Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017
Ευάλωτη δίπλα σου - Sylvia Day (Εκδόσεις Τουλίπα)
Δημοσίευση: Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012 10:15
Ευάλωτη δίπλα σου - Sylvia Day (Εκδόσεις Τουλίπα)

Δεν πάει πολύς καιρός που διάβασα το "Γυμνή Μπροστά Σου", το πρώτο βιβλίο της ερωτικής τριλογίας “Crossfire” που έχει κατακτήσει

 

Της Γιώτας Παπαδημακοπούλου

 


εκατομμύρια αναγνώστες ανά την υφήλιο, δια χειρός Sylvia Day, και μπορώ να πω πως, τα συναισθήματα που μου άφησε, ήταν ανάμεικτα. Ναι μεν, πρόκειται για ένα βιβλίο ευκολοδιάβαστο κι ευχάριστο ωστόσο, δεν κατάφερε να μου δώσει αυτό το κάτι παραπάνω έτσι ώστε, να ξεχωρίσει και να καταλάβει μια σημαντική θέση, στην καρδιά και το μυαλό μου. Και όχι, αυτό δεν οφείλεται στο γεγονός ότι το βιβλίο περιέχει πολλές, πάρα πολλές σκηνές sex αλλά, στο ότι οι σκηνές αυτές τελικά, καπελώνουν την ιστορία και τους χαρακτήρες, απομακρύνοντάς τους από το να ανακαλύψουν, και μαζί με αυτούς κι εμείς ως αναγνώστες, τα βαθύτερα μέρη της ψυχής τους, να αντιμετωπίσουν κατά πρόσωπο τους φόβους τους και εν τέλη, να μας επιτρέψουν να ταυτιστούμε μαζί τους. Ωστόσο, η προσέγγιση της συγγραφέως στο δεύτερο βιβλίο της σειράς, "Ευάλωτη Δίπλα Σου", είναι αρκετά διαφορετική, ανεβάζοντας τον πήχη.

 

Η Εύα και ο Γκίντεον, αποφασίζουν να αφήσουν κατά μέρος όλα εκείνα που τους χωρίζουν, εστιάζοντας σε όλα αυτά που τους ενώνουν και μπορούν να βοηθήσουν τη σχέση τους να λειτουργήσει. Η έλξη άλλωστε που αισθάνονται ο ένας για τον άλλον, είναι τόσο δυνατή που τους ξεπερνάει, δεν τους επιτρέπει να μείνουν μακριά για πολύ καιρό καθώς κάτι τέτοιο, είναι οδυνηρό κι επίπονο. Παρ' όλα ταύτα, δύο άνθρωποι με τόσο τραυματικό παρελθόν, δεν είναι καθόλου εύκολο να κάνουν την υπέρβαση, έτσι ώστε να μπορέσουν να συνυπάρξουν. Για να γίνει αυτό, πρέπει να είναι ειλικρινείς και να μιλήσουν για όσα τους πληγώνουν, κι αν η Εύα το έχει κάνει, ο Γκίντεον δεν φαίνεται ακόμα έτοιμος για κάτι τέτοιο. Για την Εύα το να μην γνωρίζει είναι βασανιστικό καθώς, αισθάνεται ανήμπορη, ότι δεν μπορεί να τον βοηθήσει και όταν εκείνος απομακρύνεται χωρίς εξηγήσεις από κοντά της, ζητώντας της μόνο να του δείξει εμπιστοσύνη, όσο κι αν θέλει να το κάνει, δεν ξέρει αν μπορεί. Η άγνοια την σκοτώνει και ο πόνος τη καθιστά ευάλωτη απέναντι στον άντρα που τόσο αγαπά, σπρώχνοντάς την στα άκρα και σε μια προσπάθεια να ανακαλύψει μόνη της αλήθεια.

 

Ενώ στο προηγούμενη βιβλίο της σειράς η συγγραφέας είχε επιλέξει να επικεντρωθεί στο σεξουαλικό στοιχείο της υπόθεσης, στην προκειμένη, επιλέγει να αλλάξει γραμμή πλεύσης και να εστιάσει πιο ουσιαστικά. Αυτό δεν σημαίνει ότι το ερωτικό στοιχείο καταργείται, ακριβώς το αντίθετο θα έλεγα απλά, η χημεία και η έλξη των πρωταγωνιστών είναι πιο ελεγχόμενη, οδηγώντας του με αυτό τον τρόπο σε μια πιο συναισθηματική και ειλικρινής προσέγγιση. Ας μην ξεχνάμε το γεγονός ότι, τόσο η Εύα, όσο και ο Γκίντεον, είναι δυο χαρακτήρες με βαθιά ψυχολογικά τραύματα που όσο κι αν θέλουν να δείχνουν προς τα έξω το αντίθετο, δεν τα έχουν ξεπεράσει, πολύ περισσότερο, δεν τα έχουν ξεχάσει, βρίσκονται βαθιά ριζωμένα μέσα τους και περιμένουν τις στιγμές εκείνες που θα είναι απόλυτα τρωτοί, προκειμένου να ξεσπάσουν και να κατασπαράξουν, ότι μπορεί να έχει απομείνει μέσα τους, γεννώντας την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, για ένα αύριο που θα μπορούν να είναι μαζί, μέσα σε μια φυσιολογική σχέση.

 

Δεν τίθεται θέμα για το αν η Day είναι καλή συγγραφέας ή όχι, αυτό είναι κάτι που το έχει αποδείξει. Αλλά ενώ στο “Γυμνή Μπροστά Σου” ήταν επιτηδευμένα προκλητική, στην “Ευάλωτη”, δεν χρησιμοποιεί τόσο ακραία γλώσσα και χαρακτηρισμού, διαχωρίζοντας προφανώς μες το μυαλό της τι είναι πρόστυχο και τι είναι sexy, καθιστώντας το δεύτερο μέρος της σειράς, όχι μόνο πιο ενδιαφέρον αλλά, πιο προσιτό και συμπαθές στον αναγνώστη. Ακόμα και όταν υπάρχουν ερωτικές σκηνές, συνδυαστικά με το πάθος, είναι ντυμένες με έναν ρομαντισμό και μια τρυφερότητα που στη "Γυμνή" δεν υπήρχε. Το sex δεν χρησιμοποιείται απλά ως ένα μέσο απόλαυσης και δήθεν επικοινωνίας αλλά, ως ουσιαστική και απόλυτη έκφραση λύτρωσης, ως ανάγκη να μεταδώσουν ο ένας στον άλλο όλα εκείνα που δεν μπορούν να πουν με λέξεις, με όλη εκείνη την απελπισία που αισθανόμαστε όταν προσπαθούμε να κρατήσουμε κοντά μας κάτι που φοβόμαστε ότι ετοιμάζεται να φύγει.

 

Η Day πλάθει μια ιστορία που, αν και δεν είναι ιδιαίτερα πρωτότυπη, σε αυτό, το δεύτερο μέρος, την εξελίσσει, καταφέρνοντας να αναθερμάνει το ενδιαφέρον μας ως αναγνώστες και να μας καθηλώσει μέχρι την τελευταία λέξη, θέλοντας να μάθουμε τι θα συμβεί τελικά. Σίγουρα δεν ενθουσιαζόμαστε μέχρι παραλογισμού αλλά το ότι πλέον ενδιαφερόμαστε σε ένα βαθύτερο επίπεδο, είναι σημαντικό. Η ιστορία είναι πλούσια σε μυστικά, συγκρούσεις και πάθη, ενώ διέπεται από μια ιδιόμορφη ευαισθησία που αγγίζει τις πιο ευαίσθητες χορδές μας. Η Εύα και ο Γκίντεον έχουν σίγουρα δρόμο μπροστά τους ωστόσο, γίνεται επιτέλους μια καλή αρχή, προκειμένου να ανοιχτούν ο ένας στον άλλον χωρίς αναστολές και φόβους, ξεπερνώντας τις φοβίες τους και τελικά, συνειδητοποιώντας τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα, τόσο ο ένας του άλλου όσο και της σχέσης τους, μπορεί ορισμένες φορές να είναι επίπονη και δύσκολη ωστόσο, είναι και ο μόνος δρόμος προς την λύτρωσή τους, δείχνοντας κατανόηση και κάνοντας υποχωρήσεις. Εμείς απλά, περιμένουμε το τρίτο και τελευταίο μέρος της σειράς προκειμένου, να μάθουμε την τελική κατάληξη.

 

 

 

Εκτύπωση
Περισσότερα
Οι άνεμοι του χρόνου - Ελένη Τσαμαδού: Κριτική βιβλίου
13.02.2017 13:53
Τα ιστορικά μυθιστορήματα δεν είναι από τα πλέον αγαπημένα μου, ωστόσο αναγνωρίζω την δυσκολία που έχουν κατά την συγγραφή τους. Δεν είναι εύκολο για έναν δημιουργό, να γράψει ένα βιβλίο το οποίο θα παντρεύει άρτια, διατηρώντας τις απαραίτητες ισορροπίες, ανάμεσα στην Ιστορία και την μυθιστορία.
Μπελγκρέιβια - Julian Fellowes: Κριτική βιβλίου
06.02.2017 10:06
Ο Julian Fellowes είναι γνωστός σεναριογράφος και συγγραφέας, με μας τους Έλληνες να τον γνωρίζουμε κυρίως με την πρώτη του ιδιότητα, και αυτό εξαιτίας της προβολής της πολύ επιτυχημένης του σειράς, "Ο Πύργος του Ντάουντον", στη χώρα μας. Πλέον, έφτασε η ώρα να τον γνωρίσουμε και  με τη δεύτερη, και αυτό χάρη στο βιβλίο του "Μπελγκρέιβια", το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος, οι οποίες έχουν κάνει εντυπωσιακό άνοιγμα στη ξένη λογοτεχνία, αλλά και πολύ προσεγμένες και σπουδαίες συνάμα επιλογές. Είναι, λοιπόν, το εν λόγω βιβλίο, που βρίθει από πάθη, έρωτας, σκοτεινά μυστικά, μισαλλοδοξίες και κοινωνικές διακρίσεις, ένα ακόμα αριστούργημα;
Το νέο όνομα - Έλενα Φερράντε: Κριτική βιβλίου
30.01.2017 10:36
Έφτασε η στιγμή να μιλήσουμε για το δεύτερο βιβλίο μιας από τις πιο πολυσυζητημένες σειρές βιβλίων του 2016, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από λίγο καιρό, για μια ακόμη φορά από τις εκδόσεις Πατάκη, που έχουν το δικό τους, ιδιαίτερο τρόπο να κάνουν τη διαφορά.
Η κόρη της Αυστραλίας - Harmony Verna: Κριτική βιβλίου
24.01.2017 15:57
Υπάρχουν βιβλία τα οποία είναι κατασκευασμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν στους αναγνώστες τους δυνατές συγκινήσεις, ταξιδεύοντάς τους σε αλλοτινούς τόπους και καιρούς, συστήνοντάς τους ήρωες που δεν γίνεται να μην αγαπήσουν, και μοιράζοντας μαζί τους ιστορίες αγάπης που μοναδικός τους σκοπός είναι να μείνουν αλησμόνητες, να μην σβηστούν ποτέ από την καρδιά και το μυαλό όσων τις βιώσουν. Μια τέτοια ιστορία είναι και "Η κόρη της Αυστραλίας". Είναι όμως μόνο όλα τα παραπάνω; Αν με ρωτάτε, τότε σας απαντάω με το χέρι στην καρδιά πως όχι, το βιβλίο αυτό είναι πολλά περισσότερα γιατί όχι μόνο μας χαρίζει απλόχερα όσα προαναφέρθηκαν, αλλά γιατί το κάνει με τρόπο αληθινό, ρεαλιστικό και απόλυτα ειλικρινή.
Δεκατρία κεριά στο σκοτάδι - Μένιος Σακελλαρόπουλος: Κριτική βιβλίου
14.12.2016 17:14
Έχετε σκεφτεί ποτέ πως τις βασικές μας αισθήσεις, αλλά και τις κύριες ικανότητές μας ως ανθρώπινα όντα, τις θεωρούμε δεδομένες; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως ζούνε οι άνθρωποι που στερούνται κάποια εξ' αυτών;
Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί - Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, Τζ. Τίφανι, Τζ. Θορν: Κριτική βιβλίου
05.12.2016 15:11
Δεν είναι μυστικό! Μεγάλωσα με τον Χάρι και τις περιπέτειές του! Είμαι από τις μεγαλύτερες και πιο πιστές του fans. Έχω διαβάσει τα βιβλία της Rowling πολλάκις, έχω δει τις ταινίες ακόμα περισσότερες φορές, κάθε φορά κλαίω και συγκινούμαι το ίδιο, αν όχι περισσότερο, με την πρώτη, έχω μπει σε διαδικασία να συζητήσω με παρέες και να υπεραναλύσω ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες σε σχέση με τη σειρά, και χίλια δυο άλλα πράγματα που δεν θα τ' αναφέρω ένα προς ένα. Αν το κάνω, κινδυνεύω ν' αρχίσω να μπουρδολογώ.
Μόνο τα μάτια μένουν - Μαρία Ρουσάκη: Κριτική βιβλίου
25.11.2016 11:55
Η Μαρία Ρουσάκη, έπειτα από πολλά χρόνια συγγραφικής παρουσίας στα δρώμενα της παιδικής λογοτεχνίας, τόλμησε φέτος να κάνει το επόμενο βήμα, ν' ασχοληθεί και με την ενήλικη, προσφέροντας ένα μυθιστόρημα αρκετά τρυφερό και συγκινητικό.
Δεν είσαι εδώ (Τριλογία της Κρήτης) - Πολυχρόνης Κουτσάκης: Κριτική βιβλίου
21.11.2016 16:36
Κάθε φορά που μια αγαπημένη λογοτεχνική σειρά φτάνει στο τέλος της, νιώθω βαθιά συγκίνηση αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία, γιατί κάπου βαθιά μέσα μου θα ήθελα να έχει λίγο ακόμα. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η "Τριλογία της Κρήτης" του Πολυχρόνη Κουτσάκη, μια εφηβική αστυνομική περιπέτεια γεμάτη δράση, μεταφυσικό στοιχείο, έρωτα, αγάπη, αγωνία, θυσία και αυτοθυσία -με τα δύο αυτά να συνδυάζονται τις περισσότερες φορές-, παραστατική απεικόνιση των πανέμορφων Χανίων και των μυστικών που αυτά κρύβουν -υπό την σκέπη μιας μαγείας βγαλμένη σαν από άλλη εποχή-, κινηματογραφική αφήγηση γεγονότων που σε κρατάνε καθηλωμένο. Μια τριλογία που έφτασε στο τέλος της μέσω ενός δυναμικού κρεσέντου σκέψεων και συναισθημάτων που με έκαναν να κλαίω με μαύρο δάκρυ, νιώθοντας μια γλυκόπικρη συγκίνηση.