Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017
Η ιστορία του αδερφού μου - Zülfü Livaneli: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2015 17:05
Η ιστορία του αδερφού μου - Zülfü Livaneli: Κριτική βιβλίου

Ο Zülfü Livaneli, διάσημος Τούρκος μουσικοσυνθέτης, έγινε γνωστός στη χώρα μας -κυρίως- μέσα από το συγγραφικό του έργο . Η "Σερενάτα" του, ίσως είναι το πιο δημοφιλές και αγαπημένο, από το κοινό, βιβλίο του, και όχι άδικα, αφού προσωπικά θεωρώ πως είναι η καλύτερη και πιο ολοκληρωμένη, συγγραφικά, δουλειά του. Όμως και "Η ιστορία του αδερφού μου" είναι ένα έργο του το οποίο αξίζει την προσοχή μας, όντας πολύ διαφορετικό από τα υπόλοιπα βιβλία του, αφού δεν ασχολείται με ιστορικά γεγονότα, αλλά με ιδιαίτερα πετυχημένο τρόπο στοχεύει στο να εμβαθύνει και να καταδυθεί στα άδυτα της ανθρώπινης ψυχολογίας και ψυχοσύνθεσης, προσφέροντας τελικά στους αναγνώστες μια εμπειρία δυνατή και έντονη.

Βρισκόμαστε στο χωριό Ποντίμα, μια δύσβατη και απομονωμένη περιοχή κοντά στην Κωνσταντινούπολη, η ηρεμία της οποίας διαταράσσεται εξαιτίας μιας δολοφονίας. Θύμα, μια νεαρή γυναίκα. Ο θάνατός της θα προκαλέσει την περιέργεια μιας νέας και δυναμικής δημοσιογράφου, η οποία θα καταφύγει στο χωριό που συντελέστηκε το δράμα προκειμένου να ανακαλύψει τα πραγματικά αίτια που οδήγησαν στο να κοπεί το νήμα της ζωής του θύματος. Εκεί θα γνωρίσει τον γείτονά της δολοφονημένης γυναίκας, τον συνταξιούχο πολιτικό µηχανικό Αχμέτ Αρσλάν, ο οποίος ζει μια μοναχική ζωή συντροφιά μονάχα με τα βιβλία του και τον σκύλο του, Κέρβερο. Και μέχρι να αποκαλυφθεί η αλήθεια πίσω από την μοιραία δολοφονία της νεαρής γυναίκας, ο Αχμέτ αφηγείται στη δημοσιογράφο διάφορες ιστορίες, και ανάμεσα σε αυτές, την καταστροφική ιστορία αγάπης του αδερφού του.

Η φαντασία και η πραγματικότητα φλερτάρουν στο μυθιστόρημα αυτό του Livaneli, οδηγώντας σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι ανάμεσα στο μυαλό και στην καρδιά, την λογική και το συναίσθημα, στοιχεία διαφορετικά και παράταιρα, που από καταβολές κόσμου, είναι καταδικασμένα σε μία σύγκρουση όπου όποιο κι αν κερδίσει, δεν γίνεται να μην υπάρξουν απώλειες. Χωρίς περιττές φλυαρίες ή άσκοπες περιγραφές, ο συγγραφέας στοχεύει στην ουσία των πραγμάτων και κυρίως, στην ουσία των συναισθημάτων και στα βαθύτερα ένστικτα που κατευθύνουν αυτά, οδηγώντας τον άνθρωπο είτε στην ολοκληρωτική ανύψωση, είτε στην πλήρη καταστροφή. Το ψυχολογικό προφίλ του ήρωα χτίζεται με περισσή λεπτομέρεια, και η ψυχοσυναισθηματική ανάλυσή του είναι δουλεμένη με τρόπο μοναδικό που προβληματίζει τον αναγνώστη και τον οδηγεί σε μια βαθύτερη ενδοσκόπηση, ακόμα και του ίδιου του εαυτού του.

Δανειζόμενος μια αφηγηματική τεχνική που θυμίζει πολύ τις "Χίλιες και μια νύχτες", ο Livaneli αντικαθιστά την Σεχραζάτ με τον Αχμέτ, παντρεύοντας την παράδοση της Ανατολικής αφήγησης με την σύγχρονη Δυτική, δημιουργώντας ένα κράμα ιδιαίτερο και αξιοπρόσεχτο, που αξίζει να μελετηθεί και να αναλυθεί μέσω ποικίλων οπτικών πρισμάτων. Προσπαθεί να εξηγήσει τα ανθρώπινα συναισθήματα, αλλά και να κατανοήσει την πραγματικότητα τς ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης, είτε αυτό οδηγείται σε αποφάσεις λογικής, είτε σε αποφάσεις καρδιάς. Και μέσα από ένα μεστό και σφιχτό κείμενο , καταφέρνει να προβληματίσει, να συγκινήσει, αλλά και να προκαλέσει συναισθηματικές και ψυχολογικές εντάσεις στον αναγνώστη οι οποίες, ωστόσο, δίνονται μέσα από ένα άκρως ισορροπημένο πλαίσιο που αποφεύγει τις υπερβολές.

Εν κατακλείδι, μπορούμε να πούμε χωρίς αμφιβολία πως ο Zülfü Livaneli αποτελεί μία από τις πιο ιδιαίτερες και ενδιαφέρουσες, σύγχρονες λογοτεχνικές πένες. Κάθε του βιβλίο είναι και ένα νέο ταξίδι και στην προκειμένη, το ταξίδι αυτό είναι αρκετά διαφορετικό απ' ότι μας έχει συνηθίσει και, τελικά, γι' αυτό αποδεικνύεται και τόσο ενδιαφέρον. "Η ιστορία του αδερφού μου" καταφέρνει να μας κάνει να γελάσουμε, να συγκινηθούμε, αλλά την ίδια ώρα, καταφέρνει να μας προβληματίζει και να σκεφτούμε πιο βαθιά και πιο ουσιαστικά έννοιες όπως είναι η λογική, η αφοσίωση, η αγάπη, που μπορεί να μας ολοκληρώσει και την ίδια στιγμή, μπορεί να μας καταστρέψει ολοκληρωτικά και ανεπανόρθωτα, σημαδεύοντας την ψυχή και την συνείδησή μας, και αλλάζοντάς μας για πάντα.

Το βιβλίο του Zülfü Livaneli, Η ιστορία του αδερφού μου, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.