Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017
Στο δρόμο των αρωμάτων - Μάνθος Σκαργιώτης: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Τρίτη, 10 Μαΐου 2016 12:58
Στο δρόμο των αρωμάτων - Μάνθος Σκαργιώτης: Κριτική βιβλίου

Το να επαναλάβω για χιλιοστή φορά πως δεν είμαι φανατική αναγνώστρια μυθιστορημάτων με ιστορικό υπόβαθρο, μάλλον είναι περιττό. Όχι ότι έχω εμπάθεια στο είδος, κάθε άλλο, αλλά μεγάλη μερίδα ελληνικών μυθιστορημάτων που υπάγονται σε αυτό, είναι κουραστικά, φλύαρα, προβλέψιμα και κυρίως, επαναλαμβανόμενα, μιμούμενα όχι μόνο τον ίδιο τους τον εαυτό, αλλά και άλλα μυθιστορήματα της κατηγορίας που, συνήθως, είναι κατά πολύ καλύτερά τους. Υπάρχουν, λοιπόν, αυτά τα ιστορικά μυθιστορήματα, και υπάρχει και το "Στο δρόμο των αρωμάτων", ένα από τα λίγα βιβλία του είδους που δεν νομίζω πως υπάρχει άνθρωπος που να το έχει διαβάσει μέχρι στιγμής, και να μην έχει ενθουσιαστεί με τι περιεχόμενό του, αλλά και με τον περίτεχνο τρόπο που ο συγγραφέας του, Μάνθος Σκαργιώτης, χειρίζεται το λόγο του.

Ο Κωνσταντίνος Ντούλας επιστρέφει στα πατρογονικά του μετά από χρόνια απουσία του στα ξένα, για να ανακαλύψει πως ο πατέρας του πέθανε από τον καημό του για τον χαμό των τριών κοριτσιών του, που υπήρξαν γυναίκες τριών πρωτομαστόρων και θυσιάστηκαν από αυτούς προκειμένου να χτιστούν και να στεριώσουν τα γνωστά γεφύρια του Δούναβη, του Ευφράτη και της Άρτας. Θέλοντας, λοιπόν, να εκπληρώσει την τελευταία επιθυμία του πατέρα του, που δεν είναι άλλη από το να πάει εκεί που χάθηκαν οι αδερφές του και να επιστρέψει στον τόπο με λίγο ασβέστη και λίγο χώμα από τον δικό τους τάφο, αφήνει πίσω του τη μητέρα του και την αρραβωνιαστικιά του, την Ανθή, ξεκινώντας ένας μακρύ ταξίδι, στο διάβα του οποίου, ο Κωνσταντής, θα συναντήσει μυριάδες εκπλήξεις, εμπόδια, αλλά και μοναδικές στιγμές, με την σκιά του κινδύνου να παραμονεύει πάντα κάπου εκεί κοντά του. Γιατί, η φυγή του, συμπίπτει με ένα φονικό και ο Κωνσταντής είναι ο βασικός ύποπτος, κάτι που δεν έχει συνέπειες μόνο για εκείνον, αλλά και για όσους άφησε πίσω του.

Ο Μάνθος Σκαργιώτης παντρεύει δύο πολύ γνωστές για τον αναγνώστη ιστορίες. Η μία είναι αυτή του "Νεκρού αδερφού" -καθόλου τυχαία, λοιπόν, η επιλογή του ονόματος Κωνσταντής για τον πρωταγωνιστή μας-, και η άλλη είναι αυτή του "Γιοφυριού της Άρτας". Νομίζω πως κάθε βιβλιόφιλος που σέβεται τον εαυτό του -ή έστω, έχει πάει σχολείο- ξέρει πολύ καλά σε ποιες ιστορίες αναφέρομαι και ποιο είναι το περιεχόμενό τους. Η ουσία, όμως, στην προκειμένη περίπτωση, δεν έχει να κάνει με το περιεχόμενο των ιστοριών αυτό καθ' αυτό, ούτε με το πως ο συγγραφέας κατάφερε να δημιουργήσει το πάντρεμα αυτό, αλλά με το πως μπόρεσε να κρατήσει τον πυρήνα τους, να τον ενσωματώσει σε μια δικιά του ιστορία, και να την κατακτήσει ολότελα σαν να διατηρεί την παρθενογένεια του. Γιατί, αγαπητοί αναγνώστες, αυτό ακριβώς επιτυγχάνει ο συγγραφέας. Να πλάσει το δικό του παραμύθι, ορμώμενος από την δυναμική δύο άλλων παραμυθιών, και να μας προσφέρει μία ιστορία που φαντάζει απόλυτα ρεαλιστική και αληθοφανής.

Το δεύτερο στοιχείο που πρέπει να επαινέσει κανείς στο βιβλίο αυτό, δεν είναι άλλο από την πένα του συγγραφέα. Οι λέξεις μοιάζουν να ρέουν πάνω στο χαρτί, όπως το νερό σε ένα ορμητικό ποτάμι, και σε παρασύρουν μαζί τους κάνοντάς σε να ξεχνάς που βρίσκεσαι και τι κάνεις. Πλοκή μεστή, σφιχτοδεμένη, με έντονες ιστορικές αναφορές χωρίς ωστόσο να κουράζει ή να προσπαθεί να κάνει επίδειξη των γνώσεων, ή και της μελέτης ακόμα που είναι εμφανές ότι απαιτήθηκε προκειμένου να ολοκληρωθεί η ιστορία του Κωνσταντίνου. Πλούσιες περιγραφές και πληθώρα καλολογικών στοιχείων που χρησιμοποιούνται για να στολίσουν και να διανθίσουν το κείμενο , έτσι ώστε να βοηθήσουν στην πλάση και στην γέννηση εικόνων, ζωντανών, αληθινών, πλημμυρισμένων από χρώματα και αρώματα, από τον αέρα μιας άλλης εποχής. Αυτό που ίσως θα ήθελα και κάπως μου έλειψε, ήταν οι ανατροπές, που ναι μεν υπήρχαν, αλλά αν όχι περισσότερες, θα μπορούσαν στα σημεία να είναι κάπως πιο έντονες.

Ένα ταξίδι στα σκοτεινά χρόνια του 17ου αιώνα που όση μαγεία περικλείουν, άλλη τόση βία έκρυβαν στα σπλάχνα τους. Ένα ταξίδι από την Ανατολή στη Δύση και πάλι πίσω. Ένα ταξίδι προσωπικής αναζήτησης. Το χρονικό της εκπλήρωσης μιας τελευταίας επιθυμίας αλλά κατά βάθος, και μιας εσωτερικής ανάγκης του ίδιου του ήρωα. Έρωτες, μίση, πάθη, προδοσίες, ταξίδια σε τόπους επικίνδυνους μα και γοητευτικούς συνάμα, εικόνες αλλοτινών εποχών ποτισμένες με τη νοσταλγικότητα των ονειροπόλων, και όλα αυτά περασμένα βελονιά τη βελονιά σε ένα κέντημα φτιαγμένο με την μαεστρία και την προσωπική αλήθεια του συγγραφέα που καταφέρνει να γίνει και δική μας. Θα μπορούσα να πω και να γράψω πολύ περισσότερα για το υπέροχα συγκλονιστικό αυτό βιβλίο, αλλά το καλύτερο που έχω να κάνω, είναι να σας προτείνω να το διαβάσετε.

Το βιβλίο του Μάνθου Σκαργιώτη, Στο δρόμο των αρωμάτων, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.