Δεν υπάρχουν καμαρίνια στη σκηνή του Θεάτρου 104. Κι όμως, μέσα σε ενενήντα λεπτά, ο Ραφαέλ Αριστοτέλους αλλάζει δεκαοκτώ φορές πρόσωπο. Ένα καπέλο, μια περούκα ή ένα αντικείμενο που περνά από χέρι σε χέρι αρκούν για να πυροδοτήσουν τη μεταμόρφωση. Τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει το σώμα του: ο βηματισμός, η φωνή, η κίνηση, ο διαφορετικός τρόπος με τον οποίο σκέφτεται και αντιδρά κάθε χαρακτήρας. Άλλοτε γκροτέσκος, άλλοτε τρυφερός, ο ηθοποιός περνά από τον έναν ρόλο στον άλλο μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.
Ο κόσμος στον οποίο μας μεταφέρει, μαζί με τους υπόλοιπους συντελεστές, λέγεται “Evelyn Evelyn”. Ένα σκοτεινό παραμύθι που μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από εφιάλτη. Η ιστορία των Amanda Palmer και Jason Webley επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο 104, σε μια παράσταση dark cabaret με ζωντανή μουσική, κείμενο της Τζούλης Τσόλκα και σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη.
Στο επίκεντρο βρίσκονται δύο σιαμαίες αδελφές που αγωνίζονται να υπάρξουν ως ξεχωριστές προσωπικότητες, σε έναν κόσμο όπου παραμονεύουν η εκμετάλλευση, ο χλευασμός και η απομόνωση. Τον περασμένο Μάρτιο, όταν οι δημιουργοί του έργου παρακολούθησαν την αθηναϊκή παράσταση, δεν γνώριζαν, όπως θυμάται ο Αριστοτέλους, «ούτε μία ελληνική λέξη». Η συγκίνησή τους από το σκηνικό αποτέλεσμα έγινε, όπως λέει, «η πραγματική αμοιβή όλων μας».
Πώς χωρούν δεκαοκτώ πρόσωπα σε ένα σώμα; Τι απαιτεί αυτή η διαρκής μεταμόρφωση από έναν ηθοποιό και πώς αλλάζει η σχέση του με τους ρόλους όταν επιστρέφει σε αυτούς; Με αφορμή το “Evelyn Evelyn”, το CultureNow συνομίλησε με τον Ραφαήλ Αριστοτέλους για τις απαιτήσεις της ερμηνείας, την ανακάλυψη των χαρακτήρων και τη διαδρομή μιας παράστασης που συνεχίζει να αποκαλύπτει νέες πλευρές της.
ΜΗΝ ΧΑΣΕΙΣ!
***
-Επιστρέφετε στο «Evelyn Evelyn» για δεύτερη χρονιά. Λίγους μήνες μετά, έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο κοιτάζετε τους χαρακτήρες που υποδύεστε;
Είμαι της άποψης ότι όσο πιο πολύ παίζεις σε ένα έργο, τόσο πιο έντονο και πιο απαιτητικό γίνεται το αίσθημα να δείξεις την εξέλιξη του κάθε ρόλου που υποδύεσαι. Νιώθω ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη να τον κρατήσω φρέσκο, ζωντανό και ανανεωμένο. Επίσης, μου δίνεται ο χρόνος να τον επεξεργαστώ όλο και περισσότερο και να ανακαλύψω ποιότητες και τρόπους προσέγγισης που ίσως δεν είχα καν σκεφτεί. Αυτό το έργο όσο περνάει ο καιρός το αγαπάω όλο και περισσότερο και ανυπομονώ να διηγηθούμε την ιστορία μας και φέτος, στο κόσμο που θα μας τιμήσει με την παρουσία του στο θέατρο 104.
-Το «Evelyn Evelyn» μιλά για την ανάγκη δύο ανθρώπων να υπάρξουν ως ξεχωριστές οντότητες, ενώ είναι κυριολεκτικά ενωμένοι. Τι σημαίνει για εσάς προσωπικά η ανάγκη του ανθρώπου να είναι ο εαυτός του χωρίς να αποκόπτεται από τους άλλους;
Από τους πρωτόπλαστους μέχρι και σήμερα, ο Θεός μας χάρισε το σπάνιο δώρο της μοναδικότητας. Δημιούργησε κάθε ανθρώπινη ψυχή να είναι τόσο διαφορετική από μία άλλη. Σκεφτείτε το λίγο αυτό το θαύμα. Προσωπικά μου δημιουργεί την ανάγκη να είμαι ο εαυτός μου, να παραμένω αυθεντικός διατηρώντας την μοναδικότητα μου χωρίς όμως αυτό να με καθιστά εγωκεντρικό ή να με απομονώνει από το κοινωνικό σύνολο. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να εξελιχθεί αν το μόνο καταφύγιο για αυτόν είναι ο εαυτός του.
Αν και είναι μια καθημερινή ευθύνη για τον καθένα αυτό, προσωπικά το δουλεύω αρκετά μπορώ να πω μέσα μου έτσι ώστε να χτίζω περισσότερες γέφυρες παρά τείχη και ευτυχώς στον χώρο μας η συνεργασία και οι ανθρώπινες σχέσεις-φιλίες είναι το παν και είμαι πολύ τυχερός που το βιώνω όλο αυτό. Θέλει επαγρύπνηση και πολύ δουλειά αλλά με την θέληση όλα γίνονται.
-Η παρουσία σας στη σκηνή είναι ιδιαίτερα απαιτητική, καθώς ο αφηγητής συνυπάρχει με πολλαπλούς ρόλους που αλλάζουν διαρκώς και στιγμιαία. Πόσο σημαντική ήταν η σκηνοθετική καθοδήγηση της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη για να μπείτε στο «πετσί» κάθε ρόλου;
Δεν θα μπορούσε να γίνει όλο αυτό χωρίς την καθοδήγηση της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη. Ότι αγγίζει γίνεται χρυσός και είναι μια σπάνια περίπτωση στον χώρο μας έχω να πω. Όπως θα παρατηρήσετε και σε άλλες παραστάσεις της, η λεπτομέρεια πάντα κάνει την διαφορά. Τα αμέτρητα αντικείμενα που χρησιμοποιούμε στην παράσταση, οι κωμικοτραγικές στιγμές, τα σκηνικά, τα χρώματα, η ζωντανή μουσική, είναι λίγες απ´τις πολλές ευφυέστατες ιδέες της, που με απόλυτη μαεστρία έδωσαν ζωή στο έργο, έδωσαν ταυτότητα και καθόρισαν το ύφος και την ατμόσφαιρα. Κωνσταντίνα, με βοηθάει σε κάθε ρόλο-συνεργασία, να προσεγγίζω τον κάθε ρόλο με σεβασμό πάνω απ´όλα και αυθορμητισμό, όπως και σε κάθε παράσταση. Τον αντιμετωπίζω σαν μια εμπειρία, μια ιστορία. Τον κάνω εικόνα στο μυαλό μου, πως περπατάει, τι σκέφτεται, τι φωνή έχει, ποια είναι η καθημερινότητα του – η ζωή του, τι πρεσβεύει. Εκτός απ´τον ρόλο του αφηγητή, όλοι οι υπόλοιπο ρόλοι, άλλοι λιγότερο γκροτέσκοι άλλοι περισσότερο, για να πετύχουμε την τόσο γρήγορη εναλλαγή, η διαδικασία ήταν «απλή», παίρνω prop, γίνομαι ρόλος, αφήνω prop, ξεχνάω τον προηγούμενο ρόλο, ετοιμάζομαι για τον επόμενο. Το βρίσκω πολύ σημαντικό να παραδώσω έναν ρόλο έτσι ακριβώς όπως τον έχει οραματιστεί ο σκηνοθέτης μου και στην προκειμένη περίπτωση που έπρεπε να γίνω 18 διαφορετικοί ρόλοι, δεν θα μπορούσε να υπάρξει καταλληλότερο άτομο στο τιμόνι από την Κωνσταντίνα. Η γεμάτη υπομονή καθοδήγηση της με ξεκλείδωσε και ήταν καταλυτική για την πορεία του κάθε ρόλου. Με εμπνέει απεριόριστα να δουλεύω μαζί της και είναι χαρά και ευλογία κάθε ηθοποιού-συντελεστή να συνεργάζεται μαζί της.
-Πέρσι, οι δημιουργοί του «Evelyn Evelyn», η Amanda Palmer και ο Jason Webley, ήρθαν και είδαν την παράσταση. Τι σημαίνει για έναν ηθοποιό να έχει απέναντί του τους ανθρώπους που δημιούργησαν τον κόσμο στον οποίο καλείται να μπει;
Συγκίνηση, δέος, χαρά, ανεπανάληπτη αγωνία και ενθουσιασμός, τιμή, λίγα απ´τα συναισθήματα που νιώσαμε όλη η ομάδα όταν γνωρίσαμε την Amanda και τον Jason αλλά και όταν τους είχαμε απέναντι μας και στις δύο παραστάσεις που παρευρέθηκαν. Ήταν μεγάλη ευθύνη να ζωντανέψουμε τον φανταστικό κόσμο που δημιούργησαν, να μετατρέψουμε ένα μουσικό album σε θεατρική παράσταση, με σεβασμό στους χαρακτήρες, στην υπόθεση, στην αισθητική, στο κείμενο και στους στίχους των τραγουδιών. Μια ΕΥΦΥΕΣΤΑΤΗ σκηνοθεσία με απόλυτη ακρίβεια, λεπτομέρεια, όραμα, χιούμορ, αγάπη, και αφοσίωση από την Κωνσταντίνα Νικολαΐδη, ένα εξαιρετικό κείμενο της Τζούλης Τσόλκα όπως επίσης και όλοι οι υπόλοιποι συντελεστές, έβαλαν το λιθαράκι τους έτσι ώστε να μοιραστούμε με τον Jason και την Amanda αυτή την ανεπανάληπτη εμπειρία. Ακολούθησαν και κατάλαβαν το έργο χωρίς να ξέρουν ούτε μία Ελληνική λέξη. Αυτό το κάνει ακόμα πιο σημαντικό.
Η συγκίνηση τους και όλα αυτά που μας είπαν μετά την παράσταση, νομίζω ήταν η πραγματική αμοιβή όλων μας. Η φιλία μας και οι στιγμές που περάσαμε αυτή τη μια βδομάδα που τους συναναστραφήκαμε, έχουν χαραχτεί μέσα στην καρδιά μου.
-Υπάρχει κάποια στιγμή στην παράσταση που, όσο κι αν την έχετε επαναλάβει, εξακολουθεί να σας αιφνιδιάζει συναισθηματικά;
Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποια στιγμή. Κάθε παράσταση, απ´την αρχή μέχρι και το φινάλε, με αιφνιδιάζει ευχάριστα και με αναγκάζει να ψάχνω βαθύτερα το τι νιώθω υποδυόμενος τον κάθε ρόλο. Με την επανάληψη έρχεται και περισσότερη εξερεύνηση.
Πληροφορίες παράστασης
EVELYN EVELYN
by Amanda Palmer & Jason Webley
Συνεχίζει για 2ο χρόνο στο Θέατρο 104
Δευτέρα και Τρίτη στις 21.15
Προπώληση εδώ