Το 1967, η Ιρανή αυτοκράτειρα Φαράχ Παχλαβί, σύζυγος του σάχη της Περσίας, εγκαινιάζει στα ερείπια της Περσέπολης το Φεστιβάλ Τεχνών του Shiraz, μια από τις ριζοσπαστικότερες πολιτισμικές πρωτοβουλίες του 20ού αιώνα, η οποία φιλοξένησε παραστάσεις μουσικής, θεάτρου και χορού από όλο τον κόσμο, σε μια χρυσή ισορροπία ανάμεσα στην πρωτοπορία και την παράδοση. Το 1977, το φεστιβάλ διοργανώνεται για τελευταία φορά και δύο χρόνια αργότερα η Ισλαμική Επανάσταση το απαγορεύει, σφραγίζοντας το αρχείο του. Πώς τιμά κανείς δέκα χρόνια συστηματικής καλλιτεχνικής δημιουργίας που διακόπηκαν αιφνίδια; Υπάρχει τρόπος να αναβιωθεί ένα φεστιβάλ μέσα από μια χορευτική παράσταση; Ο Άρμιν Χόκμι και η ομάδα του διερευνούν ακριβώς αυτά τα ερωτήματα με φαντασία και εφευρετικότητα.
Γεννημένος στο Μπουσέρ του Ιράν, ο Χόκμι σπούδασε και ζει ανάμεσα στη Νορβηγία και τη Γερμανία. Αποτυπώνοντας θραύσματα εκείνης της καλλιτεχνικής ουτοπίας, ο χορογράφος πλοηγείται στο αρχείο του απαγορευμένου φεστιβάλ σαν να προσπαθεί να αφουγκραστεί ένα παρελθόν που δεν πρόλαβε να ζήσει.
Η αναβίωση του Shiraz τοποθετείται στο παρόν με τη μορφή μιας χορευτικής παράστασης που λειτουργεί ταυτόχρονα ως φόρος τιμής στο τότε, αλλά και ως ένα νεοπαγές υπόστρωμα του φαντασιακού. Μέσα σε αυτό, ο δημιουργός επιδιώκει να ανασυστήσει τις φιλοδοξίες εκείνης της γιορτής, την αγάπη του φεστιβάλ για τις ζωντανές τέχνες και την αυτονομία τους, αλλά και τις κοινές ρίζες που ξεπερνούν τον περιορισμό των γεωγραφικών συνόρων.
Στο Shiraz επτά χορευτές κινούνται μαζί και συνάμα μόνοι σε μια εντυπωσιακή μουσική παρτιτούρα· ένας παλλόμενος, βιομηχανικός ρυθμός –ενισχυμένος από μελωδικά στοιχεία της ιρανικής μουσικής παράδοσης– τους ωθεί σε μια σχεδόν εκστατική, υπνωτική κατάσταση. Κρατώντας στο μεγαλύτερο μέρος του έργου την παλάμη κοντά στο πρόσωπό τους, οι χορευτές κλείνουν το βλέμμα τους μέσα στον ελάχιστο χώρο μιας μετακίνησης. Και ακριβώς επειδή το βήμα τους γίνεται μονάδα μέτρησης του χρόνου, χαράσσοντας ρευστές τροχιές που τους φέρνουν κοντά σε εφήμερους σχηματισμούς, το έργο κινείται νομοτελειακά στο παρόν.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Με μια αταλάντευτη προσήλωση στις συνειρμικές παρορμήσεις που γεννιούνται από τις κινήσεις των χορευτών, το Shiraz φέρνει στο προσκήνιο τον χορό ως άσκηση συλλογικής μνήμης· μια άσκηση αγάπης.
Ταυτότητα παράστασης
Shiraz
- Σύλληψη – Χορογραφία Armin Hokmi
- Ερμηνεύουν Daniel Sarr, Luisa Fernanda Alfonso, Aleksandra Petrusevska, Efthimios Moschopoulos, Johanna Ryynänen, Emmi Venna
- Σε εναλλαγή με Charlott Madeleine Utzig, Xenia Koghilaki, Leonie Türke, Eline Chao Vaaje
- Μουσική EHSXN, Reza R
- Σκηνογραφία – Σύλληψη σχεδιασμού φωτισμών Felipe Osorio Guzmán
- Σχεδιασμός φωτισμών Vito Walter
- Κοστούμια Moriah Askenaizer
- Κατασκευή και ανανέωση κοστουμιών L’atelier Bas et Hauts Paris
- Σύμβουλος και αρχειακή μελέτη για το Shiraz Arts Festival (1966-1977) Vali Mahlouji
- Δημιουργήθηκε σε διάλογο με την Emmi Venna
- Συμπαραγωγή Festival Montpellier Danse 2024, Rosendal Teater (Norway), Dansehallerne (Denmark), Black Box teater (Norway), Tanzfabrik (Germany)
- Με την υποστήριξη των Arts Council Norway, Nordic Culture Fund, FFUK, Nordic Culture Point
- Φιλοξενία καλλιτεχνικής έρευνας (Residency) Montpellier Danse, Tanzfabrik ((Germany), Lake Studios (Germany, Uferstudios (Germany), DAVVI Center for Performing Arts Hammerfest
- Η περίοδος έρευνας υποστηρίχθηκε από το Dis-Tanzen
- Ευχαριστίες στους Anne-Cécile Sibué, Rasmus Jensen, Diletta Sperman, Ellen Söderhult, Theatre Haus Berlin
Διάρκεια 60΄
rubenvuaran
Διαβάστε επίσης:
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026: Τα AΦTER της Πειραιώς 260
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026: Εορτές Αποχαιρετισμού για το Ηρώδειο
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026: Τι θα δούμε το καλοκαίρι στο Αρχαίο Θέατρο στην Επίδαυρο