Η Μελάς Μαρτίνος με χαρά ανακοινώνει την επερχόμενη ατομική έκθεση της Vivian Suter (*1949, Μπουένος Άιρες, Αργεντινή), Panchito & Maxsi, η οποία εγκαινιάζεται στις 30 Σεπτεμβρίου 2026.
Η έκθεση συγκεντρώνει περίπου 60 έργα που καλύπτουν διαφορετικές δεκαετίες της καλλιτεχνικής πρακτικής της Vivian Suter στο Παναχατσέλ της Γουατεμάλας, όπου ζει και εργάζεται από τις αρχές της δεκαετίας του ‘80.
Έπειτα από την αρχική επιτυχία που γνώρισε μετά την αποφοίτηση της από την Kunstgewerbeschule Basel το 1972, η Suter αποφάσισε να εγκατασταθεί στη Γουατεμάλα το 1981, γεγονός που την οδήγησε σε μια παρατεταμένη περίοδο μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Με τη συμμετοχή της στη documenta 14 στο Κάσελ το 2017, το έργο της προσέλκυσε εκ νέου ενδιαφέρον σε διεθνές επίπεδο.
Το ζωγραφικό της έργο αντανακλά μια στενή αλληλεπίδραση ανάμεσα στην τέχνη και τη φύση, ιδιαίτερα μετά τους δύο τυφώνες που πλημμύρισαν το εργαστήριό της το 2005 και το 2010. Τα γεγονότα αυτά αποτέλεσαν σημείο καμπής, καθώς άλλαξαν θεμελιωδώς την αντίληψη της καλλιτέχνιδας για την έννοια του δημιουργού και τη δημιουργική διαδικασία. Αντί να καθαρίσει και να αποκαταστήσει τους κατεστραμμένους καμβάδες, η Suter επέλεξε να αποδεχθεί τις συνθήκες του περιβάλλοντός της και άρχισε να χρησιμοποιεί τη φύση ως ενεργό συνεργό στην πρακτική της. Έτσι, εκθέτει σκόπιμα τους καμβάδες σε φυσικά στοιχεία, φυτά και ζώα σε καθημερινή βάση. Ο επίμονος πειραματισμός και η ενσωμάτωση της φθοράς και της καταστροφής έγιναν σημαντικά στοιχεία του έργου της Vivian Suter, αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη ζωγραφική: ως κάτι ευάλωτο, υποκείμενο σε διαρκή μετασχηματισμό, ασταθές και φθαρτό.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας της, η Suter συνέχισε να διερευνά τις δυνατότητες του μέσου της, αποδομώντας την έννοια του καμβά ως ενός αυτάρκους χώρου και εξερευνώντας τρόπους με τους οποίους η ζωγραφική μπορεί να υπερβεί το παραδοσιακό της πλαίσιο με μη συμβατικούς τρόπους.
Ο εκθεσιακός σχεδιασμός στη Μελάς Μαρτίνος, που υλοποιήθηκε από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα Kimura Hiroyuki, παρουσιάζει τα έργα ως αιωρούμενα και πολυεπίπεδα στοιχεία στους δύο ορόφους του εκθεσιακού χώρου, επιτρέποντας στον επισκέπτη να κινηθεί ανάμεσά τους και γύρω από αυτούς.
Στο πλαίσιο της έκθεσης θα παρουσιαστεί επίσης μια επιλογή μικρής κλίμακας έργων κολάζ της Elisabeth Wild (1922–2020), μητέρας της καλλιτέχνιδας.
Η Elisabeth Wild ήταν Αυστροελβετή καλλιτέχνις, της οποίας η ιδιαίτερη πρακτική του κολάζ γνώρισε διεθνή αναγνώριση κατά τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής της. Γεννημένη στη Βιέννη, εγκατέλειψε την Αυστρία με την οικογένειά της το 1938 και εγκαταστάθηκε στο Μπουένος Άιρες, όπου σπούδασε τέχνη και εργάστηκε στον σχεδιασμό υφασμάτων. Αργότερα έζησε στην Ελβετία προτού μετακομίσει στη Γουατεμάλα, όπου πέρασε μεγάλο μέρος της υπόλοιπης ζωής της.
Χρησιμοποιώντας μια ποικιλία μέσων καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας της, η Wild ανέπτυξε μια ιδιαίτερα προσωπική εικαστική γλώσσα μέσα από τα κολάζ της. Δημιουργημένα από προσεκτικά επιλεγμένα κομμάτια τυπωμένων εικόνων, αυτά τα μικρής κλίμακας έργα — οι Fantasías, όπως τα αποκαλούσε — συνδυάζουν στοιχεία αρχιτεκτονικής, σχεδιασμού, τοπίου και ποπ κουλτούρας, δημιουργώντας σύνθετες και συχνά απρόσμενες συνθέσεις. Ισορροπώντας ανάμεσα στην ακρίβεια και τη φαντασία, τα κολάζ της παραπέμπουν τόσο σε κατασκευασμένα περιβάλλοντα όσο και σε ονειρικούς χώρους.
Το έργο της Wild προσέλκυσε ευρεία διεθνή προσοχή όταν βρισκόταν ήδη στη δεκαετία των ενενήντα της, με αποκορύφωμα εκθέσεις σε σημαντικά ιδρύματα και τη συμμετοχή της σε σημαντικές διεθνείς διοργανώσεις. Σήμερα, το έργο της αναγνωρίζεται για την πρωτοτυπία του, την τυπική του ευρηματικότητα και τη διαρκή δημιουργική του ζωντάνια, εδραιώνοντας τη θέση της ως μιας ξεχωριστής μορφής στη σύγχρονη τέχνη του κολάζ.
Κεντρική εικόνα θέματος: Vivian Suter, Untitled ,n.d, mixed media on canvas, 212 x 178 cm