Το Sweet Summer Sun Festival πλησιάζει, η αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη ξεκινήσει, και εμείς μετράμε ήδη τα δευτερόλεπτα (!) γι’ αυτήν την μπλουζ διοργάνωση. Το Σάββατο 18 Ιουλίου, η Τεχνόπολη υποδέχεται τον σπουδαίο Eric Gales με την μπάντα του, μαζί με μερικούς από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της εγχώριας μπλουζ σκηνής, και συγκεκριμένα τα σχήματα Tassos Skouras & Nukeleus, Babis Tyropoulos Quartet και Sakis Dovolis Trio.
Με αφορμή την εμφάνισή του στο φεστιβάλ, ο Τάσος Σκούρας μάς ανοίγει την πόρτα στο μουσικό του σύμπαν και μας μεταδίδει αυθεντικά μπλουζ vibes με το χιούμορ του, την αμεσότητα του και την ενέργεια μιας παλιάς ψυχής ή όπως λέει ο ίδιος, ενός… δεινόσαυρου.
Συνέντευξη στην Άννα Αγρέβη
***
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
-Χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτή τη συνέντευξη! Για να σε γνωρίσουμε καλύτερα, μίλησε μας για τις μουσικές σου καταβολές. Ποια συμβάντα και ποιοι άνθρωποι σε ενέπνευσαν ώστε να εισχωρήσεις και κατόπιν να υπηρετήσεις την blues-rock σκηνή;
Χαίρομαι και εγώ πολύ! Γενικώς η μητέρα μου ήτανε λάτρης της μουσικής, στη δισκοθήκη της βρήκα Creedence Clearwater Revival, Jimmy Hendrix, Miles Davies, Supertrump, Beatles, Ray Charles, αλλά και δίσκους κλασσικής μουσικής, που τόσο τη συγκινούσαν. Η δυνατότητα της μουσικής να συγκινεί τόσο πολύ τους ανθρώπους ήτανε ένα σοκ για εμένα καθώς έβλεπα τη μητέρα μου να δακρύζει στους ήχους του classical gas του Mason Williams. Σκέφτηκα πόσο θα ήθελα να είμαι και στις δύο πλευρές, και από αυτούς που μπορούν να συγκινήθουν ακούγοντας, αλλά και από αυτούς που συγκινούν παίζοντας. Φυσικά ο Hendrix και ο Ray Charles ήταν και το διαβατήριο μου για να ταξιδέψω την ψυχή μου ακούγοντας και παίζοντας blues!
-Έχεις κάποια προσωπική φιλοσοφία πίσω από τις κιθάρες; Τι αναζητάς σε αυτές ώστε να νιώθεις ότι σε εκφράζουν και τι σε οδήγησε στο να βρεις τον δικό σου ήχο;
Το να βρεις τον δικό σου ήχο είναι ένα πράγμα πάρα πολύ σημαντικό και πάρα πολύ χρονοβόρο, καθώς επίσης και αρκετά δύσκολο! Με τόσα ερεθίσματα που υπάρχουν είναι αρκετά πολύπλοκο να το καταφέρεις, όπως και στη ζωή, να ξεκαθαρίσεις τι απ’ όλα αυτά σε αφορά τι απ’ όλα αυτά είναι δικό σου και τι όχι. Εγώ, έχω κάνει πολλή δουλειά με τον εαυτό μου σαν άνθρωπος και σαν μουσικός, ψάχνοντας να βρω την ουσία στα πράγματα. Γενικώς θεωρώ ότι η κιθάρα σαν όργανο πλέον επειδή έχουμε πληθώρα διαφορετικών στυλ και ήχων είναι πιο πολύ φιλοσοφικό ζήτημα ο ήχος και η κατεύθυνση που θα πάρει ο καθένας. Ένας συνδυασμός τεχνικής, αισθητικής και έμπνευσης είναι ο πιο σύντομος δρόμος προς την αυθεντικότητα, όπου για μένα είναι το κύριο και βασικό ζήτημα. Έχω περάσει από πάρα πολλά κανάλια μουσικά και έχω πάρει απ’ όλα κάτι. Από το κλασικό ροκ, την ελληνική μουσική, το ελληνικό ροκ το έντεχνο, συνεργάζομαι και με τον Γιάννη Κρητικό ο οποίος είναι ένας εξαιρετικός μουσικός λυράρης και τραγουδιστής, συνδυάζουμε τον κρητικό ήχο με τον ηλεκτρικό και προσπαθούμε να παντρέψουμε ήθη έθιμα με φιλοσοφίες και ήχους! Πάντα όμως με μία μπλε απόχρωση η οποία με χαρακτηρίζει και δεν μπορώ και να της ξεφύγω…
-Υπάρχει κάποια έξω-μουσική επιρροή που διαμορφώνει την μουσική σου ταυτότητα;
Είμαι βαθύτατα προβληματισμένος με την επιρροή που έχει η τεχνολογία στη ζωή μας. Με τρομάζει πάρα πολύ το μέλλον και το παρόν. Είναι αδύνατον για εμένα που είμαι ένας άνθρωπος που επηρεάζεται από το περιβάλλον του να μην επηρεαστώ και καλλιτεχνικά από αυτό. Έχουν χαθεί πάρα πολλά ανθρώπινα χαρακτηριστικά και με προβληματίζει βαθύτατα. Παραδείγματος χάριν είναι πάρα πολύ τρομακτικό να επιλέγουμε σύντροφο βλέποντας μία φωτογραφία μόνο και άμα δε μας αρέσει αυτό που βλέπουμε με ένα κούνημα του δαχτύλου να διαγράφουμε έναν άνθρωπο χωρίς να τον γνωρίσουμε, μου φαίνεται πρωτόγνωρο και τρομακτικό και αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα. Παλιότερα ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσουμε ήταν να γνωριστούμε, κι έτσι μπορεί κάποιος που στην αρχή δε μας φαινόταν ελκυστικός στην πορεία λόγω προσωπικότητας να έκανε τη μεγάλη ανατροπή. Αυτές οι ανατροπές είναι η ζωή! Όλα αυτά με απασχολούν βαθύτατα και με εμπνέουν συνάμα.
-Ποια θέματα σε απασχολούν στιχουργικά;
Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο μοτίβο, μπορεί να γράψω για τον έρωτα, μπορεί να γράψω για κοινωνικά ζητήματα, μπορεί να γράψω απλά για την χαρά και τη λύπη. Μπορεί πάλι να γράψω για την Γιούπι και την Κάρυ (τα σκυλάκια μου).
-Πώς βλέπεις τη σύγχρονη δισκογραφία και τον τρόπο που κυκλοφορεί η μουσική σήμερα; Πόσο έχει αλλάξει σε σχέση με παλαιότερα;
Τώρα θα ακουστώ δεινόσαυρος Δεν μου αρέσει καθόλου το που πάει η δισκογραφία. Έχω υπάρξει αντιπρόεδρος σε δισκογραφική εταιρεία και έχω γνωρίσει και από μέσα κάποια πράγματα δεν μου αρέσει καθόλου!
Έχει χαθεί η αμεσότητα, το τραγούδι συντροφιάς, το τραγούδι που εκφράζει και συμπονάει τον ακροατή, καταρχάς είναι ενδεικτικό το ότι δεν έχουμε πλέον επιτυχίες, τραγούδια δηλαδή που τα ξέρουν όλοι! Σήμερα είναι πλέον στοχευμένο μέσω αλγορίθμων το ποιος ακούει τι. Ραδιόφωνα που χρηματίζονται παράνομα, αληθινά views, ψεύτικα views, πόσα likes; πόσα streams; Πολύπλοκη και διαφορετική διάλεκτος γενικώς. Θεωρώ ότι και το κοινό έχει την ευθύνη του σε όλο αυτό. Οι καλλιτέχνες του μέλλοντος ίσως να είναι το κοινό! Υπάρχουν καταπληκτικά ταλέντα όμως και άμα ψάξεις θα βρεις εκπληκτικά πράγματα! Ας πούμε οι Babo Koro, η Αλκμήνη Μπασακάρου, η Αλεξάνδρα Σιετή, ο Tom Yosi και πολλοί άλλοι είναι πολύ σπουδαίοι καλλιτέχνες.
-Αν είχες την ευκαιρία να τζαμάρεις με έναν Έλληνα καλλιτέχνη, ανεξαρτήτως εποχής, ποιον θα επέλεγες και γιατί;
Τον Ζαμπέτα χωρίς δεύτερη σκέψη τον θεωρώ BB king της Ελλάδας! Ψυχάρα, φοβερός ήχος και ουσία. Πιστεύω ότι άμα κάναμε κάτι μαζί ο συνδυασμός του blues με το δικό του παίξιμο θα ήταν κάτι πολύ ιδιαίτερο.
-Τι χρειάζεται η ελληνική blues σκηνή για να γίνει πιο mainstream και να αποκτήσει μεγαλύτερη παρουσία στα ραδιόφωνα; Πώς μπορεί να βρει το δικό της κοινό;
Νομίζω ότι όλο ξεκινάει από τους καλλιτέχνες, οι ίδιοι οι καλλιτέχνες του είδους πρέπει να το αντιμετωπίσουν ως πιο mainstream είδος. Και στην Αμερική και στην Ευρώπη η μουσική αυτή είναι πάρα πολύ δημοφιλής! Ας δούμε το “Way Down We Go” από Kaleo τι πιο mainstream από αυτό;
Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν υπάρχουν και οι χώροι να παρουσιαστεί μία παραγωγή όπως πρέπει και αναγκάζονται οι καλλιτέχνες να κάνουν εκπτώσεις στον ήχο, τα σκηνικά και τα φώτα με αποτέλεσμα να μην έχουν την δυνατότητα παρουσίασης ολοκληρωμένης παράστασης . Υπάρχουν όμως πάντα εξαιρέσεις, αυτές θα κάνουν τη διαφορά! Με πολλούς λαμπρούς νέους καλλιτέχνες το υπάρχει ελπίδα!
-Κοντοζυγώνει το φεστιβάλ Sweet Summer Sun Festivalκαι ανυπομονούμε. Εννοείται πως θα είμαστε μπροστά στο κάγκελο! Τι να περιμένουμε από την δική σου εμφάνιση μαζί με τους NUKeLeus;
Το project με τους NUKeLEUS είναι ιδιαίτερο εν τη γενέσει του! Είναι μία απόπειρα που κάναμε με τον Γιάννη Σταυρόπουλο τον Σάμι Αμίρη και τον Περικλή Τριβόλη να τους κάνω εγώ λίγο πιο blues και να με κάνουν αυτοί λίγο πιο jazz! Αρκετές εκπλήξεις θα υπάρχουν στο σετ με πολύ πειραγμένες διασκευές και original κομμάτια από τη δισκογραφία μου και όχι μόνο.
Ήρεμα παιδιά με τα κάγκελα, ήρεμα..! (γέλια)
-Σε μια μελλοντική διοργάνωση του Sweet SummerFestival, ποιες συνεργασίες θα σε ενθουσίαζαν στη σκηνή και τι είδους εμπειρία θα ήθελες να ζήσεις από την πλευρά του κοινού;
Η συνεργασία η συγκεκριμένη στο μυαλό μου φαντάζει ιδανική, διότι έχω πολύ μεγάλη εκτίμηση και στον Σάκη Ντοβόλη και το Τρίο του, έχω δει live και είναι power! Συνδυασμός ενέργειας, ουσίας με παιχταράδες , αλλά και στον Μπάμπη Τυρόπουλο που είμαι πάρα πολύ περίεργος να δω τι θα παρουσιάσει διότι δεν έχω δει live με το συγκεκριμένο σχήμα και είμαι πολύ περίεργος πραγματικά! Σίγουρα θα είναι κάτι καταπληκτικό! Καλά για τον Eric τι να πούμε θα έρθω να σας βρω στα κάγκελα μάλλον όταν ανέβει . Αυτό που θα ήθελα για το μέλλον θα ήτανε πραγματικά να συνεχιστεί αυτό το φεστιβάλ γιατί χρειαζόταν πάρα πολύ η Αθήνα ένα φεστιβάλ blues !! Ιδανικά θα ήθελα να δω John Mayer και Beth hart να μοιράζονται τη σκηνή πολλά θέλω το ξέρω αλλά τα όνειρα είναι για να γίνονται!!
-Τι είναι αυτό για το οποίο ανυπομονείς περισσότερο από το backstage;
Ε, το ρωτάς; Η στιγμή που θα βγω φωτογραφία με τον Eric Gales και που θα αλλάξουμε φανέλες !!! ( μάλλον έχω επηρεαστεί απ’ το Μουντιάλ)
-Υπάρχει κάποια ιστορία από τη μουσική σου πορεία που την διηγείσαι και έχει γίνει θρυλική στην παρέα σου;
Μας είχε πει μια πολύ ωραία ο Βασίλης ο Παπακωνσταντίνου ! Έπαιζε στη Λάρισα κάποια στιγμή και έχει φτάσει με το αυτοκίνητό του στο γήπεδο και είναι ένας φύλακας εκεί που δεν τον άφηνε να μπει !!! Λέει μα είμαι ο Βασίλης ο Παπακωνσταντίνου και δεν τον πίστευε και καθυστέρησε το live περίπου 40 λεπτά!! Μέχρι να διαπιστώσει ότι όντως ήταν.
-Κλείνοντας, μοιράσου μαζί μας τα μελλοντικά σου πλάνα… Are you gonna be the blues?
Αbsofuckinglutely !! Θα ολοκληρώσω το άλμπουμ που ετοιμάζω με τα blues , όπου θα υπάρχουν συνεργασίες με Έλληνες αλλά και με ξένους καλλιτέχνες, live, συναυλίες στην Ελλάδα και blues αλλά και με τον Γιάννη Κρητικό !
Με τους NUKeLEUS θα υπάρχουν ηχογραφήσεις ένα πολύ ενδιαφέρον live που θα κάνουμε στο Κλημέντι στην ορεινή Κορινθία! Pig Floyd λέγεται το event είναι μία γιορτή της γουρουνοπούλας και των Pink Floyd, όπου θα παίξουμε κομμάτια του θρυλικού συγκροτήματος με το δικό μας ύφος , παρέα με τον Gilad Atzmon εξαιρετικό σαξωφωνίστα ο οποίος έπαιξε στο τελευταίο Album των Pink Floyd!
Διαβάστε επίσης:
Το Sweet Summer Sun Festival επιστρέφει – Ο Eric Gales στην Τεχνόπολη