Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017
Ο Γερμανός κατάσκοπος - Robert Harris: Κριτική βιβλίου
Δημοσίευση: Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015 10:18
Ο Γερμανός κατάσκοπος - Robert Harris: Κριτική βιβλίου

Ο Robert Harris είναι ένας συγγραφέας παγκοσμίου φήμης τον οποίο, παρά που δεν είμαι φανατική αναγνώστρια του ιστορικού μυθιστορήματος, λατρεύω και έχω μέσα στην καρδιά μου, αφού καταφέρνει με τρόπο μοναδικό να καταπιάνεται με αληθινές -και όχι μόνο- ιστορίες, και να τις κάνει δικές του.

Μα πάνω απ' όλα, λατρεύω το ότι τολμάει να ρισκάρει, που δεν φοβάται να καταπιαστεί με θέματα τα οποία μπορεί και να τον εκθέσουν ή να προκαλέσουν αντιδράσεις. Είναι ένας πραγματικός λογοτέχνης που δεν διστάζει να πει την αλήθεια -έστω και την δικιά του αλήθεια-, που κάνει αυτό που ορίζει η ψυχή και η συνείδησή του και που, άσχετα αν τα γραπτά του θα σε βρουν σύμφωνο στον απόλυτο βαθμό με τα λεγόμενά τους, καθηλώνει τον αναγνώστη αφήνοντάς τον χωρίς ανάσα από την πρώτη μέχρι και την τελευταία στιγμή.

Αυτή τη φορά, ο μεγάλος αυτός λογοτέχνης, καταπιάνεται με την περίφημη υπόθεση Ντρέιφους που συγκλόνισε την Γαλλία αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη την δεκαετία του 1890. Μια υπόθεση προδοσίας και κατασκοπίας, που αποτελεί ένα από τα πιο μελανά σημεία της παγκόσμιας ιστορίας και μία από τις μεγαλύτερες δικαστικές πλάνες όλων των εποχών, που καταδίκασε εύκολα, γρήγορα και αβίαστα, χωρίς επαρκείς αποδείξεις και με αμφιβόλου προέλευσης στοιχεία, έναν άνθρωπο, χωρίς στην πραγματικότητα να ευσταθεί το κατηγορητήριό του που τον οδήγησε σε μία από τις πιο σκληρές και απάνθρωπες φυλακές όλων των εποχών. Μια υπόθεση με δεκάδες κενά, λάθη και παραλήψεις, που αργότερα πολλοί προσπάθησαν να συγκαλύψουν, σε βάρος ενός αθώου που αποτελούσε το τέλειο εξιλαστήριο θύμα προκειμένου να φύγουν από πάνω τους οι ενοχές μιας συντριπτικής ήττας από τους Γερμανούς.

Βασικά, αισθάνομαι θυμωμένη αυτή τη στιγμή, και το να γράψω αυτές τις αράδες, διόλου εύκολη υπόθεση δεν είναι για μένα. Τι κι αν έχουν περάσει μέρες από τότε που ολοκλήρωσα την ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου, το αίσθημα είναι ακόμα νωπό και καίει μέσα μου, αλλά φαντάζομαι πως κάτι τέτοιο είναι λογικό όταν αισθάνεσαι να καταπατούνται έννοιες όπως ηθική, αξίες, διαμοιρασμός ευθυνών στους πραγματικά υπεύθυνους. Μέσα από τα μάτια του ταγματάρχη Πικάρ, που καθήκον έχει να ενημερώνει τον Υπουργό Πολέμου για την εξέλιξη της δίκης του Ντρέιφους, παρακολουθούμε την εξέλιξη μιας συγκλονιστικής ιστορίας που αποδεικνύει με τρόπο μοναδικό το πόσο εύκολο είναι να φορέσουμε ταμπέλες στους ανθρώπους και να τους καταδικάσουμε κοινωνικά, απλά και μόνο λόγω μιας συγκεκριμένης τους ιδιότητας και κυρίως, επειδή μας βολεύει να το κάνουμε για να σώσουμε το δικό μας τομάρι. Η ζωή ήταν ανέκαθεν μια ζούγκλα και μονάχα οι πιο ισχυροί μπορούν να επιβιώσουν. Ή μήπως, δεν είναι έτσι, αλλά εξαρτάται από πολλούς παράγοντες;

Ο τρόπος με τον οποίο ο Harris χειρίζεται μια τόσο δύσκολη και περίπλοκη υπόθεση, είναι αριστοτεχνικός. Καταφέρνει να μας ταξιδέψει σε μια Γαλλία μιας άλλης εποχής και να ζωντανέψει την αλήθεια ενός έθνους ευθυνόφοβου, που με περισσή ευκολία καταδίκασε κάποιον άλλον για την δική του ανικανότητα. Με παραστατική αφήγηση , αλλά και με την εμβληματική φιγούρα του Πικάρ να ξεχωρίζει και να αποτελεί μοναδικό λαμπερό σημείο ενός στρατού που προσπαθεί με φτηνούς τρόπους και δόλια μέσα να αποτινάξει τις ευθύνες από πάνω του, ξετυλίγει το κουβάρι ενός ψεύδους που πλασαρίστηκε ως αλήθεια και υιοθετήθηκε από τους πάντες, καταργώντας κάθε ηθική. Μπήγοντας βαθιά μες τις πληγές το μαχαίρι, τόσο που αυτό να φτάσει στο κόκκαλο της πραγματικής αλήθειας και όχι εκείνης που ορισμένοι έπλασαν, συγκλονίζει και παρασύρει τον αναγνώστη.

Είτε ανήκετε στους αναγνώστες που αρέσκονται σε τέτοιου είδους βιβλία είτε όχι, σας συστήνω να διαβάσετε τον "Γερμανό Κατάσκοπο" χωρίς καμία απολύτως επιφύλαξη. Όχι μόνο θα μάθετε και θα ανακαλύψετε πράγματα που ίσως να μην γνωρίζατε, αλλά θα έρθετε αντιμέτωποι με μια εσωτερική σύγκρουση που θα σχετίζεται άμεσα με έννοιες όπως ανθρωπιά, ήθος, δικαιοσύνη, αλήθεια. Ο Πικάρ κάνει ένα ταξίδι που τον αναγκάζει να αναθεωρήσει πολλά πράγματα που σχετίζονται όχι μόνο με τον στρατό και την πατρίδα του, και όσους την υπηρετούν, αλλά κυρίως πράγματα που σχετίζονται με τον ίδιο του τον εαυτό. Ένα μυθιστόρημα μοναδικό που συνδυάζει άψογα την Ιστορία και την μυθοπλασία, με γρήγορο και έντονο ρυθμό που κλέβει την ανάσα του αναγνώστη, και που δεν θα μπορέσετε να αφήσετε από τα χέρια σας παρά μονάχα όταν θα έχετε γυρίσει και την τελευταία σελίδα. Και, πιθανότατα, ακόμα και τότε, να ζητάτε να ήταν λίγο μεγαλύτερο.

Το βιβλίο του Robert Harris, Ο Γερμανός κατάσκοπος, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.


Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.