Ήταν το μακρινό 2020 όταν η ομάδα μας Lorem Ipsum είχε ανεβάσει για τελευταία φορά παράσταση. Ήταν ‘Ο τόρνος’ (που είχαμε παίξει πρώτη φορά το 2015) ‘πειραγμένη’ και με νέα διανομή. Θυμάμαι ότι ήμασταν ενθουσιασμένοι με το αποτέλεσμα -για τα δικά μας δεδομένα- και ανυπομονούσαμε να τη δείξουμε στον κόσμο. Ερχόμασταν και με φόρα μετά από 3 γεμάτες σεζόν με το ‘Γιοσίρου Γιαμαγκούσι‘, την ‘Αλάσκα’ και την ‘Μπαλάντα ενός ευαίσθητου δήμιου‘. Και όντως ξεκίνησε πολύ καλά. Με γεμάτο θέατρο για τρεις παραστάσεις και θετικά σχόλια που μας έκαναν να μην μετανιώνουμε τις δεκάδες ώρες προσωπικού χρόνου που αφιέρωσε ο καθένας μας -κυρίως ξενύχτια, αλλά να ανυπομονούμε για την συνέχεια.
Και μετά ήρθε ο covid. Καλά πήγε αυτό.
Fast forward 6 χρόνια αργότερα, όλοι με περισσότερα χρόνια, παραπάνω κιλά και με λιγότερα μαλλιά -βασικά μόνο ο Φίλιππος, ο Αντώνης δεν έχασε τρίχα, εγώ έχασα λίγα κιλάκια και η Χριστίνα (η νέα προσθήκη) μου ζήτησε να γράψω ότι ο χρόνος πέρασε και δεν την ακούμπησε- αποφασίσαμε να το τολμήσουμε ξανά.
Μας είπαν ότι η θεατρική σεζόν ήταν η χειρότερη της τελευταίας πενταετίας, αφουγκραστήκαμε και την οικονομική κατάσταση στην χώρα που είχε πιάσει πάτο, ξεκινήσανε και κάνα δυο πόλεμοι τριγύρω και είπαμε εδώ είμαστε, πάμε να ανεβάσουμε νέο έργο -τώρα που δεν μας θυμάται και κανένας- αλλά μετά το Πάσχα όμως, που δεν πατάει άνθρωπος στις αίθουσες, να το κάνουμε ακόμα πιο δύσκολο.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Το ‘δεκάξι’ είναι μια μαύρη κωμωδία, όπως σχεδόν όλες οι παραστάσεις των Lorem Ipsum. Είναι μια κωμωδία χωρίς αστεία, χωρίς καμία ‘ατάκα’. Γελάς -αν θες- με την εξωφρενικά κυνική αντιμετώπιση της ζωής από τους χαρακτήρες. Απορείς -πιο πιθανό- με την βαρεμάρα των ηρώων εντός του σπιτιού τους, ενώ έξω σκάνε βόμβες, ακούγονται πυροβολισμοί και ασθενοφόρα πηγαινοέρχονται συνεχώς κάτω από το παράθυρό τους. Εκνευρίζεσαι -σίγουρα- με την ακατάπαυστη πολυλογία του πρωταγωνιστή για πράγματα ασήμαντα ενώ γύρω του συμβαίνουν γεγονότα κοσμοϊστορικά.
Και το φινάλε, στο μοναδικό ‘ήσυχο’ κομμάτι του έργου, εκεί που όλοι οι χαρακτήρες έχουν εξαντλήσει όσα είχαν να πουν -και είναι πολλά αυτά- και δεν τους έχουν μείνει πια άλλα λόγια -και πρακτικά, δεν έχουν άλλα λόγια στο κείμενό τους- ο θεατής παρακολουθεί την απόλυτη μεταμόρφωση του κεντρικού ήρωα. Ή την απόλυτη υποκρισία του.
Το ‘δεκάξι’ είναι μια πολύ απλή ιστορία για απλά πράγματα, ειπωμένη με καθημερινό τρόπο και σκηνοθετημένη λιτά, μέσα σε ένα επίσης λιτό σκηνικό. Καθόλου απλός όμως δεν ήταν ο χρόνος και ο κόπος που χρειάστηκε για να φτάσουμε εδώ. Μετά από έξι χρόνια αποχής είχαμε ξεχάσει πόση ενέργεια απαιτείται για να βγει ένα αποτέλεσμα που να μας ικανοποιεί και να πηγαίνουμε κάθε Δευτερότριτο στο θέατρο με χαρά. Και παρ’ όλα αυτά, θα το κάναμε ξανά.
Η παράσταση ‘δεκάξι’ θα παίζεται μέχρι 26 Μαΐου στο Θέατρο 104, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00.
Υ.Γ.: Όταν γράφτηκε αυτό το κείμενο είχαμε παίξει 4 παραστάσεις και τα επιβεβαιωμένα κρούσματα του ‘χανταϊού’ ήταν μόλις έξι.
Διαβάστε επίσης:
δεκάξι, του Γιάννη Κεντρωτά από την ομάδα Lorem Ipsum στο Θέατρο 104