Εξακολουθούμε να αντιλαμβανόμαστε το τελετουργικό στοιχείο
μέσα από ένα βαθιά χριστιανικό πρίσμα, για τους Έλληνες όμως,
το τελετουργικό δεν αποσκοπεί σε τίποτε άλλο
παρά μόνο να συνδέει τους ανθρώπους
-M.R.
Ο φόνος πέντε παιδιών από τη μητέρα τους στο Βέλγιο και η αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας της –στοιχεία που συνυφαίνονται με την ιστορία της Μήδειας–βρίσκονται στο φόντο της αφήγησης του νέου έργου του Μίλο Ράου. Ο πρωτοπόρος του θεάτρου ντοκιμαντέρ στην Ευρώπη έρχεται για τρίτη φορά στο Φεστιβάλ με το Medea’s Children, μια παράσταση που συνομιλεί με τον πυρήνα της ευριπίδειας τραγωδίας, όχι για να την αναβιώσει, αλλά για να δοκιμάσει τα όρια του ορατού και του ανεκτού. Η δράση ξεκινά ανατρεπτικά: μετά την τέλεση της δολοφονίας, μια μετα-συζήτηση ξεκινάει επί σκηνής, όπου ο ηθοποιός και συντονιστής Πέτερ Σέιναβε συνομιλεί με τους ανήλικους ερμηνευτές για το θέατρο, την τραγωδία, τις οικογενειακές σχέσεις, την αγάπη, τη ζήλια, το τραύμα και τον θάνατο. Σύμφωνα με τη σκηνική σύμβαση της αρχαίας τραγωδίας, τόσο τα παιδιά όσο και ο φόνος μένουν συνήθως εκτός σκηνής, εδώ όμως και τα δύο έρχονται στο προσκήνιο. Τα παιδιά δεν είναι κάποια αόρατη παρουσία πίσω από τα τείχη, αλλά εμφανίζονται, μιλούν και μας κοιτούν κατάματα. Ο Ράου –σκηνοθέτης με την ικανότητα να μετατρέπει την πραγματικότητα σε ατόφιο σκηνικό γεγονός– δεν αποφεύγει την ωμή πλευρά της βίας, επιμένοντας ότι είναι άλλο να φαντάζεσαι και άλλο να βλέπεις. Με τη χρήση ζωντανής κάμερας, μεγάλης κλίμακας προβολών και προ-γυρισμένων σκηνών, η σκηνή μετατρέπεται σε εργαστήριο αναπαράστασης και αμφιβολίας, ενώ τα παιδιά αναλαμβάνουν ρόλους και γίνονται μάρτυρες, πρόσωπα του μύθου, αλλά και φορείς ενός προαναγγελθέντος εγκλήματος.
Τρυφερό και αμείλικτο μαζί, το Medea’s Children λειτουργεί σαν υπενθύμιση του θεάτρου ως συλλογικής πράξης: μιας τελετουργίας που δεν υπόσχεται λύτρωση, αλλά δημιουργεί χώρο σύνδεσης. Η Μήδεια δεν παρουσιάζεται ούτε ως τέρας ούτε ως θύμα, αλλά ως μορφή που αρνείται να χωρέσει σε εύκολες κρίσεις.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Κλείνοντας τη συνομιλία του με την ελληνική τραγωδία, ο Ράου υπογράφει ένα από τα σημαντικότερα έργα αυτού του διαλόγου, μια παράσταση που πραγματεύεται τη φρικαλεότητα και την απώλεια, με στόχο να επαναδιεκδικήσει το μέλλον.
Ταυτότητα παράστασης
Medea’s Children
- Σύλληψη – Σκηνοθεσία Milo Rau
- Δραματουργία Kaatje De Geest
- Σχεδιασμός σκηνικών ruimtevaarders (Karolien De Schepper, Christophe Engels)
- Σχεδιασμός φροντιστηριακών αντικειμένων Joris Soenen
- Σχεδιασμός κοστουμιών Jo De Visscher
- Σχεδιασμός φωτισμών Dennis Diels
- Σχεδιασμός βίντεο Moritz von Dungern
- Σχεδιασμός ήχου Elia Rediger
- Σύμβουλοι υποκριτικής Peter Seynaeve / Lien Wildemeersch
- Παίζουν Peter Seynaeve / Lien Wildemeersch, Anna Matthys / Juliette Debackere, Emma Van de Casteele / Ella Brennan, Jade Versluys / Bernice Van Walleghem, Gabriël El Houari / Aiko Benaouisse, Sanne De Waele / Helena Van de Casteele, Vik Neirinck / Elias Maes
- Καθοδήγηση παιδιών Dirk Crommelinck
- Ομάδα παραγωγής NTGent
- Συμπαραγωγή Wiener Festwochen (Αυστρία), La Biennale di Venezia (Ιταλία), ITA – Internationaal Theater Amsterdam (Ολλανδία), Tandem – Scène nationale (Γαλλία)
Διάρκεια 90΄
Προειδοποίηση περιεχομένου: Η παράσταση περιλαμβάνει σκληρές σκηνές και αναφορές σε αυτοκτονία, παιδοκτονία και σεξουαλική κακοποίηση, καθώς και χρήση τεχνητού αίματος και καπνού. Κατάλληλο για ηλικίες 16+. Σε περίπτωση ανάγκης, μπορείτε να απευθυνθείτε στη Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία 1018.
Photo Credit: Michiel Devijver
Διαβάστε επίσης:
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026: Τα AΦTER της Πειραιώς 260
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026: Εορτές Αποχαιρετισμού για το Ηρώδειο
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026: Τι θα δούμε το καλοκαίρι στο Αρχαίο Θέατρο στην Επίδαυρο