Είναι ένα εγχείρημα που διερευνά τα όρια της αλληλεπίδρασης και του διαλόγου του εικαστικού έργου των καλλιτεχνών στο πλαίσιο που ορίζει το φυσικό και το αστικό τοπίο καθώς και μία αναμέτρηση με τα ζητήματα που αυτό δημιουργεί.

Οι Παναγιώτης Βούλγαρης, Δήμητρα Μαλταμπέ και Λία Πέτρου ορίζουν από μία τοποθεσία στην περιοχή της Αθήνας, που έχει αναφορές στο προσωπικό, εικαστικό έργο τους. Συγκεκριμένα πρόκειται για το ξέφωτο του Προφήτη Ηλία, στο ρέμα Χαλανδρίου, το βράχο του παλιού λατομείου στο θέατρο Βράχων Βύρωνα και την ταράτσα πολυκατοικίας στην οδό Φωκιανού 24 στο Παγκράτι. Οι καλλιτέχνες δημιουργούν από κοινού ένα in situ έργο που αναπτύσσεται στις τρεις τοποθεσίες και επαναπροσδιορίζεται ανάλογα των συνθηκών και δεδομένων που θέτει ο εκάστοτε χώρος. Το έργο θα πραγματοποιηθεί σε τρία συνεχόμενα Σάββατα του Μαΐου, πιο συγκεκριμένα στις 13, 20 και 27, με αφετηρία το Ρέμα στο Χαλάνδρι.


Το πρόγραμμα:

Σάββατο 13 Μαΐου 2017 – Ρέμα, Χαλάνδρι: 11.00 – 15.00
Ξέφωτο Προφήτη Ηλία, Ρεματιά Χαλανδρίου – Λεωφορεία 402, 411, 421, 450, 460, τρόλεϊ 10, 18, 19

Σάββατο 20 Μαΐου 2017 – Θέατρο Βράχων, Βύρωνας: 17.00 – 21.00
Θέατρο Άννα Συνοδινού – Τέρμα τρόλεϊ 11, τέρμα λεωφορείου 732

Σάββατο 27 Μαΐου 2017 – Ταράτσα, Παγκράτι: 17.00 – 21.00
Ταράτσα Fo Kia Nou 24/7, Φωκιανού 24, Μετρό Ευαγγελισμός, τρόλεϊ 11, 2

Αναλυτικά το πρόγραμμα:

Το πρωί του Σαββάτου 13/5/2017, ακολουθώντας την αρχαία διαδρομή μεταφοράς του Πεντελικού μαρμάρου προς την Αθήνα για την κατασκευή της Ακρόπολης, οι τρεις εικαστικοί καλλιτέχνες ιχνηλατούν την κοίτη του ρέματος, ανακαλύπτοντας και συγκεντρώνοντας κομμάτια από μάρμαρο και λοιπά δομικά υλικά. Ακολουθεί καθαρισμός τους στους πάγκους που βρίσκονται στο ξέφωτο του Προφήτη Ηλία και παρεμβάσεις σε αυτά, με στόχο την επανάχρηση και επανατοποθέτησή τους στο χώρο. Η συμμετοχή του κοινού στη διαδικασία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πρώτης μέρας της δράσης.
Το απόγευμα του Σαββάτου 20/5/2017, στο θέατρο Άννα Συνοδινού στο Βύρωνα, μέρος των μαρμάρων που ανακαλύφθηκαν και συλλέχτηκαν στο ρέμα επανατοποθετούνται στο κοίλο του ξύλινου θεάτρου. Είναι μια προσπάθεια αναμέτρησης με τα όρια της φύσης και της πόλης που συναντιούνται σε αυτό το σημείο, σε μια διαλεκτική με τα μεγέθη και τις κλίμακες του βράχου καθώς και του δομημένου περιβάλλοντος. Το έργο προτείνει μια καινούργια σχέση θέσης και θέασης στο χώρο του θεάτρου.

Το τελευταίο Σάββατο 27/5/2017, σε μια παραμελημένη ταράτσα μιας μεταπολεμικής πολυκατοικίας της Αθήνας, οι τρεις εικαστικοί ορίζουν οπτικές φυγές προς την πόλη και τα αναγνωρίσιμα κοντινά τοπόσημά της, τους λόφους και τα μνημεία της, μέσα από διαδρομές και κατασκευές χρησιμοποιώντας τα μάρμαρα του ρέματος. Είναι η κατάληξη μιας πορείας από τις παρυφές της πόλης προς το κέντρο της, από το αποδομημένο υλικό στη σύνθεση και την επαναδιατύπωσή του μέσα στον αστικό ιστό.


Παναγιώτης Βούλγαρης: Με μεταπτυχιακές σπουδές (με διάκριση) στην Τέχνη και την Αρχιτεκτονική στο University of East London και ΒΑ στις Καλές Τέχνες από το Middlesex University, η δουλειά του Παναγιώτη Βούλγαρη  διερευνά τα όρια της τέχνης και της αρχιτεκτονικής μέσα από έργα δημόσιας τέχνης, εγκαταστάσεις και in situ παρεμβάσεις τόσο στην πόλη όσο και στο ύπαιθρο καθώς και έργων βίντεο και φωτογραφίας.

Έχει λάβει μέρος σε εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό όπως το Φεστιβάλ βιντεοτέχνης Madatac στην  Μαδρίτη τον Ιανουάριο του 2017 ενώ τον Νοέμβρη του 16 παρουσίασε το έργο “Vessels” στο συνέδριο Valletta 2018 “Cities as Community Spaces” στην Μάλτα και τον Οκτώβρη συμμετείχε στο Art Amari Residency στο Ρέθυμνο.  Tο 2015 συμμετείχε στην έκθεση “The Greek Element” στο Μιλάνο και το 2012 στις εκθέσεις “ID/Identities” στην Κωνσταντινούπολη και “Hidden and Forbidden Identities” στην Βενετία. Tην ίδια χρονιά συμμετείχε στον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό “Future Cities – Planning for the 90 per cent” για την ΧΙΙΙ Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας.  Έχει συμμετάσχει  στο “Back To Athens III” του Camp το 2014  στην Αθήνα και στο Φεστιβάλ Μηδέν στην Καλαμάτα το 2013 και το 2016. Επίσης στο “The Symptom Project”  I και ΙΙ στην Άμφισσα  και στο ΑΑΟ Projects στο Μουσείο Μπενάκη το 2011. Συνδιευθύνει και επιμελείται τον χώρο σύγχρονης τέχνης Fo Kia Nou 24/7 στην Αθήνα.

[email protected] | www.behance.net/PanagiotisVoulgaris
www.fokianou247.gr

Δήμητρα Μαλταμπέ: Γεννήθηκε στην Αθήνα και  σπούδασε ζωγραφική και σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών. Φοίτησε στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών της Χάγης στην Ολλανδία, με υποτροφία του προγράμματος Erasmus και ολοκλήρωσε τις  μεταπτυχιακές της σπουδές – ΜΑ in Fine Arts (Environmental Art – Video Art ) στο Kent Institute of Art and Design/ University of Kent, Canterbury, U.K .

Η αλληλεπίδραση ανθρώπου και περιβάλλοντος και οι  ομοιότητες μεταξύ βιολογικών δομών και φυσικού περιβάλλοντος αποτελούν το βασικό άξονα του έργου της. Υπάρχουν αντιστοιχίες ανάμεσα σε φυσικές δομές του μικρόκοσμου και κοινωνικές δομές του μακρόκοσμου, του κόσμου μας.

Ο τρόπος με τον οποίο βιώνουμε και αντιλαμβανόμαστε έναν χώρο, είναι καθοριστικός και ενδεικτικός της αντίληψης μας για τον κόσμο γύρο μας.

Έχει παρουσιάσει τη δουλειά της σε  εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχει συμμετάσχει σε προγράμματα artist-in-residence.

[email protected] | dimitramaltabe.wordpress.com

Λία Πέτρου: Σπούδασε Καλές Τέχνες στο Chelsea College of Art and Design, στο Central St. Martins College of Art και στο Royal College of Art του Λονδίνου. Έχει συμμετάσχει στο 8μηνο ερευνητικό πρόγραμμα του κέντρου τέχνης CCA Kitakyushu στην Ιαπωνία, σε προγράμματα artist-in-residence στο ArtAmari (Κρήτη), στο Galichnik  (Σκόπια), στον Πύργο Λεωνιδίου και στο Cite International des Arts (Παρίσι). Συμμετείχε στο 15μερο επιμορφωτικό πρόγραμμα επικαιροποίησης γνώσεων “Ψηφιακής Τέχνης, Τύπωμα και Κινούμενη Εικόνα του Πανεπιστημίου Αιγαίου” (Σύρο).

Έχει κερδίσει το βραβείο του διαγωνισμού ζωγραφικής Passwort 3 του Zeicheninstitut στο Κάσελ Γερμανίας και το 2ο έπαθλο του Ιδρύματος Γιάννη και Ζωής Σπυρόπουλου. Έχει λάβει υποτροφίες και χορηγίες από το Κοινωφελές Ίδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης, το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, το Royal College of Art, το CCA Kitakyushu και μια δωρεά εργαστηριακού χώρου από τον οργανισμό ACAVA.

Το έργο της Λίας Πέτρου αφορά ερμηνείες που έχουν οριστεί γεωγραφικά, όπως η αντίληψη του χώρου, του χρόνου, της κίνησης και του λόγου και άπτεται της διαφορετικότητας μέσω προσωπικών εκτελέσεων. Η συμμετοχή των επισκεπτών, άλλες φορές κατά την παραγωγή και άλλες κατά τη θέαση ενός έργου, προσδίδουν έναν ανθρωπόμορφο χαρακτήρα και οι προσωπικές αναγνώσεις γίνονται όχι μόνο το περιεχόμενο, αλλά συχνά ορίζουν και το πλαίσιο του έργου.

[email protected] | www.leapetrou.info