Κατερίνα Κλειτσιώτη: Η ψυχική ασθένεια παραμένει ένας άγνωστος, αχαρτογράφητος τόπος

Η Κατερίνα Κλειτσιώτη γράφει στο CultureNow για την site-specific παράσταση «η αλεπού θα ξανάρθει» που θα παρουσιαστεί στο παλιό Μποδοσάκειο Κτίριο του ΨΝΑ Δαφνί.

Φέτος η αλεπού ξανάρχεται για δεύτερη χρονιά στο παλιό Μποδοσάκειο κτήριο του Ψ.Ν.Α Δαφνί. Η παράσταση στηρίζεται στη ζωή και στο έργο ενός ιδιαίτερα ευφυή ανθρώπου, του αυτόχειρα ποιητή Δημήτρη Βρεττάκου που πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του σε ψυχιατρικές κλινικές. Κι επιχειρεί να καταπιαστεί με μια άλλου είδους «λογοτεχνία», αυτή των ανθρώπων που έζησαν εντοιχισμένοι σε περιθώρια και που δεν κατάφεραν να χωρέσουν σε κοινωνικές νόρμες, ούτε να βρουν μια θέση στους λογοτεχνικούς καταλόγους, αλλά που έγραψαν, έσβησαν και ξανάγραψαν στίχους μόνο για να κάνουν πιο υποφερτή την απέραντη λύπη τους. Κι είναι αυτή η καθαρότητα του κινήτρου που καθιστά την ποίηση τους τόσο δυνατή και ουσιώδη.

Η ψυχική ασθένεια παραμένει ακόμα και σήμερα ένας άγνωστος, αχαρτογράφητος τόπος που προκαλεί τρόμο στην κοινή λογική. Η κοινή λογική μπορεί να ξεμπέρδεψε πια με το κυνήγι μαγισσών, αλλά δεν έπαψε ποτέ να τρομάζει με οτιδήποτε ξεπερνά την αντίληψη της. Τρομάζει, απομονώνει, συνθλίβει απλά όλο και πιο εκλεπτυσμένα. Μελετώντας τα τελευταία χρόνια κείμενα ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία ολοένα καταλήγουμε πως η βία της λογικής είναι η πιο επικίνδυνη.

Η παράσταση εκτυλίσσεται σε ένα πραγματικά ιδιαίτερο χώρο, σε μια παλιά πτέρυγα ψυχιατρικής κλινικής που βρίσκεται μέσα σε ένα ενεργό ψυχιατρείο. Το γεγονός αυτό συντέλεσε σημαντικά στη διαμόρφωση της ταυτότητας της και δημιουργεί από μόνο του πολλαπλές προκλήσεις τόσο σε μας που συμμετέχουμε όσο και στο κοινό. Είναι στημένη εικονοκλαστικά και συνειρμικά. Προσπαθεί να εισχωρήσει στις σκέψεις ενός μυαλού που υποφέρει και που επιμένει ως την τελευταία στιγμή στη ζωή. Συχνά η επιμονή αυτών των ανθρώπων που πραγματικά υποφέρουν είναι που κάνει την απλή εισπνοή-εκπνοή μια ιερή τελετουργία. Γενικότερα ο βαθύς πόνος μοιάζει να αγιάζει τους ανθρώπους. Γι’ αυτό ίσως και η λύπηση ή ο οίκτος φαίνονται τόσο παράταιρα συναισθήματα σε αυτές της περιπτώσεις. Παρακολουθούμε λοιπόν με σεβασμό αυτή την τελετουργία στην πορεία της ως το φωταγωγό και θέλουμε να πιστεύουμε πως όλη αυτή η διαδρομή έχει κάτι το απόλυτα απελευθερωτικό.

Διαβάστε επίσης:

η αλεπού θα ξανάρθει, της ομάδας κόσμοι από γάλα στο Μποδοσάκειο Κτίριο ΨΝΑ Δαφνί

x
Το CultureNow.gr χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη πλοήγηση στο site. Συμφωνώ