Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017
Οι κόρες των αστεριών - Lucinda Riley: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2015 11:13
Οι κόρες των αστεριών - Lucinda Riley: Κριτική βιβλίου

Η Lucinda Riley, που παλαιότερα υπέγραφε τα έργα της με το πατρώνυμό της, Endmons, είναι μία από τις πλέον αγαπημένες Ιρλανδές συγγραφείς στις οποίες, όπως φαίνεται, οι εκδόσεις Διόπτρα έχουν μεγάλη αδυναμία, αφού φροντίζουν να τις εντάσσουν στο δυναμικό τους, μια απόφαση που επικροτώ.


Ο λόγος δεν είναι άλλος από το ότι η προερχόμενη από αυτή τη χώρα λογοτεχνία , κρύβει έναν ρομαντισμό και μια τρυφερότητα, στοιχεία που δίνονται στον αναγνώστη με τρόπο απλό, φυσικό και άμεσο, χωρίς ίχνος μελοδραματικότητας. Επί της ουσίας, έχουν την τεχνική ικανότητα, αλλά και την αξιοπρέπεια, να κερδίσουν μέσα από την ιστορία και το λόγο τους, τον αναγνώστη, καθώς και τα συναισθήματά του, και όχι και να τα εκβιάσουν.


Έξι αδερφές που όταν ήταν μικρές υιοθετήθηκαν από έναν μυστηριώδη δισεκατομμυριούχο, ο θάνατος του οποίου τις αναγκάζει να επιστρέψουν στο πατρικό τους σπίτι στις όχθες της λίμνης της Γενεύης, και που φέρνει στο φως στοιχεία για τη ζωή τους που εκείνες αγνοούσαν. Τώρα, η κάθε μία από αυτές, είναι αποφασισμένη να ψάξει βαθιά στο παρελθόν της και να ανακαλύψει τις καλά κρυμμένες αλήθειες της ύπαρξής τους. Σε αυτό το πρώτο βιβλίο της σειράς της Riley, η μεγαλύτερη αδερφή, η Μαία, ξεκινάει το δικό της προσωπικό ταξίδι, οι δρόμοι του οποίου θα την οδηγήσουν στο ντε Τζανέιρο όπου όχι μόνο θα ανακαλύψει πράγματα για τον εαυτό της τα οποία και αγνοούσε, αλλά θα γνωρίσει την αγάπη και την ιστορία γύρω από έναν από τους μεγαλύτερους θρύλους της Βραζιλίας.


Δεν θα ήθελα να αναφερθώ περισσότερο στην ιστορία του βιβλίου, αφού κάτι τέτοιο θα ήταν εξαιρετικά επίφοβο, διακινδυνεύοντας να σας αποκαλύψω στοιχεία που καλό θα ήταν να ανακαλύψετε μόνοι σας έτσι ώστε να ζήσετε τη μαγεία του βιβλίου αυτού στο μέγιστο δυνατό βαθμό. Αυτό, όμως, που μπορώ να σας πω, είναι πως η ιστορία της Μαία είναι συγκλονιστική, όχι μόνο για όσα η ίδια ζει και ανακαλύπτει στο παρόν, αλλά και για όλα όσα έγιναν στον παρελθόν που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο σχετίζονται με την ύπαρξή της, την ιστορία της οικογένειάς της, την αλήθεια πίσω από τη γέννησή της και την μετέπειτα πορεία της. Η Riley, με δεξιοτεχνία, έχει καταφέρει να μπλέξει τα νήματα από δύο -θεωρητικά- διαφορετικές ιστορίες, που όμως συνδέονται μεταξύ τους με τρόπους ζωτικούς και καθοριστικούς, αποδεικνύοντας πως οι επιλογές μας καθορίζουν το ποιοι πραγματικά είμαστε καθώς και το ότι η ζωή, κρύβει τις μεγαλύτερες εκπλήξεις και ανατροπές εκεί που δεν το περιμένουμε.


Το μυθιστόρημα αυτό και η ιστορία που αφηγείται, συνδέεται άμεσα με την Ιστορία της Βραζιλίας, με την συγγραφέα να αξιοποιεί προς όφελός της πληθώρα αληθινών ιστορικών στοιχείων, παντρεύοντάς τα με την προσωπική της μυθοπλασία οδηγώντας μας, μάλιστα, πολλές φορές σε μια εσωτερική σύγχυση, αφού δεν είμαστε απόλυτα σίγουροι που ξεκινάει και που τελειώνει η αλήθεια και ο δικός της θρύλος. Η οικειοποίηση, εκ μέρους της συγγραφέως, ορισμένων ιστορικών στοιχείων, και η παραποίησή τους, μπορεί να ενοχλήσει ορισμένους, αν όμως μπούμε στη λογική του ότι πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα φαντασίας και όχι για μία απόλυτη καταγραφή της πραγματικότητας, τότε θα μπορέσουμε να νιώσουμε το μεγαλείο της δημιουργού, που με κάθε της πρόταση, με κάθε της λέξη, δημιουργεί ένα κέντημα εικόνων, συναισθημάτων, αλλά και προσωπικών αληθειών που ορίζουν συνειδήσεις, ταυτότητες, αισθήματα, και καθορίζουν ζωές, ακόμα και δεκαετίες μετά από την αρχή όλων.


Ταξιδεύοντάς μας μέσα από τις σελίδες τους στο Παρίσι και το Ρίο, "Οι κόρες των αστεριών" καταφέρνουν να πλάσουν εικόνες που όχι μόνο είναι ζωντανές και ρεαλιστικές, αλλά και να μας μεταφέρουν σε διάφορα σημεία μέσα στο χρόνο, συστήνοντάς μας ήθη, έθιμα, κουλτούρες και κανόνες αλλοτινών εποχών που έρχονται σε αντιπαράθεση με το σήμερα και που όμως, είναι τόσο, μα τόσο γοητευτικές και συγκινητικές. Αλήθειες που κρύβουν μέσα τους το νόημα της ζωής , της αγάπης, του έρωτα, της προδοσίας και της προσωπικής λύτρωσης που ο καθένας από εμάς αποζητεί, ακόμα κι αν όλες μας οι επιλογές δεν αποδεικνύονται πάντα σωστές ή έστω, δεν μας οδηγούν πάντα εκεί που θα περιμέναμε. Μια ιστορία καλογραμμένη, γεμάτη εικόνες, μυρωδιές, συναισθήματα. Μια ιστορία που μπαίνει στην καρδιά σου και μένει για πάντα εκεί. Μια ιστορία διδακτική και παραμυθένια, χωρίς να βρίσκεται μέσα σε μια ροζ φούσκα. Μια ιστορία την συνέχεια της οποίας περιμένουμε με αγωνία.


Το βιβλίο της Lucinda Riley, Οι κόρες των αστεριών, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.