Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017
Η τριλογία της Χιονάτης 3: Μαύρη σαν τον έβενο - Salla Simukka: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2015 14:59
Η τριλογία της Χιονάτης 3: Μαύρη σαν τον έβενο - Salla Simukka: Κριτική βιβλίου

Η δημοφιλής τριλογία της συγγραφέως Salla Simukka έφτασε στο τέλος της. Μια τριλογία που από το πρώτο της κιόλας βιβλίο κατόρθωσε να μας καθηλώσει, αφού πρώτα μας είχε γοητεύσει με τα μοναδικά της εξώφυλλα που υπόσχονταν σκοτεινά παραμύθια οι δράκοι των οποίων ζούνε μέσα μας αλλά και μέσα στους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω μας, είτε το γνωρίζουμε μετά βεβαιότητας είτε όχι.

Και πράγματι, ακριβώς αυτό μας προσέφερε, με τις περιπέτειες της Χιονάτης να είναι κάθε φορά όλο και πιο μυστηριώδεις, όλο και πιο τρομακτικές, ποτέ διαφορετικές στην αισθητική τους, αλλά και ποτέ ίδιες στην βαθύτερη ουσία τους και στην σκοπιμότητα της ύπαρξής τους. Ίσως και γι' αυτό να αγαπήθηκαν τόσο πολύ από την μεγαλύτερη μερίδα του αναγνωστικού κοινού, και ίσως γι' αυτό να την αγάπησα τόσο πολύ κι εγώ.

Η Χιονάτη , λοιπόν, αφού κατάφερε να επιβιώσει από μία ακόμα περιπέτεια -εκείνην της Πράγας-, έχει επιστρέψει στην καθημερινότητά της, προσπαθώντας -πλέον- να ζήσει και να απολαύσει μια φυσιολογική ζωή. Έχει ένα αγόρι που την λατρεύει, μια καλή κοινωνική ζωή, ενώ στο σχολείο της ετοιμάζεται μια εναλλακτική παράσταση που αφορά το παραμύθι της Χιονάτης μετά το "και ζήσανε αυτοί καλά", στην οποία φυσικά δεν θα γινόταν να μην πρωταγωνιστεί. Όλα φαντάζουν ήρεμα κι αρμονικά, όμως δύο γεγονότα έρχονται να ταράξουν την ηρεμία αυτή για ακόμα μία φορά. Η πρώτη της αγάπη που στην πραγματικότητα ποτέ της δεν ξεπέρασε και που σήμερα ζητάει μια δεύτερη ευκαιρία, αλλά κι ένας μυστηριώδης άγνωστος που φαίνεται να γνωρίζει κάθε της κίνηση παίζοντας μαζί της αλλά και με το μυαλό της.

Αν και το τρίτο βιβλίο της σειράς είναι αρκετά μικρότερο από τα προηγούμενα δύο, δεν υστερεί σε τίποτα. Αντίθετα, μας παρουσιάζει μια καταιγιστική, νέα περιπέτεια της Χιονάτης, που είναι πραγματικά μαύρη σαν τον έβενο και που σε κάθε νέα σελίδα μας στερεί λίγο ακόμα από το οξυγόνο που έχουμε ανάγκη για να ισχυριστούμε πως αναπνέουμε κανονικά και ελεύθερα. Οι εξελίξεις είναι συνεχείς και ραγδαίες, η αφήγηση έχει σταθερά εξελικτική ροή χωρίς να βαλτώνει αλλά και χωρίς να κουράζει και κυρίως, χωρίς να μας δημιουργεί την παραμικρή αίσθηση κενότητας, βάζοντάς μας στη διαδικασία να σκεφτούμε πως κάτι λείπει από το κείμενο . Αντίθετα, η πλοκή είναι σφιχτή, το γεγονότα τρέχουν και μαζί τους τρέχουμε κι εμείς, ενώ τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, κάτι που μας συστήνει μια σειρά ανατροπών που δεν μπορεί να προβλέψει κανείς εύκολα.

Πέραν όμως από μια περιπέτεια, τόσο το συγκεκριμένο βιβλίο όσο και η τριλογία στο σύνολό της, είναι ένα ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης. Η Χιονάτη, μέσα από τα γεγονότα που ζει και βιώνει, αλλάζει. Ωριμάζει ως άνθρωπος και η ήδη συγκροτημένη προσωπικότητά της, γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρουσα και γοητευτική, κυρίως επειδή μέσα από την επιφανειακή της σκληρότητα ανθίζει σταδιακά μια βαθιά ευαισθησία που όμως η ίδια δεν της επιτρέπει να κυριαρχήσει στη λογική της. Η Χιονάτη, όπως κάθε άνθρωπος, έχει την σκοτεινή και την φωτεινή πλευρά της και αυτό είναι κάτι που το έχει αποδεχτεί. Από 'κει κι έπειτα, αυτό που καλείται να κάνει, είναι επιλογές. Να ακολουθήσει το δικό της μονοπάτι και να χαράξει το μέλλον της γνωρίζοντας πλέον την πάσα αλήθεια, όχι αφήνοντας πίσω το παρελθόν της, αλλά αποδεχόμενη τις χαρές και τις πληγές που αυτό της προσέφερε ως τώρα. Μια μαγική τριλογία, ένα υπέροχο σκοτεινό ταξίδι.

Το βιβλίο της Salla Simukka, Η τριλογία της Χιονάτης 3: Μαύρη σαν τον έβενο, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.