Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016
Ό, τι αγαπώ είναι δικό σου - Γιάννης Καλπούζος: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015 13:19
Ό, τι αγαπώ είναι δικό σου - Γιάννης Καλπούζος: Κριτική βιβλίου

Ότι αγαπώ την πένα του Γιάννη Καλπούζου είναι γνωστό και μη αμφισβητήσιμο. Το ότι ο ίδιος είναι ένας δεξιοτέχνης λογοτέχνης που έχει έναν μοναδικό και ιδιαίτερο τρόπο να χειρίζεται τις λέξεις και να πλάθει κόσμους, ακόμα περισσότερο. Όταν, λοιπόν, ξεκίνησα να διαβάζω το "Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου", ήμουν βέβαιη πως το νέο αυτό ταξίδι θα αποδεικνυόταν υπέροχο και πως θα κατακτούσε μία ισχυρή θέση στην καρδιά μου. Και, πράγματι, έτσι ακριβώς έγιναν τα πράγματα και αυτό γιατί, η ιστορία αυτή δεν είναι απλά αισθηματική, αλλά μια προσωπική, συλλογική, ακόμα κι εθνική πρόκληση, μια ιστορία που αποδεικνύει περίτρανα πως τα σημάδια του παρελθόντος καθορίζουν το παρόν μας και συνδυαστικά, πλέον, το μέλλον μας που κρίνεται στις μικρές λεπτομέρειες της αλήθειας που έχει χίλια πρόσωπα.

 

Η ιστορίας μας ξεκινάει την δεκαετία του '60, σε ένα μικρό χωριό στην περιοχή της Άρτας, την εποχή του Εμφυλίου, για να ακολουθήσει μια μακρόχρονη πορεία, ένα οδοιπορικό γεμάτο σκαμπανεβάσματα και περίπλοκα μονοπάτια, που οδηγούν τελικά στην Αθήνα της δεκαετίας του '90. Στο μικρό αυτό χωριό, λοιπόν, όπου όλα ξεκινάνε, ο Άνδης και η Θάλεια, δύο μικρά και γεμάτα ζωντάνια παιδιά, είναι δεμένα μεταξύ τους με αόρατες κλωστές που κρατάνε τις ζωές και τις μοίρες τους ενωμένες, ακόμα κι αν δεν το γνωρίζουν. Και ανάμεσα στα παιχνίδια και τις σκανταλιές, γεννιέται ο έρωτας, εκείνος, ο πρώτος, ο μεγάλος, αυτός που μέλλει να σε σημαδέψει και να μην ξεχαστεί ποτέ, ό,τι κι αν συμβεί, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Δύο άνθρωποι διαφορετικοί, αταίριαστοι που όμως, αλληλοσυμπληρώνονται, αποτελούν κομμάτι της ύπαρξης του άλλου και αυτό γιατί, στην αγάπη δεν ακολουθούμε την λογική ούτε κανόνες.

 

Αν μου ζητούσαν να χαρακτηρίσω με μία και μοναδική λέξη το "Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου", αυτή θα ήταν, ποικιλόμορφο ή πολυθεματικό. Είναι ένα βιβλίο η ιστορία του οποίου δεν δύναται να τοποθετηθεί ξεκάθαρα σε μία συγκεκριμένη κατηγορία. Είναι ένα βιβλίο που αφηγείται τα γεγονότα της Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας, μέσω από τις εμπειρίες των ηρώων του, όμως δεν μπορείς να το χαρακτηρίσεις ιστορικό, αφού οι κοινωνικές ευαισθησίες και προβληματισμοί που θίγει, είναι πάρα πολλοί. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως συναισθηματικό μυθιστόρημα , αφού η αγάπη και ο έρωτας βρίσκονται πάντα στο προσκήνιο, όμως ο δεσμός ανάμεσα στον Άνδη και την Θάλεια σκιάζεται συνεχώς από το πέπλο καλά κρυμμένων μυστικών, που εμπεριέχουν έντονες νότες αστυνομικού στοιχείου, χάρη στην μυστηριακή τους ταυτότητα. Όλα αυτά από μόνα τους, είναι εξαιρετικά γοητευτικά στοιχεία, αλλά όλα μαζί συνδυασμένα σε απόλυτη αρμονία , δημιουργούν ένα κράμα μοναδικό και με ξεχωριστή ταυτότητα.

 

Ο Άνδης και η Θάλεια είναι δύο πλάσματα μοναδικά που δεν είναι δυνατόν να μην τα αγαπήσεις, τόσο για τα θετικά, όσο και για τα αρνητικά τους στοιχεία. Θα μπορούσαμε να είμαστε εμείς στη θέση τους και κατά συνέπεια, θα μπορούσαμε να είχαμε πάρει τις ίδιες σωστές οι λάθος αποφάσεις. Άλλωστε, όπως γίνεται ξεκάθαρο μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, η ίδια η Ιστορία ενός τόπου μάς αναγκάζει συχνά να ακολουθούμε μονοπάτια διαφορετικά από εκείνα που σκοπεύαμε να ακολουθήσουμε στην αρχή της πορείας μας, απλά γιατί δεν είχαμε άλλη επιλογή ή γιατί τα έφεραν έτσι οι συνθήκες. Μέσα από ένα οδοιπορικό μιας σχεδόν ολόκληρης ζωής , βλέπουμε πως η ίδια η Ιστορία και τα γεγονότα της, εκτός από τον χρόνο, σημαδεύουν και τους ίδιους τους ανθρώπους, πως οι εξελίξεις μιας εποχής νοηματοδοτούν τους κανόνες της εκάστοτε κοινωνίας, και πως όλα αυτά μαζί μάς ακολουθούν και καθορίζουν το ποιοι γινόμαστε.

 

Με γλώσσα -κάποιες φορές- ωμή, αλλά πάντα ρεαλιστική και με την μοναδική ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει τον έργο του συγγραφέα, ο Γιάννης Καλπούζος προσφέρει στους αναγνώστες του ένα μυθιστόρημα πολύ διαφορετικό από αυτά που μας έχει συνηθίσει, χωρίς αυτό να σημαίνει πως προδίδει την ταυτότητα που ο ίδιος κατάφερε να πλάσει και να συνοδέψει το όνομά του. Θα τολμήσω να πω πως ο συγγραφέας, στο βιβλίο αυτό, κάνει μια προσωπική υπέρβαση και θέτει ένα στοίχημα απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό το οποίο, αν δεν το ξέρει ήδη, το έχει κερδίσει από καιρό. Ένα βιβλίο ιστορικό, με κοινωνικές ευαισθησίες και προβληματισμούς, μια ιστορία αγάπης που κρύβει στα σπλάχνα της πορείας της μυστικά κι εκπλήξεις που ανατρέπουν -όταν έρχεται η ώρα τους- το σκηνικό και τις ισορροπίες, ένα βιβλίο υπέροχο, μοναδικό, ανεπιτήδευτο, που όπως μιλάει για τα "σημάδια", έτσι χαράζει τέτοια μέσα μας, από εκείνα, όμως, που αποδεχόμαστε με αγάπη και αγαλλίαση.

 

Το μυθιστόρημα του Γιάννη Καλπούζου, με τίτλο "Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου", κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Εκτύπωση
Περισσότερα
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.
Καρδιά από πέτρα - Simon Scarrow: Κριτική βιβλίου
10.08.2016 12:58
Ο Simon Scarrow είναι ένας εξαιρετικά ταλαντούχος συγγραφέας, ο οποίος έχει τη μοναδική ικανότητα, με ό,τι θέμα κι αν καταπιαστεί, να το κάνει ολότελα δικό του, πραγματοποιώντας την απαραίτητη έρευνα προκειμένου να προχωρήσει στην δημιουργία μιας δικής του ιστορίας που όμως, θα σέβεται την πραγματική Ιστορία.
Η σιωπή του φάρου - Kimberley Freeman: Κριτική βιβλίου
08.08.2016 13:00
Η Kimberley Freeman αποτελεί μία από τις πλέον αγαπητές φιγούρες στο χώρο της σύγχρονης λογοτεχνίας, έχοντας κερδίσει την καρδιά εκατομμυρίων αναγνωστών, πράγμα που αναπόφευκτα θα την έφερνε και στη χώρα μας με ανάλογη επιτυχία.
Η κόρη του κεραυνού - Lucinda Riley: Κριτική βιβλίου
05.08.2016 14:02
Περίπου ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του βιβλίου "Οι κόρες των αστεριών", οι εκδόσεις Διόπτρα φέρνουν στη χώρα μας το δεύτερο βιβλίο της σειράς "The seven sisters" της Lucinda Riley, της Ιρλανδής συγγραφέως που έχει καταφέρει να γίνει αγαπητή στους αναγνώστες ολόκληρου του πλανήτη μέσω των ρομαντικών της μυθιστορημάτων και πολύ περισσότερο, μέσω της συγκεκριμένης σειράς.
Η Κοιλάδα της Αλεπούς - Charlotte Link: Κριτική βιβλίου
22.07.2016 13:26
"Η Κοιλάδα της Αλεπούς" είναι ένα από τα βιβλία εκείνα που τους τελευταίους μήνες έχουν συζητηθεί όσο λίγα. Στο εξωτερικό, οι κριτικές που έχει λάβει είναι των άκρων, με τις μισές απ' αυτές να το εκθειάζουν μην διστάζοντας κατά περιπτώσεις να το χαρακτηρίσουν ως ένα από τα καλύτερα αστυνομικά βιβλία των τελευταίων ετών, και τις άλλες μισές να το κατηγορούν, άλλοτε για την σκληρότητά του και άλλοτε για την προβλεψιμότητά του.
Μικρή ερωτική ιστορία - Gilles Legardinier: Κριτική βιβλίου
19.07.2016 12:18
Η σχέση μου με την σύγχρονη γαλλική λογοτεχνία δεν θα έλεγα πως είναι και η καλύτερη δυνατή. Αν και τρέφω μεγάλη αγάπη και θαυμασμό για τους κλασσικούς συγγραφείς που προέρχονται από την χώρα αυτή, την οποία και λατρεύω μέχρι θανάτου, οι σύγχρονοι Γάλλοι λογοτέχνες έχουν ένα ύφος και μια εκφραστική φυσιογνωμία που δεν θα έλεγα πως είναι και πολύ του γούστου μου.
Ο ιππότης των Επτά Βασιλείων - George R. R. Martin: Κριτική βιβλίου
03.06.2016 12:35
Το να μπω στη διαδικασία να σας συστήσω τον George R. R. Martin είναι τουλάχιστον περιττό, όπως -ίσως- περιττό είναι και το να μπω στη διαδικασία να κρίνω το έργο του καθώς, ο Martin έχει ακριβώς το ίδιο χαρακτηριστικό που διαθέτει και ο Tolkien.