Τρωάδες, του Ευριπίδη από την Ελένη Ευθυμίου σε καλοκαιρινή περιοδεία

Οι Τρωάδες, του Ευριπίδη, από την Ελένη Ευθυμίου, ξεκινούν τον Αύγουστο την καλοκαιρινή περιοδεία τους, μετά τη μεγάλη επιτυχία στην Επίδαυρο.

Αποθεωτική υποδοχή επιφύλαξαν περισσότεροι από 8.000 θεατές το Σάββατο 1 Αυγούστου στον μεικτό θίασο ερμηνευτ(ρι)ών με και χωρίς αναπηρία και τους/τις συντελεστ(ρι)ές της παράστασης του Εθνικού Θεάτρου «Τρωάδες» του Ευριπίδη, σε διασκευή — σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου, καταχειροκροτώντας τους όρθιοι για περισσότερο από 10 λεπτά. Το κατεξοχήν ανθρωποκεντρικό έργο του μεγάλου τραγικού ποιητή ζωντάνεψε στην πρώτη επιδαύρια σκηνοθεσία της διακεκριμένης δημιουργού στην πλέον λυρική και συλλογική του διάσταση.

Μια μέρα μετά, την Κυριακή 2 Αυγούστου, μοναδικές στιγμές βίωσαν όσοι βρέθηκαν στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, που για πρώτη φορά στην ιστορία του, κατέστη προσβάσιμο και σε άτομα με αισθητηριακές —οπτικές και ακουστικές— αναπηρίες. Οι «Τρωάδες» ανέβηκαν από την Πρώτη Σκηνή της χώρας ως ένα ποιητικό και βαθιά πολιτικό σκηνικό ανέβασμα χωρίς αποκλεισμούς, ως ένα εγχείρημα πολιτιστικής πολιτικής και προάσπισης της ισότητας και του δικαιώματος όλων στην ανεμπόδιστη πρόσβαση και την ισότιμη συμμετοχή στη θεατρική — και όχι μόνο— τέχνη.

Και ταυτόχρονα ως μια υπενθύμιση του πώς μπορεί ένα θέατρο που στέκει εδώ και αιώνες, να εκπληρώνει στο σήμερα την αποστολή του, αποτελώντας έναν χώρο προσβάσιμο σε όλους τους ανθρώπους.

Μετά το Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, οι «Τρωάδες» ξεκινούν περιοδεία σε επιλεγμένους σταθμούς στην Ελλάδα, με τη προπώληση να ξεκινά τη Δευτέρα 3 Αυγούστου.

Λίγα λόγια για την παράσταση

Ένα ensemble 22 ερμηνευτριών και ερμηνευτών —μεταξύ των οποίων μέλη των Εν Δυνάμει — διαφορετικών ηλικιών, με και χωρίς αναπηρία, με ζωντανή μουσική επί σκηνής, μέσα από τη συνύπαρξη διαφορετικών σωμάτων, φωνών και εμπειριών, καταθέτουν μια σκηνική αφήγηση με κέντρο τη μουσικότητα.

Μια ξεχωριστή σκηνική ανάγνωση για τη φρίκη και το παράλογο του πολέμου μέσα από το φίλτρο του θηλυκού σώματος, που διεκδικεί το δικαίωμα της επιλογής, ακόμη και όταν βρίσκεται υπό κατοχή.

Οι Τρωάδες της Ελένης Ευθυμίου δεν είναι μόνο τα όμορφα, υγιή κορμιά των προνομιούχων γυναικών της οικογένειας του Πρίαμου, που αναμένουν την τελική διαλογή. Είναι και σώματα –ανήλικα, ανάπηρα, ηλικιωμένα– που ούτε πριν τον πόλεμο αποφάσιζαν για τον εαυτό τους, ενώ σπάνια είχαν το προνόμιο της αφήγησης. Αιχμάλωτες μετά την άλωση της πόλης τους, οι Τρωάδες αναμετρώνται και με τις δικές τους ευθύνες, όταν η σιωπηρή αποδοχή του πολέμου αποκαλύπτει τις ολέθριες συνέπειές της. Είναι πια φανερό πως ούτε οι θεοί, ούτε ο μύθος, ούτε η μοίρα ορίζουν τη ζωή τους. Παρά την οδύνη και την απόγνωση μπροστά στην καταστροφή, οι Τρωάδες βιώνουν την απώλεια, μα δεν παραδίδονται. Οι λέξεις γίνονται τα όπλα της αντίστασής τους —έστω και την ύστατη αυτή στιγμή— απέναντι στη σκλαβιά και την απώλεια της ταυτότητας που η νέα πραγματικότητα τους επιφυλάσσει. Στέκουν όρθιες, βρίσκουν τη φωνή τους και σταδιακά το πένθος τους μετασχηματίζεται σε μια εύθραυστη αλλά επίμονη μορφή εξέγερσης, με την αλληλεγγύη να είναι πλέον η μεγαλύτερή τους δύναμη.

Θα μπορέσουν άραγε οι καταπιεσμένες αυτού του κόσμου να ξανακερδίσουν το δικαίωμα της επιλογής; Να κραυγάσουν τον θυμό και το μίσος τους, να θρηνήσουν, να γελάσουν μες στο χάος και το αδιέξοδο; Θα επαναοικειοποιηθούν ποτέ οι γυναίκες της Τροίας τα σώματά τους;

Συντελεστές

Πρόγραμμα περιοδείας

x
Το CultureNow.gr χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη πλοήγηση στο site. Συμφωνώ