Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016
Η σιωπή του φάρου - Kimberley Freeman: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016 13:00
Η σιωπή του φάρου - Kimberley Freeman: Κριτική βιβλίου

Η Kimberley Freeman αποτελεί μία από τις πλέον αγαπητές φιγούρες στο χώρο της σύγχρονης λογοτεχνίας, έχοντας κερδίσει την καρδιά εκατομμυρίων αναγνωστών, πράγμα που αναπόφευκτα θα την έφερνε και στη χώρα μας με ανάλογη επιτυχία. Και πράγματι, τα τελευταία τέσσερα χρόνια, που οι εκδόσεις Διόπτρα έχουν αποκτήσει τα δικαιώματα των βιβλίων της για την μετάφρασή τους στην ελληνική γλώσσα, οι φανατικοί της αναγνώστες ολοένα και αυξάνονται ενώ εκείνοι που ήδη την είχαν αγαπήσει από την πρώτη κιόλας επαφή με το έργο της, περιμένουν με αγωνία και καρδιοχτύπι κάθε νέο της πόνημα. Εντάξει, όχι ακριβώς νέο, αφού στην Ελλάδα τα βιβλία της δεν κυκλοφόρησαν με την ανάλογη σειρά έκδοσης του εξωτερικού, αλλά αυτό δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία, εκτός ίσως του ότι θα μπορούσαμε να έχουμε μία καλύτερη εικόνα όσον αφορά την εξέλιξη -ή μη- της πένας της.

"Η σιωπή του φάρου", λοιπόν, είναι κατά σειρά του δεύτερο μυθιστόρημα της συγγραφέως και όσον αφορά εμένα, σε καθαρά προσωπικό επίπεδο, είναι και το αγαπημένο μου τώρα πια, με τους "Καταρράκτες των Ρόδων" ν' ακολουθούν σε πολύ μικρή απόσταση. Η ιστορία μας, λοιπόν, ξεκινάει εκατόν δέκα χρόνια πριν, με την Ιζαμπέλα να αποτελεί την μοναδική επιζήσασα ενός τρομακτικού ναυαγίου. Στα χέρια της βρίσκεται ένα δώρο ανεκτίμητο, που προοριζόταν για το Κοινοβούλιο της Αυστραλίας το οποίο, ωστόσο, μπορεί να της αλλάξει τη ζωή και να τη βοηθήσει ένα κάνει ένα νέο ξεκίνημα που τόσο μεγάλη ανάγκη το έχει, ξεφεύγοντας από την καταπίεση του συζύγου και της οικογένειάς του, για τους οποίους δεν νιώθει τίποτα. Στο 2011, η Λίμπι εγκαταλείπει το Παρίσι έπειτα από τον αιφνίδιο θάνατο του συντρόφου της, επιστρέφοντας στο πατρικό της, στον Όρμο του Φάρου, αναζητώντας την ευκαιρία να τα βρει με τον εαυτό της, αλλά και με την αδερφή της Τζουλιέτ, με την οποία την χωρίζει μια τρομερή πράξη του παρελθόντος, ένα σφάλμα στο οποίο η ίδια υπέπεσε είκοσι χρόνια πριν.

Η Freeman χρησιμοποιεί σε όλα της τα βιβλία, σε άλλα περισσότερο και σε άλλα λιγότερο, την τεχνική της αμφίδρομης αφήγησης, μεταφέροντάς μας στο ίδιο σημείο σε διαφορετικούς χρόνους, επιτρέποντάς μας έτσι να έχουμε μια πλήρη εικόνα της τοπογραφικής εξέλιξης, θα λέγαμε, μέσα στο πέρασμα των δεκαετιών που χωρίζουν τις υποϊστορίες της, πράγμα που βρίσκω ιδιαίτερα συναρπαστικό και αρκετά δύσκολο να αποδοθεί με τέτοιον τρόπο που θα εξιτάρει την φαντασία του αναγνώστη, δημιουργώντας του υποσυνείδητα κοινές εικόνες που όμως διαφέρουν στα σημεία. Η Freeman, λοιπόν, το πετυχαίνει περίφημα, και με τέτοια λεπτή μαεστρία που ακόμα κι αν έχει πρόθεση στην πράξη της αυτή, δεν γίνεται αντιληπτό μέσα από το κείμενό της, με αποτέλεσμα ο δέκτης -αναγνώστης- να λαμβάνει τις εικόνες αβίαστα και φυσικά, και όχι επιτηδευμένα με διάθεση να προκαλέσει τον εντυπωσιασμό του. Άλλωστε, δεν το έχει ανάγκη.

Για μια ακόμα φορά, η Freeman, κεντάει με μεταξένια κλωστή τα υφαντά τριών ζωών και συνθέτει μια δραματουργική αφήγηση μέσω της οποίας ξεπηδά ένα παραμύθι που δεν διστάζει να μιλήσει για την απώλεια, τις κρυφές -ή και φανερές- επιθυμίες, τις μνήμες που δεν σβήνουν και δεν χάνονται ακόμα κι αν προσποιούμαστε πως έτσι έχει συμβεί, αλλά και την απίστευτη δύναμη της συγχώρεσης, όχι μόνο απέναντι σε εκείνους που προσπαθούν ν' αλλάξουν και να γίνουν καλύτεροι για εμάς, αλλά κι απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό που ίσως να είναι ο πρώτος που χρειάζεται ν' αλλάξει. Τα ψυχογραφήματα των ηρωίδων της, αλλά και το εκάστοτε προσωπικό τους δράμα, αποτυπώνεται στο χαρτί με τρόπο δυνατό, μοναδικό, με την ποικιλία των συναισθημάτων που τις πλημμυρίζουν ν' αποτελούν βελονιά τη βελονιά σε ένα κέντημα με σχέδιο ακανόνιστο, που μονάχα στο τέλος μπορείς να έχεις την πλήρη εικόνα του, όταν αυτό θ' αποτινάξει από πάνω του τα πως και τα γιατί και θ' αποδεχτεί τη ρότα της μοίρας και της ίδιας της ζωής .

Συνοψίζοντας, "Η σιωπή του φάρου" είναι μια βαθιά συγκινητική και ανθρώπινη ιστορία που λαμβάνει χώρα σε δύο διαφορετικά χρονικά πλαίσια και διερευνά τις ζωές τριών πολύ διαφορετικών γυναικών, τις μοίρες των οποίων έμελλε να δέσουν άρρηκτα οι ιδιοτροπίες και οι συμπτώσεις  της ζωής, οι άνδρες που βρέθηκαν στο δρόμο τους, αλλά και ο τόπος εκείνος που τις σημάδεψε με τρόπους διαφορετικούς, ωστόσο, εξαιρετικά σημαντικούς. Μια ιστορία που βασίζεται όχι μόνο στο συναίσθημα που πηγάζει μέσω της αφήγησης, αλλά και της ρεαλιστικότητας η οποία μας χαρίζεται απλόχερα μέσα από την αφηγηματική ροή της συγγραφέως που είναι βαθιά εξομολογητική και ανθρώπινη, επιτρέποντάς μας να ενσωματωθούμε σε αυτήν, συναισθηματικά, νοητικά αλλά και ηθικά, βάζοντας τους ίδιους μας τους εαυτούς στη θέση των γυναικών αυτών επιτρέποντάς μας με τον τρόπο αυτό να αυτοτιμωρηθούμε, να συγχωρέσουμε και να συγχωρεθούμε, και στο τέλος να βρούμε το δικό μας φάρο.

Το βιβλίο της Kimberley Freeman, Η σιωπή του φάρου, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.
Καρδιά από πέτρα - Simon Scarrow: Κριτική βιβλίου
10.08.2016 12:58
Ο Simon Scarrow είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος συγγραφέας, ο οποίος έχει τη μοναδική ικανότητα, με ό,τι θέμα κι αν καταπιαστεί, να το κάνει ολότελα δικό του, πραγματοποιώντας την απαραίτητη έρευνα προκειμένου να προχωρήσει στην δημιουργία μιας δικής του ιστορίας που όμως, θα σέβεται την πραγματική Ιστορία.
Η κόρη του κεραυνού - Lucinda Riley: Κριτική βιβλίου
05.08.2016 14:02
Περίπου ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του βιβλίου "Οι κόρες των αστεριών", οι εκδόσεις Διόπτρα φέρνουν στη χώρα μας το δεύτερο βιβλίο της σειράς "The seven sisters" της Lucinda Riley, της Ιρλανδής συγγραφέως που έχει καταφέρει να γίνει αγαπητή στους αναγνώστες ολόκληρου του πλανήτη μέσω των ρομαντικών της μυθιστορημάτων και πολύ περισσότερο, μέσω της συγκεκριμένης σειράς.
Η Κοιλάδα της Αλεπούς - Charlotte Link: Κριτική βιβλίου
22.07.2016 13:26
"Η Κοιλάδα της Αλεπούς" είναι ένα από τα βιβλία εκείνα που τους τελευταίους μήνες έχουν συζητηθεί όσο λίγα. Στο εξωτερικό, οι κριτικές που έχει λάβει είναι των άκρων, με τις μισές απ' αυτές να το εκθειάζουν μην διστάζοντας κατά περιπτώσεις να το χαρακτηρίσουν ως ένα από τα καλύτερα αστυνομικά βιβλία των τελευταίων ετών, και τις άλλες μισές να το κατηγορούν, άλλοτε για την σκληρότητά του και άλλοτε για την προβλεψιμότητά του.
Μικρή ερωτική ιστορία - Gilles Legardinier: Κριτική βιβλίου
19.07.2016 12:18
Η σχέση μου με την σύγχρονη γαλλική λογοτεχνία δεν θα έλεγα πως είναι και η καλύτερη δυνατή. Αν και τρέφω μεγάλη αγάπη και θαυμασμό για τους κλασσικούς συγγραφείς που προέρχονται από την χώρα αυτή, την οποία και λατρεύω μέχρι θανάτου, οι σύγχρονοι Γάλλοι λογοτέχνες έχουν ένα ύφος και μια εκφραστική φυσιογνωμία που δεν θα έλεγα πως είναι και πολύ του γούστου μου.
Ο ιππότης των Επτά Βασιλείων - George R. R. Martin: Κριτική βιβλίου
03.06.2016 12:35
Το να μπω στη διαδικασία να σας συστήσω τον George R. R. Martin είναι τουλάχιστον περιττό, όπως -ίσως- περιττό είναι και το να μπω στη διαδικασία να κρίνω το έργο του καθώς, ο Martin έχει ακριβώς το ίδιο χαρακτηριστικό που διαθέτει και ο Tolkien.