Όταν η αγάπη για την τέχνη, μέσα από μια πορεία δεκαετιών, γίνεται δημιουργία συλλογής, και μετά γκαλερί σύγχρονης τέχνης, τότε ασφαλώς είναι μια περίπτωση καθαρής σχέσης με τους δημιουργούς και την δημιουργία. Για έναν συλλέκτη η επιλογή του έργου για την συλλογή του, είναι βήμα αυτογνωσίας. Επιτρέπει επίσης στους υπόλοιπους, κοινό- πελάτες- καλλιτέχνες, όταν το βλέπουν, να διαβάσουν το ηθικό αποτύπωμα της πράξης. Κατ’ επέκταση η έκθεση της συλλογής μιας γκαλερί είναι παρουσίαση στο ευρύ κοινό του βλέμματος και των πράξεων του ιδρυτή της. Συνήθως, ανά τον κόσμο η εμφάνιση της συλλογής κάποιων που ήταν γνωστοί στο ευρύ κοινό σαν έμποροι τέχνης, είναι πολύ σημαντικές στιγμές. Η επιλογή σήμερα, στις μέρες που ο κόσμος της τέχνης βιώνει στην Αθήνα, να δειχτούν τα έργα της προσωπικής συλλογής μιας γκαλερί, είναι δήλωση. Δήλωση πίστης, και επιλογών, απόδειξη πορείας και ουσιαστικής επαφής με το έργο και τους δημιουργούς. H σπονδυλική στήλη αυτής της έκθεσης είναι ακριβώς η προσωπική συλλογή. Κοντά και μαζί, έργα που έχουν επιλεγεί ακριβώς γιατί συν πορεύονται και συνομιλούν με τα έργα της συλλογής, αφού όλη η έκθεση είναι ουσιαστικά η διήγηση της συμπόρευσης και του διαλόγου μέσω των έργων τους, των Ελλήνων καλλιτεχνών των τελευταίων 50 χρόνων.
Καλλιτέχνες: Στήβεν Αντωνάκος | Χρύσα (Βαρδέα) | Απόστολος Γεωργίου | Δημοσθένης Κοκκινίδης | Βλάσης Κανιάρης | Νίκος Κασκούρας | Fernando Botero | Κώστας Τσόκλης | Κυριάκος Μορταράκος | Δημήτρης Μυταράς | Βασίλης Σπεράτζας | Θανάσης Λάλας | Πέπη Σβορώνου | Μανώλης Χάρος
Κεντρική φωτογραφία θέματος: No Dream, Στήβεν Αντωνάκος, Μεικτή Τεχνική, 57×72 εκ., 1963