσει την απόγνωση ανθρώπων οι οποίοι βιώνουν τραγικές συνθήκες με χαραγμένη την αγωνία στα πρόσωπα τους για το τι μέλλει γενέσθαι.

 

 

Το βιβλίο καθηλώνει τον αναγνώστη, τον συγκινεί και πάνω από όλα τον γυρίζει πίσω στον χρόνο, έναν χρόνο διαφορετικό που τον διδάσκει ιστορία.

 

Το βιβλίο του Μιχάλη Μοδινού, Η σχεδία, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

 

 

Εκτύπωση
Περισσότερα
Φαμπέρ Ο καταστροφέας - Tristan Garcia: Κριτική βιβλίου
20.02.2017 10:07
"Ίσως να ξαναγυρίσει, αλλά δεν είναι πια εδώ. Η ανάμνησή του ξεθωριάζει. Κάτι δικό του μιλάει μέσα μου και με βάζει κατά καιρούς ακόμα σε πειρασμό, όταν κάθομαι στο τραπέζι μου και γράφω. Ζει στα βιβλία μου. Εκεί μόνο, κατά τα άλλα έχει τελειώσει ͘ με στοίχειωσε και με παράτησε" γράφει ο συγγραφέας κλείνοντας την κουρτίνα της αφήγησής του και το μάτι στον ήρωά του Φάμπερ.
Τα αστέρια του Σίντι Μουμέν - Mahi Binebine: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 12:08
Η Κόλαση ίσως να απέχει μόλις λίγο από τον επικαλούμενο Παράδεισο, έναν όροφο, ένα τετράγωνο, λίγα χιλιόμετρα, ποιος μπορεί να ξέρει! Μπορεί πάλι ο Παράδεισος για κάποιον να είναι η Κόλαση που εύχεται για τον διπλανό του και τότε γεμίζει με χαρά από το μίσος που νιώθει, ανθρώπινο και αυτό αν και δυστυχώς ακραίο.
1913, Η χρονιά πριν από τη θύελλα - Florian Illies: Κριτική βιβλίου
31.01.2017 10:08
Δεν είναι τυχαίο που ο συγγραφέας αποφάσισε να αφιερώσει ένα ολόκληρο βιβλίο σε αυτή την χρονιά. Το 1913 είναι πράγματι μια χρονιά ορόσημο για τα ευρωπαϊκά δρώμενα, είναι μια χρονιά πέρα για πέρα κομβική, σημαδιακή και χαρακτηριστική για όλα αυτά που έμελλε να επακολουθήσουν.
Η ιστορία μιας ώρας και άλλα διηγήματα - Κέιτ Σοπέν: Κριτική βιβλίου
17.01.2017 10:09
Η Μπερτ Μοριζό υπήρξε από τις πρώτες γυναίκες ζωγράφους του ιμπρεσιονισμού, η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ απεικόνισε στους πίνακές της, τους τολμηρούς για την εποχή, μία γυναίκα ελεύθερη, ανεξάρτητη, σίγουρη για τον εαυτό της και μακριά από την αντρική επίβλεψη και πίεση.
Η ώρα του αστεριού - Κλαρίσε Λισπέκτορ: Κριτική βιβλίου
09.01.2017 12:45
Η γέννηση ενός έργου λογοτεχνικού κρύβει μυστήριο, αν δε κρύβει και πόνο, ταλαιπωρία και ανηφορίζει έναν Γολγοθά, τότε καθίσταται έργο που αντέχει στον χρόνο. Δεν είναι σε καμία περίπτωση μία τυπική διαδικασία ή μία υπόθεση απλή αν ο συγγραφέας παλεύει με τον εσώτερο κόσμο του, το σύμπαν του, τον ψυχισμό του.
Μια από τις δύο - Ντανιέλ Σάδα: Κριτική βιβλίου
20.12.2016 10:37
Η Αδριάνα Χιμένες Γκαρσία στην τελευταία φράση στο επίμετρο του βιβλίου γράφει: "Του φαινόταν αδύνατο να γίνει κανείς συγγραφέας χωρίς να έχει αυτί ͘ του ήταν ασύλληπτο να είναι κανείς καλός αφηγητής χωρίς να έχει διαβάσει ποίηση". Αυτά τα λόγια αντανακλούν την πολύ ιδιαίτερη προσωπικότητα και την φιλοσοφία του συγγραφέα περί συγγραφής, ο κόσμος των λέξεων δεν συνάδει με τον κοινό παρονομαστή.
Το μάτι - Vladimir Nabokov: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 10:34
"Το θέμα στο Μάτι είναι μία έρευνα που οδηγεί τον πρωταγωνιστή μέσα από έναν κυκεώνα από καθρέφτες στη συγχώνευση δίδυμων εικόνων". Αυτά γράφει ο συγγραφέας στο προλογικό σημείωμα του βιβλίου όπου και αναλύει την φιλοσοφία πίσω από την σύλληψη της ιδέας για το Μάτι.
Η πρώτη φλέβα - Γιάννης Μακριδάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 10:56
Ποτέ ο χρόνος δεν είναι αρκετός για να ξετυλίξεις το κουβάρι μιας ζωής και ποτέ κανείς δεν βγαίνει αλώβητος και ατάραχος από την τριβή με το παρελθόν. Ειδικά μάλιστα όταν αυτό στριφογυρίζει και γλυκοκοιτάζει το παρόν σαν την μέλισσα γύρω από το λουλούδι που προσπαθεί να προσγειωθεί για να τραφεί. Εδώ περιγράφονται τα πρόσωπα μίας άλλης εποχής που όμως ακόμα και σήμερα συνεχίζει να υπάρχει γιατί οι άνθρωποι δεν σταμάτησαν να φωτογραφίζουν τις στιγμές τους και την μοναδικότητά τους. Μία γυναίκα και ένας άντρας, δύο κόσμοι παράλληλοι και διαφορετικοί μα τόσο όμοιοι.