Η έκθεση «Γιάννης Ψυχοπαίδης: Τοπία της Μνήμης. Αυτά που κράτησα» χαρτογραφεί την καλλιτεχνική πορεία του Γιάννη Ψυχοπαίδη από το 1962 έως σήμερα, μέσα από περίπου 70 έργα. Ιδιαίτερη σημασία συνιστά το γεγονός ότι πρόκειται για έργα τα οποία ο ίδιος ο καλλιτέχνης επέλεξε να κρατήσει για την ιδιωτική του συλλογή και προσφέρουν μια σπάνια, εσωτερική ματιά στο έργο και τις επιλογές του.
Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης έκανε την εμφάνισή του στο εικαστικό προσκήνιο μέσα στο κλίμα φιλελευθερισμού της δεκαετίας του 1960, ως εξέχον μέλος της ομάδας των Νέων Ελλήνων Ρεαλιστών. Ήδη από το ξεκίνημα της πορείας του, τα έργα του αποτελούν απτά δείγματα μιας νεοπαραστατικής στροφής που γινόταν αισθητή σε παγκόσμια κλίμακα και αναπόφευκτα είχε φτάσει και στην Ελλάδα. Η γονιμότητα και η παραγωγικότητά του στον νεοπαγή νεορεαλιστικό χώρο οφείλεται, εν μέρει ίσως, στη σύζευξη δυο κόσμων: της ελληνοπρεπούς και της δυτικότροπης εικαστικής παιδείας. Ένα σταυροδρόμι δυο κόσμων που, χωρίς να συγχέονται, του επέτρεψαν γόνιμες διαδραστικές καλλιτεχνικές ανταλλαγές, ενισχύοντάς τον να σταθεί ενάντια σε φαινόμενα του βίαιου εκβιομηχανισμού και της χωρίς μέτρο κατανάλωσης.
Συντελεστές
- Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή Οργάνωση έκθεσης
- Κυριάκος Κουτσομάλλης Γενική Διεύθυνση
- Κυριάκος Κουτσομάλλης Επιμέλεια έκθεσης
- Αλεξάνδρα Παπακωστοπούλου Γενικός συντονισμός
- Παρασκευή Γερολυμάτου, Ανδρέας Γεωργιάδης Σκηνογραφία έκθεσης
Κεντρική φωτογραφία θέματος: Γιάννης Ψυχοπαίδης, «Ο σπασμένος ορίζοντας» [μέρος τετράπτυχου], 1981. Χρωματιστά μολύβια σε χαρτί, 58,5 × 56 εκ.