Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου 2016

Υβρίδια στο Kalos and Klio showroom στη Θεσσαλονίκη

Υβρίδια στο Kalos and Klio showroom στη Θεσσαλονίκη
Σε μια εποχή που τα όρια είναι πιο συγκεχυμένα από ποτέ, το εικονικό συγχέεται με το πραγματικό και οι πολιτισμοί αλληλοεπηρεάζονται μέσα από τη

δυναμική του διαδυκτίου η μετάλλαξη είναι το βασικό χαρακτηριστικό τόσο της σύγχρονης ζωής όσο και της εξελικτικής διαδικασίας της ίδιας της φύσης.


Δύο ομάδες οι CTRLZAK (Θάνος Ζακόπουλος και Katia Meneghini) art&design studio και Topotheque, (Ι. Πανταζής και Ε. Πανταζής) ομάδα αρχιτεκτόνων και καλλιτεχνών, καθώς και ο σκηνογράφος και εικαστικός Γιάννης Κατρανίτσας εξερευνούν το φαινόμενο της υβριδικής υπόστασης των πραγμάτων της εποχής μας μέσα από έναν πειραματισμό με άξονα την υλικότητα των μέσων που χρησιμοποιούν  και πρόθεση να δομήσουν και να αποδομήσουν οικείες φόρμες του παρελθόντος.


Τα υβριδικά πιάτα και τα μεταλλαγμένα αντικείμενα των CTRLZAK αποτελούν θραύσματα του παρελθόντος που επιστρέφουν τροποποιημένα να μας θυμίσουν ότι δεν υπάρχει πολιτιστικό προϊόν, εμπειρία ή βίωμα που να μην είναι αποτέλεσμα όσμωσης ετερόκλητων στοιχείων, ερεθισμάτων και πολιτισμών. Πρόκειται για μια μετάλλαξη με πρόθεση την οργανική ένταξη στο συνεχώς εξελλισόμενο παρόν. 


Οι αρχετυπικές μάσκες του Γιάννη Κατρανίτσα αποτελούν υβρίδια της μάσκας όπως  αυτή εμφανίζεται μέσα από τις παραδόσεις των αρχαίων λαών που εξελίσσεται και  αναμιγνύεται με φουτουριστικές αναφορές από ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Το αποτέλεσμα διατηρεί την «αρχετυπικότητα» της μάσκας αλλά διερευνά με δυναμισμό την ανατομία και την γεωμετρία του ανθρώπινου προσώπου αποτυπώνοντας  συναισθήματα - σύμβολα κατανοητά και «επικοινωνήσιμα». Οικειοποιείται την παγκόσμια γλώσσα των συναισθηματικών εκφράσεων του ανθρώπινου προσώπου και λειτουργεί με οικονομία μέσων και φορμαλιστική εφευρετικότητα.

 


Οι topotheque με μια εγκατάσταση προσομοιώνουν εικαστικά την εμπειρία του εξομολογητηρίου κατασκευάζοντας μια εξελιγμένη εκδοχή του κινούμενοι από την αρχιτεκτονική και το design παράγουν ένα εικαστικό αποτέλεσμα στο χώρο. Το εξομολογητήριο ως ένα στοιχείο «ιδιωτικότητας» αλλά και ως μέσο απελευθέρωσης του ατόμου, μέσω της ανωνυμίας, αποτελεί τον άξονα του προβληματισμού της ομάδας.