Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Κωνσταντίνος Ντέλλας: Η λαϊκή αφήγηση πάντα ήταν το δωρεάν υπερατλαντικό ταξίδι αναψυχής του λαού

Κωνσταντίνος Ντέλλας: Η λαϊκή αφήγηση πάντα ήταν το δωρεάν υπερατλαντικό ταξίδι αναψυχής του λαού

Ο «Έλλην βρυκόλαξ», παράσταση ιδιαίτερη και υποβλητική, συνεχίζει το εναλλακτικό θεατρικό της ταξίδι, γυρνώντας εκεί από όπου ξεκίνησε, στο Μουσείο Μπενάκη . Ο Κωνσταντίνος Ντέλλας, σκηνοθέτης και εμπνευστής της ιδέας, μιλά στο culturenow.gr, τόσο για το ενδιαφέρον θέμα του έργου, όσο και τη συνεργασία με το διάσημο μουσείο , που «αγκάλιασε» το εγχείρημα.

 

Συνέντευξη: Αναστασία Ρίζου

 

Culturenow.gr: κ. Ντέλλα, το έργο «Έλλην Βρυκόλαξ», ύστερα από μια σύντομη και ενδιαφέρουσα θεατρική περιπλάνηση, επιστρέφει στην Αθήνα και παρουσιάζεται στο Μουσείο Μπενάκη. Μιλήστε μας για αυτό και τι ακριβώς αφορά.

 

Κωνσταντίνος Ντέλλας: «Ο Έλλην Βρυκόλαξ» ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2013 στο κεντρικό κτήριο του Μουσείου Μπενάκη στην Κουμπάρη 1. Τον Ιανουάριο του 2014 πήγε στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά και το καλοκαίρι που μας πέρασε, στο Εργοστάσιο Τοματοποιίας (SAF) της οικογένειας Νομικού στη Σαντορίνη και στο Μοναστήρι των Φυρρογίων στη Σίφνο. Φέτος, κλείνει τον κύκλο του στην Αθήνα, στο χώρο που ξεκίνησε.

Όπως δηλώνει και ο τίτλος, αφορά στο φαινόμενο του βρυκολακιάσματος και στους τρόπους αντιμετώπισής του, στη νεώτερη Ελλάδα μέσα από λογοτεχνικά κείμενα, καταγραφές περιηγητών και αστικούς μύθους.

 

Cul. N.: Πόσο απαιτητική ήταν η επεξεργασία του κειμένου, πάνω στο γνωστό ποίημα του Βαλαωρίτη και στις διάφορες λογοτεχνικές μαρτυρίες για ύπαρξη «βρυκολάκων» στην χώρα μας;

 

Κ. Ν.: Νομίζω πως οποιαδήποτε συναναστροφή με ένα κείμενο , είτε θεατρικό είτε λογοτεχνικό έχει τις δικές της απαιτήσεις. Το ζητούμενο στην συγκεκριμένη παράσταση ήταν να μείνουν τα κείμενα όσο πιο κοντά στην αρχική τους μορφή και η μόνη επεξεργασία που υπέστησαν ήταν καθαρά για να εξυπηρετήσουν ρυθμικές απαιτήσεις στην εκφορά του λόγου. Η δυσκολία υπήρξε στην τελική επιλογή των κειμένων, μιας και υπάρχει τεράστιος πλούτος από τοπικές παραδόσεις και καταγραφές περιηγητών για το θέμα του βρυκολακιάσματος στον ελλαδικό χώρο.

 

Cul. N.: Τι θα λέγατε πως ωθεί παραδοσιακά την λαϊκή αφήγηση προς το μεταφυσικό; Η περιέργεια του μέσου ανθρώπου, μια ροπή προς αναζήτηση για το τι υπάρχει πέρα από το «φανερό», ίσως;

 

Κ. Ν.: Η λαϊκή αφήγηση πάντα ήταν το δωρεάν υπερατλαντικό ταξίδι αναψυχής του λαού. Τα καύσιμα του ταξιδιού αυτού, είναι κάτι μεγαλύτερο από απλή περιέργεια, είναι η ανάγκη να εξωραϊστούν οι φόβοι και η επιθυμία της συγκίνησης . Ο φόβος του θανάτου, κυριολεκτικού ή μεταφορικού, και το τί υπάρχει πέρα από αυτόν, ήταν, είναι και θα είναι ένα πεδίο νεφελώδες, άρα επικίνδυνο, άρα γοητευτικό.

 

Cul. N.: Η παράσταση θα ανέβει στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Κουμπάρη, έναν χώρο που φέρει τη δική του ιστορία και σημασία. Πώς επηρεάζει αυτό την εξέλιξη, μα και τη γενική ατμόσφαιρα του έργου;

 

Κ. Ν.: Ο Αντώνης Μπενάκης ζήτησε να ταριχευτεί η καρδιά του και να εντοιχιστεί στο Μουσείο. Για μένα, λοιπόν, το κεντρικό κτήριο της Κουμπάρη θα είναι πάντα ένα σπίτι, γιατί κουβαλάει την καρδιά του νοικοκύρη του. Όταν ο «Έλλην Βρυκόλαξ» ζήτησε από τον «Τρελαντώνη» μια συγκατοίκηση, του δόθηκε απλόχερα.  Το μεγάλο στοίχημα – ανάγκη σε μια τέτοιου είδους «συγκατοίκηση» ήταν αυτό ακριβώς που ισχύει και σε μια απλή συγκατοίκηση: αμοιβαίος σεβασμός και παντελής ειλικρίνια.Νιώθω πως το πετύχαμε. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη που το μουσείο είναι κλειστό, ανάμεσα στις επιτύμβιες στήλες, κάτι μαγικό υπάρχει. Το νιώσαμε την πρώτη χρονιά, ελπίζω να το νιώσουμε και τώρα.

 

Cul. N.: Αυτή η μορφή «υβριδισμού», με το θέατρο να εισχωρεί στο μουσείο, θεωρείτε ότι εκτός από μία κίνηση πολιτιστικής αλληλοϋποστήριξης, αποτελεί και την καλλιτεχνική τάση του μέλλοντος; Μιας και σε μουσεία του εξωτερικού αυτό συμβαίνει αρκετά συχνά.

 

Κ. Ν.: Αυτό που μπορώ να δω καθαρά είναι ότι υπάρχει γενικότερα η ανάγκη να «σπάσει» οτιδήποτε αξιωματικό. Μια μορφή αυτού, θαρρώ πως είναι και το φαινόμενο του να βγουν οι παραστάσεις εκτός θεατρικών χώρων.

Όσον αφορά τα μουσεία, ο διάλογος με διάφορες μορφές τέχνης δεν είναι, όπως είπατε κι εσείς, κάτι καινούργιο. Το θέμα είναι, πώς ένα τέτοιο «πάντρεμα» καταφέρνει να είναι οργανικό, που πάει να πει ζωντανό, ειλικρινές. Τότε μόνο μπορεί να αποτελεί κάτι ουσιαστικά καινό. Τότε μόνο μπορούμε να μιλάμε για καλλιτεχνική τάση του μέλλοντος.

 

Cul. N.: Κλείνοντας, θα ήθελα να μας πείτε δύο λόγια για το τι περιλαμβάνουν τα επόμενα σχέδιά σας.

 

Κ. Ν.: Στα επόμενα σχέδια σίγουρα υπάρχει η προοπτική της συνέχισης του ταξιδιού του «’Ελληνα Βρυκόλακα» εκτός των τειχών. Από κει και πέρα, μιλάμε με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης για μια παραγωγή τον Φλεβάρη και πάντα μένει στην καρδιά μου και στους στόχους μου ανοιχτή η επιθυμία μιας ακόμα συνεργασίας με το Μουσείο Μπενάκη.

 

 

Η παράσταση «Ο Έλλην Βρυκόλαξ», του Κωνσταντίνου Ντέλλα, επιστρέφει στο Μουσείο Μπενάκη από 13 Οκτωβρίου 2014.

Σχετικές ειδήσεις
Χαρά Μάτα Γιαννάτου: Η γελοιότητα είναι πάντα επίκαιρη
13.02.2017 11:38
Τα τελευταία χρόνια, το όνομά της ακούγεται ολοένα και περισσότερο. Η νεαρή ηθοποιός Χαρά-Μάτα Γιαννάτου, απόφοιτη της σχολής του Εθνικού, έχει τραβήξει το ενδιαφέρον δημιουργών και κοινού, λόγω των σημαντικών συμμετοχών της σε θεατρικές παραστάσεις όπως η «Λαμπεντούζα» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, αλλά και ταινίες όπως ο «Νοτιάς».
Σάββας Στρούμπος: Από την από-ανθρωποποίηση στην εξέγερση της Ζωής
03.02.2017 14:05
Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Σάββας Στρούμπος μας μίλησε για την παράσταση του έργου του Χάινερ Μύλλερ, «Η Αποστολή: Ανάμνηση από μιαν Επανάσταση», την κοινωνική επανάσταση που είναι πάντα επίκαιρη και αναγκαία, τον μέντορά του Θεόδωρο Τερζόπουλο και τους στόχους του για την Ομάδα Σημείο Μηδέν. Συνέντευξη: Ερριέττα Μπελέκου
Δέσποινα Ανδριοπούλου: Το Θέατρο στο Μουσείο είναι μία μοναδική εμπειρία
18.01.2017 11:50
Το Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου διοργανώνει για τρίτη χρονιά το «Θέατρο στο Βιομηχανικό Μουσείο Φωταερίου», ένα πρωτότυπο project βασισμένο στην τεχνική του museum theatre, με θέμα «Γκάζι, 1984…». Λίγο πριν την λήξη του διαγωνισμού, ζητήσαμε να μάθουμε περισσότερα γι’ αυτή την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα δράση από την Δέσποινα Ανδριοπούλου, μουσειολόγο και μουσειοεκπαιδευτικό, η οποία μας προετοιμάζει για μία μοναδική εμπειρία και μοιράζεται μαζί μας τις σκέψεις της για το μέλλον του θεάτρου στο μουσείο.
Κίττυ Παϊταζόγλου: Η όποιας μορφής «εξουσία» μήπως έχει επιβληθεί με τη δική μας συναίνεση και ενοχή;
15.11.2016 14:00
Το Θέατρο Πόρτα παρουσιάζει από 18 Νοεμβρίου την παράσταση «Η Δίκη του Κ.», η οποία είναι βασισµένη στο εµβληµατικό µυθιστόρηµα «Η δίκη» του Φραντς Κάφκα, σε σκηνοθεσία του Θωμά Μοσχόπουλου. η νεαρή ηθοποιός Κίττυ Παϊταζόγλου, με αυτή την αφορμή απάντησε στις ερωτήσεις μας δίνοντας εξαιρετικά ενδιαφέρουσες αλλά κυρίως ουσιαστικές απαντήσεις, αναφορικά με την έννοια της τύχης και της ενοχής, το σύστημα που μας ξεπερνά, το σημερινό αδιέδοξο που υπάρχει σε διεθνές επίπεδο, καθώς και τον ενεργητικό ρόλο του θεατή.
Θανάσης Δόβρης: Το αίμα είναι και θα είναι πάντα στην επικαιρότητα της ζωής μας
09.05.2016 13:27
Ο χαρισματικός ηθοποιός Θανάσης Δόβρης, ο οποίος αυτή την περίοδο καταθέτει μία σπουδαία ερμηνεία στην ιδιαίτερη σκηνική σύνθεση του Περικλή Μουστάκη «Οστέα Ξηρά Σφόδρα», πρόκειται από 16 Μαΐου να σκηνοθετήσει για πρώτη φορά και μάλιστα ένα από τα σημαντικότερα δείγματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας που δεν έχει ξαναπαρουσιαστεί σε θεατρική μορφή, το «Γκιακ» του Δημοσθένη Παπαμάρκου. Η εν λόγω παράσταση ήταν μόνο η αφορμή για να απευθύνουμε τις ερωτήσεις μας στον Θανάση Δόβρη και να λάβουμε –όπως ήταν αναμενόμενο- ενδιαφέρουσες και κυρίως ουσιαστικές απαντήσεις, που αφορούν σημαντικές στιγμές, μεγάλες απώλειες, ανεπιτήδευτο θέατρο και ανθρώπους...