Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016
Book review: Μιχάλης Μοδινός - Η σχεδία
Δημοσίευση: Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012 11:36
Book review: Μιχάλης Μοδινός  - Η σχεδία

Αποτελεί σημείο αναφοράς κάθε βιβλίο που πραγματεύεται έναν πίνακα ζωγραφικής μιας και ένα τέτοιο εγχείρημα δύσκολα το αποπειράται

 

Του Γιάννη Αντωνιάδη


κανείς λόγω ίσως της δυσκολίας ενός θέματος με ιδιαιτερότητες που πρέπει να αποτυπωθεί όσο γίνεται πιστότερα μέσα από ένα μυθιστόρημα .

 
Παρ’ όλα αυτά η «Σχεδία» του Μιχάλη Μοδινού στέκεται στο ύψος της γραφής και των περιστάσεων, μας ταξιδεύει πίσω στον 19ο αιώνα και μας παρασύρει σε μία δραματική ιστορία που θα μπορούσε να έχει μεταφερθεί με μεγάλη επιτυχία στον κινηματογράφο.

 

 

Η ιστορία του πίνακα με λίγα λόγια είναι η εξής:


Ο ζωγράφος Theodore Gericault (1791-1824) στα ελληνικά Ζερικώ, ο οποίος υπήρξε δάσκαλος του γνωστού σε μας Delacroix (Σφαγή της Χίου), εμπνεύστηκε αυτόν τον πίνακα από το ναυάγιο της Μέδουσας. Η Μέδουσα ήταν ένα ιστιοφόρο που έπλεε προς την Σενεγάλη μεταφέροντας τον Γάλλο κυβερνήτη Ζιλιέν Σμαλτς που θα παρελάμβανε την αποικία από τους Βρετανούς. Το πλοίο όμως λόγω κακού χειρισμού προσέκρουσε στα βράχια. Έπεσαν οι σωσίβιες λέμβοι οι οποίες έσυραν μαζί τους μία σχεδία που μετέφερε 147 επιζώντες.


Όμως σε μία στιγμή πανικού το σχοινί που συνέδεε τις βάρκες με την σχεδία κόπηκε και η σχεδία έμεινε να πλέει στο έλεος του καιρού για πολλές μέρες παρασύροντας στον θάνατο σχεδόν όλους τους ναυαγούς πλην 15 εξ’αυτών οι οποίοι μετά από κακουχίες, πείνα, εξαθλίωση αλλά και απίστευτες σκηνές κανιβαλισμού κατάφεραν να διασωθούν από το συνοδευτικό του πλοίου Μέδουσα ονόματι «Άργος».
Αυτά ως προς την ιστορία του πίνακα.

 

Το βιβλίο του Μιχάλη Μοδινού προσπαθεί και καταφέρνει να μας μεταφέρει την δραματικότητα της σκηνής που αναπαρίσταται στον πίνακα που προκύπτει από την αλληλογραφία μεταξύ του ζωγράφου και ενός επιζήσαντα του ναυαγίου, του Αλεξάντερ Κορεάρ ο οποίος διηγείται την ιστορία στον ζωγράφο και εκείνος βασισμένος στις πληροφορίες του αυτές μας αναπαριστά με τον πλέον αφηγηματικό τρόπο την δική του εκδοχή για την ιστορία.

 


Η γραφή του Μιχάλη Μοδινού είναι άκρως αποκαλυπτική και περιγραφική κάτι που λειτουργεί σαν μοχλός για τον αναγνώστη ο οποίος μοιάζει να ζει τις στιγμές, αυτά που προηγήθηκαν όσο και αυτά που επακολούθησαν μιας και το γεγονός αυτό αποτέλεσε για την τότε γαλλική κοινωνία ότι και ο Τιτανικός στην μεταγενέστερη εποχή. Η κοινωνική κατακραυγή για αυτήν την τραγωδία κατέληξε να αναδείξει αυτό το γεγονός σε μέγα σκάνδαλο της εποχής. Μέσα από το βιβλίο γινόμαστε μάρτυρες της εξαθλίωσης, του εξευτελισμού της ανθρώπινης υπόστασης και αξιοπρέπειας, καθώς ο συγγραφέας καταφέρνει να αποτυπώσει την απόγνωση ανθρώπων οι οποίοι βιώνουν τραγικές συνθήκες με χαραγμένη την αγωνία στα πρόσωπα τους για το τι μέλλει γενέσθαι.

 

 

Το βιβλίο καθηλώνει τον αναγνώστη, τον συγκινεί και πάνω από όλα τον γυρίζει πίσω στον χρόνο, έναν χρόνο διαφορετικό που τον διδάσκει ιστορία.

 

Το βιβλίο του Μιχάλη Μοδινού, Η σχεδία, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

 

 

Εκτύπωση
Περισσότερα
Το μάτι - Vladimir Nabokov: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 10:34
"Το θέμα στο Μάτι είναι μία έρευνα που οδηγεί τον πρωταγωνιστή μέσα από έναν κυκεώνα από καθρέφτες στη συγχώνευση δίδυμων εικόνων". Αυτά γράφει ο συγγραφέας στο προλογικό σημείωμα του βιβλίου όπου και αναλύει την φιλοσοφία πίσω από την σύλληψη της ιδέας για το Μάτι.
Η πρώτη φλέβα - Γιάννης Μακριδάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 10:56
Ποτέ ο χρόνος δεν είναι αρκετός για να ξετυλίξεις το κουβάρι μιας ζωής και ποτέ κανείς δεν βγαίνει αλώβητος και ατάραχος από την τριβή με το παρελθόν. Ειδικά μάλιστα όταν αυτό στριφογυρίζει και γλυκοκοιτάζει το παρόν σαν την μέλισσα γύρω από το λουλούδι που προσπαθεί να προσγειωθεί για να τραφεί. Εδώ περιγράφονται τα πρόσωπα μίας άλλης εποχής που όμως ακόμα και σήμερα συνεχίζει να υπάρχει γιατί οι άνθρωποι δεν σταμάτησαν να φωτογραφίζουν τις στιγμές τους και την μοναδικότητά τους. Μία γυναίκα και ένας άντρας, δύο κόσμοι παράλληλοι και διαφορετικοί μα τόσο όμοιοι.
Μια ματιά στον κόσμο της Ελίζαμπεθ Γκάσκελ - Αλέξανδρος Κεφαλάς: Κριτική βιβλίου
07.11.2016 10:31
Είναι εξαιρετικά σημαντικό να βλέπουν το φως της δημοσιότητας τέτοιου είδους βιβλία, τα οποία εντρυφούν συνοπτικά μεν, ουσιωδώς δε σε προσωπικότητες που άφησαν το δικό τους ανεξίτηλο σημάδι στην ιστορία της λογοτεχνίας. Αυτό εδώ το μικρό εγχειρίδιο είναι αφιερωμένο στη ζωή της Βρετανίδας Ελίζαμπεθ Γκάσκελ, την οποία λίγοι γνωρίζουν και ακόμα λιγότεροι έχουν διαβάσει.
Η πτώση και άλλες ιστορίες - Friedrich Dϋrrenmatt: Κριτική βιβλίου
25.10.2016 10:13
Η ανθρώπινη ιστορία χρειάζεται πολύ μελάνι για να γραφτεί και ίσως αυτό να μην είναι αρκετό. Χωρίς αμφιβολία, αυτή η ιστορία που ονομάζεται άνθρωπος, αυτό το μέγα ανεξάντλητο κεφάλαιο και τα συν αυτώ έχει τόσες εκδοχές, τόσες όψεις και τόσα τρωτά σημεία που κάθε συγγραφέας κομίζει την δική του οπτική γωνία με οδηγό τα βιώματά του και τα αναγνώσματά του.
Το βιβλίο των φανταστικών όντων - Χόρχε Λούις Μπόρχες: Κριτική βιβλίου
11.10.2016 09:59
Φανταστικά όντα στοιχειώνουν από γεννήσεως του κόσμου τις ανθρώπινες ζωές γιατί ο άνθρωπος μπροστά στη δύναμη της φύσης και στο μεγαλείο της έχει ανάγκη να εκφράσει τις φοβίες του, τις απορίες του, τις σκέψεις του με τρόπο πολλές φορές παράλογο, μεταφυσικό και υπερβολικό.
Ρομάντσο και άλλα πεζά - Μαρία Πολυδούρη: Κριτική βιβλίου
26.09.2016 10:20
"Όσο πιο πολύ αγαπάμε και τόσο πιο πολύ άσκυφτοι γινόμαστε. Όσο πιο αληθινά αγαπάμε τόσο πιο ωραία υποφέρουμε" θα γράψει σε ύφος μελαγχολικό και ποιητικό η Μαρία Πολυδούρη προς τον ποιητή Φίλιππο Κλεωνά.
Άρτουρ Σοπενχάουερ - Peter B. Lewis: Κριτική βιβλίου
16.09.2016 16:18
Είναι ελπιδοφόρο το γεγονός πως ολοένα και περισσότερο τα βιβλία φιλοσοφίας αποτελούν πόλο έλξης και πεδίο ανακάλυψης για πολλούς αναγνώστες που αναζητούν δρόμους διαφυγής και διεξόδους μέσω αυτών.
Ο Άποικος της Μάλατα - Τζόζεφ Κόνραντ: Κριτική βιβλίου
12.09.2016 10:10
Αν μπορούσε κάποιος να αποδώσει ζωγραφικά τα έργα του Κόνραντ και κυρίως το παρόν, το οποίο είναι άμεσα συνυφασμένο με την ίδια την πολυτάραχη του ζωή του Κόνραντ λόγω των διαφόρων ταξιδιών του, σίγουρα θα επέλεγε έναν πίνακα του επίσης πολυταξιδεμένου Γκωγκέν.