Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016
Η γυναίκα της σοφίτας - Χρυσηίδα Δημουλίδου: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2015 14:31
Η γυναίκα της σοφίτας - Χρυσηίδα Δημουλίδου: Κριτική βιβλίου

Πάνε πολλά χρόνια από τότε που διάβασα το βιβλίο της Χρυσηίδας Δημουλίδου, "Η γυναίκα της σοφίτας", που στη ηλικία των 18 μου χρόνων είχα βρει εξαιρετικά ενδιαφέρον, χαρακτηριζόμενο μάλιστα από μια δόση μελαγχολίας, ένα στοιχείο που ως αναγνώστρια αγαπώ πολύ στα βιβλία. Βέβαια, τότε, το βιβλίο βρισκόταν κάτω από άλλη εκδοτική στέγη κι έτσι, φέτος, που επανακυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός -με ένα υπέροχο εξώφυλλο που σου κεντρίζει αμέσως το ενδιαφέρον-, αποφάσισα να το ξαναδιαβάσω, όχι τόσο για να το ξαναθυμηθώ ή να παρατηρήσω αν έχουν γίνει αλλαγές σε σχέση με το κείμενο που θυμόμουν, αλλά για να διαπιστώσω κατά πόσο θα μου γεννούσε τα ίδια με τότε συναισθήματα.

Ένα παλιό αρχοντικό, με μια σκοτεινή ιστορία πίσω του, και με τις αλήθειες καλά κρυμμένες στις σκιές. Δύο αδερφές, η Αγγέλα και η Μάρθα. Η μία όμορφη και με προοπτικές, αλλά με δύσκολο χαρακτήρα, ενώ η άλλη ασχημούλα αλλά καλόκαρδη και καλόβολη. Η Αγγέλα μισούσε ανέκαθεν τη Μάρθα και όμως, εκείνη, πάντα προσπαθούσε να έρθουν κοντά η μία στην άλλη. Και όταν η Αγγέλα, στην πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής της, καταδικάστηκε σε μια βάναυση τραγικότητα που κανείς, αλλά ούτε και η ίδια, περίμενε, και επέλεξε την σοφίτα ως καταφύγιο της νέας μοναξιάς της, η Μάρθα ήταν πάντα εκεί, δίπλα της, προστάτιδα και παρηγοριά της. Μέχρι τη στιγμή, τουλάχιστον, που τα μυστικά του παρελθόντος άρχισαν να βγαίνουν στο φως. Γιατί, όταν η αλήθεια ξεπροβάλλει από καλά φυλαγμένα κουτιά, κανείς δεν μπορεί να την εμποδίσει από να τα σαρώσει όλα.

Έχω διαβάσει πολλές μέτριες, έως και κακές, κριτικές γι' αυτό το βιβλίο. Οι περισσότεροι αναγνώστες δικαιολογούν την βαθμολογία τους αναφέροντας πως το βιβλίο και το θέμα που πραγματεύεται, αλλά και ο τρόπος που το έχει προσεγγίσει η συγγραφέας, είναι καταθλιπτικό. Πράγματι, αυτό είναι αλήθεια. Το βιβλίο είναι καταθλιπτικό, αλλά αυτή η μελαγχολία που εκπέμπει, όπως ανέφερα και παραπάνω, είναι το στοιχεία που το καθιστά ιδιαίτερο και αρκετά διαφορετικό στο είδος του. Γιατί, μπορεί η συγγραφέας, την εποχή εκείνη, να μην τόλμησε να περιγράψει εκτενώς την τρομακτική αλλοίωση των ηρώων της, εξωτερικά κι εσωτερικά, όπως ίσως να έκανε σήμερα αν ξεκινούσε τώρα να γράφει την συγκεκριμένη ιστορία -και το λέω αυτό έχοντας διαβάσει "Το κελάρι της ντροπής"-, όμως αυτή η έλλειψη σκληρότητας στην περιγραφικότητα και την αφήγηση , δεν στερούν από το βιβλίο τα στοχευμένα μηνύματα που αυτό θέλει να περάσει στον αναγνώστη.

Ουσιαστικά, η ιστορία αυτή έχει πρόθεση να μας κουνήσει το δάχτυλο και να μας επιστήσει την προσοχή, θυμίζοντάς μας πως για κάθε δράση υπάρχει και μία αντίδραση, και πως οι επιλογές μας, αργά ή γρήγορα, πληρώνονται, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Οι αποφάσεις μας, συναισθηματικές, ηθικές, παρορμητικές, ορθολογιστικές, όποιες κι αν είναι αυτές, καθορίζουν την πορεία της ζωής μας και οδηγούν σε ένα ντόμινο εξελίξεων που αν και δεν μπορούμε να το προβλέψουμε, αν έχει αρχίσει να πέφτει, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να το εμποδίσουμε να συνεχίσει την ξέφρενη πορεία του. Τα σωστά μας και τα λάθη μας, κάποια στιγμή, θα βρεθούν πάνω στο τραπέζι της κρίσης και τότε θα ερωτηθούμε "γιατί;". Το θέμα είναι, ποια είναι η απάντηση που θα δώσουμε. Και, άραγε, υπάρχει σωστή απάντηση, ειδικά όταν καλούμαστε -ίσως- να πληρώσουμε τις λάθος επιλογές και αποφάσεις κάποιων άλλων που, όμως, είχα αντίκτυπο στη δική μας ζωή;

"Η γυναίκα της σοφίτας" είναι ένα βιβλίο αρκετά προβλέψιμο, χωρίς ιδιαίτερες ανατροπές, που αδυνατεί να κάνει την έκπληξη. Παρ' όλα ταύτα, είναι ένα ατμοσφαιρικό βιβλίο η ιστορία του οποίου κυλάει γρήγορα και αβίαστα, καταφέρνοντας να διατηρήσει το ενδιαφέρον μας. Παράλληλα, είναι μια ανάλυση πάνω στις οικογενειακές σχέσεις και το πως αυτές επηρεάζουν τη ζωή μας, όχι μόνο σε σχέση με το φύλο -κάτι στο οποίο στοχεύει ξεκάθαρα η ανάλυση της ανταγωνιστικής σχέσης ανάμεσα στις δύο αδερφές, που αγωνίζονται, η κάθε μία με τον τρόπο της, να υπερισχύσει και να αποδείξει την αξία της-, αλλά και με τον διαχωρισμό που λανθασμένα, πολλές φορές, οι ίδιοι οι γονείς κάνουν, καλλιεργώντας το έδαφος στο οποίο οι αναπόφευκτες συγκρούσεις μπορεί να είναι καταστροφικές και με μοιραία αποτελέσματα.

Το βιβλίο της Χρυσηίδας Δημουλίδου, Η γυναίκα της σοφίτας, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.
Καρδιά από πέτρα - Simon Scarrow: Κριτική βιβλίου
10.08.2016 12:58
Ο Simon Scarrow είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος συγγραφέας, ο οποίος έχει τη μοναδική ικανότητα, με ό,τι θέμα κι αν καταπιαστεί, να το κάνει ολότελα δικό του, πραγματοποιώντας την απαραίτητη έρευνα προκειμένου να προχωρήσει στην δημιουργία μιας δικής του ιστορίας που όμως, θα σέβεται την πραγματική Ιστορία.
Η σιωπή του φάρου - Kimberley Freeman: Κριτική βιβλίου
08.08.2016 13:00
Η Kimberley Freeman αποτελεί μία από τις πλέον αγαπητές φιγούρες στο χώρο της σύγχρονης λογοτεχνίας, έχοντας κερδίσει την καρδιά εκατομμυρίων αναγνωστών, πράγμα που αναπόφευκτα θα την έφερνε και στη χώρα μας με ανάλογη επιτυχία.
Η κόρη του κεραυνού - Lucinda Riley: Κριτική βιβλίου
05.08.2016 14:02
Περίπου ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του βιβλίου "Οι κόρες των αστεριών", οι εκδόσεις Διόπτρα φέρνουν στη χώρα μας το δεύτερο βιβλίο της σειράς "The seven sisters" της Lucinda Riley, της Ιρλανδής συγγραφέως που έχει καταφέρει να γίνει αγαπητή στους αναγνώστες ολόκληρου του πλανήτη μέσω των ρομαντικών της μυθιστορημάτων και πολύ περισσότερο, μέσω της συγκεκριμένης σειράς.
Η Κοιλάδα της Αλεπούς - Charlotte Link: Κριτική βιβλίου
22.07.2016 13:26
"Η Κοιλάδα της Αλεπούς" είναι ένα από τα βιβλία εκείνα που τους τελευταίους μήνες έχουν συζητηθεί όσο λίγα. Στο εξωτερικό, οι κριτικές που έχει λάβει είναι των άκρων, με τις μισές απ' αυτές να το εκθειάζουν μην διστάζοντας κατά περιπτώσεις να το χαρακτηρίσουν ως ένα από τα καλύτερα αστυνομικά βιβλία των τελευταίων ετών, και τις άλλες μισές να το κατηγορούν, άλλοτε για την σκληρότητά του και άλλοτε για την προβλεψιμότητά του.
Μικρή ερωτική ιστορία - Gilles Legardinier: Κριτική βιβλίου
19.07.2016 12:18
Η σχέση μου με την σύγχρονη γαλλική λογοτεχνία δεν θα έλεγα πως είναι και η καλύτερη δυνατή. Αν και τρέφω μεγάλη αγάπη και θαυμασμό για τους κλασσικούς συγγραφείς που προέρχονται από την χώρα αυτή, την οποία και λατρεύω μέχρι θανάτου, οι σύγχρονοι Γάλλοι λογοτέχνες έχουν ένα ύφος και μια εκφραστική φυσιογνωμία που δεν θα έλεγα πως είναι και πολύ του γούστου μου.
Ο ιππότης των Επτά Βασιλείων - George R. R. Martin: Κριτική βιβλίου
03.06.2016 12:35
Το να μπω στη διαδικασία να σας συστήσω τον George R. R. Martin είναι τουλάχιστον περιττό, όπως -ίσως- περιττό είναι και το να μπω στη διαδικασία να κρίνω το έργο του καθώς, ο Martin έχει ακριβώς το ίδιο χαρακτηριστικό που διαθέτει και ο Tolkien.