Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Βάνα Παρθενιάδου: Όπως κι αν διαμορφώνεται κάθε κοινωνία, οι σχέσεις των ανθρώπων θα έχουν πάντα πρωταρχικό ρόλο

Βάνα Παρθενιάδου: Όπως κι αν διαμορφώνεται κάθε κοινωνία, οι σχέσεις των ανθρώπων θα έχουν πάντα πρωταρχικό ρόλο

Το θέατρο Επί Κολωνώ παρουσιάζει το έργο της Ελένης Τζάρου, Έρως και τέλος ή τα δάκρυα του ψαριού μέσα στη θάλασσα, ένα πρωτότυπο ελληνικό θεατρικό κείμενο που ολοκληρώθηκε το 2010 ...

και ανεβαίνει από την ομάδα ΛΟΓΩ ΧΟΡΟΥ. Εκ μέρους της ομάδας μας μιλάει για το έργο η ηθοποιός Βάνα Παρθενιάδου.

 

 

 

 

Συνέντευξη Αθηνά Πούλιου

 

 

 

CultureNow: Την φετινή σεζόν πρωταγωνιστείτε στο θέατρο Επί Κολωνώ στην παράσταση Έρως και τέλος ή τα δάκρυα του ψαριού μέσα στη θάλασσα, την οποία δημιουργήσατε συλλογικά με την ομάδα ΛΟΓΩ ΧΟΡΟΥ. Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για το έργο; Πότε δημιουργήθηκε και ποιοι είναι οι βασικοί συντελεστές του;

Βάνα Παρθενιάδου: Το έργο μας σκηνοθετεί η Ελένη Τζάρου και το έγραψε η ίδια το 2010. Mαζευτήκαμε λοιπόν φέτος στο "Επί Κωλωνώ" για την παράσταση οι ηθοποιοί Μάνος Τριανταφυλλάκης, Λευτέρης Βασιλάκης, Έφη Γούση και η ίδια, Βάνα Παρθενιάδου, οι χορευτές Κώστας Νικολαίδης, Αμαλία Κοσμά, Μάνος Χριστοφακάκης, Δώρα Τρουπή και ο εικαστικός-ενδυματολόγος Βασίλης Παυλίδης. Είναι ένα γλυκόπικρο έργο με εναλλασσόμενες εικόνες που φωτίζουν καθημερινές καταστάσεις της ζωής με το μαγικό τρόπο της θεατρικής πράξης. Έχει κωμικά και δραματικά στοιχεία, είναι έργο ηθοποιών (στην περίπτωσή μας και χορευτών) με την έννοια ότι οι ίδιοι οι ηθοποιοί με την φαντασία και την ευρηματικότητά τους δημιουργούν τον χώρο όπου ξετυλίγονται οι ιστορίες τους ή, αν προτιμάτε, τα κομμάτια μιας κοινής λίγο-πολύ ιστορίας.

 

C. N.: Πρόκειται για ένα ανθρωποκεντρικό έργο γραμμένο στην Ελλάδα του 2010. Τι ζητήματα θέτει σε σχέση με τον άνθρωπο στη σύγχρονη κοινωνία;
 
Β. Π.: Ό,τι κι αν συμβαίνει στη σύγχρονη κοινωνία, όπως κι αν διαμορφώνεται κάθε κοινωνία (όχι μόνο η σύγχρονη) οι σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους θα έχουν πάντα πρωταρχικό ρόλο. Το έργο μας λοιπόν θέτει ζητήματα που αφορούν αυτό το κομμάτι της ύπαρξης: Πώς συναντιόμαστε στον έρωτα, στην φιλία, στην απώλεια; Tί ερωτήματα μάς γεννιούνται σε διάφορες καταστάσεις; Πού πάει ο έρωτας όταν γεράσει; Είμαστε οι μόνοι στην πλάση που κλαίμε; Θα μας θυμούνται μετά;

 

C. N.: Η παράσταση αποτελείται από επί μέρους σκηνές που συνδέονται όμως μεταξύ τους. Πείτε μας λίγα λόγια σχετικά με τις ιστορίες που ξετυλίγονται επί σκηνής και τι σχέση έχουν μεταξύ τους οι καταστάσεις και οι ήρωες;
                   
Β. Π.: Ο κορμός του έργου είναι μια ερωτική ιστορία που στην εξέλιξή της συναντά πλήθος συναισθημάτων και καταστάσεων που συνοδεύουν τον έρωτα όπως και στη ζωή μας - αγάπη, φιλία, συντροφικότητα, συμβιβασμοί, τσακωμοί, αναβίωση του παρελθόντος μέσα από τη μνήμη, όλα αυτά ιδωμένα με χιούμορ και φαντασία. Κι ακόμα, ο έρωτας εκφράζεται σ' ένα δεύτερο επίπεδο κι από τον χορό που σχολιάζει περιδιαβάζοντας τα δρώμενα.

 

C. N.: Ποίηση και χορός είναι οι "πρωταγωνιστές" του έργου;

Β. Π.: Πράγματι, η κίνηση κυριολεκτικά, δηλαδή ο χορός, και μεταφορικά, δηλαδή τα κύματα των συναισθημάτων, και τα δύο ενταγμένα σε ποιητική φόρμα και μάλιστα κάποτε σε αφαιρετικό λόγο, είναι οι πρωταγωνιστές. Και εδώ, νομίζω, είναι και το πολύ ενδιαφέρον στοιχείο του έργου, και για τους συντελεστές και για όσους το παρακολουθούν: Είναι σαν να βλέπουμε το ίδιο θέμα, την ανθρώπινη επικοινωνία, σε κάθε σκηνή με διαφορετικό τρόπο και από διαφορετική οπτική γωνία.

 

C. N.: Σαν ομάδα επικεντρώνεστε στη σύνθεση διαφορετικών ειδών τέχνης με κεντρικό άξονα το θέατρο. Μιλήστε μας λίγο για την δουλειά σας γενικότερα, αλλά και για τον τρόπο που εφαρμόζετε άλλες τέχνες πάνω στο θέατρο.
 
Β. Π.: Πιστεύω ότι το θέατρο εμπνέεται, διδάσκεται και εξυπηρετείται απ' το τεράστιο απόθεμα άλλων τεχνών - λόγος, εικαστικά , χορός, μουσική . Η σύνθεσή τους απαιτεί φυσικά γνώσεις, αγάπη και πολύ κόπο αλλά το αποτέλεσμα είναι τουλάχιστον ενδιαφέρον! Ο σκοπός είναι πάντα (όπως και σε όλες τις τέχνες) η επικοινωνία με τον θεατή, ν' ανακαλύψουμε μαζί πλευρές του κόσμου κάτω από διαφορετικό φώς, πτυχές του κόσμου που στην καθημερινή μας πραγματικότητα περνούν σκοτεινές ή υποφωτισμένες. Η προσήλωση στον στόχο που θέτουμε κάθε φορά, η αέναη εξάσκηση στα εκφραστικά μας μέσα (να συμπεριλάβουμε εδώ την ψυχική και πνευματική μας ευελιξία), το ενδιαφέρον και η παρατηρητικότητα για τον κόσμο γύρω μας είναι χαρακτηριστικά που πρέπει να διαθέτουμε. Και τελικά αυτό το πάντρεμα τεχνών κάνει την παράσταση περισσότερο σφαιρική και θελκτική τόσο για τους καλλιτέχνες όσο και για τους θεατές .

 

C. N.: Πότε δημιουργήθηκε η ομάδα ΛΟΓΩ ΧΟΡΟΥ και ποια είναι τα σχέδιά της για το μέλλον;

Β. Π.: Η ομάδα ΛΟΓΩ ΧΟΡΟΥ ιδρύθηκε το καλοκαίρι του 2007 και τα σχέδια της για το μέλλον είναι να συνεχίσει να δημιουργεί παραστάσεις συνδυάζοντας τον λόγο την μουσική και την κίνηση.

Σχετικές ειδήσεις
Χαρά Μάτα Γιαννάτου: Η γελοιότητα είναι πάντα επίκαιρη
13.02.2017 11:38
Τα τελευταία χρόνια, το όνομά της ακούγεται ολοένα και περισσότερο. Η νεαρή ηθοποιός Χαρά-Μάτα Γιαννάτου, απόφοιτη της σχολής του Εθνικού, έχει τραβήξει το ενδιαφέρον δημιουργών και κοινού, λόγω των σημαντικών συμμετοχών της σε θεατρικές παραστάσεις όπως η «Λαμπεντούζα» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, αλλά και ταινίες όπως ο «Νοτιάς».
Ελένη Παργινού: Ο άνθρωπος δεν θα πάψει ποτέ να αναζητά την ελευθερία
21.11.2016 12:42
Το γνωστό διήγημα του Φραντς Κάφκα «Αναφορά σε μια Ακαδημία», η αλληγορική ιστορία ενός πιθήκου που εξανθρωπίζεται προκειμένου να βρει το χώρο του στον κόσμο των ανθρώπων, παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο Σημείο, σε σκηνοθεσία Ελένης Παργινού. Η νεαρή σκηνοθέτις, με αφορμή την παράσταση, μας μίλησε για τα εναγώνια ερωτήματα που θέτει ο Κάφκα, την έννοια της ελευθερίας, την αφυπνιστική δύναμη του θεάτρου και την αμφισβήτηση.
Θανάσης Δόβρης: Το αίμα είναι και θα είναι πάντα στην επικαιρότητα της ζωής μας
09.05.2016 13:27
Ο χαρισματικός ηθοποιός Θανάσης Δόβρης, ο οποίος αυτή την περίοδο καταθέτει μία σπουδαία ερμηνεία στην ιδιαίτερη σκηνική σύνθεση του Περικλή Μουστάκη «Οστέα Ξηρά Σφόδρα», πρόκειται από 16 Μαΐου να σκηνοθετήσει για πρώτη φορά και μάλιστα ένα από τα σημαντικότερα δείγματα της νεοελληνικής λογοτεχνίας που δεν έχει ξαναπαρουσιαστεί σε θεατρική μορφή, το «Γκιακ» του Δημοσθένη Παπαμάρκου. Η εν λόγω παράσταση ήταν μόνο η αφορμή για να απευθύνουμε τις ερωτήσεις μας στον Θανάση Δόβρη και να λάβουμε –όπως ήταν αναμενόμενο- ενδιαφέρουσες και κυρίως ουσιαστικές απαντήσεις, που αφορούν σημαντικές στιγμές, μεγάλες απώλειες, ανεπιτήδευτο θέατρο και ανθρώπους...
Killing the fly: Η Αγγελική του τότε και του σήμερα δίνει ένα μάθημα ζωής!
07.04.2016 16:29
Την συγκλονιστική ιστορία της Αγγελικής Ματθαίου, μιας προσφυγοπούλας από τις Νέες Φώκαιες της Σμύρνης, όπως η ίδια την κατέγραψε σε ένα γράμμα της που δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες, αποφάσισε να μεταφέρει επί σκηνής η ομάδα Killing The Fly μέσα από την παράσταση “Αγγελική”. Μετά την επιτυχημένη περιοδεία της σε Κρήτη και ηπειρωτική Ελλάδα, η “Αγγελική” τους θα παρουσιαστεί από 8 Απριλίου στο Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Με αυτή την αφορμή, τα δύο μέλη της ομάδας (Κατερίνα Δαμβόγλου, Robin Beer) μας μίλησαν για την παράσταση και τους τρόπους που προσέγγισαν σκηνικά το οδοιπορικό της Αγγελικής, ενώ δεν παρέλειψαν να αναφερθούν στον ζωτικής σημασίας ρόλο των καλλιτεχνών και του θεάτρου μέσα στους δύσκολους καιρούς που βιώνουμε, στο μείζον ζήτημα της προσφυγιάς, καθώς και στις πολλές “Αγγελικές” του σήμερα που δίνουν ένα σημαντικό μάθημα ζωής.
Δημήτρης Μυλωνάς: Νιώθω τυχερός και ευτυχής που πραγματοποιώ το όνειρό μου
28.03.2016 16:48
Το «Διασκεδάζοντας με τον κύριο Σλόουν», ένα από τα ιδιαίτερα, σαρκαστικά κείμενα του Τζο Όρτον («Τι είδε ο Μπάτλερ», «Loot») παρουσιάζεται στο Αγγέλων Βήμα, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Μυλωνά, ο οποίος κρατά και έναν από τους ρόλους του έργου. Στην συνέντευξη που ακολουθεί, μας περιγράφει το τι πρέπει να περιμένουμε από την παράσταση και πόσο επίκαιρη φαντάζει σε κάθε κοινωνία και εποχή. Ωστόσο, δεν παραλείπει να αναφερθεί στο πόσο τυχερός αισθάνεται για όσα δημιουργεί καλλιτεχνικά μέσα στα χρόνια της κρίσης και σε ποια σημαντικά πρόσωπα του θεάτρου μας, χρωστά ευγνωμοσύνη για τα όσα του δίδαξαν.