Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

Βαγγέλης Τζερμιάς: Η ζωγραφική είναι ένας τρόπος σκέψης και λόγος ύπαρξης

Βαγγέλης Τζερμιάς: Η ζωγραφική είναι ένας τρόπος σκέψης και λόγος ύπαρξης
Επέλεξα την ζωγραφική για να αναπνέω σε έναν άλλο χώρο απ’ αυτόν που μου συνιστά ένα οποιοδήποτε άλλο σύστημα ...

 

Πιστεύω πως η τέχνη ειδικότερα σήμερα έχει την δυνατότητα μιας μοναδικής φωνής προς την κοινωνία από την αρχαιότητα μέχρι την σύγχρονη εποχή μας. Εντός και εκτός συνόρων.

Είναι μια γλωσσά παγκόσμια που μπορεί να διαβάζεται από όλους. Στην Ελλάδα η ιστορία μας κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Είναι ένα από τα σημεία αναφοράς μου για την δημιουργία ενός έργου μου.

Θεωρώ την παράδοση μας οικουμενική με άπειρες αξίες ήθους και πολιτισμού από την αρχαιότητα μέχρι την σύγχρονη εποχή.

Έχοντας πυξίδα τις όποιες αναδρομές αναγεννώ το μέλλον μου μέσα από την ζωγραφική. Δεν είναι τυχαίο πως η θεματογραφία μου πολλές φορές είναι γνωστή. Αυτό που για μένα έχει σημασία είναι ο τρόπος που γίνεται και λιγότερο αυτό που φαίνεται.

Έτσι λοιπόν συνδιαλέγομαι με σημαντικούς καλλιτέχνες μέσα από την ζωγραφική με έναν τρόπο πολλές φορές μεταφυσικό.

Στο τέλος πάντα η ζωγραφική έχει αξία.

Και επειδή σήμερα μιλάμε για κρίση αξιών θεωρώ πως ένας πραγματικός καλλιτέχνης δεν αναπολεί αλλά δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα όπου άλλοτε γίνεται αποδεκτός και άλλοτε όχι.

 

Διαβάστε επίσης για την έκθεση ζωγραφικής του Βαγγέλη Τζερμιά στο πλαίσιο του Φεστιβάλ του Μεγάρου Γκύζη στη Σαντορίνη από την 1η έως τις 23 Αυγούστου: http://www.culturenow.gr/other/Βαγγέλης_Τζερμιάς_-_Θαλασσινές_περιπλανήσεις_στο_Φεστιβάλ_του_Μεγάρου_Γκύζη_.html#panel-4

Σχετικές ειδήσεις
Σίμων Συλαΐδης: Η τέχνη της Καλλιγραφίας σε αρμονία με τη Φύση
22.07.2016 16:33
Η καλλιγραφία είναι και εικόνα και γράμματα. Θεωρείται το απόλυτο είδος τέχνης. Ο τρόπος με τον οποίο παίρνεις έναν απλό χαρακτήρα και τον μεταμορφώνεις, δίνοντάς του ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο σε κάθε μία πινελιά, το κάνει να φαίνεται σα να μην υπάρχουν όρια στη δημιουργία. To «Urban Calligraphy» είναι η καλλιγραφία που βρίσκεται στο αστικό περιβάλλον. Είναι η καλλιγραφία που δεν παραμένει μόνο σε μία κόλλα χαρτί αλλά αυτή που μπορεί να διαφύγει σε κάποιο μεγαλύτερο καμβά.
Αχιλλέας Πιστώνης: Αναδιατυπώνοντας ξανά και ξανά
09.05.2016 12:53
Συνήθως, όταν ζωγραφίζω, προσπαθώ να συνεχίσω το προηγούμενο έργο, αυτό συμβαίνει πάντα. Νομίζω ότι είναι ο λόγος που δεν μπορούσα ποτέ (ούτε ως φοιτητής) να κάνω δύο έργα ταυτόχρονα, η ιδέα για το επόμενο έργο έρχεται λίγο πριν τελειώσει αυτό που κάνω εκείνη τη στιγμή. Είναι κάτι που μπορεί να ειπωθεί με τόσο διαφορετικούς τρόπους που τελικά, έργο το έργο, φτάνω σε ένα σημείο να μιλάω για κάτι εντελώς άλλο. Τότε δημιουργείται ένα μονοπάτι για μια επόμενη ενότητα έργων που πάλι θα πρέπει να ειπωθεί με παραλλαγές, αυτό είναι η εμμονή μου, δεν γίνεται να μην το δω, άρα πρέπει να το κάνω.
Δημήτρης Παπατρέχας: Έξοδος
22.04.2016 16:43
Μου αρέσουν οι δρόμοι. Κατά περιόδους ζωγραφίζω δρόμους. Καινούργιους. Μου αρέσουν τα διαβατάρικα πουλιά που πετούν συντεταγμένα. Οι δρόμοι οδηγούν κάπου, γι΄ αυτό υπάρχουν. Άλλοτε το σημείο που θέλεις να φτάσεις είναι ορατό και καθαρό. Άλλοτε όχι. Σημασία έχει η πορεία προς αυτό. Η ζωγραφική πράξη & όχι το τελείωμα του πίνακα. Τα πουλιά σε πτήση και κατεύθυνση προσανατολισμένα δείχνουν την έξοδο πηγαίνουν προς αυτή. Τα πουλιά είναι πνεύμα, είναι σύμβολο αρχέτυπο.
Μαργαρίτα Μυρογιάννη: Η παλίνδρομη αρμονία των αντιθέτων
04.03.2016 16:11
«Οι απλοί ποιητές είναι τόσο ξεμωραμένοι όσο κι οι απλοί μεθύστακες, που ζουν σε μια συνεχή ομίχλη, χωρίς να βλέπουν ή να κρίνουν τίποτα καθαρά. Ένας άνθρωπος θα πρέπει να είναι σπουδασμένος σε μερικές επιστήμες και να έχει ως ένα βαθμό μαθηματικό κεφάλι για να είναι ένας ολοκληρωμένος ποιητής…»
Αντώνης Τσακίρης: Με τη ζωγραφική γλυτώνω από την εσωτερική διάβρωση
04.11.2015 10:59
Είναι μεγάλη τύχη να είσαι καλλιτέχνης σε μια εποχή σαν τη σημερινή που είναι βουτηγμένη στις σκιές. Η ζωγραφική δημιουργεί κρατήρες στην ψυχή και έτσι η λάβα μπορεί να διαφεύγει. Χίλιες φορές, απ’ το να περιστρέφεται εντός των τοιχωμάτων διαβρώνοντας ανελέητα. Ταυτόχρονα όμως, έρχεσαι αντιμέτωπος με αλήθειες που δεν μπορείς να αρνηθείς, έχουν βγει από σένα και βρίσκονται μπροστά σου, ως φόρμες, ως ιστορίες χρωμάτων. Η ομορφιά και η ποίηση είναι και αυτές εκεί.